เจอร์รี ลอว์เลอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจอร์รี ลอว์เลอร์
An image of เจอร์รี ลอว์เลอร์.
ข้อมูล
ฉายา เจอร์รี ลอว์เลอร์
เจอร์รี "เดอะคิง" ลอว์เลอร์
ความสูง ฟุต 0 นิ้ว (1.83 ม.)[1]
น้ำหนัก 243 ปอนด์ (110 กก.)
เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 (64 ปี)
เมมฟิส รัฐเทนเนสซี
พำนัก เมมฟิส, รัฐเทนเนสซี
มาจาก เมมฟิส, รัฐเทนเนสซี
ฝึกหัดโดย แจ็คกี ฟาร์โก
เปิดตัว ค.ศ. 1970

เจอร์รี โอนีล ลอว์เลอร์ (อังกฤษ: Jerry O'Neil Lawler) เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายสังกัดสมาคม WWF / WWE ในชื่อว่า เจอร์รี "เดอะคิง" ลอว์เลอร์ (อังกฤษ: Jerry "The King" Lawler) และได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2007

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้มีโอกาสท้าชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในศึกรอว์ ในรูปแบบการปล้ำ TLC Match สุดท้าย เจอร์รี ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้ เพราะ ไมเคิล โคล ได้เข้ามาขัดขวาง ในศึกรอว์ เจอร์รี ได้จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน และ จอห์น มอร์ริสัน เจอกับ เดอะ มิซ, อเล็กซ์ ไรลีย์ และ เชมัส สุดท้ายทีมของ เจอร์รี เป็นฝ่ายชนะ ในศึกรอว์ เจอร์รี ได้เจอกับ เดอะ มิซ อีกครั้ง สุดท้าย เจอร์รี ก็เป็นฝ่ายชนะ จากการช่วยเหลือของมอร์ริสัน ในคืนเดียวกัน เดอะ มิซ ได้แอบมาลอบทำร้าย เจอร์รี ที่กำลังพากย์อยู่ และถูกใส่ท่า Skull Crushing Finale กับพื้นข้างล่างจนได้รับบาดเจ็บ ในสัปดาห์ต่อมา เจอร์รี ได้จับคู่กับ แรนดี ออร์ตัน เจอกับ เดอะ มิซ และ อเล็กซ์ ไรลีย์ และ เจอร์รี กับ ออร์ตัน ก็เป็นฝ่ายชนะ ในศึกรอว์ เจอร์รี จะต้องเจอกับ จอห์น ซีนา, แรนดี ออร์ตัน, จอห์น มอร์ริสัน, อาร์-ทรูธ, ซีเอ็ม พังก์ และ เชมัส ในแมตช์การปล้ำ รอว์รัมเบิล สุดท้าย เจอร์รี จัดการเหวี่ยง เชมัส เป็นคนสุดท้าย ทำให้ เจอร์รี ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้

เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้เปิดศึกกับ ไมเคิล โคล ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2010 เจอร์รี ได้มีโอกาสท้าชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในรูปแบบการปล้ำ TLC Match สุดท้าย เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ เพราะ ไมเคิล โคล ได้เข้ามาขัดขวาง ทำให้ เดอะ มิซ ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ในที่สุด จากนั้นในวันถัดมาในการสัมภาษณ์ระหว่าง เจอร์รี่ และ โคล หลังจากการที่แพ้ เดอะ มิซ ในการปล้ำชิงแชมป์ โดยที่ ไมเคิล โคลได้พูดยั่วยวน เจอร์รีสารพัด จน เจอร์รีขอท้า ไมเคิล โคล เพื่อที่จะเจอกันใน เรสเซิลเมเนีย ซึ่งในสัปดาห์ถัดมา คำตอบที่ได้คือ ไม่ แต่มีข้อแม้คือถ้าจะเจอกัน จะต้องเจอแบบมีผู้จัดการอยู่ด้านล่างเวทีและมีกรรมการพิเศษตัดสินบนเวที โดย ไมเคิล โคล เป็นคนเลือกเอง และได้เปิดตัวผู้จัดการส่วนตัวคือ แจ๊ค สแวกเกอร์ เจอร์รี่จึงยอมที่จะเจอโคลใน เรสเซิลเมเนีย และ 6 มีนาคม ในศึก รอว์ โคล ได้ประกาศว่า ในเรสเซิลเมเนีย โคล จะเจอกับ ลอว์เลอร์ โดยที่ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ หรือ JBL เป็นกรรมการพิเศษ JBL บอกว่า โคล