ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาสวีเดน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาสวีเดน
svenska สเวนสกา
ออกเสียง[ˈsvɛ̂nːska] สเวนสกา
ประเทศที่มีการพูดสวีเดน ฟินแลนด์และเอสโตเนีย
ผู้พูด
10 ล้านคน ผู้พูดระดับ L2 3.2 ล้านคน (2018)[1]
รูปแบบก่อนหน้า
อักษรละติน(อักษรสวีเดน)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
 สวีเดน โดยพฤตินัย,
 ฟินแลนด์ (ร่วมกับภาษาฟินแลนด์)
 หมู่เกาะโอลันด์ (ภาษาเดียว)
 สหภาพยุโรป
คณะมนตรีนอร์ดิก
ภาษาชนกลุ่มน้อย
ที่รับรองใน
ผู้วางระเบียบคณะกรรมาธิการภาษาสวีเดน
(กึ่งทางการ)
สถาบันสวีเดน
สถาบันภาษาประเทศฟินแลนด์
รหัสภาษา
ISO 639-1sv
ISO 639-2swe
ISO 639-3swe
แผนที่แสดงบริเวณที่มีผู้พูดภาษาสวีเดน

ภาษาสวีเดน (svenska) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 9.6 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศสวีเดน ภาษาสวีเดนเป็นภาษาราชการของประเทศสวีเดน หนึ่งในภาษาราชการของประเทศฟินแลนด์ ภาษาราชการของหมู่เกาะโอลันด์ และหนึ่งในภาษาราชการของสหภาพยุโรป

ภาษาสวีเดนมีความใกล้ชิดกับภาษาสแกนดิเนเวียภาคพื้นทวีปอันได้แก่ภาษาเดนมาร์กและภาษานอร์เวย์ โดยผู้พูดภาษาเหล่านี้สามารถเข้าใจภาษาซึ่งกันและกันได้ในระดับสูง ภาษาสวีเดนมีมีที่มาจากภาษานอร์สโบราณเช่นเดียวกับภาษาเดนมาร์กและนอร์เวย์

ภาษาสวีเดนมาตรฐาน เป็นภาษาประจำชาติที่วิวัฒนาการมาจากภาษาย่อยของสวีเดนกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และมีความมั่นคงในช่วงตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในขณะที่ภาษาย่อยตามภูมิภาคที่สืบมาจากภาษาพื้นเมืองในชนบทยังคงมีอยู่ ภาษาพูดและ ภาษาเขียน มีมาตรฐาน และมีอัตราความสามารถในการอ่านและเขียน 99% ในกลุ่มผู้ใหญ่ ภาษาพื้นเมืองบางภาษาต่างจากภาษามาตรฐานทั้งเรื่องไวยากรณ์และคำศัพท์ และไม่สามารถเข้าใจกับภาษาสวีเดนมาตรฐานได้เสมอไป ภาษาพื้นเมืองเหล่านี้จะจำกัดเฉพาะพื้นที่ชนบทและส่วนใหญ่คนพูดเป็นคนกลุ่มน้อยที่มีความเคลื่อนไหวทางสังคมต่ำ ถึงแม้ว่าจะไม่สูญพันธุ์ในเร็ว ๆ นี้ ภาษาพื้นเมืองเหล่านี้ได้ถดถอยในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา ถึงแม้ว่าจะมีการวิจัยเป็นอย่างดี และเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นส่งเสริมการใช้ ภาษาสวีเดนมีลักษณะเด่นในเรื่องฉันทลักษณ์ ซึ่งจะแตกต่างกันตามชนิดต่าง ๆ มีทั้งเสียงเน้นที่ต่างกันตามแต่ละคำ และ เสียงวรรณยุกต์ ภาษาสวีเดนมีเสียงสระค่อนข้างมาก โดยที่มีเสียงสระถึง 9 เสียงที่ต่างกันด้วยความยาว และลักษณะเสียง ทำให้มีหน่วยเสียงสระ (vowel phoneme) ถึง 17 หน่วย นอกจากนี้ ภาษาสวีเดนยังมีเสียง voiceless dorso-palatal velar fricative ซึ่งสามารถพบได้ในภาษาพื้นเมืองหลายภาษา รวมถึงภาษามาตรฐานชั้นสูง และไม่ปรากฏในภาษาอื่น ๆ

