รอยัลรัมเบิล (2009)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รอยัลรัมเบิล (2009)
Royal Rumble (2009)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ รอยัลรัมเบิล (2009).
เพลงประจำ "เลท อิท ร็อค" โดย เควิน รูดอล์ฟ (ft. ลิล เวยน์)[1]
ข้อมูล
สมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันที่ 25 มกราคม 2009
ผู้ชม 16,685
สถานที่ โจ หลุยส์ แอรีนา
เมือง ดีทรอยต์, มิชิแกน
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
อาร์มาเกดดอน (2008) รอยัลรัมเบิล (2009) โนเวย์เอาท์ (2009)
ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล
รอยัลรัมเบิล (2008) รอยัลรัมเบิล (2009) รอยัลรัมเบิล (2010)

รอยัลรัมเบิล (Royal Rumble 2009) เป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2009โจ หลุยส์ แอรีนา ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน[2] โดยเป็นรายการครั้งที่ 22 ที่จัดภายใต้ชื่อ รอยัลรัมเบิล และร่วมด้วยนักมวยปล้ำจาก รอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 5 รายการด้วยกัน

แมตช์ รอยัลรัมเบิล[แก้]

นักมวยปล้ำ 2 คนแรก ที่เข้ามาในแม็กช์นี้ คือ เรย์ มิสเตริโอ และ จอห์น มอร์ริสัน

ตารางนี้ คือลำดับผู้ชนะและผู้ที่โดนเหวี่ยง 3 คนสุดท้าย

ลำดับที่ นักมวยปล้ำ ค่ายสังกัด ขึ้นปล้ำลำดับที่ ผู้เหวี่ยง เวลาที่อยู่บนเวที
1 แรนดี ออร์ตัน รอว์ 8 - 58.37
2 ทริปเปิล เอช สแมคดาวน์ 7 แรนดี ออร์ตัน 58.35
3 โคดี โรดส์ รอว์ 15 ทริปเปิล เอช 58.32

รายชื่อผู้ที่เข้าร่วมแมตช์ รอยัลรัมเบิล 30 คน[แก้]

สีแดง ██ คือ นักมวยปล้ำจากคายรอว์ , สีน้ำเงิน ██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายสแมคดาวน์ ,สีม่วง ██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายอีซีดับเบิลยู, และ สีทอง██ คือ นักมวยปล้ำแขกรับเชิญพิเศษ

ออกมาคนที่[3] รายชือนักมวยปล้ำ[3] ค่าย ถูกเหวี่ยงออกเป็นคนที่ ถูกเหวี่ยงออก โดย[3] เวลา[3]
1 Rey Mysterio Raw 20 Big Show 49:24
2 John Morrison ECW 6 Triple H 19:32
3 Carlito SD 3 Kozlov 6:11
4 Montel Vontavious Porter SD 2 Kozlov 3:52
5 The Great Khali SD 1 Kozlov 1:30
6 Vladimir Kozlov SD 4 Triple H 2:40
7 Triple H SD 29 Orton 49:55
8 Randy Orton Raw Winner 48:27
9 JTG Raw 7 Undertaker 11:59
10 Ted DiBiase Raw 27 Triple H 45:11
11 Chris Jericho Raw 23 Undertaker 37:17
12 Mike Knox Raw 19 Big Show 32:42
13 The Miz ECW 5 Triple H 1:18
14 Finlay ECW 21 Kane 29:59
15 Cody Rhodes Raw 28 Triple H 37:01
16 The Undertaker SD 26 Big Show^  32:29
17 Goldust Raw 8 Rhodes 1:11
18 CM Punk Raw 18 Big Show 22:29
19 Mark Henry ECW 9 Mysterio 3:14
20 Shelton Benjamin SD 10 Undertaker 4:17
21 William Regal Raw 11 Punk 4:23
22 Kofi Kingston Raw 12 Kendrick 6:58
23 Kane Raw 24 Orton, Rhodes and DiBiase 18:21
24 R-Truth SD 17 Big Show 12:06
25 Rob Van Dam - 22 Jericho 17:56
26 The Brian Kendrick SD 13 Triple H 0:15
27 Dolph Ziggler Raw 14 Kane 0:21
28 Santino Marella Raw 15 Kane 0:01
29 Jim Duggan Raw 16 Big Show 2:50
30 The Big Show SD 25 Orton 9:32

^ Randy Orton had already eliminated The Big Show prior to his elimination of The Undertaker.

ผลมวยปล้ำ[แก้]

ชิงแชมป์โลก ECW แมทท์ ฮาร์ดี พบ แจ๊ค สแวกเกอร์ *แจ็ค สามารถป้องกันแชมป์ได้

ชิงแชมป์โลกหญิง เมลีน่า พบ เบธ ฟีนิกซ์ *เมลีน่า สามรถเอาชนะได้แชมป์โลกหญิง

ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จอห์น ซีนา พบ JBL *จอห์น ซีนา สามารถป้องกันแชมป์ได้

ชิงแชมป์ WWE (ไม่มีกฎกติกา) เอดจ์ พบ เจฟฟ์ ฮาร์ดี *เอดจ์ สามารถเอาชนะได้แชมป์ WWE เพราะ แมทท์ ฮาร์ดี พี่ชายของ เจฟฟ์ ฮาร์ดี มาทำร้าย โดยการเอาเก้าอี้เหล็กฟาด

แมทช์ Royal Rumble 30 คน ผู้ชนะคือ แรนดี ออร์ตัน

เกร็ดความรู้[แก้]

  • ซานติโน่ มาเรลล่า เป็นนักมวยปล้ำ ที่ยืนอยู่บนเวทีสั้นที่สุดแค่เวลา 1 วินาที
  • เรย์ มิสเตอริโอ ถูกเวี่ยงออกมาแล้ว แต่เรย์ได้เหยียบแผ่นหลังของคู่ต่อสู้ที่ตกเวทีแล้วเดินขึ้นเวทีไปปล้ำต่อ กรรมการก็ไม่นับว่าตกรอบ

อ้างอิง[แก้]

  1. "WWE Royal Rumble". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-09. "Special thanks to Kevin Rudolf, whose "Let it Rock" is the official theme of the Royal Rumble. The track is off his Cash Money Records debut, In the City, which is available now." 
  2. "WWE Royal Rumble event details". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-03. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 "2009 Royal Rumble Statistics and Eliminations". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-06. 


ดูเพิ่ม[แก้]