ข้ามไปเนื้อหา

ฮิวสตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Houston, Texas)
ฮิวสตัน
Houston
นคร
นครฮิวสตัน
ธงของฮิวสตัน
ตราทางการของฮิวสตัน
สมญา: 
เมืองอวกาศ (ทางการ)
ที่ตั้งในและรอบเทศมณฑลแฮร์ริส
ที่ตั้งในและรอบเทศมณฑลแฮร์ริส
ฮิวสตันตั้งอยู่ในสหรัฐ
ฮิวสตัน
ฮิวสตัน
ที่ตั้งในสหรัฐ
พิกัด: 29°45′46″N 95°22′59″W / 29.76278°N 95.38306°W / 29.76278; -95.38306
ประเทศ สหรัฐ
รัฐ เท็กซัส
เทศมณฑลแฮร์ริส, ฟอร์ตเบนด์, มอนต์โกเมอรี
ก่อตั้ง5 มิถุนายน ค.ศ. 1837
ตั้งชื่อจากแซม ฮิวสตัน
การปกครอง
  ประเภทนายกเทศมนตรีเข้มแข็ง–สภา
  องค์กรสภานครฮิวสตัน
  นายกเทศมนตรีซิลเวสเตอร์ เทิร์นเนอร์ (เดโมแครต)
พื้นที่
  นคร
671.67 ตร.ไมล์ (1,740 ตร.กม.)
  พื้นดิน640.44 ตร.ไมล์ (1,658.73 ตร.กม.)
  พื้นน้ำ31.23 ตร.ไมล์ (80.89 ตร.กม.)
ความสูง
80 ฟุต (32 เมตร)
ประชากร
 (ค.ศ. 2020)[2]
  นคร
2,304,580 คน
  อันดับที่ 6 ในอเมริกาเหนือ
ที่ 4 ในสหรัฐ
ที่ 1 ในรัฐเท็กซัส
  ความหนาแน่น3,613.38 คน/ตร.ไมล์ (1,395.13 คน/ตร.กม.)
  เขตเมือง5,853,575 (ที่ 5 ในสหรัฐ) คน
  ความหนาแน่นเขตเมือง3,339.8 คน/ตร.ไมล์ (1,289.5 คน/ตร.กม.)
  ปริมณฑล7,122,240 (ที่ 5 ในสหรัฐ) คน
เดมะนิมฮิวสโตเนียน[5]
เขตเวลาUTC−6 (CST)
  ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
UTC−5 (CDT)
รหัสไปรษณีย์
770XX, 772XX
รหัสพื้นที่713, 281, 832, 346, 621
รหัส FIPS48-35000[6]
รหัส GNIS1380948[7]
ท่าอากาศยานหลักท่าอากาศยานจอร์จบุชอินเตอร์คอนติเนนตัล (IAH), ท่าอากาศยานวิลเลียม พี. ฮ็อบบี (HOU)
อินเตอร์สเตต
ทางหลวงสหรัฐ
ทางหลวงรัฐ
ระบบขนส่งมวลชนฮิวสตันเมโทร
เว็บไซต์www.houstontx.gov

ฮิวสตัน (อังกฤษ: Houston; /ˈhjuːstən/ HEW-stən) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐเท็กซัส, เมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของสหรัฐ, เมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาคใต้ของสหรัฐ และเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 ของทวีปอเมริกาเหนือ โดยสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ระบุว่าเมืองมีประชากรราว 2.3 ล้านคน[2] ฮิวสตันตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส ใกล้กับอ่าวกัลเวสตันและอ่าวเม็กซิโก เป็นที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลแฮร์ริส และเป็นเมืองศูนย์กลางของเขตมหานครฮิวสตัน (เกรเทอร์ฮิวสตัน) ซึ่งเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 5 ของสหรัฐ โดยมีจำนวนประชากรราว 7.12 ล้านคน[4] นอกจากนี้ ฮิวสตันยังเป็นเมืองสำคัญทางตะวันออกเฉียงใต้ของอภิภูมิภาคที่เรียกว่าสามเหลี่ยมเท็กซัส[8]

