หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก WWE Hall of Fame)
Translation Latin Alphabet.svg
 หน้านี้มีเนื้อหาเป็นภาษาต่างประเทศ หรือควรขยายบริบทของบทความโดยแปลจากวิกิพีเดียภาษาอื่น คุณสามารถช่วยพัฒนาหน้านี้ได้ด้วยการแปล ยกเว้นหากเนื้อหาเกือบทั้งหมดไม่ใช่ภาษาไทย ให้แจ้งลบแทน
บทความนี้หรือส่วนนี้ของบทความต้องการปรับรูปแบบ ซึ่งอาจหมายถึง ต้องการจัดรูปแบบข้อความ จัดหน้า แบ่งหัวข้อ จัดลิงก์ภายใน และ/หรือการจัดระเบียบอื่น ๆ คุณสามารถช่วยแก้ไขปัญหานี้ได้โดยการกดที่ปุ่ม แก้ไข ด้านบน จากนั้นปรับปรุงหรือจัดรูปแบบอื่น ๆ ในบทความให้เหมาะสม
โลโก้ของหอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่เริ่มใช้ตั้งแต่ปี 2013

หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เป็นหอเกียรติยศสำหรับนักมวยปล้ำมืออาชีพของ WWE ซึ่งถูกจัดครั้งแรกในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1996 และได้จัดขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 2004 จนถึงปัจจุบัน เป็นรายการพิเศษของดับเบิลยูดับเบิลยูอีและเพื่อเป็นการมอบรางวัลแก่ตำนานนักมวยปล้ำอาชีพหรือตำนานนักมวยปล้ำแทกทีม ทุก 1 ปี จะมีการมอบรางวัล 1 ครั้ง

เนื้อหา

รายชื่อผู้ที่เข้าสู้หอเกียรติยศ[แก้]

อ็องเดรเดอะไจแอนต์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศเป็นคนแรกในปี 1993
จ่าสลอจเตอร์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2004
ฮัลค์ โฮแกน ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2005
ไรออนชีค ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2005
จิมมี ฮาร์ต ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2005
เบรต ฮาร์ต ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2006
เอ็ดดี เกอร์เรโร ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2006
เจอร์รี ลอว์เลอร์ (ซ้าย) และ จิม รอสส์ (ขวา) ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2007
ริก แฟลร์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2008
สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2009
จากซ้ายไปขวา:รอดดี้ ไพเพอร์ (ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2005), จิมมี่ สนูกก้า (ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 1996) และ ริคกี้ สตีมโบ๊ต (ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2009)
เท็ด ดิบิอาซี่ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2010
ชอว์น ไมเคิลส์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2011
เอดจ์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2012
มิค โฟลีย์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2013
บรูโน ซามมาร์ติโน ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 2013
ปี ชื่อในวงการมวยปล้ำ ประกาศโดย หมายเหตุ
1993 อ็องเดรเดอะไจแอนต์
(อังเดรย์ เรเน เราสสิมอฟฟ์)		 ไม่มี Posthumous inductee. เป็น แชมป์โลก WWF 1 สมัย. There was no ceremony, only a video package that was played on an episode of WWF Superstars in 1993 that announced his induction.
1994 อานอลด์ สคาแลนด์ แบล็คลันด์, บ๊อบบ๊อบ แบล็คลันด์ เป็นแชมป์ยูเอสแทกทีม 1 สมัย และเป็นผู้จัดการระยะเวลานานใน WWF.[1]
1994 โบโบ บราซิล
(เฮาสตัน ฮาร์ริส)		 ลาดด์, เออร์นีเออร์นี ลาดด์ เป็นแชมป์ยูเอสของWWWF4 สมัย, แชมป์ยูเอสของNWA1 สมัย [2]
1994 "เนเจอร์บอย" บัดดี โรเจอร์ส
(Herman G. Rohde, Jr.)		 ฮาร์ต, เบรตเบรต ฮาร์ต เป็น แชมป์โลก NWA 1 สมัย และ เป็น แชมป์โลก WWWF คนแรก[3]
1994 ชีฟ เจ สตรองโบล
(Joe Scarpa)		 ทาทานกา เป็น แชมป์แทกทีม WWWF/WWF 4 สมัย[4]
1994 "คลาสซี" เฟรดดี้ บลาสซี แม็กแมน, เชนเชน แม็กแมน Held over thirty NWA regional championships. ดำรงตำแหน่งผู้จัดการระยะยาวใน WWF[5]
1994 กอริลล่า มอนซูล