ประวัติ

[แก้]

ในสมัยโบราณบรรพบุรุษของพวกไวกิ้งมีภาษาพูดร่วมกันคือภาษานอร์สโบราณ จนกระทั่งในศตวรรษที่ 9 ภาษานอร์สโบราณจึงได้เริ่มเปลี่ยนแปลงเป็นภาษานอร์สตะวันตกโบราณ ซึ่งพูดกันในชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรสแกนดิเนเวียและหมู่เกาะในทะเลเหนือ และภาษานอร์สตะวันออกโบราณ ซึ่งพูดกันในชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรสแกนดิเนเวียและคาบสมุทรจัตแลนด์ ในศตวรรษที่ 12 ภาษานอร์สตะวันออกโบราณได้พัฒนาจนกลายเป็นภาษาเดนมาร์กโบราณและภาษาสวีเดนโบราณ

สัทวิทยา

[แก้]

ระบบเสียงสระ

[แก้]

ระบบเสียงพยัญชนะ

[แก้]
ริมฝีปาก ริมฝีปากกับฟัน ฟัน ปุ่มเหงือก เพดานแข็ง เพดานอ่อน ช่องเส้นเสียง
เสียงระเบิด pb td  kg 
เสียงเปิด     l   j    
เสียงเสียดแทรก   f v   s ɕ ɧ h
เสียงรัว       r      
เสียงนาสิก m   n     ŋ  

ระบบการเขียน

[แก้]

ใช้อักษรสวีเดน เป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ 26 ตัว ตามด้วย Å/å, Ä/ä และ Ö/ö

