เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)
Survivor Series (2011)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011).
โปสเตอร์ศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ โดยมี จอห์น ซีนา และ เดอะ ร็อก เป็นนายแบบ
คำโปรย Never Before. Never Again.
(ไม่เคยมีมาก่อน และจะไม่มีอีกครั้ง)
เพลงประจำ "Good Feeling" โดย โฟล ไรเดอ
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ สหรัฐอเมริกา 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
ไทย ทรูวิชั่นส์ 4 ธันวาคม 2011
ผู้ชม 16,749[1]
สถานที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน
เมือง นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
เวนเจินส์ (2011) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011)
ลำดับเหตุการณ์เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012)

เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2011 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 25 แล้ว ในชื่อเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ สถานที่จัดคือ เมดิสันสแควร์การ์เดน ใน นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ซึ่งจัดหลังจากศึก เวนเจินส์ (2011) โดยได้เปิดจำหน่ายบัตรตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน ที่ผ่านมา

เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์[แก้]

เรื่องราวของ เดอะ มิซ & อาร์-ทรูธ กับ จอห์น ซีนา และ เดอะ ร็อก[แก้]

ในศึก เวนเจินส์ (2011) เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ ได้มาก่อกวนการปล้ำของ จอห์น ซีนา ทำให้ซีนา เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ ไปในที่สุดและก็ได้หมดสิทธิ์ที่จะชิงแชมป์ WWE แล้วในตอนนี้ ในรอว์ (24 ตุลาคม 2011) ในตอนแรก ซีนา จะต้องจับคู่กับ แซค ไรเดอร์ และเจอกับ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ ระหว่างสัมภาษณ์ของ แซค ไรเดอร์ ก็ได้ถูก เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ มาลอบทำร้าย จนบาดเจ็บ ทำให้เป็นแมทช์การปล้ำ 2 รุม 1 ผลปรากฏว่า ซีนา ชนะฟาล์ว หลังแมทช์ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ ได้รุมทำร้ายต่อ จนผู้จัดการทั่วไปชั่วคราว จอห์น โลรีนายติส ได้ออกมาห้าม และสั่งให้ซีนา เลือกนักมวยปล้ำ 1 คน เพื่อจะจับคู่เจอกับ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ และซีนา ได้เลือก เดอะ ร็อก มาเป็นคู่แทกทีม

ผลการปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา
ก่อนเริ่มรายการ ซานติโน่ มาเรลล่า ชนะ จินเดอร์ มาฮาล แมตช์การปล้ำเดี่ยว[2] N/A
1 ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ (c) ชนะ จอห์น มอร์ริสัน แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE United States Championship[3] 10:42
2 เบท ฟีนิกซ์ (c) ชนะ อีฟ ทอร์เรส แมตช์การปล้ำลัมเบอร์จิล เพื่อชิงแชมป์WWE Divas Championship[4] 4:33
3 ทีมของ บาร์เร็ตต์ (เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, แจ๊ค สแวกเกอร์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ ฮูนิโค) ชนะ ทีมของ ออร์ตัน (แรนดี ออร์ตัน, เชมัส, เมสัน ไรอัน, โคฟี คิงส์ตัน และ ซิน คารา) แมตช์การปล้ำแทกทีม 10 คน ใครโดนจับกดหรือสับมิสชั่น จะถูกคัดออก[5] 21:56
4 บิ๊กโชว์ ชนะ มาร์ก เฮนรี (c) โดยการปรับแพ้ฟาล์ว แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์World Heavyweight Championship[6] 13:05
5 ซีเอ็ม พังก์ ชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ (c) แมตช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE Championship[7] 17:15
6 จอห์น ซีนา และ เดอะ ร็อก ชนะ ออซัม ทรูธ (เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ) แมตช์การปล้ำแทคทีม[8] 21:32
(c) – หมายถึง เป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มการแข่งขัน

รานามแมทช์การปล้ำแทกทีม 10 คน ที่ถูกคัดออก[แก้]

ลำดับ นักมวยปล้ำ ทีม ถูกกำจัดโดย ถูกกำจัดด้วย
1 ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ บาร์เร็ตต์ แรนดี ออร์ตัน RKO
2 ซิน คารา ออร์ตัน N/A ได้รับบาดเจ็บ
3 เมสัน ไรอัน ออร์ตัน โคดี โรดส์ Cross Rhodes
4 โคฟี คิงส์ตัน ออร์ตัน เวด บาร์เร็ตต์ Wasteland
5 เชมัส ออร์ตัน N/A ทำฟาล์ว
6 แจ๊ค สแวกเกอร์ บาร์เร็ตต์ แรนดี ออร์ตัน Brogue Kick
7 ฮูนิโค บาร์เร็ตต์ แรนดี ออร์ตัน RKO
8 แรนดี ออร์ตัน ออร์ตัน เวด บาร์เร็ตต์ Wasteland
ทีมผู้ชนะ: เวด บาร์เร็ตต์ และ โคดี โรดส์ (ทีมของ บาร์เร็ตต์)

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Survivor Series 2011". Pro Wrestling History. สืบค้นเมื่อ 2011-12-02. 
  2. "WWE Survivor Series dark match result from MSG". Prowrestling.net. สืบค้นเมื่อ 20 November 2011. 
  3. "United States Champion Dolph Ziggler vs. John Morrison". WWE. สืบค้นเมื่อ 16 November 2011. 
  4. "Divas Champion Beth Phoenix vs. Eve". WWE. สืบค้นเมื่อ 14 November 2011. 
  5. "Team Barrett vs. Team Orton". WWE. สืบค้นเมื่อ 7 November 2011. 
  6. "World Heavyweight Champion Mark Henry vs. Big Show". WWE. สืบค้นเมื่อ 4 November 2011. 
  7. "WWE Championship Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 31 October 2011. 
  8. "The Miz and R-Truth vs. John Cena and The Rock". WWE. สืบค้นเมื่อ 31 October 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]