ข้ามไปเนื้อหา

ดมีตรี เมนเดเลเยฟ

แก้ไขลิงก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดมีตรี เมนเดเลเยฟ
Дмитрий Менделеев
เกิด(1834-02-08)8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1834
โตโบลสค์ ไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย
เสียชีวิต2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907(1907-02-02) (72 ปี)
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
มีชื่อเสียงจาก
คู่สมรส
  • Feozva Nikitichna Leshcheva (สมรส 1862; หย่า 1882)
  • อันนา อีวาโนวา โปโปวา (สมรส 1882)
รางวัล
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขาเคมี
สถาบันที่ทำงาน
วิทยานิพนธ์A Discourse on the Compounds of Alcohol and Water (1865)
ลายมือชื่อ

ดมีตรี อีวาโนวิช เมนเดเลเยฟ[a][b] (8 กุมภาพันธ์ [ตามปฏิทินเก่า: 27 มกราคม] ค.ศ. 1834 – 2 กุมภาพันธ์ [ตามปฏิทินเก่า: 20 มกราคม] ค.ศ. 1907) เป็นนักเคมีชาวรัสเซียที่เป็นที่รู้จักจากการคิดค้นกฎพีริออดิกและสร้างตารางธาตุขึ้นมา เขาใช้กฎพีริออดิกนี้ไม่เพียงแต่เพื่อแก้ไขคุณสมบัติของธาตุบางชนิดที่ยอมรับกันในขณะนั้น เช่น เวเลนซ์และน้ำหนักอะตอมของยูเรเนียม แต่ยังใช้เพื่อทำนายคุณสมบัติของธาตุอีกสามชนิดที่ยังไม่ถูกค้นพบ (เจอร์มาเนียม แกลเลียม และสแกนเดียม) ธาตุสังเคราะห์เมนเดลีเวียมได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นอกจากการทุ่มเทให้กับการวางแบบแผนตารางธาตุและเคมีแล้ว เขายังให้ความสนใจปัญหาสังคมด้วย

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]
ภาพเหมือนบุคคลของมาเรีย ดมีตรีเยฟนา เมนเดเลเยวา กับอีวัน ปัฟโลวิช เมนเดเลเยฟ (ป. ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19)

เมนเดเลเยฟเกิดในหมู่บ้าน Verkhnie Aremzyani ใกล้โตโบลสค์ในไซบีเรีย จากอีวัน ปัฟโลวิช เมนเดเลเยฟ (1783–1847) กับมาเรีย ดมีตรีเยฟนา เมนเดเลเยวา (สกุลเดิม คอร์นิลิเยวา; 1793–1850)[2][3] อีวันทำงานเป็นครูใหญ่และครูสอนวิจิตรศิลป์ การเมือง และปรัชญาที่โรงพลศึกษาตัมบอฟและซาราตอฟ[4] พ่อของอีวันคือ ปาเวล มักซิโมวิช โซโกลอฟ ซึ่งเป็นนักบวชออร์โธดอกซ์รัสเซียจากภูมิภาคตเวียร์[5] ตามธรรมเนียมของนักบวชในสมัยนั้น ลูก ๆ ของปาเวลจะได้รับนามสกุลใหม่ขณะเข้าเรียนในวิทยาลัยเทววิทยา[6] โดยอีวันได้รับนามสกุล เมนเดเลเยฟ ตามชื่อของเจ้าของที่ดินในท้องถิ่น[7]

