ราชวงศ์จิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้เกี่ยวกับราชวงศ์จีนที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 1115-1234 สำหรับราชวงศ์ที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 265-420 ดูที่ ราชวงศ์จิ้น
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์จิน

1115–1234
พระราชอาณาเขตของราชวงศ์จินในปี ค.ศ. 1141
พระราชอาณาเขตของราชวงศ์จินในปี ค.ศ. 1141
สถานะจักรวรรดิ
เมืองหลวงฮุ่ยหนิงฝู่
(1122-1153)
จงตู (ปักกิ่ง)
(1153-1214)
ไคฟง
(1214-1233)
ไช่โจว(1233–1234)
ศาสนา
ศาสนาพุทธ, ลัทธิเต๋า, ลัทธิขงจื๊อ, ศาสนาชาวบ้านจีน
การปกครองราชาธิปไตย
จักรพรรดิ 
• ปี 1115–1123
จักรพรรดิจินไท่จู่
• ปี 1234
จักรพรรดิจินโม่ตี้
ประวัติศาสตร์ 
• สถาปนาราชวงศ์โดยจักรพรรดิไท่จู่
28 มกราคม 1115
• กวาดล้างราชวงศ์เหลียว
1125
9 มกราคม 1127
• มองโกลรุกราน
1211
• พ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิมองโกลที่ไช่โจว
9 กุมภาพันธ์ 1234
พื้นที่
ประมาณการปี 1126[1][2]2,300,000 ตารางกิโลเมตร (890,000 ตารางไมล์)
ประชากร
• ปี 1207
53,000,000[3]
สกุลเงินเหรียญจีน, เงินสดจีน
ก่อนหน้า
ถัดไป
ราชวงศ์เหลียว
ราชวงศ์ซ่ง
จักรวรรดิมองโกล
ประวัติศาสตร์จีน
สมัยโบราณ
ยุคหินใหม่ ประมาณ 8500 – ประมาณ 2070 BCE
เซี่ย ประมาณ 2070 – ประมาณ 1600 BCE
ชาง ประมาณ 1600 – ประมาณ 1046 BCE
โจว ประมาณ 1046 – 256 BCE
 โจวตะวันตก
 โจวตะวันออก
   วสันตสารท
   รณรัฐ
สมัยจักรวรรดิ
ฉิน 221–207 BCE
ฮั่น 202 BCE – 220 CE
  ฮั่นตะวันตก
  ซิน
  ฮั่นตะวันออก
ยุคสามก๊ก 220–280
  เว่ย์, ฉู่ และอู๋
จิ้น 266–420
  จิ้นตะวันตก
  จิ้นตะวันออก สิบหกรัฐ
ราชวงศ์เหนือ-ใต้
420–589
สุย 581–618
ถัง 618–907
ห้าวงศ์สิบรัฐ
907–979
เหลียว
916–1125
เซี่ยตะวันตก
1038–1227
จิน
1115–1234
ซ่ง 960–1279
  ซ่งเหนือ
  ซ่งใต้
หยวน 1271–1368
หมิง 1368–1644
ชิง 1636–1912
สมัยใหม่
สาธารณรัฐจีน บนแผ่นดินใหญ่ 1912–1949
สาธารณรัฐประชาชนจีน 1949–ปัจจุบัน
สาธารณรัฐจีน ในไต้หวัน 1949–ปัจจุบัน

ราชวงศ์จิน (/ɪn/,[4] [tɕín]; จีน: 金朝; พินอิน: Jīn cháo; จูร์เชน: Anchun Gurun) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ต้าจิน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 ถึงปี ค.ศ. 1234 หนึ่งในราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์จีน ก่อนมองโกลพิชิตจีน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)

ศิลปะ[แก้]

พระเจดีย์เฉิงหลิงที่เจิ้งติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ สร้างระหว่าง ค.ศ. 1161–1189

ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น

รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนเป็นผลงานช่วง ค.ศ. 1180
  • รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนปั้นเสร็จช่วงประมาณ ค.ศ. 1180 (พ.ศ. 1723)
รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลัก
  • รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลักไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด

อ้างอิง[แก้]

  1. Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires" (PDF). Journal of World-Systems Research. 12 (2): 219–229. doi:10.5195/JWSR.2006.369. ISSN 1076-156X. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 22 February 2007. สืบค้นเมื่อ 12 August 2010.
  2. Rein Taagepera (September 1997). "Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia". International Studies Quarterly. 41 (3): 497. doi:10.1111/0020-8833.00053. JSTOR 2600793.
  3. Twitchett 1994, p. 40.
  4. "Jin". Random House Webster's Unabridged Dictionary.