เพย์แบ็ค (2014)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เพย์แบ็ค (2014)
Payback (2014)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ เพย์แบ็ค (2014).
โปสเตอร์โปรโมตศึก เพย์แบ็ค 2014 โดยมี ทริปเปิล เอช
เพลงประจำ "Ticking Bomb" โดย Aloe Blacc
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ 1 มิถุนายน 2014
ผู้ชม 13,311
สถานที่ ออลล์สเตต อะรีนา
เมือง โรสมอนต์, รัฐอิลลินอยส์
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) เพย์แบ็ค (2014) มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2014)
ลำดับเหตุการณ์เพย์แบ็ค
เพย์แบ็ค (2013) เพย์แบ็ค (2014) TBA

เพย์แบ็ค (2014) (อังกฤษ: Payback (2014)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) จัดเป็นครั้งที่ 2 โดยมีกำหนดจัดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ที่สนามออลสเตทส์ อารีนา ที่เมืองโรสมอนต์ ,รัฐอิลลินอยส์[1] สหรัฐอเมริกา

เบื้องหลัง[แก้]

หลังจากกลุ่ม เดอะชีลด์ ได้รับชัยชนะใน เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ดูเหมือนว่าความแค้นของกลุ่ม เอฟโวลูชั่น จะยังไม่จบลง เมื่อในรายการ รอว์ ของวันที่ 5 พฤษภาคมนั้น ดีน แอมโบรส จะต้องป้องกันแชมป์ WWE United States Championship กับอีก 19 นักมวยปล้ำ ในแมทช์แบทเทิลรอยัล โดย เชมัส เป็นฝ่ายเอาชนะไป และเป็นแชมป์ใหม่ไปในทันที และจบสถิติการป้องกันแชมป์ของแอมโบรส 351 วันได้สำเร็จ ก่อนที่กลุ่ม เอฟโวลูชั่นจะตามมาก่อกวน และทำร้ายเดอะชีลด์ในแมทช์ที่ต้องเจอกับ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี จนกลุ่มเดอะชีลด์หมดสภาพไปในคืนนั้น

ในรอว์ ของวันที่ 12 พฤษภาคม เดอะชีลด์ได้ออกมาท้ากลุ่มเอฟโวลูชั่น หลังจากที่ได้ทำร้ายพวกเขาในสัปดาห์ที่ผ่านมา และรถลีมูซีนกลุ่มเอฟโวลูชั่นก็โผล่มาทางจอยักษ์ในสนาม ทำให้เดอะชีลด์ไม่รอช้าตามไปอัดถึงที่ จนกรรมการต้องออกมาห้าม และกลุ่มของเอฟโวลูชั่นก็ได้รับคำท้า และเจอกันในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตา ท้าขอเจอกับ โรแมน เรนส์ ในคู่เอกของรายการ ซึ่งในแมทช์นั้น สมาชิกที่เหลือของเดอะชีลด์ และเอฟโวลูชั่นต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมทช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการบนเวที ต้องยุติการปล้ำ แต่เดอะชีลด์ก็ยังไม่หยุด สเตฟานี แม็กแมเฮิน จึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการเดอะชีลด์ แต่ก็ไม่สำเร็จ และยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืนได้สำเร็จ

ในสแมคดาวน์ ของวันที่ 16 พฤษภาคม จอห์น ซีนา ออกมาที่เวทีและประกาศรับคำท้าของ เบรย์ ไวแอ็ตต์ ด้วย แต่ปัญหาคือเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ไวแอ็ตต์ มันท้าอะไรกันแน่เพราะมันพูดไม่รู้เรื่อง แต่เหมือนว่ามันจะท้าเจอในแบบ Last Man Standing ทั้งที่ตัวมันเองก็ไม่เคยปล้ำแมตช์แบบนี้มาก่อน ช่างกล้ามาท้าเจอกับจ้าวแห่ง Last Man Standing อย่างเขา