คิดถูกแล้วที่เลือกเขา แต่ขณะที่กำลังจะเซ็นสัญญาการเป็นกรรมการนั้น สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ก็ได้ออกมา จัดการ เลย์ฟิลด์ โดยท่า สตันเนอร์ แล้วเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษ ซึ่งโคลได้บอกว่า เป็นวันที่เขารอคอย และเป็นคืนของเขา แต่ สโตน โคลด์ ก็เอาเบียร์ ราดหัว ไมเคิล โคล ขนาดที่ทำหน้าที่เป็นผู้บรรยาย เพราะจากที่โคลได้พูดจาถึง สโตน โคลด์ และประกาศว่า "เจอร์รี ลอว์เลอร์ จะเจอกับ ไมเคิล โคล โดยมี สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน เป็นกรรมการพิเศษ" และเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ไมเคิล โคล ได้เรียก ไบรอัน คริสโตเฟอร์ หรือ แกรนด์ มาสเตอร์ เซ็กซี อดีตแทคทีม คู่กับ สก็อตตี ทู ฮ็อตตี ในนามแทคทีมว่า "ทู คูล" บอกกับลอว์เลอร์ ว่า ลอว์เลอร์ไม่เหมาะที่จะเป็นพ่อของเขาที่ผ่านมา จิม รอสส์ ก็มาออกมาพูดช่วย ลอว์เลอร์ เพื่อนรักเขา แล้วโคล ก็ทำท่าพูดยั่ว จนสักพัก สแวกเกอร์ก็ลอบทำร้าย ลอว์เลอร์จากด้านหลัง แล้วเล่นงาน จิม รอสส์ โคล พูดบังคับให้ จิม รอสส์ ตบพื้นยอมแพ้สักพัก เจอร์รี จะมาช่วย แต่ก็โดน สแวกเกอร์เล่นงานอีก โดยท่า แองเกิลล็อก และ โคล ก็ใช้ท่านี้เล่นงาน จิม รอสส์ ด้วย และวันที่ 21 มีนาคม ใน รอว์ เปิดรายการด้วยเพลงของ จิม รอสส์ แต่กลาย ไมเคิล โคล ที่แต่งตัวล้อเลียน เดินออกมาที่สนามอีกจนเกือบจะมีเรื่องกันถ้าการ์ดไม่กันไว้ก่อน ต่อมา ไมเคิล โคล ได้ออกมาพูดกลางเวที ถึงเรื่องครอบครัวของ เจอร์รีตั้งแต่อดีต โดยมีรูปครอบครัวของ เจอร์รีตั้งแต่รุ่นพ่อของ เจอร์รีว่าครอบครัว ลอว์เลอร์ ว่าเป็นพวกขี้แพ้ เจอร์รีทนไม่ได้ วิ่งมาแต่ สแวกเกอร์เข้ามากัน ลอว์เลอร์ไม่สน เล่นงาน สแวกเกอร์ร่วงไปสักพักนึง ขึ้นไปบนเวที แต่ โคล รู้ทนรีบลงไปด้านล่าง จากนั้น ลอว์เลอร์ก็โดนสแวกเกอร์เล่นในที่สุด นอกจากนั้น โคลก็ออกมาเล่นงาน และบอกให้ ลอว์เลอร์ตบพื้น ยอมแพ้ จิม รอสส์ ก็ออกมาพูดหลังจากได้ชมศึกรอว์ ตอนที่ผ่านมานี้ ว่า "รู้สึกไม่ดีเลยที่ ไมเคิล โคล พูดถึงพ่อแล้วก็แม่ของ ลอว์เลอร์ แบบนั้น เพราะทั้งพ่อและแม่ของเขาต่างก็เสียชีวิตไปแล้ว โดยแม่เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ส่วนพ่อนั้นเสียชีวิตไปตอนวันเกิดอายุครบ 19 ปีของ ลอว์เลอร์ พอดี ซึ่งมันน่าเศร้าใจมากๆ สำหรับ ลอว์เลอร์" ดังนั้น ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เจอร์รี ลอว์เลอร์ จะต้องเจอกับ ไมเคิล โคล โดยมี แจ๊ค สแวกเกอร์ เป็นผู้จัดการให้กับ ไมเคิล โคล อยู่ข้างเวที และมี สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน เป็นกรรมการพิเศษ สุดท้าย เจอร์รี ก็เป็นฝ่ายเอาชนะมาได้สำเร็จ หลังแมตช์ ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ได้ส่งอีเมลมาบอกว่า ไมเคิล โคล ชนะเพราะฝั่ง เจอร์รี นั้นโกง

ทางด้านของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ เรื่องยังไม่จบสิ้น เมื่อมีการเจอกันกับ แจ๊ค สแวกเกอร์ ตอนของวันที่ 11 เมษายน ในรอว์ โดย ลอว์เลอร์เป็นฝ่ายชนะ ซึ่ง ไมเคิล โคล บอกสแวกเกอร์ว่า ถ้าลอว์เลอร์ ชนะ โคลจะต้องเจอกับ เจอร์รีในเอกซ์ตรีมรูลส์ แต่ตอนหลังเจอร์รี ประกาศแมตช์นี้ว่าจะเจอแบบแท็กทีม โดยจะมีเพื่อนของเขา จิม รอสส์ มาร่วมปล้ำด้วย โดยบอกให้โคล จับคู่กับเพื่อนเก่า สแวกเกอร์ และในสัปดาห์ในรอว์ตอนของวันที่ 25 เมษายน ผู้จัดการทั่วไปของ รอว์บอกว่า จะให้เป็นแมตช์การปล้ำแบบ คันทรี วิปปิ้ง แมตช์ จะเจอในเอกซ์ตรีมรูลส์ ตอนนี้ สแวกเกอร์ก็ได้ถูกดราฟท์มารอว์แล้ว ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) เจอร์รี ลอว์เลอร์ จะต้องจับคู่กับ จิม รอสส์ เจอกับ ไมเคิล โคล และ แจ๊ค สแวกเกอร์ สุดท้ายก็แพ้ไป

