ฉางชุน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฉางชุน
บรรยายภาพ
สถานที่สำคัญในฉางชุนจากภาพบนเวียนตามเข็มนาฬิกา: ภาพมุมกว้างของเมือง (สองภาพบน) อาคารรัฐบาลของประเทศแมนจู รูปปั้นที่จัตุรัสวัฒนธรรม โบสถ์คริสต์ฉางชุน และอนุสาวรีย์มรณสักขีชาวโซเวียต
Location of Changchun Prefecture within Jilin (China).png
ชื่อเรียก
อักษรไทย ฉางชุน
ภาษาจีน
- อักษรจีนตัวย่อ 长春
- อักษรจีนตัวเต็ม 長春
- พินอิน Chángchūn
อักษรโรมัน Changchun
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง มณฑลจี๋หลิน
ความหมายของชื่อ ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน
ปีสถาปนา พ.ศ. 2432
ประเภทเขตปกครอง นครระดับจังหวัด
เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC หวัง ไข่
ผู้ว่าการ หลิว ซิน
พื้นที่ 20,604 ตร.กม.
- ความสูงที่ตั้ง 222 เมตร
ประชากร พ.ศ. 2553
- เขตเมือง 7,674,439 คน
- ความหนาแน่น 370 คน/ตร.กม.
- ปริมณฑล
GDP (พ.ศ. 2560) 653.0 พันล้านเหรินหมินปี้
- ต่อหัว 86,931 เหรินหมินปี้
จำนวนเมือง/อำเภอ 10
รหัสไปรษณีย์ 130000
รหัสโทรศัพท์ 0431
ISO 3166-2 CN-JL-01
เว็บไซต์ http://www.changchun.gov.cn
ฉางชุน
Changchun name in Chinese.svg
"ฉางชุน" เขียนโดยใช้อักษรจีนตัวย่อ
จีนตัวย่อ 长春
จีนตัวเต็ม 長春
พินอิน Chángchūn
ความหมายตามตัวอักษร "ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน"

ฉางชุน (จีน: 长春; พินอิน: Chángchūn; literally: "ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน") เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน[1] ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบซงเหลียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนแผ่นดินใหญ่ ฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด โดยเขตการปกครองของฉางชุนประกอบด้วยเขตจำนวน 7 เขต นครระดับเทศมณฑลจำนวน 2 แห่ง และเทศมณฑลจำนวน 1 แห่ง[2] ฉางชุนเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนร่วมกับเฉิ่นหยาง ต้าเหลียน และฮาร์บิน

ระหว่าง พ.ศ. 2475 และ 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ตั้งประเทศแมนจูขึ้นเป็นรัฐบาลหุ่นเพื่อยึดครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ฉางชุนกลายเป็นเมืองหลวงของประเทศแมนจูในระหว่างนั้นและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นซินกิง (อังกฤษ: Hsinking; จีน: 新京; พินอิน: Xīnjīng; literally: "เมืองหลวงใหม่") เมื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งใน พ.ศ. 2492 หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นหมดอำนาจ รัฐบาลจีนได้สถาปนาฉางชุนให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลจี๋หลินใน พ.ศ. 2497

ฉางชุนเป็นฐานผลิตอุตสาหกรรมที่สำคัญโดยเฉพาะรถยนต์ และได้รับฉายาว่า "เมืองแห่งรถยนต์"[3][4] และ "ดีทรอยต์เมืองจีน"[5]

เขตการปกครองและประชากร[แก้]

ศาลาว่าการ

นครฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับมณฑล โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขตจำนวน 7 เขต นครระดับเทศมณฑลจำนวน 2 แห่ง และเทศมณฑลจำนวน 1 แห่ง ได้แก่

แผนที่นครฉางชุน
อ. คืออำเภอ น. คือนคร และทม. คือเทศมณฑล
Administrative Division Changchun 2.png
อ.หนานกวาน
อ.ควานเฉิง
อ.เฉาหยาง
อ.เอ้อร์เต้า
อ.ลู่ยเหฺวียน
อ.ชฺวางหยาง
อ.จิ่วไท่
ทม.หนงอาน
น.ยหฺวีชู่
น.เต๋อฮุ่ย
ชื่อ จีนย่อ พินอิน ประชากร (พ.ศ. 2560) พื้นที่ (ตร.กม.)
เขตเมือง
อำเภอควานเฉิง 宽城区 Kuānchéng Qū 855,159 238
อำเภอเฉาหยาง 朝阳区 Cháoyáng Qū 1,007,870 237
อำเภอลู่ยเหฺวียน 绿园区 Lùyuán Qū 1.002,672 216
อำเภอหนานกวาน 南关区 Nánguān Qū 1,123,779 81
อำเภอเอ้อร์เต้า 二道区 Èrdào Qū 809,390 452
เขตชานเมือง
อำเภอจิ่วไท่ 九台区 Jiǔtái Qū 700,606 3,375
อำเภอชฺวางหยาง 双阳区 Shuāngyáng Qū 400,933 1,677
เมืองรอบนอก
นครเต๋อฮุ่ย 德惠市 Déhuì Shì 949,786 3,435
นครยหฺวีชู่ 榆树市 Yúshù Shì 1,266,969 4,712
เขตชนบท
เทศมณฑลหนงอาน 农安县 Nóng'ān Xiàn 1,149,680 5,400