อ้างอิง

[แก้]
  1. Ethnologue 21st Edition, retrieved 21 February 2018

สิ่งพิมพ์

[แก้]
  • Andersson, Erik (2002), "Swedish", ใน König, Ekkehard; van der Auwera, Johan (บ.ก.), The Germanic Languages, Routledge language family descriptions, Routledge, น. 271–312, ISBN 978-0-415-28079-2
  • Bergman, Gösta (1984), Kortfattad svensk språkhistoria, Prisma Magnum (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 4th), Stockholm: Prisma, ISBN 978-91-518-1747-7, OCLC 13259382
  • Bolander, Maria (2002), Funktionell svensk grammatik (ภาษาสวีเดน), Stockholm: Liber, ISBN 978-91-47-05054-3, OCLC 67138445
  • Crystal, David (1999), The Penguin dictionary of language (พิมพ์ครั้งที่ 2nd), London: Penguin Books, ISBN 978-0-14-051416-2, OCLC 59441560
  • Dahl, Östen (2000), Språkets enhet och mångfald (ภาษาสวีเดน), Lund: Studentlitteratur, ISBN 978-91-44-01158-5, OCLC 61100963
  • Dahl, Östen; Edlund, Lars-Erik, บ.ก. (2010), Sveriges nationalatlas. Språken i Sverige (ภาษาสวีเดน), Stockholm: Kungl. Vitterhets historie och antikvitets akademien, ISBN 978-91-87-76057-0
  • Elert, Claes-Christian (2000), Allmän och svensk fonetik (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 8th), Stockholm: Norstedts Akademiska Förlag, ISBN 978-91-1-300939-1
  • Engstrand, Olle (1999), "Swedish", Handbook of the International Phonetic Association: A Guide to the usage of the International Phonetic Alphabet., Cambridge: Cambridge University Press, น. 140–142, ISBN 978-0-521-63751-0, OCLC 40305532
  • Engstrand, Olle (2004), Fonetikens grunder (ภาษาสวีเดน), Lund: Studentlitteratur, ISBN 978-91-44-04238-1, OCLC 66026795
  • Ferlin, Nils (1976) [1933], Barfotabarn (ภาษาสวีเดน), Stockholm: Bonnier, ISBN 978-91-0-024187-2
  • Garlén, Claes (1988), Svenskans fonologi (ภาษาสวีเดน), Lund: Studentlitteratur, ISBN 978-91-44-28151-3, OCLC 67420810
  • Granberry, Julian (1991), Essential Swedish Grammar, New York: Dover Publications, ISBN 978-0-486-26953-5, OCLC 23692877
  • Haugen, Einar (2009). "Danish, Norwegian and Swedish". ใน Bernard Comrie (บ.ก.). The World's Major Languages. New York: Routledge. น. 125–144. ISBN 978-0-415-35339-7.
  • Hultman, Tor G. (2003), Svenska Akademiens språklära (ภาษาสวีเดน), Stockholm: Norstedts, ISBN 978-9172273511, OCLC 55849724
  • Josephson, Olle (2005), Ju: ifrågasatta självklarheter om svenskan, engelskan och alla andra språk i Sverige (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 2nd), Stockholm: Nordstedts ordbok, ISBN 978-91-7227-446-4
  • Kotsinas, Ulla-Britt (1994), Ungdomsspråk (ภาษาสวีเดน), Uppsala: Hallgren & Fallgren, ISBN 978-91-7382-718-8, OCLC 60994967
  • Leinonen, Therese (2011), "Aggregate analysis of vowel pronunciation in Swedish dialects", Oslo Studies in Language, 3 (2), doi:10.5617/osla.101, ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มิถุนายน 2013, สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2013{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  • Nationalencyklopedin, online edition เก็บถาวร 1 เมษายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาสวีเดน)
  • Parkvall, Mikael (2009), "Sveriges språk. Vem talar vad och var?" (PDF), RAPPLING 1. Rapporter Från Institutionen för Lingvistik Vid Stockholms Universitet. (ภาษาสวีเดน), ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ตุลาคม 2017, สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2015{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  • Pettersson, Gertrud (1996), Svenska språket under sjuhundra år: en historia om svenskan och dess utforskande (ภาษาสวีเดน), Lund: Studentlitteratur, ISBN 978-91-44-48221-7, OCLC 36130929
  • Språkrådet (2008), Svenska skrivregler (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 3rd), Stockholm: Liber, ISBN 978-91-47-08460-9
  • Svenska språknämnden (2000), Svenska skrivregler (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 2nd), Stockholm: Liber (ตีพิมพ์เมื่อ 2002), ISBN 978-91-47-04974-5
  • Svensson, Lars (1974), Nordisk paleografi: Handbok med transkriberade och kommenterade skriftprov (ภาษาสวีเดน), Lund: Studentlitteratur, ISBN 978-91-44-05391-2, OCLC 1303752
  • Wessén, Elias (1998) [1973], Våra ord: deras uttal och ursprung : kortfattad etymologisk ordbok (ภาษาสวีเดน) (พิมพ์ครั้งที่ 2nd), Stockholm: Norstedts, ISBN 978-91-7227-053-4

อ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Swedish Essentials of Grammar Viberg, Åke; et al. (1991) Chicago: Passport Books. ISBN 0-8442-8539-0
  • Swedish: An Essential Grammar. Holmes, Philip; Hinchliffe, Ian; (2000). London; New York: Routledge. ISBN 0-415-16048-0.
  • Swedish: A Comprehensive Grammar Second Edition. Holmes, Philip; Hinchliffe, Ian; (2003). London; New York: Routledge. ISBN 0-415-27884-8.
  • Svenska utifrån. Schematic grammar-Swedish structures and everyday phrases Byrman, Gunilla; Holm, Britta; (1998) ISBN 91-520-0519-4.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]