เจอร์รี ลอว์เลอร์ หลังจากที่แพ้ 2 ครั้งใน เพย์-เพอร์-วิว โดยเจอกับ ไมเคิล โคลซึ่งหลังจากที่ ไมเคิล โคลเอาชนะเจอร์รีไป ไมเคิล โคลก็พูดเกี่ยวกับเจอร์รีให้ฟังอีกบอกว่าถ้า เจอร์รีแตะตัว ไมเคิล โคล เจอร์รีจะถูกไล่ออก แต่เจอร์รีก็สวนคำพูดกลับ พร้อมภาพที่ ไมเคิล โคล โดน เดอะ ร็อก เล่นงานในสัปดาห์ที่แล้ว และบอกว่าถ้าเขาได้เจอกับ ไมเคิล โคลอีกรอบแล้วแพ้ เขาจะเป็นผู้เชิญเข้าสู่หอเกียรติยศ และมอบแหวน HOF ของเจอร์รีให้กับโคล แต่ไมเคิล โคลปฏิเสธ แล้วเดินลงจากเวทีเข้าไปใน โคล ไมน์ แล้วยืนไปดูพูดจาถูกคนดูรวมถึง เจอร์รีด้วยบอกว่าเจอร์รีแพ้ตั้งแต่ เรสเซิลเมเนีย และ เอกซ์ตรีมรูลส์ และพูดจายันไปถึงครอบครัวและทันใดนั้น เจอร์รีก็เข้าไปเล่นงาน แต่ แจ๊ค สแวกเกอร์ เข้ามาลอบทำร้ายจากด้านหลัง ต่อมาระหว่างการปล้ำของ สแวกเกอร์ นั้นเจอร์รีที่ยืนอยู่ตรงหน้าทางเดิน ก็ยืนดูอยู่โดยไม่ทำอะไร ทำให้สแวกเกอร์ เสียสมาธิจนแพ้ไปในที่สุด จากนั้นเจอร์รีก็ลากตัว สแวกเกอร์ แล้วอัดกระเด็นไปฝั่งกำแพงกั้นคนดู แล้วเข้าไปหาไมเคิล โคลที่อยู่ใน โคล ไมน์ เจอร์รีเข้าไปไม่ได้เลยเอาเก้าอี้ โยนเข้าไปในนั้นแล้วดึงเน็กไทของไมเคิล โคลมากระแทกกับ โคล ไมเนอร์ จนกรรมการมาห้าม และสแวกเกอร์บอกว่า "นายแตะต้องตัว ไมเคิล โคล นายถูกไล่ออก" เจอร์รีโต้กลับไปว่า "ฉันไม่ได้แตะตัว โคลซักหน่อย แต่ฉันเพียงแค่จับเน็กไทเท่านั้นเอง" สแวกเกอร์เลยตอบรับแทน ไมเคิล โคล ว่าขอรับคำท้า ในสัปดาห์ถัดไปได้มีการเซ็นสัญญา เพื่อแมทซ์การปล้ำในศึกใหญ่นั้น โคลนั้นเปิดภาพ ที่ลอว์เลอร์เคยจูบเท้าของ เบรต ฮาร์ต เจอร์รีก็เลยเล่นงานโดยดึงเน็คไทของ ไมเคิล โคล เล่นงานอีก โดยแมตช์นั้นเป็นแมตช์ "Kiss My Foot" อีกด้วย ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2011) เจอร์รี ลอว์เลอร์ จะต้องเจอกับ ไมเคิล โคล ในการปล้ำ "Kiss My Foot" (ผู้แพ้ต้องจูบเท้า) สุดท้ายกลายเป็น ไมเคิล โคล ที่เป็นฝ่ายแพ้และจูบเท้าของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ และได้ล้างแค้น ไมเคิล โคล มาได้สำเร็จ

ในศึกรอว์ (20 สิงหาคม 2012) ซีเอ็ม พังก์ เรียกให้ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ขึ้นมาพูดว่าเขาคือ "สุดยอดที่สุดในโลก" แต่ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ไม่ยอมพูด ทำให้ ซีเอ็ม พังก์ เตะก้านคอ เจอร์รี ลอว์เลอร์ จากด้านหลัง ในศึกรอว์ (27 สิงหาคม 2012) เจอร์รี ลอว์เลอร์ เปิดรายการด้วยการเรียกร้องให้ ซีเอ็ม พังก์ ออกมาขอโทษเขา จากการที่พังก์มาเตะหัวเขาจากด้านหลังเมื่อสัปดาห์ก่อน ซีเอ็ม พังก์ ออกมา แต่ไม่ขอโทษ เจอร์รี ลอว์เลอร์ แถมยังด่า เจอร์รี ลอว์เลอร์ ว่าเป็นคนห่วยๆ ที่ไม่น่าจะได้เข้าสู่หอเกียรติยศเลย จากนั้นก็ท้า เจอร์รี ลอว์เลอร์ เจอกันในแมตช์ปล้ำด้วย พังก์เดินจากไป โดย เจอร์รี ลอว์เลอร์ บอกว่าเขาจะลองคิดดูก่อน