มาเรีย คอร์นิลิเยวามาจากตระกูลพ่อค้าที่มีชื่อเสียงในเมืองโตโบลสค์ ผู้ก่อตั้งโรงพิมพ์แห่งแรกของไซบีเรีย ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากยาคอฟ คอร์นิลิเยฟ ชายชาวโปซาดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่กลายเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่ง[8][9] ใน ค.ศ. 1889 บรรณารักษ์ท้องถิ่นคนหนึ่งได้ตีพิมพ์บทความในหนังสือพิมพ์โตโบลสค์ โดยอ้างว่ายาคอฟเป็นชาวเตเลอุตที่รับบัพติศมา ซึ่ง ในขณะนั้นเป็นชนกลุ่มน้อยที่รู้จักกันในชื่อ "ชาวคัลมึกขาว"[10] เนื่องจากไม่มีการระบุแหล่งที่มาและไม่มีข้อเท็จจริงใด ๆ เกี่ยวกับชีวิตของยาคอฟที่ได้รับการบันทึกไว้ นักเขียนชีวประวัติจึงมักมองว่าเป็นเรื่องปรัมปรา[11][12] ใน ค.ศ. 1908 หลังเมนเดเลเยฟเสียชีวิตไม่นาน หลานสาวคนหนึ่งของเขาได้ตีพิมพ์ บันทึกประวัติครอบครัว ความทรงจำเกี่ยวกับดี. ไอ. เมนเดเลเยฟ ที่เธอเล่าถึง "ตำนานของครอบครัว" เกี่ยวกับปู่ของมาเรียที่แต่งงานกับ "หญิงงามคีร์กีซหรือตาตาร์ที่เขารักมากจนเมื่อเธอเสียชีวิต เขาก็เสียชีวิตด้วยความโศกเศร้าเช่นกัน"[13] อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ขัดแย้งกับบันทึกเหตุการณ์ของครอบครัว และตำนานทั้งสองเรื่องนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนจากอัตชีวประวัติของเมนเดเลเยฟ บันทึกความทรงจำของลูกสาวหรือภรรยาของเขา[3][14][15] ถึงกระนั้น นักวิชาการตะวันตกบางคนก็ยังคงอ้างถึงเชื้อสาย "มองโกล" "ตาตาร์" "ทาร์ทาเรียน" หรือเพียงแค่ "เอเชีย" ของเมนเดเลเยฟว่าเป็นข้อเท็จจริง[16][17][18][19]

เมนเดเลเยฟได้รับการเลี้ยงดูในฐานะชาวคริสต์ออร์ทอดอกซ์ โดยมารดาสนับสนุนให้เขา "ค้นหาความจริงอันศักดิ์สิทธิ์และวิทยาศาสตร์อย่างอดทน"[20] ต่อมาอีวัน บุตรชายของเขาได้แจ้งว่าเมนเดเลเยฟได้ละทิ้งศาสนาคริสต์และหันมานับถือ "เทวัสนิยมแบบโรแมนติก"[21]

เมนเดเลเยฟเป็นน้องคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 17 คน ซึ่งตามคำบอกเล่าของปาเวล พี่ชายของเมนเดเลเยฟ "มีเพียง 14 คนเท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่เพื่อรับบัพติศมา" หมายความว่าคนอื่น ๆ เสียชีวิตหลังจากเกิดไม่นาน[4] จำนวนพี่น้องที่แน่นอนของเมนเดเลเยฟในแต่ละแหล่งข้อมูลมีความแตกต่างกัน และยังคงเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันทางประวัติศาสตร์อยู่[22][c] โชคร้ายที่ฐานะทางการเงินของครอบครัวย่ำแย่ลง พ่อของเขาตาบอดและสูญเสียตำแหน่งครู แม่ของเขาจึงต้องทำงานและเริ่มกิจการโรงงานแก้วที่ถูกทิ้งร้างของครอบครัวขึ้นใหม่ หลังจากพ่อของเขาเสียชีวิตและโรงงานของแม่ถูกไฟไหม้ทำลายเมื่ออายุ 13 ปี เมนเดเลเยฟจึงเข้าเรียนที่โรงพลศึกษาในโทโบลสค์

ใน ค.ศ. 1849 มารดาของเขาพาเมนเดเลฟเดินทางข้ามรัสเซียจากไซบีเรียไปยังมอสโก โดยมีเป้าหมายให้เมนเดเลฟเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมอสโก[7] แต่ทางมหาวิทยาลัยไม่รับเขาเข้าเรียน มารดาและบุตรชายจึงเดินทางต่อไปยังเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเพื่อไปเรียนในโรงเรียนแม่ที่บิดาเคยเรียน ครอบครัวเมนเดเลฟที่ยากจนจึงย้ายไปอยู่ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งเขาได้เข้าเรียนที่สถาบันศึกษาศาสตร์หลักใน ค.ศ. 1850 หลังสำเร็จการศึกษา เขาป่วยเป็นวัณโรค ทำให้ต้องย้ายไปอยู่ที่คาบสมุทรไครเมียบนชายฝั่งทางเหนือของทะเลดำใน ค.ศ. 1855 ขณะอยู่ที่นั่น เขาได้เป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ที่โรงพลศึกษาซิมแฟรอปอลแห่งที่ 1 จากนั้นใน ค.ศ. 1857 เขากลับมาที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์กด้วยสุขภาพที่แข็งแรงสมบูรณ์