ฮิวสตันมีพื้นที่ทั้งหมด 640.4 ตารางไมล์ (1,659 ตารางกิโลเมตร)[9] จึงเป็นเมืองที่มีการขยายตัวมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ (รวมถึงพื้นที่รวมนคร-เทศมณฑล) และเป็นเมืองที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศซึ่งรัฐบาลไม่เกี่ยวข้องกับเทศมณฑล แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองจะอยู่ในเทศมณฑลแฮร์ริช แต่ก็มีพื้นที่ส่วนน้อยของเมืองที่ขยายเข้าไปในเทศมณฑลฟอร์ตเบนด์และมอนต์โกเมอรี เมืองมีอาณาเขตติดต่อกับชุมชนอื่น ๆ ในเขตเกรเทอร์ฮิวสตันอย่างชูการ์แลนด์และเดอะวุดแลนดส์

เมืองฮิวสตันก่อตั้งโดยกลุ่มนักลงทุนที่ดินเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1836[10] บริเวณจุดบรรจบของบัฟฟาโลบายูและไวต์โอ๊กบายู (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ แอลเลนส์แลนดิง) ต่อมาได้จัดตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1837[11][12] เมืองตั้งชื่อตามนายพลแซม ฮิวสตันซึ่งเคยเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเท็กซัสและประกาศเอกราชรัฐเท็กซัสจากเม็กซิโกในยุทธการซันจาซินโตซึ่งเกิดขึ้นห่างจากอัลเลนส์แลนดิงไปทางทิศตะวันออกประมาณ 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร)[12] หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐเท็กซัสเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1830 ฮิวสตันได้เติบโตขึ้นอย่างมั่นคงจนกลายเป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคในช่วงที่เหลือของคริสต์ศตวรรษที่ 19[13]

เมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ปัจจัยทางเศรษฐกิจหลายอย่างมีส่วนทำให้ฮิวสตันมีการเติบโตที่รวดเร็วยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการขนส่งทางเรือและอุตสาหกรรมทางรางที่เฟื่องฟู การลดบทบาทของกัลเวสตันในฐานะเมืองท่าหลักของรัฐหลังจากพายุเฮอริเคนถล่มในปี 1900 การก่อสร้างคลองเดินเรือฮิวสตัน และการขึ้นราคาน้ำมันในรัฐเท็กซัส[13] กลางศตวรรษที่ 20 เศรษฐกิจของเมืองมีรูปแบบที่หลากหลายมากขึ้นจากการที่เมืองเป็นที่ตั้งของศูนย์การแพทย์เท็กซัสซึ่งเป็นสถาบันสาธารณสุขและวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในโลก และศูนย์อวกาศจอห์นสันของนาซาซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์ควบคุมภารกิจ

เศรษฐกิจของฮิวสตันในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีพื้นฐานจากอุตสาหกรรมพลังงาน การผลิต การบินและการขนส่ง ความก้าวหน้าในด้านสาธารณสุขและการขุดเจาะบ่อน้ำมันทำให้ฮิวสตันมีสำนักงานฟอร์จูน 500 ภายในเขตเมืองมากเป็นอันดับที่ 2 ประเทศรองจากนครนิวยอร์ก[14][15] ท่าเรือฮิวสตันเป็นท่าเรือที่มีการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศมากที่สุดในสหรัฐ และมีการขนส่งสินค้าโดยรวมมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ[16]

ฮิวสตันมีฉายาว่า "เมืองบายู", "เมืองอวกาศ", "เมืองเอช" และ "เดอะ 713" เมืองได้กลายเป็นนครระดับโลกด้วยจุดแข็งทางวัฒนธรรม การแพทย์ และการวิจัย ประชากรในเขตเมืองมีภูมิหลังทางชาติพันธุ์และศาสนาที่หลากหลาย และยังมีชุมชนนานาชาติขนาดใหญ่ที่กำลังเติบโต ฮิวสตันเป็นเขตมหานครที่มีความหลากหลายทางประชากรมากที่สุดในรัฐเท็กซัส และยังถูกกล่าวถึงในฐานะมหานครหลักที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากที่สุดในสหรัฐ[17] เมืองมีสถาบันและงานนิทรรศการทางวัฒนธรรมหลายแห่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่า 7 ล้านคนต่อปีให้มาเยือนเขตพิพิธภัณฑ์ เขตพิพิธภัณฑ์มีพิพิธภัณฑ์ หอศิลป์และพื้นที่ชุมชนรวมกันถึง 19 แห่ง ฮิวสตันยังมีการแสดงศิลปะที่ยังคงดำเนินการอยู่ที่เขตโรงละครและมีงานศิลปะจัดแสดงหลายครั้งในรอบปี[18]