และ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็ประกาศรับคำท้าของพังก์ เพื่อชิงแชมป์ WWE ในคืนเดียวกัน เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้ชิงแชมป์ WWE กับ ซีเอ็ม พังก์ ในกรงเหล็ก สุดท้าย เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในศึกรอว์ (3 กันยายน 2012) ก่อนเริ่มรายการ ซีเอ็ม พังก์ ได้ลอบทำร้าย เจอร์รี ลอว์เลอร์ จนต้องหามส่งห้องพยาบาล ทำให้ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ไม่สามารถมาร่วมบรรยายได้

เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้เกิดอาการหัวใจวายเฉียบพลันในระหว่างบรรยายศึกรอว์ วันจันทร์ที่ 10 กันยายน 2012 โดยขณะนี้อาการยังคงทรงตัวแต่ก็ยังไม่พ้นขีดอันตราย พักฟื้นอยู่ในห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลประจำมอนเทรอัล ประเทศแคนาดา เจอร์รี ลอว์เลอร์ ล้มฟุบลงไปจากโต๊ะผู้บรรยายในขณะที่กำลังบรรยายแมตช์แท็กทีมระหว่าง แดเนียล ไบรอัน และ เคน กับ ไพรม์ไทม์เพลเยอส์[2][3] โดย ไมเคิล โคล ที่นั่งบรรยายอยู่ด้วยกันก็สังเกตเห็นและรีบเรียกทีมแพทย์มาดูอาการโดยด่วน ทีมแพทย์ของ WWE พยายามช่วยเหลือ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ด้วยการทำ CPR และรีบให้อ๊อกซิเจน จนกระทั่ง เจอร์รี ลอว์เลอร์ เริ่มหายใจเองได้จึงได้รีบนำส่งโรงพยาบาลในมอนเทรอัลต่อไป ทั้งนี้ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุดังกล่าว เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้ขึ้นปล้ำแทคทีมคู่กับ แรนดี ออร์ตัน และเอาชนะทีม ซีเอ็ม พังก์ และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ไปได้สำเร็จ[4][5][6][7][8]

PWInsider รายงานว่า เจอร์รีผ่านการขึ้นปล้ำแมตช์ในสมาคมอิสระที่เกาะอารูบา, แคริบเบียน มา 2 แมตช์ด้วยกัน ก่อนจะบินกลับสหรัฐอเมริกาแล้วยังต้องบินเข้ามมายังมอนเทรอัล ประเทศแคนาดาอีก และในศึกรอว์ ก็ยังต้องขึ้นปล้ำอีกด้วย แต่ก็ยังไม่มีการยืนยันว่า เจอร์รีหัวใจวายเพราะการขึ้นปล้ำหรือไม่ แฟนๆ ที่ชมศึกรอว์ ใกล้ๆ กับโต๊ะผู้บรรยายได้เล่าเหตุการณ์ช่วงนั้นว่า เจอร์รีเริ่มส่งเสียงคล้ายๆ กับการกรนออกมา ก่อนที่เขาจะหันไปจับแขนของทีมงาน WWE คนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จากนั้น เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็เริ่มหน้าถอดสีแล้วก็ร่วงลงไปนอนบนพื้น อันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาเกิดอาการหัวใจวายแล้ว ทีมแพทย์ WWE รีบเข้ามาช่วยเหลือเจอร์รีทันที โดยทำการฉีกเสื้อของเขาออกแล้วก็นำตัวลงเปลเข็นกลับไปที่หลังฉากอย่างรวดเร็ว ส่วนทีมงาน WWE อีกส่วนก็รีบทำความสะอาดบริเวณโต๊ะผู้บรรยายเนื่องจากเจอร์รีได้อาเจียนออกมาด้วย สมิธ ฮาร์ต พี่ชายของ เบรต ฮาร์ต ได้บอกเล่าถึงเหตุการณ์ที่หลังฉากว่า เจอร์รีมีอาการเหมือนตายไปแล้วประมาณ 20 นาทีด้วยกัน ก่อนที่จะปั๊มหัวใจกลับขึ้นมาได้อีกครั้ง จนถึงตอนนี้ก็มีการยืนยันแล้วว่าอาการของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ คืออาการหัวใจวายแน่นอน และถึงแม้จะหายใจได้เองและหัวใจก็เต้นได้ก็ตาม ยังถือว่าไม่พ้นขีดอันตราย นับเป็นโชคดีของเจอร์รีอยู่บ้างที่ WWE มีการเตรียมความพร้อมในด้านการปฐมพยาบาลเอาไว้อย่างดี เพราะถ้าหากไม่มีทีมแพทย์ประจำอยู่ที่สนามล่ะก็ เจอร์รีอาจจะต้องจบชีวิตไปแล้วก็ได้ นอกจากนี้บริเวณรอบๆ สนามก็ยังมีโรงพยาบาลหลายแห่งที่สามารถไปถึงได้ใน 15 นาทีอีกด้วย วินซ์ แม็กแมน ประธานของสมาคม WWE ก็ติดตามเจอร์รีอยู่ไม่ห่างตั้งแต่ที่สนามไปจนถึงห้องไอซียูของโรงพยาบาล อย่างที่ทราบกันว่าทั้งสองคนค่อนข้างจะสนิทกันมาก

อาการของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ แม้จะอยู่ในสภาวะทรงตัวแต่ก็ยังไม่พ้นขีดอันตราย นอกจากนี้ทีมแพทย์ที่โรงพยาบาลยังเป็นห่วงว่าอาจจะเกิดภาวะสมองขาดเลือดได้ ซึ่งอาจจะทำให้สมองของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ถูกทำลายไปบางส่วน ทีมแพทย์ก็ได้เตรียมแผนการรักษาเอาไว้แล้ว โดยแพทย์จะทำการผ่าตัดใส่อุปกรณ์ในหัวใจของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ทันทีที่ร่างกายของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ พร้อมรับการผ่าตัด WWE.com ก็ได้อัปเดตสถานะของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ อีกครั้งเพียงสั้นๆ ว่า "ล่าสุดในช่วงเช้าวันนี้ เจอร์รี "เดอะ คิง" ลอว์เลอร์ พักรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียูโดยมีอาการทรงตัว" ล่าสุดอาการของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็เกือบจะหายเป็นปกติแล้ว โดยล่าสุดนอกจาก เจอร์รี ลอว์เลอร์ เตรียมจะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว แพทย์ยังยืนยันอีกว่า เจอร์รี ลอว์เลอร์ จะหายเป็นปกติและสามารถกลับมาปล้ำได้ด้วย เควิน ลอว์เลอร์ ลูกชายของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้เปิดเผยว่าการทำ CAT สแกน แสดงให้เห็นว่าสมองของ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ไม่ได้รับความเสียหาย และหมอก็คาดว่าเขาจะหายเป็นปกติ ตอนนี้ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ก็รู้สึกตัวแล้วและพูดคุยกับทุกคนได้ หมอบอกว่า เจอร์รี ลอว์เลอร์ มีสุขภาพดีมากเมื่อเทือบกับอายุของเขา และก็ไม่มีเหตุผลว่าทำไมเขาจึงจะกลับมาปล้ำไม่ได้ และล่าสุด เจอร์รี ลอว์เลอร์ ได้ออกจากโรงพยายาลในมอนทรีออลแล้ว เพื่อกลับไปพักรักษาตัวที่บ้านในเมือง เมมฟิส, รัฐเทนเนสซี ต่อมา เจอร์รี ก็ได้หายจากอาการหัวใจวาย และกลับมาทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายอีกครั้ง

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

เจอร์รี เป็นผู้บรรยาย คู่กับ จิม รอสส์
  • ท่าไม้ตาย
    • Fist drop from the second rope
    • Piledriver
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Belly-to-back suplex[9]
    • Dropkick[10]
    • Elbow drop
    • Fireball
    • Multiple punches
    • Multiple weapon shots
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • Jerry "The King" Lawler
  • เพลงเปิดตัว
    • Bill Conti, Overture (Memphis 1981)
    • Modest Mussorgsky, The Great Gate of Kiev (WWE)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • American Wrestling Association
    • WCWA World Heavyweight Championship (2 สมัย)1[14]
  • NWA Mid-America / Continental Wrestling Association / Championship Wrestling Association
    • AWA Southern Heavyweight Championship (52 สมัย)[15][16][17]
