โลหะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

โลหะ คือ วัสดุที่ประกอบด้วยธาตุโลหะที่มีอิเล็กตรอนอิสระอยู่มากมาย นั่นคืออิเล็กตรอนเหล่านี้ไม่ได้เป็นของอะตอมใดอะตอมหนึ่งโดยเฉพาะ ทำให้มีคุณสมบัติพิเศษหลายประการ เช่น

  • เป็นตัวนำไฟฟ้าและนำความร้อนได้ดีมาก
  • ไม่ยอมให้แสงผ่าน
  • ผิวของโลหะที่ขัดเรียบจะมีลักษณะเป็นมันวาว
  • มีจุดเดือด จุดหลอมเหลวสูง ส่วนใหญ่มีสถานะเป็นของแข็ง (ยกเว้นปรอทซึ่งมีสถานะเป็นของเหลว)
  • โลหะมีความแข็ง และเหนียว จึงสามารถแปรรูปได้จึงถูกใช้งานในด้านโครงสร้างอย่างกว้างขวาง[1][2]

ธาตุที่มีสมบัติความเป็นโลหะสูง คือ ธาตุที่สามารถให้ หรือสูญเสียอิเล็กตรอนแก่ธาตุอื่น ๆ ได้ดี

ธาตุส่วนใหญ่ในตารางธาตุเป็นโลหะ และจะอยู่ด้านซ้ายของตาราง โดยความเป็นโละหะจะค่อย ๆลดลงจากซ้ายไปขวา โลหะที่มีมากที่สุดในโลก คือ อะลูมิเนียม[3]

ประเภทของโลหะ[แก้]

ประเภทของวัสดุโลหะ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้

  • 1. วัสดุโลหะประเภทเหล็ก (ferrous metals)
  • 2. โลหะที่ไม่ใช่เหล็ก (non-ferrous metals)[4]

แร่โลหะ[แก้]

แบ่งออกได้เป็นหลายชนิดคือ

โลหะเบาและโลหะหนัก[แก้]

  • โลหะเบา
  • โลหะหนัก

ภาวะพิษจากโลหะหนัก (Heavy Metal Poisoning) เกิดจากการสะสมของโลหะบางชนิดในร่างกาย โดยได้รับผ่านอาหาร น้ำ สารเคมีในผลผลิตจากอุตสาหกรรม หรือแหล่งอื่น ๆ โดยปนเปื้อนและรับเข้าสู่ร่างกายซึ่งร่างกายมนุษย์ต้องการโลหะหนักบางชนิดในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น เช่น สังกะสี ทองแดง โครเมียม เหล็ก และแมงกานีส แต่ปริมาณมากเกินไปก็อันตรายต่อร่างกาย ถ้าเนื้อเยื่อมีการสะสมของโลหะหนักในปริมาณที่มากเกินจะเกิดภาวะพิษทำให้เนื้อเยื่อในร่างกายเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง[5]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]