ระหว่าง ค.ศ. 1859 ถึง 1861 เขาทำงานวิจัยเกี่ยวกับแรงดึงผิวของของเหลวและการทำงานของสเปกโทรสโกปีในไฮเดิลแบร์ค ต่อมาใน ค.ศ. 1861 เขาได้ตีพิมพ์ตำราเรียนชื่อ เคมีอินทรีย์[24] สิ่งนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลเดมิดอฟจากสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก[24]

เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1862 เขาได้หมั้นหมายกับ Feozva Nikitichna Leshcheva และทั้งคู่แต่งงานกันในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1862 ที่โบสถ์ของสถาบันวิศวกรรมนิโคลาเยฟในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (ซึ่งเขาเป็นอาจารย์สอนอยู่)[25]

เมนเดเลเยฟได้เป็นศาสตราจารย์ที่สถาบันเทคโนโลยีเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กใน ค.ศ. 1864[24] และ ค.ศ. 1865 ตามลำดับ จากนั้นใน ค.ศ. 1865 เขาได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตจากวิทยานิพนธ์เรื่อง "On the Combinations of Water with Alcohol" เขาได้รับสิทธิในการดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 1867 ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและเริ่มสอนเคมีอนินทรีย์ โดยสืบทอดตำแหน่งต่อจากวอสเครเซนสกี[24] ใน ค.ศ. 1871 เขาได้เปลี่ยนเซนต์ปีเตอส์เบิร์กให้กลายเป็นศูนย์กลางการวิจัยเคมีที่เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ

ตารางธาตุ

[แก้]

ชีวิตช่วงหลัง

[แก้]
อันนา ภรรยาคนที่สองของดมีตรี เมนเดเลเยฟ

ใน ค.ศ. 1876 เขาพบกับอันนา อีวานอฟนา โปโปวา และเริ่มเกี้ยวพาราสีเธอ ใน ค.ศ. 1881 เขาขอแต่งงานกับเธอ และขู่จะฆ่าตัวตายถ้าเธอปฏิเสธ การหย่าร้างของเขากับ Leshcheva เสร็จสิ้นลงหลังจากที่เขาแต่งงานกับโปโปวาหนึ่งเดือน (เมื่อวันที่ 2 เมษายน)[26]

เมนเดเลเยฟได้รับการเสนอเข้าชิงในรางวัลโนเบลสาขาเคมีในช่วงสามปีสุดท้าย คือ ค.ศ. 1905, 1906 และ 1907 โดยมีจดหมายเสนอชื่อรวม 9 ฉบับ[27]

ใน ค.ศ. 1907 เมนเดเลเยฟเสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่ด้วยอายุ 72 ปีที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก คำพูดสุดท้ายของเขาคือวลีที่พูดกับแพทย์ประจำตัวว่า "คุณหมอ คุณมีวิทยาศาสตร์ ส่วนผมมีศรัทธา" ซึ่งอาจเป็นคำพูดของฌูล แวร์นก็ได้[28]