    • AWA Southern Tag Team Championship (10 สมัย) – with Jimmy Valiant (1), Bill Dundee (3), Mongolian Stomper (1), Jos LeDuc (1), Austin Idol (1), Plowboy Frazier (1), and Big Bubba (1)[18][19][20]
    • AWA World Heavyweight Championship (1 time)[21]1
    • AWA World Tag Team Championship (2 times) – with Bill Dundee[22]
    • CWA Heavyweight Championship (1 time)
    • CWA International Heavyweight Championship (3 times)
    • CWA World Tag Team Championship (2 times) – with Austin Idol (1) and Tommy Rich (1)[23][24]
    • NWA Mid-America Heavyweight Championship (3 times)[25][26][27]
    • NWA Southern Heavyweight Championship (Memphis version) (7 times)[28][29]
    • NWA Southern Heavyweight Championship (Mid-America version) (10 times)
    • NWA Southern Junior Heavyweight Championship (5 times)[30][31]
    • NWA Southern Tag Team Championship (Mid-America version) (9 times) – with Jim White (7), Plowboy Frazier (1), and Bill Dundee (1)[32]
    • NWA Tri-State Heavyweight Championship (Alabama version) (1 time)[33]
    • NWA Tri-State Tag Team Championship (Alabama version) (2 times) - with Steve Lawler[34]
    • NWA United States Tag Team Championship (Mid-America version) (1 time) - with Jackie Fargo[35]
    • WCWA World Heavyweight Championship (1 time)
    • CWA Lord of the Ring (1988)
  • Georgia Championship Wrestling
    • NWA Macon Tag Team Championship (2 สมัย) – คู่กับ Mr. Wrestling II (1) และ Don Greene (1)[36][37]
  • Gulf Coast Championship Wrestling
    • NWA Tennessee Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ Jim White[38]
  • Jersey All Pro Wrestling
    • JAPW Heavyweight Championship (1 สมัย)[39]
  • Maryland Championship Wrestling
    • MCW Heavyweight Championship (1 สมัย)[40]
    • MCW Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ The Bruiser[41]
  • Memphis Championship Wrestling
    • MCW Southern Heavyweight Championship (2 สมัย)[42][43]
  • Memphis Wrestling
    • Memphis Wrestling Southern Heavyweight Championship (2 สมัย)
    • Memphis Wrestling Television Championship (1 สมัย)
  • NWA Polynesian Wrestling
    • NWA Polynesian Pacific Heavyweight Championship (1 สมัย)[44]
  • NWA Virginia
    • NWA All-Star Heavyweight Championship (1 สมัย)[45]
  • Power Pro Wrestling
    • PPW Tag Team Championship (1 สมัย) – คู่กับ Bill Dundee[46][47]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (1992) with Jeff Jarrett vs. The Moondogs[48]
    • PWI Feud of the Year (1993) vs. Bret Hart
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (1993, 1995)[49]
    • PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1988)[50]
    • PWI ranked him #56 of the 100 best tag teams of the "PWI Years" with Bill Dundee in 2003[51]
    • PWI ranked him #12 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1991[52]
