ไอโอดีน
| ไอโอดีน | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| การออกเสียงในภาษาอังกฤษ | /ˈaɪədaɪn, -diːn, -dɪn/ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ลักษณะปรากฏ | ของแข็งสีเทาโลหะเป็นมันวาว ของเหลวสีดำ/ม่วง แก๊สสีม่วง | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| น้ำหนักอะตอมมาตรฐาน Ar°(I) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ไอโอดีนในตารางธาตุ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| เลขอะตอม (Z) | 53 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| หมู่ | 17 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| คาบ | คาบที่ 5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| บล็อก | บล็อก-p | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| การจัดเรียงอิเล็กตรอน | [Kr] 4d10 5s2 5p5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อิเล็กตรอนต่อระดับพลังงาน | 2, 8, 18, 18, 7 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สมบัติทางกายภาพ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สถานะ ที่ STP | ของแข็ง | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| จุดหลอมเหลว | (I2) 386.85 K (113.7 °C, 236.66 °F) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| จุดเดือด | (I2) 457.4 K (184.3 °C, 363.7 °F) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ความหนาแน่น (at 20° C) | 4.944 g/cm3[3] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| จุดร่วมสาม | 386.65 K, 12.1 kPa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| จุดวิกฤต | 819 K, 11.7 MPa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ความร้อนของการหลอมเหลว | (I2) 15.52 kJ/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ความร้อนของการกลายเป็นไอ | (I2) 41.57 kJ/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ความจุความร้อนโมลาร์ | (I2) 54.44 J/(mol·K) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ความดันไอ
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สมบัติของอะตอม | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สถานะออกซิเดชัน | ทั่วไป: −1, +1, +3, +5, +7 +2,[4] +4,[5] +6[6] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สภาพไฟฟ้าลบ | สเกลเพาลิง: 2.66 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| พลังงานไอออไนเซชัน |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| รัศมีอะตอม | จากการทดลอง: 140 pm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| รัศมีโคเวเลนต์ | 139±3 pm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| รัศมีแวนเดอร์วาลส์ | 198 pm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สมบัติอื่น ๆ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| โครงสร้างผลึก | base-centered orthorhombic (oS8) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ค่าคงที่แลตทิซ | a = 725.79 pm b = 478.28 pm c = 982.38 pm (at 20 °C)[3] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| การขยายตัวจากความร้อน | 74.9×10−6/K (at 20 °C)[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| การนำความร้อน | 0.449 W/(m⋅K) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สภาพต้านทานไฟฟ้า | 1.3×107 Ω⋅m (ที่ 0 °C) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สมบัติแม่เหล็ก | diamagnetic[7] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| สภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็กเชิงโมล | −88.7×10−6 cm3/mol (298 K)[8] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| มอดุลัสเชิงปริมาตร | 7.7 GPa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| เลขทะเบียน CAS | 7553-56-2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ประวัติ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| การตั้งชื่อ | จากภาษากรีกโบราณ ιώδης, "สีม่วง", สื่อถึงสีของไอของมัน | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| การค้นพบและการแยกธาตุครั้งแรก | Bernard Courtois (1811) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ไอโซโทปของไอโอดีน | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ไอโอดีน (อังกฤษ:Iodine) คือธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 53 และสัญลักษณ์คือ I ไอโอดีน (เป็นคำในภาษากรีก Iodes, มีความหมายว่า "สีม่วง") เป็นธาตุที่ไม่ละลายน้ำ มีความจำเป็นสำหรับสิ่งมีชีวิต สมบัติทางเคมีของไอโอดีนมีความไวน้อยกว่าธาตุในกลุ่มฮาโลเจนด้วยกัน ไอโอดีนมีประโยชน์ในทางการแพทย์ การถ่ายภาพ และสีย้อมผ้า ไอโอดีนสามารถระเหิดได้