ในรอว์ ของวันที่ 19 พฤษภาคม ได้มีการจัดการแข่งขันในแมทช์ Beat the Clock Challenge ผู้ที่ชนะในรายการนี้ จะได้เจอกับแชมป์ WWE Intercontinental Championship อย่าง แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ ในคู่แรก บิ๊ก อี เอาชนะ ไรแบ็ค ด้วยเวลา 5:02 ในคู่ที่สอง ร็อบ แวน แดม เอาชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ ด้วยเวลา 4:15 และคู่สุดท้าย ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เจอกับ มาร์ก เฮนรี แต่ทั้งคู่ต่างเอาชนะเวลาที่ แวน แดมทำไว้ไม่สำเร็จ ทำให้ แวน แดม ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 และขณะที่ แวน แดม กำลังฉลองชัยชนะการแข่งขัน Beat the Clock อยู่นั้น บาร์เร็ตต์ ได้ออกมาลอบทำร้าย แวน แดม ก่อนบอกข่าวร้ายกับแวน แดม ว่าจะไม่มีทางที่จะชนะเขาได้

ในรอว์ ของวันที่ 12 พฤษภาคม ไบรอันได้ออกมาประกาศเรื่องสำคัญให้แฟนๆ ทราบ และก็พูดถึงการต่อสู้ของเขาที่ต้องสู้มาตลอดตั้งแต่ตอนที่ แรนดี ออร์ตัน ใช้กระเป๋ามันนีย์อินเดอะแบงก์กับเขา เขาสู้และเขาก็ทำได้สำเร็จ เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE แต่จากสไตล์การปล้ำของเขานั้นเขาก็ต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด เขาจะต้องเข้ารับการผ่าตัดคอ มันอาจจะทำให้เขาไม่สามารถกลับมาปล้ำได้อีกตลอดชีวิต แต่เขาจะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นและเขาจะกลับมาอย่างแน่นอน คืนเดียวกัน สเตฟานีออกมาพูดถึงการผ่าตัดของไบรอัน เธอบอกอีกว่า ไบรอันไม่ใช่สตาร์ระดับ A แม้ว่าหัวใจจะแข็งแกร่งแต่ร่างกายกลับทนไม่ไหว และได้ขอให้ไบรอันออกมาพูดเรื่องสำคัญต่อหน้า แต่คนที่ออกมาคือ เคน ซึ่งลากเอาไบรอัน ในสภาพฟกช้ำออกมากองไว้ แล้วก็เดินจากไป ทีมแพทย์ต้องช่วยกันหามไบรอัน ลงเปลส่งโรงพยาบาล

ในรอว์ ของวันที่ 26 พฤษภาคม สเตฟานีออกมาที่เวทีและก็เรียกไบรอัน ให้ออกมาประกาศสละแชมป์ ไบรอัน บอกว่า สเตฟานีเอาประชาชนมาอ้าง ความจริงแล้วก็แค่อยากจะปลดเขาออกไปเพื่อจะได้ตั้งแชมป์คนกลางตามใจชอบใช่ไหมล่ะ คงจะวางแผนมาตั้งแต่ที่เขาได้แชมป์มาในเรสเซิลเมเนีย โดยเอาชนะสามีของเธอมาได้แล้วสิ เคยคิดบ้างไหมว่าทำไมคนดูถึงตะโกน Yes! ทุกครั้งที่พวกเขาไม่ได้รับสิ่งที่พวกเขาต้องการ? ส่วนคำตอบในเรื่องที่ว่าจะให้เขาสละแชมป์น่ะเหรอ? ขอตอบด้วยคำๆ หนึ่งที่เธอไม่ค่อยจะได้ยินนะ นั่นคือ No! No! No! สเตฟานี บอกว่าคิดไว้แล้วล่ะว่า ไบรอัน คงจะไม่ยอมแน่ๆ แต่รู้มั้ยว่าเมื่อสองสัปดาห์ก่อน บรี เบลลา บังอาจมาทำร้ายฉัน สเตฟานีบอกว่าการทำร้ายนายจ้างน่ะมันเป็นความผิดนะ จะให้โอกาสอีกครั้งในศึก เพย์แบ็ค นายจะต้องสละแชมป์ ไม่อย่างนั้น บรี จะต้องโดนไล่ออก!!