(โรเบอท เมริล่า)		 รอสส์, จิมจิม รอสส์ เป็น แชมป์แทกทีมยูเอส 2 สมัย และเป็นอดีตผู้ประกาศ WWF บนหน้าจอโทรทัศน์[6]
1994 เจมส์ ดัดลีย์ แมคแมน, วินซ์วินซ์ แมคแมน เป็นชาวแอฟริกาคนแรกที่ทำงานเวทีใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา[7]
1995 แอนโตนิโน่ ร๊อกกา
(Antonino Biasetton)		 ดีเซล Posthumous inductee. และเป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเฮฟวี่เวท 1 สมัย[8]
1995 "บิ๊ก แคท" เออร์นี ลาดด์ บราซิล, โบโบโบโบ บราซิล เป็นผู้ที่บรรจุเข้าสู้ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮอลล์ออฟเฟม, ได้รับรางวัลหลายประการของ NWA ในระดับภูมิภาค.[9]
1995 จอจ "ดิ แอนิมอล" สตีล
(William James Myers)		 ดอง เดอะ คราวน์ เป็นผู้ที่บรรจุเข้าสู้ โปรเรสต์ลิง ฮอลล์ออฟเฟม[10]
1995 อีวาน พูตสกี
(Josef Bednarski)		 พูทสกิ, สกอทท์สกอทท์ พูทสกิ เป็นแชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย[11]
1995 เดอะ ฟาบูลัส มูลาห์
(Lillian Ellison)		 ไบลย์, อลูนนาอลูนนา ไบลย์ เป็น แชมป์โลกหญิง WWF 3 สมัย และเป็นแชมป์หญิงคนแรก เธอได้รับรางวัลครั้งที่สี่สี่ปีหลังจากการชักนำของเธอและยังคงเก็บบันทึกสำหรับสมัยเดียวที่ยาวที่สุด[12]
1995 เดอะ แกรน วิซาร์ด
(เออนี โรธ)		 จ่าสลอจเตอร์ Posthumous inductee. ผู้จัดการส้นระยะเวลาใน WWF[13]
1995 พีโทร มอราเรส เวก้า, ซาวีโอซาวีโอ เวก้า เป็น แชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWWF 1 สมัย และเป็น แชมป์ทริปเปิ้ลคลาวน์ คนแรก[14]
1996 "บารอน" มิคเคล ไซคลูนา มอนสูน, กอริลล่ากอริลล่า มอนสูน เป็น แชมป์แทกทีม WWWF 1 สมัย[15]
1996 "กัปตัน" ลู อัลบาโน แฟรคลิน, โจโจ แฟรคลิน เป็น แชมป์แทกทีมยูเอส 1 สมัย ในฐานะผู้จัดการเขานำแทกทีม 45 ที่แตกต่างกันและนักมวยปล้ำซิงเกิ้ลไปแข่งขันต่างๆ[16]
1996 จิมมี่ "ซุปเปอร์ฟาย" สนูกก้า
(เจมส์ เอ็ดเวด ลีเยอร์)		 มูราโค้, ดอนดอน มูราโค้ เป็น แชมป์ยูเอส NWA 1 สมัย, เป็น แชมป์แทกทีม NWA 2 สมัย และ เป็นแชมป์โลก ECW คนแรก[17]
1996 จอห์น โรดส์
(Johnny Rodriguez)		 สเคแลนด์, แอนอลด์แอนอลด์ สเคแลนด์ ปล้ำใน WWF สำหรับเกือบสองทศวรรษ.[18]
1996 คิลเลอร์ โควาลสกี
(เวียเดค โคเวลกี้)		 ทริปเปิล เอช เป็น แชมป์แทกทีม WWWF 1 สมัย, จัดขึ้น 17 ระดับใน NWA ในการแข่งขันระดับภูมิภาค[19]
1996 แพท แพทเทอร์สัน
(เพอร์ริ เชลมอนท์)		 เบรท ฮาร์ท เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล คนแรก, เป็น แชมป์แทกทีม AWA 1 สมัย และ ได้ร่วมการจัดแข่งขันระดับภูมิภาคกว่ายี่สิบของ NWA[20]
1996 วินเซนท์ เจ. แม็กแมน เชน แม็กแมน เป็นอดีตผู้บริหารใน WWE.[21]
2004 บิ๊ก จอห์น สตัด
(John Minton)		 โชว์, บิ๊กบิ๊ก โชว์ Posthumous inductee, represented by his son John Minton, Jr. One-time WWWF World Tag Team Champion, held a dozen NWA regional championships.[22]
2004 ดอน มูราโค โฟลีย์, มิคมิค โฟลีย์ เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย และ เป็น คิงออฟเดอะริง คนแรก[23]
2004 เกรจ "เดอะ แฮมเมอร์" วาเลนไทน์
(Gregory Wisniski)		 ฮาร์ต, จิมมีจิมมี ฮาร์ต เป็น แชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท NWA 2 สมัย, เป็น แชมป์แทกทีม NWA 4 สมัย, เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย และ เป็น แชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย[24]
2004 ฮาร์ลีย์ เรซ แฟลร์, ริกริก แฟลร์ เป็น แชมป์โลก NWA 8 สมัย, เป็น แชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท NWA คนแรก, เป็น แชมป์แทกทีม AWA 3 สมัย และ เป็น คิงออฟเดอะริง ในปี 1986[25]
2004 เจซซี "เดอะ บอดี้" เวนทูรา
(James Janos)		 เจนอส, ไทเรลล์ไทเรลล์ เจนอส เป็น แชมป์แทกทีม AWA 1 สมัย และเป็นอดีตผู้บรรยายของ WWF และ WCW[26]
2004 จังค์ยาร์ด ด๊อก
