ข้ามไปเนื้อหา

กาตาร์แอร์เวย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กาตาร์แอร์เวย์
IATA ICAO รหัสเรียก
QR QTR QATARI
ก่อตั้ง22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (32 ปี)
เริ่มดำเนินงาน20 มกราคม ค.ศ. 1994 (32 ปี)
ท่าหลักท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด
สะสมไมล์กาตาร์แอร์เวย์พริวิลเลจคลับ
(อาวิออส;เดิม คิวไมล์)
พันธมิตรการบินวันเวิลด์
ขนาดฝูงบิน264
จุดหมาย198
บริษัทแม่รัฐบาลประเทศกาตาร์
สำนักงานใหญ่ประเทศกาตาร์ โดฮา ประเทศกาตาร์
บุคลากรหลักบาดร์ มุฮะหมัด อัล-มีร์ (ซีอีโอ)
เว็บไซต์www.qatarairways.com

กาตาร์แอร์เวย์ (อาหรับ: القطرية; อังกฤษ: Qatar Airways)[1] เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกาตาร์ที่มีฐานอยู่ที่กรุงโดฮา สายการบินให้บริการบินสู่จุดหมายมากกว่า 173 แห่งทั่วโลก จัดเป็นหนึ่งในสายการบินที่เติบโตเร็วที่สุดเป็น 1 ใน 5 และสายการบินที่ได้รับการจัดอันดับจากสกายแทร็กซ์ให้อยู่ในอันดับ 5 ดาว ซึ่งในแต่ละปีมีผู้โดยสารใช้บริการถึง 12 ล้านคน กาตาร์แอร์เวย์เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรการบินวันเวิลด์[2]

ประวัติ

[แก้]

ในปี พ.ศ. 2536 สายการบินกาตาร์แอร์เวย์ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน เที่ยวบินแรกของสายการบินจากโดฮา ไปยัง ดูไบ และ ชัรญะฮ์เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2537 ด้วยเครื่องบินโบอิง 737-200 จำนวน 1 ลำ และเครืองบินโบอิง 767-200 จำนวน 2 ลำ ต่อมาในเที่ยวบินเส้นทางต่างประเทศเป็นครั้งแรกไปยัง อัมมาน ในพฤษภาคม 2537 เส้นทางไป มุมไบ, ไคโร, การาจี และลอนดอน ใช้เครืองบินแอร์บัส เอ310-200 จำนวน 2 ลำ

ในปี พ.ศ. 2538 ด้วยเครื่องบินโบอิง 727-200 จำนวน 8 ลำ และเครืองบินโบอิง 747-100บี จำนวน 2 ลำ เปิดให้บริการเส้นทางเดลี, อาบูดาบี, อิสตันบูล, เอเธนส์, ตูนิส, คาร์ทูม, เจนไน, คูเวต, ธากา, โคลัมโบ, กรุงเทพ และมะนิลา

กิจการองค์กร

[แก้]

บุคลากรหลัก

[แก้]

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 Akbar Al Baker เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของกาตาร์แอร์เวย์[3] ซึ่งได้รับตำแหน่งนี้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996[4]

ลาออก 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023

กรรมสิทธิ์และบริษัทลูก

[แก้]

รัฐบาลประเทศกาตาร์เป็นเจ้าของกาตาร์แอร์เวย์ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013[5][6] กาตาร์แอร์เวย์ยังเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ของอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์กรุ๊ป (IAG) รายใหญ่ที่สุด ด้วยกรรมสิทธิ์ 25.1%[7]

บริษัทลูก

[แก้]

กาตาร์แอร์เวย์มีบริษัทย่อยหลายบริษัท ได้แก่: กาตาร์แอร์คราฟ์แคเตอร์ริ่งคอมปานี, ท่าอากาศยานนานาชาติโดฮา, กาตาร์แอร์เวย์ฮอลิเดย์, ยูไนเต็ดมีเดียอินต์, กาตาร์ดูตี้ฟรี, กาตาร์เอวิเอชันเซอร์วิส, กาตาร์ดิสตรีบิวชั่นคอมปานี, และกาตาร์เอกซ์คลูทีฟ

กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก

[แก้]
โบอิง 747-8F ของกาตาร์แอร์เวย์คาร์โก

กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก เป็นสายการบินย่อยสำหรับการส่งสินค้าของกาตาร์แอร์เวย์ โดยกาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้เป็นสายการบินขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก[8] โดยเริ่มทำการบินไปยังท่าอากาศยานนานาชาติไคโรในปีค.ศ. 2009[9]

กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้ให้บริการเครื่องบินโบอิง 747-8F, และโบอิง 777เอฟ โดยได้สั่งซื้อโบอิง 777-8เอฟ เพิ่มเติม สายการบินเคยให้บริการแอร์บัส เอ330-200เอฟ และแอร์บัส เอ300-600เอฟ ในอดีต[10][11]

กาตาร์เอกซ์คลูทีฟ

[แก้]

กาตาร์เอกซ์คลูทีฟเป็นเครือบริษัทในเครือของกาตาร์แอร์เวย์ โดยมีลวดลายเครื่องบินสีขาวที่มี Oryx ที่เล็กกว่าเล็กน้อย ซึ่งทาสีด้วยสีเบอร์กันดีและสีเทาแบบดั้งเดิมของสายการบิน

เครื่องบินในฝูงบินของกาตาร์อมิริไฟลต์นั้นสวมลวดลายของกาตาร์แอร์เวย์ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสายการบินหรือกาตาร์เอกซ์คลูทีฟ

อัลมาฮาแอร์เวย์

[แก้]
แอร์บัส เอ320-200 ของอัลมาฮาแอร์เวย์

อัลมาฮาแอร์เวย์เป็นสายการบินที่ต้นแบบซึ่งมีฐานอยู่ในซาอุดีอาระเบีย ซึ่งต่อมามีฐานอยู่ในกาตาร์ โดยมีกาตาร์แอร์เวย์เป็นเจ้าของทั้งหมด ลวดลายของเครื่องบินจะมีความคล้ายคลึงกัน ยกเว้นสีเขียวแทนสีเบอร์กันดี มีการวางแผนที่จะเปิดตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 สายการบินได้รับมอบเครื่องบินแอร์บัส เอ320 จำนวน 4 ลำ

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ปัจจุบันกาตาร์แอร์เวย์ให้บริการเที่ยวบินไปยัง 173 จุดหมายปลายทางในตะวันออกกลาง เอเชีย แอฟริกา ยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ และออสเตรเลีย

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

กาตาร์แอร์เวย์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:[12]

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินปัจจุบัน

[แก้]

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2026 กาตาร์แอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[22][23][24][25][26]

ฝูงบินของกาตาร์แอร์เวย์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
F J Y รวม อ้างอิง
แอร์บัส เอ320-200 27 — — 12 120 132 [27] จะปลดประจำการในปี ค.ศ. 2024 และทดแทนด้วยแอร์บัส เอ321นีโอ[28]
132 144 [29]
แอร์บัส เอ321นีโอ 6 40 — — 236 236 เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025[26]
จะทดแทนแอร์บัส เอ320-200
แอร์บัส เอ321แอลอาร์ — 10 รอประกาศ เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2026
แอร์บัส เอ330-200 5 — — 24 236 260 [30]
แอร์บัส เอ330-300 9 — — 30 275 305 [31]
แอร์บัส เอ350-900 34 — — 36 247 283 [32][33] ลูกค้าเปิดตัว[ต้องการอ้างอิง]
ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของเอ350-1000[34][35][36]
แอร์บัส เอ350-1000 30 12 — 46 281 327[37] [38]
24 371 395 [39]
แอร์บัส เอ380-800 8 — 8 48 461 517 [40]
โบอิง 777-200แอลอาร์ 6 — — 42 230 272 [41]
234 276 [42]
โบอิง 777-300อีอาร์ 57 — — 42 312 354 [43][44]
42 316 358 [45]
24 388 412 [46]
37 302 339 [47] สองลำรับมาจากเวอร์จินออสเตรเลีย[47]
6 53 237 296 [48] หกลำรับมาจากคาเธ่ย์แปซิฟิค[48]
โบอิง 777-9 — 90[49][50][51] รอประกาศ สั่งซื้อพร้อม 50 สิทธิการสั่งซื้อ
ส่งมอบตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 2028[49][52]
โบอิง 787-8 32 — — 22 232 254 [53]
โบอิง 787-9 28 57 — 30 281 311 [54]
โบอิง 787-10 — 75 รอประกาศ
ฝูงบินของกาตาร์แอร์เวย์คาร์โก
โบอิง 777-200 เอลอาร์/เอ็มเอฟ — 5 สินค้า
โบอิง 777เอฟ 30 — สินค้า
โบอิง 777-8Fเอฟ — 34[51] สินค้า ลูกค้าเปิดตัว
สั่งซื้อพร้อม 16 ตัวเลือก เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2027[51]
รวม 264 323