ภูมิอากาศ

[แก้]
บัฟฟาโลบายู หลังเผชิญกับพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017

ฮิวสตันมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน แม้เมืองจะไม่ได้อยู่ในแนวร่องทอร์นาโด แต่บางครั้งก็อาจเกิดพายุทอร์นาโดในฤดูไม้ผลิได้[19] ลมที่พัดแรงส่วนใหญ่จะมาจากทางทิศใต้และตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งจะนำอากาศที่ร้อนและชื้นจากอ่าวเม็กซิโกและอ่าวกัลเวสตันที่อยู่ใกล้เมืองมาด้วย[20] นอกจากนี้ ฮิวสตันมีความเสี่ยงสูงต่อพายุเฮอร์ริเคนหรือพายุหมุนเขตร้อน

ในฤดูร้อนจะมีอากาศร้อนและชื้น ด้วยความชื้นสัมพัทธ์ที่สูงจึงทำให้ดัชนีความร้อนมักสูงกว่าอุณหภูมิที่วัดได้จริง[21] อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 33-35 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย 23-24 องศาเซลเซียส ขณะที่ฤดูหนาวจะมีอากาศอบอุ่นไม่หนาวจัด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 17-19 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย 6-8 องศาเซลเซียส หิมะหาได้ยากแต่ก็เคยเกิดขึ้น โดยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025[22]

ฮิวสตันมักเผชิญกับอุทกภัยอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากภูมิประเทศซึ่งเป็นที่ราบลุ่มต่ำ ระบบโครงสร้างพื้นฐานมีการเสื่อมสภาพ และการขยายตัวของเมืองที่ส่งผลกระทบต่อการระบายน้ำ[23] ช่วงกลางทศวรรษ 2010 เมืองได้เผชิญกับอุทกภัยครั้งใหญ่สามปีติดต่อกัน ระหว่าง ค.ศ. 2015 ถึง ค.ศ. 2017[24][25][26] โดยมูลค่าความเสียหายจากอุทกภัยในฮิวสตันนับว่าสูงกว่าพื้นที่อื่น ๆ ของสหรัฐ[27]

ฮิวสตันมีปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีประมาณ 1,300 มิลลิเมตร มีฝนตกเฉลี่ย 104 วันต่อปี และมีแสงแดดรวมทั้งปีอยู่ที่ราว 2,500 - 2,600 ชั่วโมง

ข้อมูลภูมิอากาศของฮิวสตัน (ท่าอากาศยานจอร์จบุชอินเตอร์คอนติเนนตัล) (ค่าปกติ 1991-2020; ค่าสุดขีด 1889-ปัจจุบัน)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) 85
(29.4)
91
(32.8)
96
(35.6)
95
(35)
99
(37.2)
107
(41.7)
105
(40.6)
109
(42.8)
109
(42.8)
99
(37.2)
89
(31.7)
85
(29.4)
109
(42.8)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) 63.8
(17.67)
67.8
(19.89)
74.0
(23.33)
80.1
(26.72)
86.9
(30.5)
92.3
(33.5)
94.5
(34.72)
94.9
(34.94)
90.4
(32.44)
82.8
(28.22)
72.6
(22.56)
65.3
(18.5)
80.45
(26.917)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) 53.8
(12.11)
57.7
(14.28)
63.8
(17.67)
70.0
(21.11)
77.4
(25.22)
83.0
(28.33)
85.1
(29.5)
85.2
(29.56)
80.5
(26.94)
71.8
(22.11)
62.0
(16.67)
55.4
(13)
70.48
(21.375)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °F (°C) 43.7
(6.5)
47.6
(8.67)
53.6
(12)
59.8
(15.44)
67.8
(19.89)
73.7
(23.17)
75.7
(24.28)
75.4
(24.11)
70.6
(21.44)
60.9
(16.06)
51.5
(10.83)
45.6
(7.56)
60.49
(15.829)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) 5
(-15)
6
(-14.4)
21
(-6.1)
31
(-0.6)
42
(5.6)
52
(11.1)
62
(16.7)
54
(12.2)
45
(7.2)
29
(-1.7)
19
(-7.2)
7
(-13.9)
5
(−15)
หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) 3.76
(95.5)
2.97
(75.4)
3.47
(88.1)
3.95
(100.3)
5.01
(127.3)
6.00
(152.4)
3.77
(95.8)
4.84
(122.9)
4.71
(119.6)
5.46
(138.7)
3.87
(98.3)
4.03
(102.4)
51.84
(1,316.7)
ปริมาณหิมะ นิ้ว (ซม) 0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.0
(0)
0.1
(0.3)
0.1
(0.3)
ความชื้นร้อยละ 74.7 73.4 72.7 73.1 75.0 74.6 74.4 75.1 76.8 75.4 76.0 75.5 74.73
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 นิ้ว) 10.0 8.8 8.8 7.3 8.6 10.0 9.1 8.5 8.4 7.7 7.6 9.6 104.4
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 นิ้ว) 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.1 0.1
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 143.4 155.0 192.5 209.8 249.2 281.3 293.9 270.5 236.5 228.8 168.3 148.7 2,577.9
แหล่งที่มา: NOAA (ค่าปกติและค่าสุดขีด)[28][29], (ความชื้นและแสงแดด 1961-1990)[30]