(Sylvester Ritter)		 แลดด์, เออร์นี่เออร์นี่ แลดด์ Posthumous inductee, แสดงโดยลูกสาวของเขา LaToya Ritter จัดขึ้นในขณะที่สิบห้าแข่งขันมวยปล้ำใน"คาวบอย"บิลวัตต์' Mid-South Wrestling Association รวมทั้ง เป็นแชมป์ Mid-South North American Heavyweight 4 สมัย[27]
2004 จ่าสลอจเตอร์
(โรเบอท รีมัส)		 แพทเทอร์สัน, แพทแพท แพทเทอร์สัน เป็นแชมป์โลก WWF 1 สมัย และ เป็นแชมป์ยูเอสของ NWA 2 สมัย[28]
2004 "ซูเปอร์สตาร์" บิลลี แกรห์ม
(Eldridge Wayne Coleman)		 ทริปเปิล เอช เป็นแชมป์ WWWF 1 สมัย.[29]
2004 ทีโท ซานตานา
(เมอเซด โซลิส)		 ไมเคิลส์, ชอว์นชอว์น ไมเคิลส์ เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย และ เป็นแชมป์โลกแทกทีม 2 สมัย[30]
2004 บ๊อบบี "เดอะ เบรน" ฮีเนน
(Raymond Heenan)		 แลนซา, แบล็คแจ็คแบล็คแจ็ค แลนซา เป็นอดีตผู้บรรยายและเป็นผู้จัดการระยะเวลานานใน WWF[31]
2004 พีท โรส เคน Celebrity inductee.[32]
2005 ฮัลค์ โฮแกน
(เทอร์รี บอลเล)		 สเตลลอน, ซิลเวสเตอร์ซิลเวสเตอร์ สเตลลอน เป็นแชมป์ WWF/E 6 สมัย และ เป็นแชมป์ WCW 6 สมัย[33]
2005 "ราวดี้" รอดดี้ ไพเพอร์
(รอดเดอร์ริค ทูมบ์ส)		 แฟลร์, ริคริค แฟลร์ Two-time แชมป์ยูเอสของ NWA 2 สมัย, จัดขึ้นในระดับภูมิภาคชิงแชมป์สองโหล NWA และ เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย เป็นโฮร์ทของ Piper's Pit[34]
2005 "คาวบอย" บ๊อบ ออร์ตัน ออร์ตัน, แรนดีแรนดี ออร์ตัน ถือจำนวนมาก NWA ชื่อภูมิภาค[35]
2005 จิมมี ฮาร์ต ลอว์เลอร์, เจอร์รีเจอร์รี ลอว์เลอร์ เป็นผู้จัดการระยะเวลานานใน WWF[36]
2005 "มิสเตอร์วอนเดอร์ฟูล" พอล ออร์นดอฟฟ์ ฮีเนน, บ๊อบบี้บ๊อบบี้ ฮีเนน เป็นแชมป์ NWA 4 สมัย และ เป็นแชมป์แทกทีม WCW 2 สมัย[37]
2005 นิคโคไล โวลคอฟฟ์
(โจซิป พีรูโซวิค)		 รอสส์, จิมจิม รอสส์ เป็น แชมป์แทกทีมอินเตอร์คอนติเนนทัล 3 สมัย และ เป็นแชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย[38]
2005 เดอะ ไอรอน ชีค
(ฮอสสกิน คอสโลว์ อาลิ วาซิริ)		 จ่าสลอจเตอร์ เป็น แชมป์โลก WWF 1 สมัย และ เป็นแชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย[39]
2006 เบรต "เดอะ ฮีทแมน" ฮาร์ต ออสติน, สตีฟสตีฟ ออสติน เป็น แชมป์โลก WWF 5 สมัย, เป็น แชมป์โลก WCW 2 สมัย, เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย และ เป็น แชมป์แทกทีม WWF 2 สมัย[40]
2006 เอ็ดดี เกอร์เรโร
(เอ็ดดัวร์โอ เกอร์เรโร่)		 เบนวา, คริสคริส เบนวา, มิสเตริโอ, เรย์เรย์ มิสเตริโอ, และ เกอร์เรโร, ชาโวชาโว เกอร์เรโร เป็นผู้เข้าสู่หอเกียรติยศที่ถึงแก่กรรมไปแล้ว: ตัวแทนรับรางวัล โดย วิคกี เกอร์เรโร และสองลูกสาวของเขา เป็น แชมป์โลก WWE 1 สมัย, เป็น แชมป์ยูเอส WCW/WWE 2 สมัย และ เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย[41]
2006 "มีน" จีน ออคเคอร์ลันด์ ฮัลค์ โฮแกน เป็นผู้สัมภาพณ์และผู้บรรยายของ AWA, WCW, และ WWF/E[42]
2006 "เซนซาชั่นแนล" เซอร์ริ
(เซอร์ริ รัสเชล)		 ดิบิอาซี่, เท็ดเท็ด ดิบิอาซี่ เป็น แชมป์โลกหญิง WWF 1 สมัย และ เป็น แชมป์โลกหญิง AWA 4 สมัย และเป็นอดีตผู้จัดการ[43]
2006 เวอร์เน แจคเน แจคเน, เกรคเกรค แจคเน เป็นผู้บริหารร่วมของ AWA, เป็น แชมป์โลก AWA 10 สมัย และ เป็น แชมป์แทกทีม AWA 4 สมัย[44]
2006 "มิสเตอร์ยูเอสเอ" โทนี แอตลาส
(Anthony White)		 โจนส์, เอส.ดี.เอส.ดี. โจนส์ เป็น แชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย, ครึ่งหนึ่งของครั้งแรก แอฟริกันอเมริกัน WWF World Tag Team คู่ที่ชนะการแข่งขันด้วย ร็อคกี้ จอห์นสัน[45]
2006 วิลเลียม "เดอะ ริฟริจิเรเตอร์" เพอร์รี ซีนา, จอห์นจอห์น ซีนา เกณฑ์ทหารที่มีชื่อเสียง[46]
2007 "ดิ อเมริกัน ดรีม" ดัสตี้ โรดส์
(Virgil Riley Runnels, Jr.)		 โคดี้ และ รันเนลส, ดัสตินดัสติน รันเนลส เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA 3 สมัย, เป็นอดีตแชมป์ยูเอส NWA 1 สมัย, แชมป์โลกแทกทีม NWA 2 สมัย and held over forty NWA regional championships.[47]
