เขตบริหารพิเศษมาเก๊า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
中華人民共和國澳門特別行政區 (จีน)
Região Administrativa Especial de Macau da República Popular da China (โปรตุเกส)
ตราแผ่นดิน
เพลงชาติมาร์ชทหารอาสา
ที่ตั้งของมาเก๊า (น้ำตาล) ทางตอนใต้ของจีน (สีเนื้อ)
ที่ตั้งของมาเก๊า (น้ำตาล)
ทางตอนใต้ของจีน (สีเนื้อ)
ภาษาราชการ ภาษาจีนและภาษาโปรตุเกส
การปกครอง เขตบริหารพิเศษของจีน
 -  ผู้ว่าการ เฟอร์นันโด ชวี
ก่อตั้ง
 -  โปรตุเกสตั้งอาณานิคม 1 ธันวาคม พ.ศ. 2430 (ค.ศ. 1887) 
 -  ส่งมอบอำนาจอธิปไตยจากโปรตุเกสไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีน 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 
พื้นที่
 -  รวม 29.5 ตร.กม. (229)
11.39 ตร.ไมล์ 
ประชากร
 -  2553 (ประเมิน) 544,600 
 -  ความหนาแน่น 18,568 คน/ตร.กม. (1)
48,092 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2554 (ประมาณ)
 -  รวม $ 31.271 พันล้าน 
 -  ต่อหัว $ 59,451 
จีดีพี (ราคาตลาด) 2554 (ประมาณ)
 -  รวม $ 21.700 พันล้าน 
 -  ต่อหัว $ 39,800 
HDI (2550) 0.944 [1] (สูง) (25)
สกุลเงิน ปาตากา (HKD)
เขตเวลา (UTC+8)
ระบบจราจร ซ้ายมือ
โดเมนบนสุด .mo
รหัสโทรศัพท์ +853

เขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (อังกฤษ: Macao Special Administrative Region of the People's Republic of China, จีนตัวย่อ: 中华人民共和国澳门特别行政区; จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國澳門特別行政區 เรียกสั้น ๆ ว่า มาเก๊า ในภาษาอังกฤษเขียนเป็น Macau และ Macao พินอิน: Àomén,อ้าวเหมิน ; 馬交 ก็เรียก) เป็นพื้นที่บนชายฝั่งทางใต้ของประเทศจีน ปกครองโดยประเทศโปรตุเกสก่อนพ.ศ. 2542 เป็นอาณานิคมของยุโรปที่เก่าแก่ที่สุดในจีน ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 อำนาจอธิปไตยเหนือมาเก๊าได้ย้ายไปที่สาธารณรัฐประชาชนจีนในพ.ศ. 2542 กลายเป็นเขตปกครองพิเศษของจีน

มาเก๊าได้มีบทบาทที่มีอิทธิพลต่อจีนและตะวันตกโดยเฉพาะระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้ที่อาศัยอยู่ในมาเก๊าส่วนใหญ่พูดภาษากวางตุ้งเป็นภาษาแม่ ภาษาแมนดาริน ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษก็มีพูดด้วย โดยกว้าง ๆ ชาวมาเก๊า (Macanese) หมายถึงผู้ที่พำนักอาศัยถาวรอยู่ในมาเก๊า ส่วนในวงแคบ หมายถึง ชนพื้นเมืองในมาเก๊าที่สืบทอดมาจากชาวโปรตุเกส มักจะผสมกับชาวจีนและบรรพบุรุษชาติอื่น ๆ นอกจากสิ่งที่เหลือจากประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมแล้ว สิ่งดึงดูดใจของมาเก๊าอีกอย่างหนึ่งคือ อุตสาหกรรมการพนันและกาสิโน นักพนันจากฮ่องกงมักจะเดินทางวันเดียวไปมาเก๊า โดยมีบริการเรือโดยสารระหว่างมาเก๊าและฮ่องกงตลอดวันทุกวัน

ประวัติ[แก้]

มาเก๊าเริ่มมีความสำคัญในช่วงเวลาที่มหาอำนาจยุโรปขยายอำนาจทั้งทางการเมืองและการค้าเข้ามายังเอเชีย โปรตุเกสได้เริ่มสำรวจเส้นทางการค้าเข้ามาในเขตเอเชียและทำการค้ากับจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี พ่อค้าและนักเดินเรือชาวโปรตุเกส ได้ไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่มาเก๊าเป็นจำนวนมาก ทำให้มาเก๊ากลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างโปรตุเกสกับจีน ในช่วงแรกโปรตุเกสได้ทำสัญญาเช่ามาเก๊าจากจีน ต่อมาก็ประกาศให้มาเก๊าเป็นส่วนหนึ่งในอาณาเขตต่างแดนของโปรตุเกส (Overseas province of Portugal) โดยที่จีนไม่ได้ตอบรับอย่างเป็นทางการ จนกระทั่ง พ.ศ. 2430 จีนยกดินแดนมาเก๊าให้โปรตุเกสอย่างเป็นทางการเพื่อเป็นการตอบแทนที่ โปรตุเกสช่วยจีนปราบปรามโจรสลัดในเขตทะเลจีนใต้

เมื่อปี พ.ศ. 2517 รัฐบาลโปรตุเกสได้ให้เอกราชแก่ดินแดนอาณานิคมของตนทั้งหมด โปรตุเกสแสดงเจตจำนงแน่วแน่ที่จะคืนดินแดนมาเก๊าให้แก่จีน และประกาศรับรองอย่างเป็นทางการว่าจีนมีอธิปไตยเหนือมาเก๊า อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาดังกล่าว จีนมีภารกิจในการเจรจาเรื่องการรับมอบฮ่องกงจากอังกฤษ จึงไม่ได้เข้ามาจัดการเรื่องปัญหามาเก๊า โปรตุเกสจึงประกาศรับรองสถานะของมาเก๊าเพียงฝ่ายเดียว ในปีพ.ศ. 2522 จีนกับโปรตุเกสได้ปรับความสัมพันธ์ทางการทูต และจีนได้รับรองอย่างเป็นทางการว่า ดินแดนมาเก๊าเป็นดินแดนของจีนภายใต้การบริหารของโปรตุเกส จนถึงวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โปรตุเกสได้ส่งมอบมาเก๊าคืนแก่จีน โดยทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องที่จะใช้ระบบ “หนึ่งประเทศสองระบบ” (one country, two systems) และมาเก๊ามีสถานะเป็นเขตบริหารพิเศษของจีนเป็นเวลา 50ปี ไปจนถึงปี พศ 2592 หรือ คศ 2049 มาเก๊าจะกลับสู่การปกครองของจีนอย่างเต็มรูปแบบเหมือนเมืองอื่นในจีนทั่วไป

สายการบิน[แก้]

  • ประจำชาติ Air Macau (www.airmacau.com)
  • ราคาประหยัด Viva Macau (www.flyvivamacau.com)

ประชากร[แก้]

เชื้อชาติ
ส่วนใหญ่เป็นชาวจีนเชื้อสายโปรตุเกส 95% ที่เหลือเป็นชาวโปรตุเกส ฟิลิปปิโน อินโดนีเซีย และไทย
ศาสนา
ศาสนาพุทธ 50% ศาสนาคริสต์ 15% ไม่นับถือและอื่นๆ 35%

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 22°10′01″N 113°33′00″E / 22.167°N 113.55°E / 22.167; 113.55

อ้างอิง[แก้]

  1. "Human Development Report 2011". United Nations. สืบค้นเมื่อ 2011-11-02. 


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]