ข้อมูลจากการสำมะโนประชากรครั้งที่หกเมื่อ พ.ศ. 2553 ฉางชุนมีประชากร 7.677 ล้านคน[6] อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.08 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 5.51 คนต่อประชากร 1,000 คน ประชากรในเขตเมือง (ควานเฉิง เฉาหยาง ลู่ยเหฺวียน หนานกวาน และเอ้อร์เต้า) มีจำนวน 3.53 ล้านคนหรือประมาณร้อยละ 46 สัดส่วนประชากรเพศชายต่อเพศหญิงเป็น 1.021:1[6]

เศรษฐกิจ[แก้]

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของฉางชุนใน พ.ศ. 2553 อยู่ที่ 332.9 พันล้านเหรินหมินปี้[7]

รถยนต์อาวดี้ที่ผลิตโดย FAW

อุตสาหกรรมสำคัญของฉางชุนได้แก่รถยนต์ ผลิตภัณฑ์เกษตรแปรรูป ยา อิเล็กทรอนิกส์ วัสดุก่อสร้าง และพลังงาน[3] เครือ FAW (First Automotive Works) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนตั้งอยู่ในฉางชุน โดยโรงงานผลิตเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2496[8] และการผลิตเริ่มต้นใน พ.ศ. 2499[9] เครือ FAW ผลิตรถยนต์หลายยี่ห้อในประเทศจีน รวมทั้งรถยนต์หรู "หงฉี" และยังร่วมกับบริษัทรถยนต์จากต่างประเทศได้แก่อาวดี้ ฟ็อลคส์วาเกิน และโตโยต้า อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ในฉางชุนทำให้ฉางชุนมีฉายาว่า "ดีทรอยต์เมืองจีน"[5]

การศึกษาและวัฒนธรรม[แก้]

สถาบันอุดมศึกษา[แก้]

ฉางชุนมีสถาบันอุดมศึกษาจำนวน 27 แห่ง โดยสถาบันที่สำคัญได้แก่มหาวิทยาลัยจี๋หลินและมหาวิทยาลัยครูแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ[10]

กีฬา[แก้]

สโมสรกีฬาที่สำคัญในฉางชุนได้แก่สโมสรฟุตบอลฉางชุนย่าไท่ซึ่งแข่งขันในไชนีสซูเปอร์ลีกและเคยชนะเลิศในฤดูกาล 2550 และสโมสรบาสเกตบอลจี๋หลินนอร์ทอีสต์ไทเกอร์ซึ่งแข่งขันในสมาคมบาสเกตบอลแห่งประเทศจีน นอกจากนี้ ฉางชุนยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007

บุคคลสำคัญจากฉางชุน[แก้]

ความสัมพันธ์เมืองพี่น้อง[แก้]

ฉางชุนได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้ (ปีที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์ระบุในวงเล็บ)[11][12][13][14][15][16]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Illuminating China's Provinces, Municipalities and Autonomous Regions-Jilin". PRC Central Government Official Website. 2001. Archived from the original on 19 June 2014. สืบค้นเมื่อ 22 April 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  2. 中央机构编制委员会印发《关于副省级市若干问题的意见》的通知. 中编发[1995]5号 (in Chinese). 豆丁网. 19 February 1995. Archived from the original on 29 May 2014. สืบค้นเมื่อ 28 May 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  3. 3.0 3.1 "Changchun (Jilin) City Information". HKTDC Research. Archived from the original on 8 January 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  4. "Changchun Business Guide – Economic Overview". echinacities.com. สืบค้นเมื่อ 26 July 2012.[ลิงก์เสีย]
  5. 5.0 5.1 "Spacing: Understanding the Urban Landscape". SpacingToronto. 2008. Archived from the original on 22 July 2010. สืบค้นเมื่อ 14 October 2010. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  6. 6.0 6.1 "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census" (in Chinese). National Bureau of Statistics of China. 20 July 2011. Archived from the original on 9 March 2012. สืบค้นเมื่อ 28 May 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  7. "Archived copy" 2010年长春市国民经济和社会发展统计公报 [Statistics Communique on National Economy and Social Development of Changchun, 2010] (in Chinese). 5 June 2011. Archived from the original on 28 July 2011. สืบค้นเมื่อ 17 February 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  8. FAW Group Steps up Global Expansion FAW Official Site, Mar 27, 2007 Archived 19 July 2011 at the Wayback Machine.
  9. About FAW > Key Events FAW Official Site Archived 4 March 2009 at the Wayback Machine.
  10. "Society". Changchun Municipal Government. Archived from the original on 20 August 2012. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  11. "Sister Cities". Changchun Municipal People's Government. Archived from the original on 31 January 2015. สืบค้นเมื่อ 3 February 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  12. "Twin towns and Sister cities of Minsk [via WaybackMachine.com]" (in Russian). The department of protocol and international relations of Minsk City Executive Committee. Archived from the original on May 23, 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-07-21.
  13. Bozsoki, Agnes. "Partnervárosok Névsora Partner és Testvérvárosok Névsora" [Partner and Twin Cities List]. City of Székesfehérvár (in Hungarian). Archived from the original on 2012-12-08. สืบค้นเมื่อ 2013-08-05.
  14. "Sister Cities". Warrnambool City Council.
  15. "Žilina – oficiálne stránky mesta: Partnerské mestá Žiliny [Žilina: Official Partner Cities]". © 2008 MaM Multimedia, s.r.o.. สืบค้นเมื่อ 2008-12-11.
  16. "Our Sister Cities". Sister Cities New Zealand. click List all