2007 "มิสเตอร์เพอร์เฟค" เคิร์ต เฮนนิค บอคค์ส, เวดเวด บอคค์ส เป็นผู้เข้าสู่หอเกียรติยศที่ถึงแก่กรรมไปแล้ว: ตัวแทนรับรางวัลโดย ภรรยาของเขาและสองลูกของเขาอีก 4 คน , แม่และพ่อของเขา ลาร์รี เฮนนิค เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA 1 สมัย, เป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม AWA 1 สมัย, เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย และเป็นอดีตแชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท WCW 1 สมัย[48]
2007 เจอร์รี "เดอะคิง" ลอว์เลอร์ แชตเนอร์, วิลเลียมวิลเลียม แชตเนอร์ เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA 1 สมัย, thirty-time AWA Southern Heavyweight Champion, three-time WCWA World Heavyweight Champion and current color commentator for Raw.[49]
2007 นิค บู๊กวินเคล ฮีเนน, บ๊อบบี้บ๊อบบี้ ฮีเนน Six-time AWA World Heavyweight Champion and three-time AWA World Tag Team Champion.[50]
2007 มิสเตอร์ฟูจิ
(เฮอร์รี่ ฟูจิวาระ)		 มูราโค, ดอนดอน มูราโค Five-time WWWF/WWF World Tag Team Champion. Former manager.[51]
2007 เดอะ ชีค
(เอ็ด ฟาเรท)		 แวน แดม, ร็อบร็อบ แวน แดม และ ซาบู Posthumous inductee, represented by his wife Joyce Farhat. Two-time WWWF United States Champion and held over twenty NWA regional championships.[52]
2007 จิม รอสส์ ออสติน, สตีฟสตีฟ ออสติน Long time lead announcer for WWF/E, WCW and other regional promotions. Head of WWF Talent Relations throughout the Attitude Era and signed many well known superstars.[53]
2008 "เดอะ เนเจอร์ บอย" ริก แฟลร์
(Richard Fliehr)		 ทริปเปิล เอช เป็นอดีตแชมป์โลก WWF 2 สมัย, เป็นอดีตแชมป์โลก WCW 8 สมัย,[54] และเป็นอดีตแชมป์โลก NWA 10 สมัย[55]ได้รับการบันทึกเป็นอดีตแชมป์โลก 16 สมัย ริก แฟลร์เป็นนัมวยปล้ำแอ็กทิฟคนแรกในดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่เข้าบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี[56]
2008 "ฮายเชฟฟ์" ปีเตอร์ มายเวีย
(Fanene Leifi Pita Maivia)		 ร็อค, เดอะเดอะ ร็อค Posthumous inductee, represented by his daughter Ata Maivia Johnson. Held more than a dozen NWA regional championships.[57]
2008 "เชาลแมน" ร็อคกี้ จอห์นสัน
(Wayde Bowles)		 ร็อค, เดอะเดอะ ร็อค เป็น แชมป์แทกทีม WWF 1 สมัย, half of the first African American WWF World Tag Team Championship winning duo with Tony Atlas.[58]
2008 เมย์ ยัง
(Johnnie Mae Young)		 แพทเทอร์สัน, แพทแพท แพทเทอร์สัน First ever and one-time NWA United States Women's Champion.[59]
2008 เอ็ดดี แกรห์ม
(Edward Gossett)		 โรดส์, ดัสตี้ดัสตี้ โรดส์ Posthumous inductee, represented by his son Mike Graham. Promoter and booker for Championship Wrestling from Florida, held over thirty NWA regional championships including eighteen in CWF.[60]
2008 กอร์ดอน โซลี
(Jonard Frank Labiak)		 รอสส์, จิมจิม รอสส์ Posthumous inductee, represented by his five children. Commentator, announcer and promoter for Championship Wrestling from Florida, later worked for World Championship Wrestling.[61]
2009 สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน
(สตีเวน วิลเลียม)		 แมคแมน, วินซ์วินซ์ แมคแมน เป็น แชมป์โลก WWF 6 สมัย, เป็น แชมป์แทกทีม WWF 4 สมัย, เป็น แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย, เป็น คิงออฟเดอะริง ในปี 1996, three-time Royal Rumble winner (1997, 1998 and 2001).[62]
2009 ริคกี้ "เดอะ ดราก้อน" สตีมโบ๊ต
(Richard Henry Blood)		 แฟลร์, ริกริก แฟลร์ เป็นอดีตแชมป์โลก NWA 1 สมัย, เป็นอดีตแชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท NWA 3 สมัย, และเป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย[63]
