ราชวงศ์จิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้เกี่ยวกับราชวงศ์จีนที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 1115-1234 สำหรับราชวงศ์ที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 265-420 ดูที่ ราชวงศ์จิ้น
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์จิน

1115–1234
พระราชอาณาเขตของราชวงศ์จินในปี ค.ศ. 1141
พระราชอาณาเขตของราชวงศ์จินในปี ค.ศ. 1141
สถานะจักรวรรดิ
เมืองหลวงฮุ่ยหนิง
(1122-1153)
ปักกิ่ง
(1153-1214)
เมืองไคฟง
(1214-1233)
ศาสนา
พระพุทธศาสนา, ลัทธิเต๋า, Confucianism, Chinese folk religion
การปกครองราชาธิปไตย
จักรพรรดิ 
• 1115-1123
จักรพรรดิจินไท่จู่
• 1234
จักรพรรดิจินโม่ตี้
ประวัติศาสตร์ 
• สถาปนาราชวงศ์
1115 1115
• พ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิมองโกล
1234
9 มกราคม ค.ศ. 1127
• ความพ่ายแพ้ที่เมืองรูหนาน
9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1234 1234
พื้นที่
1126[1][2]2,300,000 ตารางกิโลเมตร (890,000 ตารางไมล์)
ประชากร
• 1207
53,000,000[3]
สกุลเงินเหรียญจีน, เงินสดจีน
ก่อนหน้า
ถัดไป
ราชวงศ์เหลียว
ราชวงศ์ซ่ง
จักรวรรดิมองโกล
ประวัติศาสตร์จีน
ประวัติศาสตร์จีน
ยุคโบราณ
สามราชาห้าจักรพรรดิ
ราชวงศ์เซี่ย 2100–1600 BCE
ราชวงศ์ชาง 1600–1046 BCE
ราชวงศ์โจว 1045–256 BCE
  ราชวงศ์โจวตะวันตก 1046–771 BCE
  ราชวงศ์โจวตะวันออก 771–256 BCE
   ยุควสันตสารท
   ยุครณรัฐ
ยุคจักรวรรดิ
ราชวงศ์ฉิน 221 BCE–206 BCE
ราชวงศ์ฮั่น 206 BCE–220 CE
  ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
  ราชวงศ์ซิน
  ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ยุคสามก๊ก 220–280
  เว่ย์ ฉู่ และ อู๋
ราชวงศ์จิ้น 265–420
  จิ้นตะวันตก ยุคห้าชนเผ่าสิบหกรัฐ 304–439
  จิ้นตะวันออก
ราชวงศ์เหนือ-ใต้ 420–589
ราชวงศ์สุย 581–618
ราชวงศ์ถัง 618–690, 705–907
ราชวงศ์อู่โจว 690–705
ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ
907–960
ราชวงศ์เหลียว
907–1125
ราชวงศ์ซ่ง
960–1279
  ราชวงศ์ซ่งเหนือ เซี่ยตะวันตก
  ราชวงศ์ซ่งใต้ จิน
ราชวงศ์หยวน 1271–1368
ราชวงศ์หมิง 1368–1644
ราชวงศ์จินยุคหลัง 1616–1636
ราชวงศ์ชิง 1636–1912
ยุคใหม่
สาธารณรัฐจีน (บนแผ่นดินใหญ่) 1912–1949
สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่)
1949–ปัจจุบัน

สาธารณรัฐจีน
(ไต้หวัน)
1949–ปัจจุบัน

ราชวงศ์จิน (/ɪn/,[4] [tɕín]; จีน: 金朝; พินอิน: Jīn cháo, Jurchen: Anchun Gurun) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ต้าจิน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 ถึงปี ค.ศ. 1234 หนึ่งในราชวงศ์สุดท้ายใน ประวัติศาสตร์จีน ก่อน มองโกลพิชิตจีน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)

ศิลปะ[แก้]

พระเจดีย์เฉิงหลิง ที่ เฉิงติง, มณฑลเหอเป่ย , สร้างระหว่างค.ศ.1161-1189

ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น

รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนเป็นผลงานช่วงค.ศ.1180
  • รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนปั้นเสร็จช่วงประมาณค.ศ.1180(พ.ศ. 1723)
รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลัก
  • รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลักไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด

อ้างอิง[แก้]

  1. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires" (PDF). Journal of World-Systems Research. 12 (2): 219–229. doi:10.5195/JWSR.2006.369. ISSN 1076-156X. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ 22 February 2007. สืบค้นเมื่อ 12 August 2010.
  2. Rein Taagepera (September 1997). "Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia". International Studies Quarterly. 41 (3): 497. doi:10.1111/0020-8833.00053. JSTOR 2600793.
  3. Twitchett 1994, p. 40.
  4. "Jin". Random House Webster's Unabridged Dictionary.