กาตาร์แอร์เวย์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.3 ปี

ฝูงบินในอดีต

[แก้]

กาตาร์แอร์เวย์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

ฝูงบินในอดีตของกาตาร์แอร์เวย์
เครื่องบิน เริ่มประจำการ ปลดประจำการ
แอร์บัส เอ300-600อาร์ 1997 2008
แอร์บัส เอ310-200 1994 1995
แอร์บัส เอ319-100 2014 2021
แอร์บัส เอ321-200 2004 2022
แอร์บัส เอ330-200เอฟ 2014 2021
แอร์บัส เอ340-600 2006 2019
โบอิง 727-200 1995 2001
โบอิง 737-200 1994 1995
โบอิง 737 แมกซ์ 8 2023 2025
โบอิง 747-100บี 1995 1998
โบอิง 747 เอสพี 1996 2015
โบอิง 747-8เอฟ 2017 2024
โบอิง 757-200 1997 1998
โบอิง 767-200 1994 1995

การบริการ

[แก้]

โปรแกรมสะสมไมล์

[แก้]

สมาชิกของกาตาร์แอร์เวย์ สามารถสะสมไมล์ร่วมกับ ลุฟท์ฮันซา สายการบินของตะวันออกกลาง ออล นิปปอน แอร์เวย์ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ยูเอสแอร์เวย์และยังสามารถใช้ร่วมกับโรงแรมที่เข้าร่วมและบริษัทเช่ารถยนต์ได้

ห้องโดยสาร

[แก้]
ที่นั่งชั้นประหยัด บนเครื่องบินโบอิง 777-200แอลอาร์

กาตาร์แอร์เวย์ให้บริการที่นั่งสามระดับ: ชั้นหนึ่ง (First Class), ชั้นธุรกิจ (Business Class), และชั้นประหยัด (Economy Class) โดยจะมีระดับการบริการที่แตกต่างกันตามระดับที่นั่ง

อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

[แก้]
  • 1 มิถุนายน ค.ศ. 2006: เครื่องแอร์บัส เอ330-200 (เที่ยวบิน QR889) ออกจากโดฮาถึงเซี่ยงไฮ้ ประสบเหตุเครื่องยนต์ที่ 2 มีไฟลุกก่อนถึงท่าอากาศยานเซี่ยงไฮ้ นักบินได้ขอลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานเซี่ยงไฮ้[55]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Vola a Dubai in un aereo a 5 stelle - Dubai Emirati Arabi Uniti". web.archive.org. 2013-03-18. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2013-03-18. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  2. ↑ "Qatar Airways - oneworld Member Airline". www.oneworld.com (ภาษาอังกฤษ).
  3. ↑ "Qatar Airways CEO Al Baker asks ICAO to step in | Government Affairs content from ATWOnline". web.archive.org. 2017-06-15. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2017-06-15. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  4. ↑ "Building an airline to serve a nation - ArabianBusiness.com". web.archive.org. 2014-05-29. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2014-05-29. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  5. ↑ "Qatar Airways becomes state-owned | Finance & Data content from ATWOnline". web.archive.org. 2014-05-23. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2014-05-23. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  6. ↑ "UPDATE 2-Qatar takes full control of national airline | Reuters". web.archive.org. 2014-05-31. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-05-31. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.
  7. ↑ "Qatar Airways Now Owns Over A Quarter Of IAG". Simple Flying (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-02-19.
  8. ↑ "The New Airbus A350 Is Now Flying To Australia". Gizmodo Australia (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2016-05-04. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2021-11-27. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.
  9. ↑ "The Peninsula On-line: Qatar's leading English Daily". web.archive.org. 2009-03-21. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2009-03-21. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  10. ↑ "Qatar Airways receives its first A330-200F cargo aircraft | Airbus Press release". web.archive.org. 2016-10-30. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2016-10-30. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  11. ↑ http://www.qatarairways.com/sd/en/press-release.page?pr_id=pressrelease_052213-delivery-of-three-a330f&locale_id=en_gl.
  12. ↑ "Code-share partners". qatarairways.com. Retrieved November 12, 2021.
  13. ↑ Qatar Airways (18 พฤศจิกายน 2020). "Qatar Airways and Air Canada Sign Codeshare Agreement". qatarairways.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มกราคม 2022. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Qatar Airways To Begin Codesharing With China Southern". กันยายน 30, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Qatar Airways / Iberia plans codeshare from late-March 2017". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 17, 2017.
  16. ↑ "Qatar Airways and IndiGo Sign Codeshare Agreement". พฤศจิกายน 7, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Qatar Airways. "Code-share partners". qatarairways.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มกราคม 2022. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Qatar Airways Deepens Partnership With Oman Air". Simple Flying. พฤษภาคม 31, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "S7 Airlines and Qatar Airways have extended the code-share agreement". www.s7.ru. S7 Airlines. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 1, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2017.
  20. ↑ "Qatar Airways Signs Code-share Agreement with Sun-Air". Qatarairways.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 29, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2015.
  21. ↑ "End-to-end services for business travelers". SNCF. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 29, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Qatar Airways Fleet". Qatar Airways. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 8, 2020. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Our Fleet". Qatar Airways Cargo. กันยายน 15, 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 19, 2020. สืบค้นเมื่อ กันยายน 6, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Airbus O&D". Airbus S.A.S. มกราคม 31, 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Boeing: Orders and Deliveries (updated monthly)". boeing.com. มกราคม 31, 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 12, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. 1 2 Katz, Benjamin (กุมภาพันธ์ 2023). "WSJ News Exclusive| Airbus Revives Order From Qatar Airways Following Paint-Dispute Settlement". The Wall Street Journal (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Qatar Airways A320-200 seat map (132 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Qatar Airways eyes A330 phase-out by 2022, A320 by 2024". 2019-05-15. สืบค้นเมื่อ 2024-01-08.
  29. ↑ "Qatar Airways A320-200 seat map (144 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Qatar Airways A330-200 seat map" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 21, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 21, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Qatar Airways A330-300 seat map" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ 8, 2023 "Qatar Airways A350-900 seat map (non QSuite version)". Qatar Airways. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 8, 2023. {{cite web}}: ข้อความ "acce_qsuite.pdf" ถูกละเว้น (วิธีใช้); ตรวจค่าของ |url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ "Qatar Airways A350-900 seat map (QSuite version)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 3, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Qatar Airways". Airliner World (October 2017): 11.
  35. ↑ Dubois, Thierry (กุมภาพันธ์ 20, 2018). "Qatar Airways takes delivery of first Airbus A350-1000". Air Transport World. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "Qatar Airways Takes Delivery of Three Airbus A350-1000| Qatar Airways". qatarairways.com (ข่าวประชาสัมพันธ์) (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2020. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2020.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Revealed: Qatar Airways Qsuite plans for the Airbus A350-1000". มิถุนายน 13, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 13, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "Qatar Airways A350-1000 seat map (327 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 6, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Qatar Airways A350-1000 seat map (395 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "Qatar Airways A380-800 seat map" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "Qatar Airways B777-200LR seat map (272 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 6, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ "Qatar Airways B777-200LR seat map (276 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "Qatar Airways B777-300ER seat map (354 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ "QSuite Announcement on AirlineRoutes". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Qatar Airways B777-300ER seat map (358 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ "Qatar Airways B777-300ER seat map (412 configuration)" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 4, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. 1 2 Graham, Matt (มกราคม 23, 2023). "Ex-Virgin Australia 777s Now Flying for Qatar Airways". Australian Frequent Flyer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 15, 2023. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. 1 2 "Qatar Airways adds two ex-Cathay Pacific B777s". Ch-Aviation. ธันวาคม 7, 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 26, 2022. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. 1 2 "Boeing, Qatar Airways Finalize Order for 50 777Xs - Jul 16, 2014". Boeing (ข่าวประชาสัมพันธ์). กรกฎาคม 16, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2014.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ "Boeing, Qatar Airways Announce Order for 10 777-8Xs, Four 777 Freighters". MediaRoom. 15 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. 1 2 3 "Boeing Launches 777-8 Freighter to Serve Growing Demand for Cargo, Enhanced Environmental Performance" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Boeing. มกราคม 31, 2022. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 31, 2022.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ "Qatar Airways orders twenty more B777-9s". ch-aviation.com. 23 กรกฎาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "Qatar Airways B787-8 seat map" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ "Qatar Airways B787-9 seat map" (PDF). Qatar Airways. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ GE investigates double CF6-80 flame-out on Qatar A330-200 into Shanghai 16 June 2006
  56. ↑ Kaminski-Morrow, David (เมษายน 23, 2007). "Pictures: Qatar Airways A300 destroyed in Gamco fire at Abu Dhabi". Flightglobal. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 25, 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ "Qatar A300-600 destroyed". Flightglobal. พฤษภาคม 1, 2007. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Airbus A321-231 A7-AIB Doha-Hamad International Airport (DOH)". aviation-safety.net.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=กาตาร์แอร์เวย์&oldid=13236726"