2009 "คาวบอย" บิลล์ วัตต์ รอสส์, จิมจิม รอสส์ Former wrestling promoter in the mid-south United States, one-time WWWF United States Tag Team Champion and held over twenty NWA regional championships.[64]
2009 โคโค บี.แวร์
(James Ware)		 ฮอนกี้ทอร์คแมน, เดอะเดอะ ฮอนกี้ทอร์คแมน Held several NWA regional championships.[65]
2009 ฮาเวิร์ด ฟิงเกิล ออคเคอร์แลนด์, จีนจีน ออคเคอร์แลนด์ ผู้ประกาศของดับเบิลยูดับเบิลยูอีทำหน้าที่ตั้งแต่ปีค.ศ. 1975[66]
2010 "เดอะ มิลเลี่ยนดอลล่าห์แมน" เท็ด ดิบิอาซี่ ดิบิอาซี่ จูเนียร์, เท็ดเท็ด ดิบิอาซี่ จูเนียร์ และ ดิบิอาซี่, เบรตต์เบรตต์ ดิบิอาซี่ เป็นอดีตแชมป์ไมด์-เซ้าซ์น๊อธอเมริกันเฮฟวี่เวท 4 สมัย, เป็นอดีตแชมป์แทกทีม WWF 3 สมัย, เป็นอดีตแชมป์เนชั่นนัลเฮฟวี่เวท NWA 2 สมัย และเป็นอดีตแชมป์มิลเลี่ยนดอลล่าร์ 2 สมัย , และเป็นแชมป์คิงออฟเดอะริง ในปี1988[67]
2010 แอนโทนิโอะ อิโนกิ เฮนเซน, สแตนสแตน เฮนเซน ผู้ก่อตั้งสมาคมมวยปล้ำอาชีพNew Japan Pro Wrestling, เป็นอดีตแชมป์เมอร์เทิลอาร์ตเฮฟวี่เวท WWWF/WWF 2 สมัย, และเป็นอดีตแชมป์เฮฟวี่เวท IWGP 1 สมัย[68]
2010 ริชเทอร์, เวนดีเวนดี ริชเทอร์ ไพเพอร์, รอดดี้รอดดี้ ไพเพอร์ เป็นอดีตแชมป์โลกหญิง WWF 2 สมัย, เป็นอดีตแชมป์โลกหญิง AWA 1 สมัย และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีมหญิง NWA 2 สมัย[69]
2010 วาชอน, มูริค "แมด ด๊อก"มูริค "แมด ด๊อก" วาชอน แพทเทอร์สัน, แพทแพท แพทเทอร์สัน แชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA 5 สมัย[70]
2010 โกเจอส จอจ
(George Wagner)		 เบเยอร์, ดิคดิค เบเยอร์ Posthumous inductee, represented by his ex-wife Betty Wagner.[71] One-time holder of the Boston version of the AWA World Heavyweight Championship. Portrayed as a flamboyant, arrogant, charismatic villain, George is credited with helping establish wrestling on television in the 1940's and 1950's.[72]
2010 ฮาร์ต, สตูสตู ฮาร์ต ฮาร์ต, เบรตเบรต ฮาร์ต ครอบครัวฮาร์ต ของเขาได้มารับรางวัลแทน Established Stampede Wrestling in Calgary 1948, and ran it until 1984. Ran "The Dungeon" wrestling school and trained numerous WWE wrestlers. Patriarch of the Hart family.[73]
2010 อูเลกเกอร์, บ๊อบบ๊อบ อูเลกเกอร์ เอเบอร์ซอล, ดิคดิค เอเบอร์ซอล Celebrity inductee.[74]
2011 ไมเคิลส์, "เดอะ ฮาร์ทเบรก คิด" ชอว์น"เดอะ ฮาร์ทเบรก คิด" ชอว์น ไมเคิลส์
(ไมเคิล ชอว์น ฮิกเค็นบ็อตตอม)		 ทริปเปิล เอช เป็นอดีตแชมป์โลก WWF 3 สมัย, เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย, เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 3 สมัย, และเป็นแชมป์รอยัลรัมเบิล 2 สมัย เป็นผู้ที่ได้"แชมป์แกรนด์สแลม" คนแรก[75]
2011 ดักแกน, "แฮคซอว์" จิม"แฮคซอว์" จิม ดักแกน
(เจมส์ สจวร์ต ดักแกน)		 "เดอะ มิลเลี่ยนดอลล่าห์แมน" เท็ด ดิบิอาซี่ เป็นแชมป์รอยัลรัมเบิล คนแรกในปี 1988, เป็นอดีตแชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท WCW 1 สมัย, อดีตแชมป์เทเลวิชั่น WCW 1 สมัย[76]
2011 อาร์มสตรอง, "บูลเลต" บ๊อบ"บูลเลต" บ๊อบ อาร์มสตรอง
(Joseph Melton James)		 ครอบครัวของอาร์มสตรอง (สก็อตต์, แบรด, และ เบิร์น) Held several NWA regional championships. Father of four wrestlers: Scott, Brad, Steve and Brian.[77]
2011 ซันนี
(Tammy Lynn Sytch)		 ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ดีว่าส์ Billed by WWE as the first Diva.[78]
2011 แครีย์, ดรูว์ดรูว์ แครีย์ เคน Celebrity inductee.[79]
2011 อับดูลลาห์ เดอะ บัตเชอร์
(Lawrence Robert Shreve)		 เทอร์รี่ ฟังค์ A hardcore legend known for appearing in a number of wrestling territories, holding a variety of regional championships.[80]
