เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22
WrestleMania 22
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22.
Promotional poster featuring Booker T and John Cena
คำโปรย Big Time
เพลงประจำ "Big Time" by Peter Gabriel
"I Dare You" by Shinedown
"Save Me Sorrow" by Bullets and Octane
"Baby Hates Me" by Danko Jones[1]
ข้อมูล
สมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันที่ 2 เมษายน 2006
ผู้ชม 17,159 คน
สถานที่ ออลสเตทส์ อารีนา
เมือง ชิคาโก, อิลลินอยส์
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
โนเวย์เอาท์ (2006) เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 แบคแลช (2006)
ลำดับเหตุการณ์เรสเซิลเมเนีย
เรสเซิลเมเนีย 21 เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 เรสเซิลเมเนีย 23

เรสเซิลมาเนีย ครั้งที่ 22 จัดในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006ชิคาโก, อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 17,159 คน โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWE เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มต้นรายการอีกด้วย

เบื้องหลัง[แก้]

เรย์ มิสเตริโอ ซึ่งเขาได้เป็นความหวังของตระกูล เกอร์เรโร ที่จะได้เป็นแชมป์คนต่อไป เนื่องจากเรย์ เป็นนักมวยปล้ำ ชาวอเมริกัน เชื้อสาย เม็กซิกัน ที่ยัง มีผลงานที่ดีอยู่ เขาจึงเอาชนะ ทริปเปิล เอช และ แรนดี ออร์ตัน ในศึก รอยัลรัมเบิล (2006) ได้ไปท้าชิง แชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เคิร์ต แองเกิล ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ต่อมาในศึก สแมคดาวน์ ออร์ตัน ได้ออกมาท้าเรย์ ให้เจอกันในศึก โนเวย์เอาท์ โดยมีสิทธิ์ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในเรสเซิลเมเนีย ของเรย์ เป็นเดิมพัน ซึ่งเรย์ ก็ยอมรับคำท้า เพราะออร์ตัน ได้ใช้คำพูดดูถูกถากถาง เอ็ดดี เกอร์เรโร เพื่อนของเรย์ ที่ล่วงลับไปแล้ว และผลปรากฏว่า ออร์ตัน ได้เอาชนะเรย์ ได้ด้วยวิธีการจับเชือกแล้วกดนับ 3 ทำให้เรย์ เสียสิทธิ์ชิงแชมป์ ให้กับออร์ตันไป ต่อมา ทีโอดอร์ ลอง ผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ ได้เห็นภาพที่ออร์ตัน ชนะเรย์ ด้วยกลโกง ทีโอดอร์ ลอง จึงให้สิทธิ์ เรย์เข้าไปชิงแชมป์ได้เหมือนเดิม แต่ออร์ตัน ก็ยังต้องได้ชิงแชมป์ด้วยเพราะผลตัดสินไปแล้ว ทำให้กลายเป็นแมตซ์ 3 เส้า ระหว่าง เคิร์ต แองเกิล , เรย์ มิสเตริโอ และ แรนดี ออร์ตัน โดยมีเข็มขัด แชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นเดิมพัน

ในศึกรอว์ นั้น ชอว์น ไมเคิลส์ ได้ออกมาบนเวที แล้วบอกกับ วินซ์ แม็กแมน ว่า ถึงเขาจะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีฐานะร่ำรวย แต่สิ่งหนึ่งที่ วินซ์ แมคแมน ทำผิดอย่างร้ายแรงก็ คือ การปล้นชัยชนะของ เบรต ฮาร์ต ในศึก เซอไวเวอร์ซีรีส์ 1997 จนทำให้เบรต ต้องลาออก หลังจากนั้นเป็นต้นมา วินซ์ก็มีเรื่องกับชอว์น อยู่เรื่อยมา ตั้งแต่ให้ชอว์น เจอกับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท หรือแม้แต่ ในศึก รอยัลรัมเบิล (2006) ที่วินซ์ และเชน แม็กแมน มาก่อกวนชอว์น จนทำให้ตกเวที หมดสิทธิ์การเป็นผู้ท้าชิงเข็มขัดในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ชอว์นแค้นใจ เป็นอย่างมาก และก่อนจะถึง ศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 นั้น วินซ์ได้ออกมาท้าชอว์น ให้เจอกับตนในแมตช์ No Hold Barred (การปล้ำแบบไม่มีกฎ กติกา)

ผลการปล้ำ[แก้]

# ผลการปล้ำ แมทช์การปล้ำ เวลา
ไม่ปรากฏ วิสเซรา จับเวี่ยง สนิทส์กี ออกนอกเวทีเป็นคนสุดท้าย[Note 1] แมทช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล 18 คน 09:00
1 เคน และ บิ๊กโชว์ (c) ชนะ คาร์ลีโต และ คริส มาสเตอส์ แมทช์การปล้ำแทคทีม เพื่อชิงแชมป์World Tag Team Championship 06:41
2 ร็อบ แวน แดม ชนะ เชลตัน เบนจามิน, ริก แฟลร์, ฟินเลย์, แมทท์ ฮาร์ดี และ บ็อบบี แลชลีย์ แมทช์การปล้ำมันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ 12:21
3 จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (พร้อมด้วย จินเลียน ฮอลล์) ชนะ คริส เบนวา (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE United States Championship 09:44
4 เอดจ์ (พร้อมด้วย ลิตา) ชนะ มิค โฟลีย์ แมทช์การปล้ำฮาร์ดคอร์ 14:37
5 เดอะบูกี้แมน ชนะ บูเกอร์ ที และ ชาร์เมล แมทช์การปล้ำ 2 รุม 1 03:52
6 มิกกี้ เจมส์ ชนะ ทริส สตราตัส (c) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงWWE Women's Championship 08:48
7 ดิอันเดอร์เทเกอร์ ชนะ มาร์ก เฮนรี แมทช์การปล้ำจับคู่ต่อสู้ใส่โลงศพ 09:26
8 ชอว์น ไมเคิลส์ ชนะ วินซ์ แม็กแมน แมทช์การปล้ำไม่มีกฎกตีกา 18:28
9 เรย์ มิสเตริโอ ชนะ เคิร์ต แองเกิล (c) และ แรนดี ออร์ตัน แมทช์การปล้ำสามเส้า เพื่อชิงแชมป์World Heavyweight Championship 09:18
10 ทอร์รี วิลสัน ชนะ แคนดิก มิเชล Playboy pillow fight 03:54
11 จอห์น ซีนา (c) ชนะสับมิสซัน ทริปเปิล เอช แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE Championship 22:02
  1. The other participants were: Eugene, Goldust, Tyson Tomko, Rob Conway, Lance Cade, Trevor Murdoch, Matt Striker, Super Crazy, Psicosis, Funaki, Steven Richards, Johnny Nitro, Joey Mercury, The Road Warrior, William Regal, and Simon Dean.
Michelle Williams singing a rendition of "America the Beautiful" before the event

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "WrestleMania 22 history page". WWE. 2006-04-02. สืบค้นเมื่อ 2008-01-02. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]