ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)
Night of Champions (2011)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011).
โปสเตอร์ศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ โดยมี แรนดี ออร์ตัน เป็นนายแบบ
คำโปรย It's A Night You Will Never Forget
(มันจะเป็นคืนที่คุณจะไม่ลืม)
เพลงประจำ Magika โดย Two Steps from Hell[1]
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ผู้สนับสนุน WowWee
วันที่ สหรัฐอเมริกา18 กันยายน, ค.ศ. 2011
ไทย ทรูวิชั่นส์ 2 ตุลาคม 2011
ผู้ชม 11,000 คน[2]
สถานที่ เอชเอสบีซี อารีน่า
เมือง บัฟฟาโล, รัฐนิวยอร์ก
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
ซัมเมอร์สแลม (2011) ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) เฮลล์อินเอเซลล์ (2011)
ลำดับเหตุการณ์ไนท์ออฟแชมเปียนส์
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012)

ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) เป็นรายการ เปย์-เปอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2011 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 11 แล้ว สถานที่จัดคือ เอชเอสบีซี อารีน่า ใน บัฟฟาโล, รัฐนิวยอร์ก[3] เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554[4] ซึ่งจัดหลังจากศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) เป็นครั้งที่ 4 ที่ใช้ชื่อ ไนท์ออฟแชมเปียนส์

เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์[แก้]

ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) ระหว่าง จอห์น ซีนา เจอกับ ซีเอ็ม พังก์ ชิงแชมป์ WWE ทริปเปิล เอช ต้องเป็นกรรมการพิเศษ และเป็นพังก์ที่ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ แต่ว่าหลังจากจบแมตซ์ เควิน แนช ได้ออกมาลอบทำร้ายพังก์ ทำให้ อัลเบร์โต เดล รีโอ ได้ขอใช้สิทธิ์กระเป๋า Money In The Bank และกระชากเข็มขัดแชมป์ WWE ไปจากพังก์ได้สำเร็จ ในศึกรอว์ (22 สิงหาคม ค.ศ. 2011) ที่ผ่านมาได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำโดย ซีนา เจอกับ พังก์ ในการหาผู้ท่าชิงแชมป์ WWE กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ ระหว่างการปล้ำ เควิน แนช ได้ออกมาก่อกวนพังก์ ทำให้เสียสมาธิ จนทำให้ซีนาใส่ท่าไม้ตายและกดนับ 3 ชนะไป

แมทช์การปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา[5]
ก่อนรายการ แดเนียล ไบรอัน ชนะ ฮีท สเลเตอร์ แมทช์การปล้ำเดียว n/a
1 แอร์บูม (อีแวน บอร์น & โคฟี คิงส์ตัน) (c) ชนะ เดอะ มิซ & อาร์-ทรูธ โดยการจับแพ้ฟาล์ว แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship[6] 9:55
2 โคดี โรดส์ (c) ชนะ เท็ด ดิบิอาซี แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship[7] 9:45
3 ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ (c) ชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ อเล็กซ์ ไรลีย์ และ จอห์น มอร์ริสัน แมทช์การปล้ำสี่เส้า เพื่อชิงแชมป์ WWE United States Championship[8] 8:20
4 มาร์ก เฮนรี ชนะ แรนดี ออร์ตัน (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ World Heavyweight Championship[9] 13:07
5 เคลลี เคลลี (c) (พร้อมด้วย อีฟ) ชนะ เบท ฟีนิกซ์ (พร้อมด้วย นาตาเลีย) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Divas Championship[10] 6:34
6 จอห์น ซีนา ชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Championship[11] 17:34
7 ทริปเปิล เอช ชนะ ซีเอ็ม พังก์ แมทช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา โดยมีข้อแม้ว่าถ้า ซีเอ็ม พังก์ ชนะ ทริปเปิล เอชต้องออกจากตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ[12] 24:10
(c) - หมายถึง เป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มการแข่งขัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.youtube.com/watch?v=eBHBZjan59Q
  2. "Night of Champions 2011". Pro Wrestling History. สืบค้นเมื่อ 2011-09-25. 
  3. "WWE presents Night of Champions". HSBC Arena. สืบค้นเมื่อ 2011-08-15. 
  4. "Light Strike presents WWE Night of Champions". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-08-15. 
  5. Eck, Kevin (2011-09-18). "Night of Champions thoughts". The Baltimore Sun. สืบค้นเมื่อ 2011-09-20. 
  6. "WWE Tag Team Champions Kofi Kingston & Evan Bourne vs. The Miz & R-Truth". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-09-09. 
  7. "WWE Intercontinental Champion Cody Rhodes vs. Ted DiBiase". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-09-16. 
  8. "WWE United States Champion Dolph Ziggler vs. Jack Swagger vs. Alex Riley vs. John Morrison". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-09-12. 
  9. "World Heavyweight Champion Randy Orton vs. Mark Henry". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-09-09. 
  10. "Divas Champion Kelly Kelly vs. Beth Phoenix". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-09-05. 
  11. "WWE Champion Alberto Del Rio vs. John Cena". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-08-23. 
  12. "CM Punk vs. Triple H". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-08-29. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]