2011 เอลเลอริง, "เพรซีอูส" พอล"เพรซีอูส" พอล เอลเลอริง ดัสตี้ โรดส์ เป็นผู้จัดการในสมาคม เอดับเบิลยูเอ, เอ็นดับเบิลยูเอ, ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ และ เอเจพีดับเบิลยู Inducted alongside the Road Warriors, who he managed for much of his career.[81]
2012 มิล มาสคาราส
(Aaron Rodriguez Arellano)		 อัลเบอร์โต เดล รีโอ Mexican luchador. Máscaras was the first masked wrestler to perform in Madison Square Garden.[82]
2012 เอดจ์
(อดัม โคปแลนด์)		 คริสเตียน เป็นอดีตแชมป์โลก WWE 4 สมัย, อดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 7 สมัย, เป็นผู้ชนะ Money in the Bank ladder match และเป็นแชมป์รอยัลรัมเบิล ในปี2010 และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม และแชมป์แทกทีม WWE 14 สมัย[83]
2012 ไมค์ ไทสัน ชอว์น ไมเคิลส์ และ ทริปเปิล เอช เป็นแขกรับเชิญพิเศษ ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 14[84]
2012 รอน ซิมมอนส์ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน คนแรกที่ได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวท เขาได้แชมป์โลก WCW 1 สมัย และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม 3 สมัย คู่กับแบรดชอว์[85]
2012 โยโกะซูน่า
(โรดนี อาควาทูพู อานัว)		 จิมมี และ เจย์ อูโซ ริกิชิ และครอบครัวของเขาได้มารับรางวัลแทน เป็นอดีตแชมป์โลก WWF 2 สมัย, และอดีตแชมป์แทกทีม WWF 2 สมัย คู่กับโอเว่น ฮาร์ต, และเป็นแชมป์รอยัลรัมเบิล ในปี1993[86]
2013 มิค โฟลีย์ ฟังก์, เทอร์รีเทอร์รี ฟังก์ เป็นนักมวยปล้ำที่มี 3 บุคลิกในคนเดียว โดยใช้ชื่อ แคคตัส แจ็ค, แมนไคน์ และ ดู๊ด เลิฟ อดีตแชมป์ WWF Champion 3 สมัย, แชมป์ WWF Tag Team Champion 8 สมัย, แชมป์ ECW World Tag Team Champion 2 สมัย, แชมป์ WCW World Tag Team Champion 1 สมัย และแชมป์ WWF Hardcore Champion คนแรก[87]
2013 บ็อบ แบ็กลันด์ มีนัวโนส, มาเรียมาเรีย มีนัวโนส อดีตแชมป์ WWF Champion 2 สมัย เป็นคนแรกที่ครองแชมป์ยาวนานที่สุดถึง 5 ปี,และแชมป์ WWF Tag Team Champion 1 สมัย[88]
2013 ทริส สตราตัส
(Patricia Anne Stratigias)		 แม็กแมเฮิน, สเตฟานีสเตฟานี แม็กแมเฮิน อดีตแชมป์ WWF/E Women's Champion 7 สมัย, WWE Babe of the Year 3 สมัย, WWE Hardcore Champion 1 สมัย, voted Diva of the Decade during the Raw 10th Anniversary special.[89]
2013 บรูโน ซามมาร์ติโน ชวาร์เซเน็กเกอร์, อาร์โนลด์อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ อดีตแชมป์ WWWF Champion 2 สมัย และเป็นคนที่ครองแชมป์โลกได้ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ถึง 11 ปี[90]
2013 โดนัลด์ ทรัมป์ แม็กแมน, วินซ์วินซ์ แม็กแมน Celebrity inductee, hosted WrestleMania IV and WrestleMania V at Trump Plaza. Won the "Battle of the Billionares" at WrestleMania 23.[91]
2013 บูเกอร์ ที
(Booker Tio Huffman, Jr.)		 สตีวี เรย์ อดีตแชมป์ WCW Champion 5 สมัย, แชมป์ World Heavyweight Champion 1 สมัย, แชมป์ WCW/WWE United States Champion 4 สมัย, และแชมป์ WCW World Tag Team Champion 11 สมัย (10 of which came with his brother สตีวี เรย์ as Harlem Heat).[92]

แทคทีม, กลุ่ม และ ครอบครัว[แก้]

ปี แทคทีม ประกาศโดย หมายเหตุ
1996 เดอะ วาเลียนต์ บราเธอร์ส Bulldog, BritishBritish Bulldog และ ฮาร์ต, โอเว่นโอเว่น ฮาร์ต One-time WWWF World Tag Team Champions, first tag team to be inducted into the WWE Hall of Fame.[93]
จิมมี วาเลียนต์ (James Harold Fanning) - four-time NWA Television Champion
จอห์นนี วาเลียนต์ (John L. Sullivan)
2006 เดอะ แบล็คแจ็ค ฮีแนน, yบ็อบบีyบ็อบบี ฮีแนน One-time WWWF World Tag Team Champions.[94]
แบล็คแจ็ค มูลลิแกน (Robert Deroy Windham) - three-time NWA United States Heavyweight Champion and one-time NWA World Tag Team Champion.