ผลงาน

[แก้]
  • Менделеев Д. И. Периодический закон (DjVu). Т. 1. // Собрание сочинений в 3 томах — М.: Издательство Академии наук СССР — via Runivers
  • Менделеев Д. И. Растворы (DjVu). Т. 2. (DjVu)]. Т. 2. // Собрание сочинений в 3 томах — М.: Издательство Академии наук СССР — via Runivers
  • Менделеев Д. И. Периодический закон. Дополнительные материалы (DjVu). Т. 3. // Собрание сочинений в 3 томах — М.: Издательство Академии наук СССР — via Runivers
  • Менделеев Д. И. Ещё о расширении жидкостей (Ответ профессору Авенариусу)[ลิงก์เสีย]. — СПб.: Тип. В. Демакова, 1884. — 18 с.
  • Менделеев Д. И. Об опытах над упругостью газов[ลิงก์เสีย]. Сообщение Д. И. Менделеева в Императорском Русском техническом обществе — 21 янв. 1881 г. — СПб., 1881. — 22 с.
  • Менделеев, Д. (1994) [1906]. Савинкин, А.Е. (บ.ก.). К познанию России (PDF). Российский военный сборник (ภาษารัสเซีย). เล่มที่ 7. Москва: ГА ВС. น. 174–231.
  • Менделеев Д. И. Дополнения к познанию России[ลิงก์เสีย]. Посмертное издание. СПб.: А. С. Суворин, 1907. — 109 с. + I л. портрет.
  • Менделеев Д. И. Изоморфизм в связи с другими отношениями кристаллической формы к составу[ลิงก์เสีย]. Диссертация, представленная при окончании курса в Главном педагогическом институте студентом Д. Менделеевым. — СПб., 1856. — 234 с.
  • Менделеев Д. И. О сопротивлении жидкостей и о воздухоплавании: Вып. 1. — СПб.: Тип. В. Демакова, 1880. — 80 с.: табл.
  • Менделеев Д. И. Заветные мысли (1905)
  • Менделеев Д. И. Попытка химического понимания мирового эфира (1902)
  • บทความ 54 บทใน Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ในชื่อซึ่งตั้งตามธรรมเนียมภาษากลุ่มสลาฟตะวันออกนี้ นามสกุลที่แปลงมาจากชื่อบิดาคือ อีวาโนวิช ส่วนนามสกุลของตระกูลคือ เมนเดเลเยฟ
  2. ↑ รัสเซีย: Дмитрий Иванович Менделеев, อักษรโรมัน: Dmitriy Ivanovich Mendeleyev, สัทอักษรสากล: [ˈdmʲitrʲɪj ɪˈvanəvʲɪtɕ mʲɪnʲdʲɪˈlʲejɪf] ⓘ ก่อนการปฏิรูปอักขรวิธีรัสเซีย ค.ศ. 1917 ชือของเขาเขียนเป็น Дмитрій Ивановичъ Менделѣевъ
  3. ↑ เมื่อไมเคิล กอร์ดิน นักประวัติศาสตร์ด้านวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ตรวจสอบบทความนี้ในฐานะส่วนหนึ่งของการวิเคราะห์ความถูกต้องของวิกิพีเดียสำหรับวารสาร Nature ฉบับวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2005 เขาได้อ้างถึงข้อผิดพลาดประการหนึ่งของวิกิพีเดียว่า "พวกเขาบอกว่าเมนเดเลฟเป็นบุตรคนที่ 14 เขาเป็นบุตรคนที่ 14 ที่ยังมีชีวิตอยู่จากทั้งหมด 17 คน เลข 14 จึงไม่ถูกต้อง" อย่างไรก็ตาม บทความในหนังสือพิมพ์ The New York Times เมื่อเดือนมกราคม 2006 ได้ระบุว่า ในชีวประวัติของเมนเดเลฟที่กอร์ดินเขียนเองใน ค.ศ. 2004 เขาก็ระบุว่านักเคมีชาวรัสเซียผู้นี้เป็นบุตรคนที่ 17 เช่นกัน และได้อ้างคำตอบของกอร์ดินเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า: "นั่นเป็นเรื่องแปลก ผมเชื่อว่านั่นเป็นข้อผิดพลาดในการพิมพ์ในหนังสือของผม เมนเดเลฟเป็นบุตรคนสุดท้ายอย่างแน่นอน และจำนวนในแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ระบุไว้คือ 13 คน" หนังสือของกอร์ดินระบุอย่างชัดเจนว่ามารดาของเมนเดเลฟให้กำเนิดบุตรกับสามี "สิบเจ็ดคน ซึ่งมีเพียงแปดคนเท่านั้นที่รอดชีวิตจนถึงวัยหนุ่มสาว" โดยเมนเดเลฟเป็นบุตรคนสุดท้อง[22][23]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Fellows of the Royal Society". London: Royal Society. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Rao, C N R; Rao, Indumati (2015). Lives and Times of Great Pioneers in Chemistry: (Lavoisier to Sanger). World Scientific. น. 119. ISBN 978-9814689076.
  3. 1 2 Maria Mendeleeva (1951). D. I. Mendeleev's Archive: Autobiographical Writings. Collection of Documents. Volume 1 // Biographical notes about D. I. Mendeleev (written by me – D. Mendeleev), p. 13. – Leningrad: D. I. Mendeleev's Museum-Archive, 207 pages (in Russian)
  4. 1 2 Maria Mendeleeva (1951). D. I. Mendeleev's Archive: Autobiographical Writings. Collection of Documents. Volume 1 // From a family tree documented in 1880 by brother Pavel Ivanovich, p. 11. Leningrad: D. I. Mendeleev's Museum-Archive, 207 pages (in Russian)
  5. ↑ Dmitriy Mendeleev: A Short CV, and A Story of Life เก็บถาวร 25 สิงหาคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, mendcomm.org
  6. ↑ Удомельские корни Дмитрия Ивановича Менделеева (1834–1907) เก็บถาวร 8 กันยายน 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, starina.library.tver.ru