    • PWI ranked him #23 of the 500 best singles wrestlers in the "PWI Years" in 2003[53]
  • Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
    • (Class of 2011)[54]
  • Smoky Mountain Wrestling
  • United States Wrestling Association
    • USWA Heavyweight Championship (2 สมัย)[58][59][60]
    • USWA Texas Heavyweight Championship (1 สมัย)
    • USWA Unified World Heavyweight Championship (28 สมัย)[61][62][63]
    • USWA World Tag Team Championship (6 สมัย) – คู่กับ Jeff Jarrett (4) และ Bill Dundee (2)[64]
  • World Class Wrestling Association
    • WCWA Texas Heavyweight Championship (1 สมัย)[65][66][67]
  • World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
    • Slammy Award for I'm Talking and I Can't Shut Up (1996)
    • Slammy Award for Most Embarrassing Moment (1996) Kissing his own foot
    • WWE Hall of Fame (Class of 2007)[68]
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Feud of the Year (1987) vs. Austin Idol and Tommy Rich
    • Feud of the Year (1992) with Jeff Jarrett vs. The Moondogs
    • Feud of the Year (1993) vs. Bret Hart
    • Worst Feud of the Year (1994) vs. Doink the Clown
    • Worst Worked Match of the Year (1994) with Sleazy, Queasy and Cheesy vs. Clowns R' Us at Survivor Series
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)[69]

1These title changes took place during an AWA hosted card as part of an interpromotional relationship between the American Wrestling Association, World Class Wrestling Association, and Continental Wrestling Association. Lawler also won the championship during a CWA hosted card.
2Lawler won the championship while wrestling on a CWA card in Memphis, Tennessee during the time when the AWA and CWA had a working partnership. It was the same situation during both of Lawler and Dundee's AWA World Tag Team Championship reigns.

อ้างอิง[แก้]

  1. "WWE Profile". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-29. 
  2. Breaking news: Jerry "The King" Lawler collapses ringside at Raw in Montreal
  3. "WWE.com: Jerry "The King" Lawler collapses ringside at Raw in Montreal". สืบค้นเมื่อ 11 September 2012. 
  4. "Jerry "The King" Lawler collapses ringside at Raw in Montreal". WWE. สืบค้นเมื่อ 11 September 2012. 
  5. Mitchell, Houston (2012-09-11). "Jerry Lawler has angioplasty, in critical but stable condition". Los Angeles Times (Los Angeles, California: Tribune Co). ISSN 0458-3035. สืบค้นเมื่อ 11 September 2012. 
  6. Mitchell, Houston (2012-09-12). "Jerry Lawler showing signs of improvement after heart attack - latimes.com". Los Angeles Times (Los Angeles, California: Tribune Co). ISSN 0458-3035. สืบค้นเมื่อ 12 September 2012. 
  7. "CT Scan results for Jerry Lawler revealed". Memphis, Tennessee: WMCTV.com. 2012-09-12. สืบค้นเมื่อ 12 September 2012. 