แบล็คแจ็ค แลนซา (Jack Lanza) - one-time AWA World Tag Team Champion
2007 เดอะ วิลด์ ซามัวน์ส ซามู and อโนอิ, แมทท์แมทท์ อโนอิ Three-time WWF Tag Team Champions.[95]
อฟา (Arthur Anoaʻi, Sr.)
ซิกา (Leati Anoaʻi)
2008 เดอะ บริสโก บราเธอร์ส เลย์ฟิลด์, จอห์น "แบรดชอว์"จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ Three-time NWA World Tag Team Championship and held over a dozen regional NWA tag team championships.
แจ็ค บริสโก (Freddie Joe Brisco) - two-time NWA World Heavyweight Champion.[96]
เจรัลด์ บริสโก (Floyd Gerald Brisco) - one-time NWA World Junior Heavyweight Champion.[97]
2009 เดอะ ฟังก์ ดัสตี้ โรดส์ Held several tag team championships, including the NWA International Tag Team Championship on three occasions.[98]
เทอร์รี ฟังก์ - one-time NWA World Heavyweight Champion, two-time ECW World Heavyweight Champion and one-time WWF Tag Team Champion.
ดอรี ฟังก์ จูเนียร์ - one-time NWA World Heavyweight Champion.
2009 เดอะ วอน เอริช ไมเคิล เฮย์ส Noted wrestling family that spent many years wrestling in World Class Championship Wrestling. Various combinations of the family held several NWA regional and WCCW tag team championships, including the WCWA World Tag Team and World Six-Man Tag Team Championship.[99]
ฟริตซ์ วอน เอริช (Jack Adkisson) - One-time AWA World Heavyweight Champion and sixteen-time NWA American Heavyweight Champion (later renamed the WCWA World Heavyweight Championship).
เควิน วอน เอริช (Kevin Adkisson) - Five-time NWA American Heavyweight Champion and one-time WCWA World Heavyweight Champion.
เดวิด วอน เอริช (David Adkisson) - Eight-time NWA Texas Heavyweight Champion.
เคอร์รี วอน เอริช (Kerry Adkisson) - One-time NWA World Heavyweight Champion, five-time NWA American Heavyweight Champion and four-time WCWA World Heavyweight Champion. Wrestled in WWF as "The Texas Tornado" where he was a one-time WWF Intercontinental Champion.
ไมค์ วอน เอริช (Michael Adkisson) - One-time NWA American Heavyweight Champion.
คริส วอน เอริช (Chris Adkisson) - Wrestled and worked several backstage jobs for WCCW.
2011 เดอะโรดวอร์ริเออร์ส / เลเจียนออฟดูม ดัสตี้ โรดส์ Two-time WWF Tag Team Champions, one-time AWA World Tag Team Champions, one-time NWA International Tag Team Champions, one-time NWA World Tag Team Champions (Mid-Atlantic version).[100]
โรดวอร์ริเออร์ ฮอว์ก (Michael Hegstrand) - Posthumous inductee, two-time IWGP Tag Team Champion (without Animal)
โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล (Joe Laurinaitis) - One-time WWE Tag Team Champion (without Hawk)
"พรีซีอูส" พอล เอลเลอริง - Long-time manager in the AWA, NWA, WWF and AJPW. Inducted alongside the Road Warriors, who he managed for much of his career.[81]
2012 เดอะ โฟร์ฮอร์สเมน ดัสตี้ โรดส์ One of the top stables of the 1980s, they reached their peak in 1988 when the four members controlled all three major NWA Championships, (World, United States and Tag Team).[101]
ริก แฟลร์ (Richard Fliehr) - First two-time inductee. Two-time WWF Champion, eight-time WCW World Heavyweight Champion, and seven-time NWA World Heavyweight Champion.
แบร์รี วินแดม - One-time NWA World Heavyweight Champion, one-time NWA Unites States Heavyweight Champion, four-time NWA/WCW World Tag Team Champion, and two-time WWF Tag Team Champion.
อาร์น แอนเดอร์สัน (Martin Anthony Lunde) - Four-time NWA/WCW World Television Champion, five-time NWA/WCW World Tag Team Champion, and one-time WWF Tag Team Champion.
ทูลลี แบล็นชาร์ด - One-time NWA United States Heavyweight Champion, two-time NWA World Tag Team Champion, and one-time WWF Tag Team Champion.
เจมส์ เจ. ดิลเลียน (James Morrison) - Long-time manager in the NWA, former WCW onscreen commissioner.

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ↑ "Arnold Skaaland". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  2. ↑ "Bobo Brazil". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  3. ↑ ""Nature Boy" Buddy Rogers". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  4. ↑ "Chief Jay Strongbow". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  5. ↑ ""Classy" Freddie Blassie". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  6. ↑ "Gorilla Monsoon". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  7. ↑ "James Dudley". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  8. ↑ "Antonino Rocca". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  9. ↑ ""Big Cat" Ernie Ladd". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  10. ↑ "George "The Animal" Steele". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  11. ↑ "Ivan Putski". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  12. ↑ "The Fabulous Moolah". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  13. ↑ "The Grand Wizard". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  14. ↑ "Pedro Morales". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  15. ↑ ""Baron" Mikel Scicluna". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  16. ↑ ""Captain" Lou Albano". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  17. ↑ "Jimmy "Superfly" Snuka". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  18. ↑ "Johnny Rodz". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  19. ↑ "Killer Kowalski". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  20. ↑ "Pat Patterson". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  21. ↑ "Vincent J. McMahon". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-05-10. 