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

[แก้]

เมืองพี่น้องของฮิวสตัน ได้แก่[31]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "2021 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2021.
  2. 1 2 "U.S. Census Bureau QuickFacts: Houston city, Texas". census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 6 มิถุนายน 2021.
  3. "List of 2020 Census Urban Areas". census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2023.
  4. 1 2 "2020 Population and Housing State Data". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 22 พฤษภาคม 2023.
  5. Reiss, Aaron (17 มิถุนายน 2014). "Top 10 Ways to Identify a Native Houstonian". Houston Press. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2017.
  6. "U.S. Census website". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2008.
  7. "US Board on Geographic Names". United States Geological Survey. 25 ตุลาคม 2007. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2012. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2008.
  8. "The Texas Triangle Megaregion Nears 21 Million Residents". Texas News Express. 6 ตุลาคม 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2020.
  9. "Houston Texas Geography Profile". data.census.gov. สืบค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2019.
  10. "Facts and Figures". www.houstontx.gov. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2019. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2019.
  11. แม่แบบ:Handbook of Texas
  12. 1 2 McComb, David G. (19 มกราคม 2008). "Houston, Texas". Handbook of Texas Online. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 เมษายน 2011. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2008.
  13. 1 2 Gray, Lisa (19 พฤษภาคม 2016). "Promise – and a few fibs – launched this city's destiny". Houston Chronicle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2018.
  14. Fortune 500 2010: Cities เก็บถาวร 2011-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2011
  15. "A.T. Kearney Global Cities Index 2019" (PDF). A.T. Kearney. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 28 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. "2010 Port Industry Statistics, American Association of Port Authorities" (PDF). ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 มกราคม 2013. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2012.
  17. "Houston Surpasses New York And Los Angeles As The 'Most Diverse In Nation'". Huffington Post. 5 มีนาคม 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2018.
  18. ""Museums and Cultural Arts" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ กรกฎาคม 11, 2010. (31.8 KB)", Greater Houston Partnership. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2009.
  19. "Hammered by heavy rain and huge hail Thursday night, Houston braces for more downpours, flooding". เดอะวอชิงตันโพสต์. 10 พฤษภาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2026.
  20. "Weather Stats". Greater Houston Convention and Visitors Bureau. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 30 ธันวาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2008.
  21. Your Florida Backyard. The Heat Index. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2008.
  22. Adam, Zuvanich (21 มกราคม 2025). "'Once in a generation:' Parts of Houston area report up to 6 inches of snow on Tuesday". weather.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2026.
  23. Schaper, David (31 สิงหาคม 2017). "3 Reasons Houston Was A 'Sitting Duck' For Harvey Flooding". NPR (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2018.
  24. Ramirez, Fernando (26 พฤษภาคม 2017). "Remembering Houston's Memorial Day Flood, one of America's costliest floods". Houston Chronicle. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2018.
  25. Perera, John Henry (17 เมษายน 2017). "Revisiting Houston's Tax Day Floods one year later". Houston Chronicle. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2018.
  26. "Hurricane Harvey makes landfall in Texas". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2017.
  27. Dart, Tom (16 มิถุนายน 2017). "Houston fears climate change will cause catastrophic flooding: 'It's not if, it's when'". เดอะการ์เดียน (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2018.
  28. "NOWData - NOAA Online Weather Data". weather.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2026.
  29. "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2026.
  30. "HOUSTON/INTERCONTINENTAL, TX". NOAA. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2026.
  31. "Sister Cities". houstontx.gov. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]