โลหะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

โลหะ คือ วัสดุที่ประกอบด้วยธาตุโลหะที่มีอิเล็กตรอนอิสระอยู่มากมาย นั่นคืออิเล็กตรอนเหล่านี้ไม่ได้เป็นของอะตอมใดอะตอมหนึ่งโดยเฉพาะ ทำให้มีคุณสมบัติพิเศษหลายประการ เช่น

  • เป็นตัวนำไฟฟ้าและความร้อนได้ดีมาก
  • ไม่ยอมให้แสงผ่าน
  • ผิวของโลหะที่ขัดเรียบจะมีลักษณะเป็นมันวาว
  • มีจุดเดือด จุดหลอมเหลวสูง ส่วนใหญ่มีสถานะเป็นของแข็ง (ยกเว้นปรอทซึ่งมีสถานะเป็นของเหลว)
  • โลหะมีความแข็ง และเหนียว จึงสามารถแปรรูปได้จึงถูกใช้งานในด้านโครงสร้างอย่างกว้างขวาง

ธาตุที่มีสมบัติความเป็นโลหะสูง คือ ธาตุที่สามารถให้ หรือสูญเสียอิเล็กตรอนแก่ธาตุอื่นๆได้ดี

ธาตุส่วนใหญ่ในตารางธาตุเป็นโลหะ และจะอยู่ด้านซ้ายของตาราง โดยความเป็นโละหะจะค่อยๆลดลงจากซ้ายไปขวา

ดูเพิ่ม[แก้]