  8. "Jerry Lawler returns home to Memphis". WWE.com. September 17, 2012
  9. Trionfo, Richard (September 10, 2012). "WWE RAW 1007 REPORT: BRET HART RETURNS TO MONTREAL; ANGER MANAGEMENT CREATES A NEW NUMBER ONE CONTENDER; IS THE IC TITLE COMING HOME?; CENA AND PUNK HAVE VERBAL CONFRONTATION; JERRY LAWLER SUFFERS MEDICAL EMERGENCY DURING SHOW". PWInsider. 
  10. Trionfo, Richard. "WWE RAW 1007 REPORT: BRET HART RETURNS TO MONTREAL; ANGER MANAGEMENT CREATES A NEW NUMBER ONE CONTENDER; IS THE IC TITLE COMING HOME?; CENA AND PUNK HAVE VERBAL CONFRONTATION; JERRY LAWLER SUFFERS MEDICAL EMERGENCY DURING SHOW". PWInsider. สืบค้นเมื่อ September 12. 
  11. 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 "Biography". The King's Court. สืบค้นเมื่อ 2007-10-15. 
  12. "Gary Hart profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-11-23. 
  13. "Jimmy Hart profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-09-04. 
  14. WCWA World Heavyweight Title history At wrestling-titles.com
  15. "AWA Southern Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  16. "AWA Southern Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  17. "AWA Southern Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  18. "AWA Southern Tag Team Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  19. "AWA Southern Tag Team Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  20. "AWA Southern Tag Team Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  21. "AWA World Title Holders". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2010-05-30. 
  22. "AWA Tag Team Title Holders". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2010-05-30. 
  23. "CWA World Tag Team Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  24. "CWA World Tag Team Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  25. "NWA Mid-America Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  26. "NWA Mid-America Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  27. "NWA Mid-America Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  28. "NWA Southern Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  29. "NWA Southern Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  30. "NWA Southern Junior Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  31. "NWA Southern Junior Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  32. "NWA Southern Tag Team Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  33. "Tri-State Heavyweight Title (Alabama) History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2009-08-07. 
  34. "Tri-State Tag Team Title (Alabama) History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2009-08-07. 
  35. NWA United States Tag Team Title (Mid-America) history At wrestling-titles.com
  36. "Cards & Results - January–March 1974". Georgia Wrestling History. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 
  37. "Cards & Results - January–March 1975". Georgia Wrestling History. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 
  38. "NWA Tennessee Tag Team Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  39. "JAPW World Heavyweight Championship History". Jersey All Pro Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 
  40. "MCW Title History". Maryland Championship Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 
  41. "Tag Team Title History". Maryland Championship Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 
  42. "MCW Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  43. "MCW Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  44. "NWA Polynesian Pacific Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  45. "NWA All-Star Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  46. "PPW Tag Team Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  47. "PPW Tag Team Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  48. "PWI Feud of the Year page at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  49. "PWI Most Hated Wrestler of the Year page at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  50. "PWI Most Inspiration Wrestler of the Year page at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  51. "PWI Top 100 Tag Teams of the PWI Years page at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  52. "1991 PWI 500 List". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  53. "Pro Wrestling Illustrated Top 500 - PWI Years". Wrestling Information Archive. สืบค้นเมื่อ 2010-09-06. 
  54. "Lawler, McMahon, Road Warriors among PWHF Class of 2011". Professional Wrestling Hall of Fame and Museum. 2010-11-26. สืบค้นเมื่อ 2010-11-28. 
  55. "SMW Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  56. "SMW Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  57. "SMW Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  58. "USWA Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  59. "USWA Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  60. "USWA Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  61. "USWA Unified World Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  62. "USWA Unified World Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-07. 
  63. "USWA Unified World Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  64. Duncan, Royal; Gary Will (2006). "(Memphis, Nashville) Memphis: USWA Tag Team Title". Wrestling Title Histories. Archeus Communications. pp. 200–202. ISBN 0-9698161-5-4. 
  65. "WCWA Texas Heavyweight Championship History at Wrestling Information Archive". สืบค้นเมื่อ 2007-10-09. 
  66. "WCWA Texas Heavyweight Championship History at Wrestling-Titles.com". สืบค้นเมื่อ 2007-10-09. 
  67. "WCWA Texas Heavyweight Championship History at Solie.org". สืบค้นเมื่อ 2007-10-12. 
  68. "WWE Hall of Fame page". WWE. สืบค้นเมื่อ 2007-05-28. 
  69. "Wrestling Observer Hall of Fame". Pro Wrestling Illustrated. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]