ผู้ค้นพบไอโอดีน
[แก้]ค้นพบโดย Bernard Curtios นักเคมีชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1811 นักเคมีผู้นี้ขณะนั้นทำการผลิตโพแทสเซียมไนเตรด (KNO3) สำหรับใช้ในกองทัพนาโปเลียน (Napoleon) ซึ่งกรรมวิธีการผลิตใช้เถ้าหยาบ ๆ จาก kelp (เถ้าสาหร่ายทะเลชนิดหนึ่ง) ช่วยเก็บรักษาโพแทส (potash หรือ K2CO3) ขณะที่เขาล้าง kelp ด้วยกรดซัลฟูริกเพื่อทำลายสิ่งปนเปื้อน เขาสังเกตเกิดควันสีม่วง ซึ่งควบแน่นบนเครื่องมือที่ทำด้วยทองแดงของเขา และทำให้เครื่องมือนั้นผุกร่อน เขาพบว่าถ้านำสารละลายจากการล้าง kelp มาเติมกรดแก่มาก ๆ จะได้ตะกอนเป็นผงสีดำ และเมื่อนำตะกอนนี้ไปทำให้ร้อน ก็จะให้ไอสีม่วงเช่นกัน ต่อมา F. Clement และ J.B. Desormes ได้ศึกษาสมบัติของสารที่ค้นพบใหม่นี้ J.L. Gay-Lussac เป็นคนแรกที่พบว่าสารนี้เป็นธาตุใหม่ และตั้งชื่อธาตุนี้ตามคำกรีกซึ่งมีความหมายว่าสีม่วง (violet)[9]
ลักษณะของไอโอดีน
[แก้]ไอโอดีน (Iodine, I) : ธาตุไอโอดีนเป็นของแข็งสีม่วง สามารถระเหิด เป็นก๊าซม่วงสีชมพูเมื่อได้รับความร้อน ละลายน้ำได้น้อยเพียง 1 กรัมในน้ำ 3450 ml ที่ 20 °C และ 1,280 ml ที่ 50 °C
ธาตุไอโอดีน
[แก้]ไอโอดีนเป็นสีฟ้าสีดำเงาที่เป็นของแข็งไอโอดีนเป็นองค์ประกอบทางเคมีที่มีสัญลักษณ์ I เป็นธาตุที่มีความเป็นอโลหะที่อยู่ในหมู่ที่ VIIA เป็นธาตุในหมู่ 7 ของตารางธาตุ มีน้ำหนักอะตอม 126.9 มีอยู่ทั่วไปตามธรรมชาติ พบใน หิน ดิน น้ำ น้ำทะเล อากาศ และสิ่งมีชีวิต มีปริมาณมากน้อยที่แตกต่างกัน อาหารทะเลจะมีไอโอดีนสูงกว่าแหล่งอื่น ในธรรมชาติ มักพบในรูปเกลือ ไอโอเดต ( KIO3 ) และในรูปไอโอไดด์ หรือเป็นสารประกอบอินทรีย์ ในสิ่งมีชีวิต เช่น ในเลือด เนื้อเยื่อ น้ำนม เหงื่อ และปัสสาวะ และมีมากน้อยแตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ส่วนใหญ่จะพบมากในดินและแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำ ชายทะเล และทะเลซึ่งเป็นผลให้พืชผักและสัตว์จากทะเลมีสารไอโอดีนมาก ในทะเลมีไอโอดีนประมาณ 0.05 ppm นอกจากนี้ในแร่ธาตุหลายชนิดก็มีไอโอดีนในรูปของสารประกอบ เช่น โซเดียมไอโดเดต แคลเซียมไอโอเดต สาหร่ายในทะเลบางชนิดก็มีไอโอดีนโดยเฉพาะสาหร่ายที่มีสีน้ำตาล แหล่งไอโอดีนที่สำคัญที่สุดในโลกคือ แหล่งโซเดียมไนเตรต ในประเทศชิลี แต่ไนเตรตมีไอโอดีนตั้งแต่ร้อยละ 0.05 ถึง 0.3 โดยมวล ไอโอดีนที่พบในแหล่งนี้อยู่ในรูปของแคลเซียมไอโอเดต และบางส่วนอยู่ในรูปของสารประกอบผสมของโซเดียมไอโอเดต (NaIO3) และโซเดียมซัลเฟต (Na2SO4)ไอโอดีนจะถูกเพิ่มเกือบทุกชนิดของเกลือที่นำมาใช้ มันเป็นส่วนผสมของขนมปังในปลาทะเลและพืชในมหาสมุทร ไอโอดีนในพืชน้ำจะถูกเก็บไว้ในเนื้อเยื่อของพวกมันและในสัตว์บางชนิดที่อยู่ในทะเล
ประโยชน์ของธาตุไอโอดีน
[แก้]ช่วยในการทำงาน และเจริญเติบโตของต่อมไทรอยด์ และเป็นส่วนประกอบของฮอร์โมนไทรอกซิน ผลิตโดยต่อมไทรอยด์ มีหน้าที่ควบคุมอัตราเมแทบอลิซึมของร่างกาย การทำงานของต่อมไทรอยด์มีผลต่อสภาพจิตใจ สภาพของผม ผิวหนัง เล็บ และ ฟัน ของร่างกาย การเปลี่ยนของแคโรทีนเป็นวิตามินเอ การสังเคราะห์ โปรตีน โดย ไรโบโซม และการดูดซึมน้ำตาลจากลำไส้เล็กทั้งหมดนี้จะทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อการผลิตไทรอกซิน เป็นไปตามปกติ การสังเคราะห์โคเลสเตอรอลถูกกระตุ้นโดยระดับของไทรอกซินและยังมีส่วนช่วยให้
- ช่วยส่งเสริมการเจริญเติบโต และกระตุ้นอัตราการเผาผลาญ โดยช่วยร่างกายเผาผลาญไขมันที่มาก
- กระตุ้นให้หัวใจทำงานได้ดีขึ้น
- เพิ่มการเคลื่อนย้ายแคลเซียม และฟอสฟอรัสจากกระดูก
- ช่วยในการขับถ่ายปัสสาวะและควบคุมการกระจายของน้ำตามอวัยวะต่างๆ
- กระตุ้นให้มีการหลั่งน้ำนมมากขึ้น
- ควบคุมประสาท ให้มีกำลังคล่องแคล่ว กระฉับกระเฉง ตลอดถึงการพูด ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับความมีประสิทธิภาพของต่อมไทรอยด์[10]
ภาวะขาดไอโอดีนมีอาการอย่างไร?