  22. ↑ "Big John Studd". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  23. ↑ "Don Muraco". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  24. ↑ "Greg "The Hammer" Valentine". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  25. ↑ "Harley Race". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  26. ↑ "Jesse "The Body" Ventura". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  27. ↑ "Junkyard Dog". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  28. ↑ "Sgt. Slaughter". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  29. ↑ ""Superstar" Billy Graham". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  30. ↑ "Tito Santana". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  31. ↑ "Bobby "The Brain" Heenan". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  32. ↑ "Pete Rose". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  33. ↑ "Hulk Hogan". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  34. ↑ ""Rowdy" Roddy Piper". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  35. ↑ ""Cowboy" Bob Orton". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  36. ↑ ""The Mouth of the South" Jimmy Hart". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  37. ↑ ""Mr. Wonderful" Paul Orndorff". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  38. ↑ "Nikolai Volkoff". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  39. ↑ "The Iron Sheik". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  40. ↑ "Bret "The Hitman" Hart". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  41. ↑ "Eddie Guerrero". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  42. ↑ ""Mean" Gene Okerlund". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  43. ↑ ""Sensational" Sherri". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  44. ↑ "Verne Gagne". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  45. ↑ ""Mr. USA" Tony Atlas". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-13. 
  46. ↑ "William "The Refrigerator" Perry". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  47. ↑ ""The American Dream" Dusty Rhodes". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  48. ↑ ""Mr. Perfect" Curt Hennig". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  49. ↑ "Jerry "The King" Lawler". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  50. ↑ "Nick Bockwinkel". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  51. ↑ "Mr. Fuji". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  52. ↑ "The Sheik". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  53. ↑ "Jim Ross". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  54. ↑ "History of the WCW World Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-19. 
  55. ↑ "World Heavyweight Championship". National Wrestling Alliance. สืบค้นเมื่อ 2008-07-01. 
  56. ↑ "2008 Hall of Fame Inductees". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-18. 
  57. ↑ ""High Chief" Peter Maivia". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-25. 
  58. ↑ "Rocky Johnson". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-02-25. 
  59. ↑ "Mae Young". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-03. 
  60. ↑ "Eddie Graham". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-18. 
  61. ↑ "Gordon Solie". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-25. 
  62. ↑ "Stone Cold Steve Austin". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-13. 
  63. ↑ "Ricky Steamboat". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-02-24. 
  64. ↑ "Bill Watts". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-02-28. 
  65. ↑ "Koko B. Ware". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-13. 
  66. ↑ "Howard Finkel". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-25. 
  67. ↑ ""The Million Dollar Man" Ted DiBiase". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-09. 
  68. ↑ "Antonio Inoki". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-15. 
  69. ↑ "Wendi Richter". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-22. 
  70. ↑ ""Mad Dog" Vachon". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-03-01. 
  71. ↑ "Gorgeous George enters Hall of Fame". World Wrestling Entertainment. 2010-03-15. สืบค้นเมื่อ 2010-03-15. 
  72. ↑ "Gorgeous George". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-03-15. 
  73. ↑ "Stu Hart". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-03-15. 
  74. ↑ "Bob Uecker". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-03-23. 
  75. ↑ "Shawn Michaels". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-01-11. 
  76. ↑ ""Hacksaw" Jim Duggan". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01. 
  77. ↑ ""Bullet" Bob Armstrong". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01. 
  78. ↑ "Sunny". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-08. 
  79. ↑ "Drew Carey". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-14. 
  80. ↑ "Abdullah the Butcher". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-21. 
  81. ↑ 81.0 81.1 "Paul Ellering". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-29. 
  82. ↑ "Mil Mascaras". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2012-01-09. 
  83. ↑ "Edge". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2012-01-09. 
  84. ↑ "Mike Tyson to be inducted into WWE Hall of Fame". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-01-30. 
  85. ↑ "Ron Simmons". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20. 
  86. ↑ "Yokozuna". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2012-03-21. 
  87. ↑ "Mick Foley". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-01-11. 
  88. ↑ "Bob Backlund". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-01-27. 
  89. ↑ "Trish Stratus". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-04-07. 
  90. ↑ "Bruno Sammartino". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-04-07. 
  91. ↑ "Donald Trump". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-04-07. 
  92. ↑ "Booker T". WWE. สืบค้นเมื่อ 2013-04-07. 
  93. ↑ "The Valiant Brothers". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  94. ↑ "The Blackjacks". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  95. ↑ "The Wild Samoans". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-04-24. 
  96. ↑ "Jack Brisco". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-10. 
  97. ↑ "Gerald Brisco". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-03-10. 
  98. ↑ "The Funks". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-02-17. 
  99. ↑ "The Von Erichs". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-17. 
  100. ↑ "The Road Warriors". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2011-03-29. 
  101. ↑ "The Four Horsemen". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2012-01-09. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
ผู้บริหาร
Wwelogo.png
รายการที่ออกอากาศ
การคัดผล
2002 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012
ค่ายพัตนาทักษะ
บริษัทย่อย
การเข้าซื้อกิจการงานเด่น
ดูเพิ่ม
หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี&oldid=4888601".