ผลการปล้ำ[แก้]

ลำดับ แมตช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา
1 เอล โตรีโต (พร้อมด้วย ดีเอโก และ เฟอร์นันโด) ชนะ ฮอร์นสวอเกอร์ (พร้อมด้วย ฮีท สเลเตอร์, จินเดอร์ มาฮาล และ ดรูว์ แมคอินไตย์) แมทช์การปล้ำเดิมพัน ผม กับ หน้ากาก[2] 07:06
2 เชมัส (c) ชนะ ซีซาโร (พร้อมด้วย พอล เฮย์แมน) แมทช์การปล้ำเดี่ยว ชิงแชมป์ WWE United States Championship[3] 11:36
3 ไรแบ็กเซล (ไรแบ็ค และ เคอร์ติส แอ็กเซล) ชนะ โคดี โรดส์ และโกลดัสต์ แมทช์การปล้ำแทคทีม 07:48
4 รูเซฟ (พร้อมด้วย ลานา) ชนะ บิ๊ก อี แมทช์การปล้ำเดี่ยว[4] 03:37
5 โบ ดัลลัส ปะทะ โคฟี คิงส์ตัน จบด้วยการไม่มีคำตัดสิน แมทช์การปล้ำเดี่ยว 00:36
6 แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ (c) ชนะ ร็อบ แวน แดม แมทช์การปล้ำเดี่ยว ชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship[5] 09:30
7 จอห์น ซีนา (พร้อมด้วย จิมมี และ เจย์ อูโซ) ชนะ เบรย์ ไวแอ็ตต์ (พร้อมด้วย ลุก ฮาร์เปอร์ และ อีริก โรแวน) แมทช์การปล้ำลาสท์ แมน สแตนด์ดิ้ง[6] 24:15
8 เพจ (c) ชนะ อลิเซีย ฟอกซ์ ด้วยการซับมิชชั่น แมทช์การปล้ำเดี่ยว ชิงแชมป์ WWE Divas Championship[7] 06:32
9 เดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) ชนะ เอฟโวลูชั่น (ทริปเปิล เอช, บาทิสตา และ แรนดี ออร์ตัน) แมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่นแทคทีม 6 คน แบบไม่มีกฏกติกา (No Holds Barred)[8] 30:56
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน
† – หมายถึงแมทช์การปล้ำที่จัดขึ้นก่อนเริ่มดำเนินรายการ

แมทช์การปล้ำอิลิมิเนชั่นแทคทีม 6 คน แบบไม่มีกฏกติกา[แก้]

ถูกกำจัดเป็นคนที่ นักมวยปล้ำ ทีม ถูกกำจัดโดย ถูกกำจัดโดยวิธี เวลา
1 บาทิสตา เอฟโวลูชั่น โรลลินส์ จับกดหลัง เรนส์ใช้ท่า สเปียร์
2 แรนดี ออร์ตัน เอฟโวลูชั่น แอมโบรส จับกดหลังใช้ท่า เดอร์ตี้ ดีดส์กับเก้าอี้
3 ทริปเปิล เอช เอฟโวลูชั่น เรนส์ จับกดหลัง ใช้ท่า สเปียร์
ผู้ชนะ ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์ เดอะชีลด์ - -

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Gomez, Luis. "WWE's Payback returning to Allstate Arena". Chicago Tribune. สืบค้นเมื่อ January 21, 2014. 
  2. Clapp, John. "Hornswoggle vs. El Torito (Hair vs. Mask Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 27 May 2014. 
  3. Clapp, John. "United States Champion Sheamus vs. Cesaro". WWE. สืบค้นเมื่อ May 23, 2014. 
  4. Taylor, Scott. "Rusev vs. Big E". WWE. สืบค้นเมื่อ 31 May 2014. 
  5. Clapp, John. "Intercontinental Champion Bad News Barrett vs. Rob Van Dam". WWE. สืบค้นเมื่อ May 19, 2014. 
  6. Clapp, John. "John Cena vs. Bray Wyatt (Last Man Standing Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ May 17, 2014. 
  7. Wartman, James. "Divas Champion Paige vs. Alicia Fox". WWE. สืบค้นเมื่อ May 26, 2014. 
  8. Clapp, John. "The Shield vs. Evolution". WWE. สืบค้นเมื่อ May 13, 2014.