กองทัพสหราชอาณาจักร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก กองทัพอังกฤษ)
กองทัพสหราชอาณาจักร
Her Majesty's Armed Forces
MinistryofDefence.svg
ตราราชการกองทัพสหราชอาณาจักร
ก่อตั้ง พ.ศ. 2250
เหล่า Naval Ensign of the United Kingdom.svg กองทัพเรือ

Flag of the British Army.svg กองทัพบก
Air Force Ensign of the United Kingdom.svg กองทัพอากาศ

ที่ตั้ง บก. ลอนดอน
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหาร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบ็ธที่ 2
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ไมเคิล ฟาลลอน
ประธานคณะเสนาธิการทหาร พลอากาศเอก เซอร์ สจ๊วต พีช
กำลังพล
อายุถึงขั้น
รับราชการ
16 ปี
การเกณฑ์ ไมมีการเกณฑ์ทหาร
ประชากร
ในวัยรับราชการ
ชาย 14,607,725  อายุ 15-50 (2548),
หญิง 14,028,738  อายุ 15-50 (2548)
ประชากร
ฉกรรจ์
ชาย 12,046,268 , อายุ 15-50 (2548),
หญิง 11,555,893 , อายุ 15-50 (2548)
ประชากรที่อายุถึงขั้น
รับราชการทุกปี
ชาย 324,722 (2548),
หญิง 317,062 (2548)
ยอดกำลังประจำการ 153,470 (2016) [N 1]
ยอดกำลังสำรอง 81,850 (2016)
รายจ่าย
งบประมาณ FY 2013-14: GBP £36.3 billion[1]
FY 2012-13: USD $60.8 billion (ranked 4th)[2]
ร้อยละต่อจีดีพี 2.5%[2]
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ ประวัติศาสตร์ทางทหารของสหราชอาณาจักร
ยศ ยศทหารในกองทัพสหราชอาณาจักร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สหราชอาณาจักร

Flag of the Joint Services.png
ธงเหล่าทัพร่วม

กองทัพสหราชอาณาจักร หรือ กองทัพอังกฤษ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กองทัพในสมเด็จพระราชินี (อังกฤษ: Her Majesty's Armed Forces) และ บ้างเรียกว่า กองทัพในพระมหากษัตริย์ (อังกฤษ: Armed Forces of the Crown) เป็นกองทัพของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ กองทัพนี้ประกอบด้วยหน่วยที่แต่งเครื่องแบบอาชีพสามเหล่า ได้แก่ ราชการทหารเรือ (Naval Service) ซึ่งรวมกองทัพเรือและนาวิกโยธิน กองทัพบกและกองทัพอากาศ

ประวัติ[แก้]

ยุคจักรวรรดิ และสงครามโลก[แก้]

โปสเตอร์ในที่ระลึกสงครามยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ปีค.ศ. 1805

ด้วย Acts of Union 1707 ทำให้กองกำลังติดอาวุธของอังกฤษและสกอตแลนด์รวมเข้ากับกองทัพของราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่สิบเจ็ดและโดยเฉพาะอย่างยิ่งตลอดช่วงศตวรรษที่สิบแปดนโยบายการต่างประเทศของอังกฤษต้องการให้มีการขยายตัวของอำนาจของยุโรปที่มีคู่แข่งผ่านทางการทหาร, การทูต และการค้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหัวหน้าคู่แข่งของตน สเปน, เนเธอร์แลนด์และฝรั่งเศส เรื่องนี้ทำให้สหราชอาณาจักรมีส่วนร่วมในความขัดแย้งที่รุนแรงขึ้นกับดินแดนอาณานิคมและการค้าโลกรวมทั้งสงครามอันยาวนานของอังกฤษ - สเปน และแองโกล - ดัตช์

เช่นเดียวกับ "สงครามโลก" กับฝรั่งเศสเช่น; สงครามเจ็ดปี (1756-1763) สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส (2335-2305) และสงครามนโปเลียน (2346-2358)

สงครามเย็นและสงครามต่อต้านการก่อการร้าย[แก้]

เครื่องบินทิ้งระเบิดวัลแคนเป็นแกนนำของความสามารถด้านนิวเคลียร์ในอากาศของอังกฤษสำหรับสงครามเย็น

หลังสงครามโลกครั้งที่สองการเสื่อมถอยทางเศรษฐกิจและการเมืองตลอดจนการเปลี่ยนทัศนคติในสังคมและรัฐบาลอังกฤษสะท้อนให้เห็นได้จากกองกำลังติดอาวุธของโลกที่มีบทบาทอย่างมาก และต่อมาโดยความพ่ายแพ้ทางการเมืองในช่วงวิกฤติของสุเอซ (1956) สะท้อนให้เห็นถึงบทบาทใหม่ของอังกฤษในโลกและการขยายตัวของสงครามเย็น (1947-1991) ประเทศกลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของพันธมิตรทางทหารของนาโตในปีพ. ศ. 2492 การทบทวนด้านการป้องกันเช่นในปีพ.ศ. 2500 และ 2509 ได้ประกาศลดอัตราการชุมนุมอย่างเห็นได้ชัด

ตัวเลขที่ออกโดยกระทรวงกลาโหมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2016 แสดงให้เห็นว่าพนักงานกองกำลังของกองทัพอังกฤษ 7,185 รายสูญเสียชีวิตตั้งแต่ปลายสงครามโลกครั้งที่สอง

โครงสร้าง[แก้]

บุคลากร[แก้]

กำลังพลประจำการ[แก้]

กำลังพลสำรอง[แก้]

การศึกษา[แก้]

งบประมาณ[แก้]

ยุทธภัณฑ์[แก้]

อาวุธประจำกาย[แก้]

อาวุธประจำหน่วย[แก้]

ความสัมพันธ์ทางทหาร[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]

หนังสืออ่านเพิ่มเติม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "N" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="N"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>