  7. 1 2 Larcher, Alf (21 มิถุนายน 2019). "A mother's love: Maria Dmitrievna Mendeleeva". Chemistry in Australia magazine. Royal Australian Chemical Institute. ISSN 1839-2539. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Yuri Mandrika (2004). Tobolsk Governorate Vedomosti: Staff and Authors. Anthology of Tobolsk Journalism of the late XIX – early XX centuries in 2 Books // From the interview with Maria Mendeleeva, born Kornilieva, p. 351. Tumen: Mandr i Ka, 624 pages
  9. ↑ Elena Konovalova (2006). A Book of the Tobolsk Governance. 1790–1917. Novosibirsk: State Public Scientific Technological Library, p. 15 (in Russian) ISBN 5945601160
  10. ↑ Yuri Mandrika (2004). Tobolsk Governorate Vedomosti: Staff and Authors. Anthology of Tobolsk Journalism of the late XIX – early XX centuries in 2 Books // The Kornilievs, Tobolsk Manufacturers article by Stepan Mameev, p. 314. – Tumen: Mandr i Ka, 624 pages
  11. ↑ Eugenie Babaev (2009). "Mendelievia. Part 3" article from the Chemistry and Life – 21st Century journal at the MSU Faculty of Chemistry website (in Russian)
  12. ↑ Alexei Storonkin, Roman Dobrotyn (1984). D. I. Mendeleev's Life and Work Chronicles. Leningrad: Nauka, 539 pages, p. 25
  13. ↑ Nadezhda Gubkina (1908). Family Chronicles. Memories about D. I. Mendeleev. Saint Petersburg, 252 pages
  14. ↑ "Dmitri Ivanovich Mendeleev comes from indigenous Russian people", p. 5 // Olga Tritogova-Mendeleeva (1947). Mendeleev and His Family. Moscow: Academy of Sciences Publishing House, 104 pages
  15. ↑ Anna Mendeleeva (1928). Mendeleev in Life. Moscow: M. and S. Sabashnikov Publishing House, 194 pages
  16. ↑ Loren R. Graham, Science in Russia and the Soviet Union: A Short History, Cambridge University Press (1993), p. 45
  17. ↑ Isaac Asimov, Asimov on Chemistry, Anchoor Books (1975), p. 101
  18. ↑ Leslie Alan Horvitz, Eureka!: Scientific Breakthroughs that Changed the World, John Wiley & Sons (2002), p. 45
  19. ↑ Lennard Bickel, The deadly element: the story of uranium, Stein and Day (1979), p. 22
  20. ↑ Hiebert, Ray Eldon; Hiebert, Roselyn (1975). Atomic Pioneers: From ancient Greece to the 19th century. U.S. Atomic Energy Commission. Division of Technical Information. น. 25.
  21. ↑ Gordin, Michael D. (2004). A Well-ordered Thing: Dmitrii Mendeleev and the Shadow of the Periodic Table. Basic Books. น. 229–230. ISBN 978-0465027750. Mendeleev seemed to have very few theological commitments. This was not for lack of exposure. His upbringing was actually heavily religious, and his mother – by far the dominating force in his youth – was exceptionally devout. One of his sisters even joined a fanatical religious sect for a time. Despite, or perhaps because of, this background, Mendeleev withheld comment on religious affairs for most of his life, reserving his few words for anti-clerical witticisms ... Mendeleev's son Ivan later vehemently denied claims that his father was devoutly Orthodox: "I have also heard the view of my father's 'church religiosity' – and I must reject this categorically. From his earliest years Father practically split from the church – and if he tolerated certain simple everyday rites, then only as an innocent national tradition, similar to Easter cakes, which he didn't consider worth fighting against." ... Mendeleev's opposition to traditional Orthodoxy was not due to either atheism or scientific materialism. Rather, he held to a form of romanticized deism.
  22. 1 2 Johnson, George (3 มกราคม 2006). "The Nitpicking of the Masses vs. the Authority of the Experts". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Gordin, Michael (22 ธันวาคม 2005). "Supplementary information to accompany Nature news article "Internet encyclopaedias go head to head" (Nature 438, 900–901; 2005)" (PDF). Blogs.Nature.com. น. 178 – โดยทาง 2004.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. 1 2 3 4 Heilbron 2003, p. 509.
  25. ↑ "Семья Д.И.Менделеева". Rustest.spb.ru. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 กันยายน 2010. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Менделеев обвенчался за взятку". Gazeta.ua. 10 เมษายน 2007. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Nomination Archive". 21 พฤษภาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Last and Near-Last Words of the Famous, Infamous and Those In-Between By Joseph W. Lewis Jr. M.D.

ข้อมูล

[แก้]

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ดมีตรี_เมนเดเลเยฟ&oldid=13022137"