[แก้]- อาการขาดการขาดไอโอดีน สำหรับทารกในครรภ์ คือ ร่างกายและสมองเจริญเติบโตช้า ซึ่งจะก่อให้เกิดความพิการแต่กำเนิด และภาวะปัญญาอ่อนไปตลอดชีวิต
- อาการจากขาดไอโอดีนตั้งแต่เป็นทารกในครรภ์ เรียกว่าภาวะ Cretinism (สภาวะแคระโง่) คือเด็กจะแคระแกรน ปัญญาอ่อน ตาเข หูหนวก เป็นใบ้ และกล้ามเนื้อชักกระตุก แต่ถ้าขาดไอโอดีนในเด็กหลังคลอดแล้ว จะพบว่า เด็กเติบโตช้า มีสติปัญญาต่ำกว่าเกณฑ์ และอาจมีต่อมไทรอยด์โต (คอพอก)
- อาการจากการขาดไอโอดีนในผู้ใหญ่ที่สำคัญ คือ ต่อมไทรอยด์โต (คอพอก) และอาจมีอาการของภาวะขาดไทรอยด์ฮอร์โมน เช่น อ้วนฉุ เชื่องช้า หัวใจเต้นผิดปกติ บวมเท้า[11]
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ The thermal expansion of crystalline iodine is anisotropic: the parameters (at 20 °C) for each axis are αa = 86.5×10−6/K, αb = 126×10−6/K, αc = 12.3×10−6/K, and αaverage = αV/3 = 74.9×10−6/K.[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Standard Atomic Weights: ไอโอดีน". CIAAW. 1985.
- ↑ Prohaska, Thomas; Irrgeher, Johanna; Benefield, Jacqueline; Böhlke, John K.; Chesson, Lesley A.; Coplen, Tyler B.; Ding, Tiping; Dunn, Philip J. H.; Gröning, Manfred; Holden, Norman E.; Meijer, Harro A. J. (2022-05-04). "Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report)". Pure and Applied Chemistry (ภาษาอังกฤษ). doi:10.1515/pac-2019-0603. ISSN 1365-3075.
- 1 2 3 Arblaster, John W. (2018). Selected Values of the Crystallographic Properties of Elements. Materials Park, Ohio: ASM International. ISBN 978-1-62708-155-9.
- ↑ I(II) is known to exist in monoxide (IO); see Nikitin, I V (31 สิงหาคม 2008). "Halogen monoxides". Russian Chemical Reviews. 77 (8): 739–749. Bibcode:2008RuCRv..77..739N. doi:10.1070/RC2008v077n08ABEH003788. S2CID 250898175.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ I(IV) has been observed in iodine dioxide (IO2); see Pauling, Linus (1988). "Oxygen Compounds of Nonmetallic Elements". General Chemistry (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Dover Publications, Inc. น. 259. ISBN 978-0-486-65622-9.
- ↑ I(VI) has been observed in IO3, IO42−, H5IO6−, H2IO52−, H4IO62−, and HIO53−; see Kläning, Ulrik K.; Sehested, Knud; Wolff, Thomas (1981). "Laser flash photolysis and pulse radiolysis of iodate and periodate in aqueous solution. Properties of iodine(VI)". J. Chem. Soc., Faraday Trans. 1. 77 (7): 1707–18. doi:10.1039/F19817701707.
- ↑ Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds, in Handbook of Chemistry and Physics 81st edition, CRC press.
- ↑ Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. น. E110. ISBN 0-8493-0464-4.
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-07-19. สืบค้นเมื่อ 2017-05-14.
- ↑ https://healthgossip.co/what-is-iodine/
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-05-04. สืบค้นเมื่อ 2017-05-15.
