แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10
บทบาท อากาศยานลำตัวกว้าง
สัญชาติ สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต แมคดอนเนลล์ ดักลาส
บินครั้งแรก 29 สิงหาคม พ.ศ. 2513; 48 ปีที่แล้ว
เริ่มใช้ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2514
โดยอเมริกันแอร์ไลน์
สถานะ ในประจำการแบบขนส่งสินค้า
ผู้ใช้งานหลัก เฟดเอกซ์ เอกซ์เพรส
แท็บคาร์โก้
เคเอฟคาร์โก้
ออร์บิส อินเตอร์เนชั่นแนล
ช่วงการผลิต พ.ศ. 2511–2531
จำนวนที่ผลิต DC-10: 386 ลำ
KC-10: 60 ลำ
มูลค่า 20 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (พ.ศ. 2515), 117 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (ตอนนี้)
แบบอื่น แมคดอนเนลล์ ดักลาส เคซี-10 เอกซ์เต็นเดอร์
ดีซี-10 แอร์ แทงก์เกอร์

แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 (อังกฤษ: McDonnell Douglas DC-10) ดีซี-10 เริ่มบริการผู้โดยสารครั้งแรกโดยสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์และยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เมื่อ สิงหาคม ค.ศ. 1971 ดีซี-10 มีพิสัยบินปานกลาง-ไกล และได้ทำการผลิตออกมาอีกหลายรุ่น ดีซี-10-30 มีพิสัยบินปานกลาง ส่วน รุ่น ดีซี-10-40 มีพิสัยการบินไกลสำหรับบินข้ามทวีป

ประวัติ[แก้]

การผลิต[แก้]

รุ่นที่ผลิต[แก้]

ความเกี่ยงข้องกับ แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11[แก้]

อเมริกัน แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 191 เครื่องยนต์หลุดออกระหว่างขึ้นบินเนื่องจากการซ่อมแซมที่ไม่ตรงตามมาตรฐาน[แก้]

รายละเอียด ดีซี-10[แก้]

  • ผู้สร้าง: บริษัท แมคดอนเนลล์ ดักลาส (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท: เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยบินปานกลาง-ไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 380 ที่นั่ง
  • เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน เจเนอรัล อีเล็กตริค ซีเอฟ 6-6 ดี แรงขับ 18,144 กิโลกรัม หรือ
    • แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจดี 9 ดี-20 แรงขับ 22,000 กิโลกรัม หรือ
    • แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจดี 9 ดี-59 เอ แรงขับ 24,040 กิโลกรัม จำนวน 3 เครื่อง
  • กางปีก: 50.42 เมตร
  • ยาว: 55.29 เมตร
  • สูง: 17.68 เมตร
  • พื้นที่ปีก: 364.3 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า: 118,597 กิโลกรัม
  • น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 48,330 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 256,280 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 956 กิโลกรัม/ชั่วโมง
  • อัตราเร็วเดินทางไกล: 870 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • อัตราไต่ขั้นต้น: 11.8 เมตร/วินาที
  • พิสัยบิน: 9,970 กโลเมตร เมื่อมีน้ำหนักบรรทุกสูงสุด
    • 11,910 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงสูงสุด

[1]

อ้างอิง[แก้]


  1. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน, เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, กรุงเทพ 2522