กองทัพโรมาเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองทัพโรมาเนีย
Forțele Armate Române
Coat of arms of the Romanian Armed Forces.svg
ตราราชการกองทัพโรมาเนีย
ก่อตั้งค.ศ. 1860
รูปแบบปัจจุบัน11 เมษายน ค.ศ. 2000
เหล่าCoat of arms of the Romanian Land Forces.svg กองทัพบก

COA-Romanian Naval Forces.svg กองทัพเรือ

Stema Statului Major al Fortelor Aeriene.svg กองทัพอากาศ
กองบัญชาการBucharest
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหาร ประธานาธิบดี เกลาส์ โยฮานิส
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม Nicolae Ionel Ciucă
ประธานคณะเสนาธิการทหาร General Daniel Petrescu
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ18
การเกณฑ์ไม่มี
ยอดกำลังประจำการ73,100 (2019)[1]
ยอดกำลังสำรอง50,000 (2018)[2]
ยอดวางกำลังนอกประเทศ1,111 (2018)[3]
รายจ่าย
งบประมาณ$5.050 billion (2019)[1]
ร้อยละต่อจีดีพี2.04% (2019)[1]
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตในประเทศArms industry in Romania
แหล่งผลิตนอกประเทศCurrent:
 สหรัฐ
ธงของประเทศตุรกี ตุรกี
 สหราชอาณาจักร
ธงของประเทศเยอรมนี เยอรมนี
ธงของประเทศสเปน สเปน
ธงของประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
ธงของประเทศอิตาลี อิตาลี
ธงของประเทศโปแลนด์ โปแลนด์
ธงของประเทศอิสราเอล อิสราเอล
ธงของประเทศออสเตรีย ออสเตรีย
ธงของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ธงของประเทศฟินแลนด์ ฟินแลนด์
ธงของประเทศบราซิล บราซิล
Former:
ธงของสหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต
แม่แบบ:Country data CSR
ธงของประเทศเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
มูลค่าส่งออกต่อปี€187,000,000 (2018)[4]
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติประวัติศาสตร์ทางทหารของโรมาเนีย
ยศยศทหารโรมาเนีย
เครื่องอิสริยาภรณ์

กองทัพแห่งโรมาเนีย (โรมาเนีย: Forțele Armate Române เรียกว่า Armata Română) เป็นกองกำลังทหารของสาธารณรัฐโรมาเนีย ประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ และ กองทัพอากาศ ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกระทรวงกลาโหม

ประวัติ[แก้]

โครงสร้าง[แก้]

งบประมาณ[แก้]

บุคลากร[แก้]

กำลังพลประจำการ[แก้]

กำลังพลสำรอง[แก้]

การศึกษา[แก้]

ยุทธภัณฑ์[แก้]

อาวุธประจำกาย[แก้]

อาวุธประจำหน่วย[แก้]

เครื่องแบบ[แก้]

ศาลทหาร[แก้]

ความสัมพันธ์ทางทหาร[แก้]

รักษาสันติภาพ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

เชิงอรรถ และ อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Defence Expenditure of NATO Countries (2013-2019)" (PDF). NATO Public Diplomacy Division. 29 November 2019. สืบค้นเมื่อ 12 December 2019.
  2. IISS 2019, p. 140.
  3. IISS 2019, p. 142.
  4. [1] Archived 2015-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Gandul, 13 January 2015.

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

  • Daniel N. Nelson, 'Armies, Security, and Democracy in Southeastern Europe,' Armed Forces & Society, Vol. 28, No.3, Spring 2002.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]