อโลหะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อโลหะ (อังกฤษ: nonmetal, non-metal) คือ ธาตุที่มีคุณสมบัติต่างจากโลหะและธาตุกึ่งโลหะ ในด้านการแตกตัวของไอออน (ionization) และการดึงดูดระหว่างอะตอม (bonding properties)

อโลหะทุกตัวจะมีประจุไฟฟ้าเป็นลบ (highly electronegative) โดยการรับอิเล็กตรอน (valence electrons) จากอะตอมของธาตุอื่น

อโลหะเป็นอนุกรมเคมีในตารางธาตุ ประกอบด้วย

โดยทั่วไป อโลหะมีสมบัติตรงข้ามกับโลหะ ได้แก่

ทางกายภาพ
  • อโลหะเป็น ฉนวนไฟฟ้า หรือ กึ่งตัวนำไฟฟ้า (ขณะที่ โลหะเป็นตัวนำไฟฟ้า) ยกเว้น คาร์บอนในอัญรูป แกรไฟต์
  • อโลหะเป็น ฉนวนความร้อน
  • อโลหะมีจุดหลอมเหลวได้หลากหลาย กล่าวคีอมีหลายสถานะ (ขณะที่ โลหะส่วนใหญ่ ที่เป็นสารบริสุทธิ์ มีจุดหลอมเหลวสูง กล่าวคือเป็นของแข็ง ที่ STP ยกเว้น ปรอท)
  • ด้านชนิดและปริมาณ อโลหะ มีจำนวนชนิดน้อยกว่าคือเพียง 22 ชนิด (ขณะที่ โลหะมีมากกว่า 80 ชนิด) แต่สสารในโลกมีปริมาณธาตุองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นอโลหะ ทั้งเปลือกโลก, บรรยากาศ, พื้นน้ำ และ สิ่งมีชีวิต ล้วนมีธาตุองค์ประกอบเกือบทั้งหมดเป็นอโลหะ
ทางเคมี
  • อโลหะแตกตัวในสารละลาย ให้ประจุลบ
  • อโลหะมีคุณสมบัติความวาวและความด้านที่หลากหลาย (ขณะที่ โลหะบริสุทธิ์มีความวาวแบบโลหะ)
  • ในการทำปฏิกิริยาออกซิเดชัน-รีดักชัน อโลหะเป็นตัวออกซิไดซ์ที่ดี กล่าวคือทำหน้าที่รับอิเล็กตรอน (ขณะที่ โลหะเป็นตัวรีดิวซ์ที่ดี กล่าวคือทำหน้าที่ให้อิเล็กตรอน)
  • ออกไซด์ของอโลหะ ส่วนใหญ่เป็นกรด