เมอร์รี่คิงส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตราสัญลักษณ์ของเมอร์รี่คิงส์

เมอร์รี่คิงส์ เป็นอดีตศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าหลายแห่งในกรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย บริษัท เมอร์รี่คิงส์ ดีพาร์ทเมนต์สโตร์ จำกัด ซึ่งเริ่มดำเนินกิจการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 ต่อมาจึงเริ่มเปิดให้บริการสาขาแรกในที่ดินหัวมุมสี่แยกวังบูรพา เขตพระนคร ซึ่งเป็นที่ตั้งเดิมของโรงภาพยนตร์คิงส์ และโรงภาพยนตร์แกรนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527[1]

สาขา[แก้]

ศูนย์สรรพสินค้าเมอร์รี่คิงส์ มีทั้งหมด 6 สาขา ได้แก่

  1. สาขาวังบูรพา - เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมาปิดให้บริการในส่วนพื้นที่ชั้น 4-5 ของศูนย์การค้าลงเมื่อปี​ พ.ศ. 2552 และปิดกิจการทั้งหมดเมื่อปี พ.ศ. 2553 ปัจจุบันกลายเป็นเมก้า พลาซ่า สะพานเหล็ก
  2. สาขาสะพานควาย - เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2528 และเคยประสบเหตุเพลิงไหม้ เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2529 จึงปิดปรับปรุงแล้วกลับมาเปิดใหม่อีกครั้ง เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ปีเดียวกัน จนกระทั่งปิดกิจการ เมื่อปี พ.ศ. 2545 ในปี พ.ศ. 2563 ถูกทุบทิ้งเพื่อก่อสร้างโครงการอาคารสำนักงาน The Rice
  3. สาขาวงเวียนใหญ่ - เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2529 และปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2550 ปัจจุบันยังคงปิดร้าง​ และในอนาคตการรถไฟฟ้าขนส่งมวลแห่งประเทศไ​ทย (รฟม.)​ มีแผนจะทุบทิ้งอาคารแห่งนี้เพื่อก่อสร้างสถานีรถไฟฟ้าสายสีม่วง​ใต้ ช่วงเตาปูน-พระประแดง​ เพื่อรองรับการเชื่อมต่อโครงการรถไฟฟ้าสายสีแดง​ ช่วงบางซื่อ-มหาชัย​ ของการรถไฟแห่งประเทศไ​ทย (รฟท.)​
  4. สาขารังสิต - เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2530 หลังจากนั้นก็ประสบเหตุเพลิงไหม้ถึงสองครั้ง เมื่อปี พ.ศ. 2541 และเมื่อปี พ.ศ. 2547 ในพื้นที่ชั้น 6 ถึงชั้น 9 ขณะที่ ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. กำลังถ่ายทอดสด รายการคอนเสิร์ตเลข 9 ส่วนสาเหตุมาจากไฟฟ้าลัดวงจร ทำให้ตัวอาคารและทรัพย์สินต่างๆ ได้รับความเสียหายเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้น 345 ล้านบาท[2] เทศบาลเมืองคูคตจึงมีคำสั่งปิดอาคาร เป็นผลให้ต้องปิดกิจการทั้งหมดอย่างถาวร ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2555 ได้เปิดสำนักงานขายแล้วภายใต้ชื่อ Bobae Rangsit โดยล่าสุดใช้ชื่อโครงการโบ๊เบ๊ทาวเวอร์รังสิต (Bobae Tower Rangsit) แทนเพื่อป้องกันการสับสนระหว่างโบ๊เบ๊รังสิตฝั่งเซียร์ (2563 Bobae Tower Rangsit ได้ปิดกิจการ)
  5. สาขาปิ่นเกล้า - เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2531 และปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2546 ปัจจุบันปรับปรุงเป็น โลตัส สาขาปิ่นเกล้า
  6. สาขาบางใหญ่ - เปิดให้บริการเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์การค้าบิ๊กคิงส์บางใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2539 ต่อมาปิดให้บริการในส่วนพื้นที่ชั้น 2-5 ของศูนย์การค้าฯ ลงเมื่อปี พ.ศ. 2550 และปิดกิจการทั้งหมดเมื่อ​ปี พ.ศ. 2554​ โดยในอดีต มีการเจรจาซื้อขาย โดยกลุ่มที่ซื้อคือ เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ เพื่อนำมาพัฒนาโครงการมิกซยูส ภายหลังเกิดเหตุน้ำท่วมใหญ่จนต้องระงับออกไป และโครงการมิกซ์ยูสก็ถูกแทนที่ย้ายไปที่เดอะไนน์ติวานนท์ ปัจจุบันเจริญ สิริวัฒนภักดี เข้าซื้อที่ดินดังกล่าวและอยู่ระหว่างรอมอเตอเวย์บางใหญ่-กาญจนบุรี เสร็จทันถ่วงที จึงจะพัฒนาที่ดินบิ๊กคิงส์ บางใหญ่ได้​

นอกจากนี้ยังมีห้างบิ๊กคิงส์ที่เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์สรรพสินค้าเมอรี่คิง มี 2 ที่ คือ สาขาบางใหญ่ ซี่งถูกผนวกเป็นส่วนหนี่งกับเมอรี่คิงบางใหญ่เปิดบริการปี 2539 หลังความสำเร็จของบิ๊กคิกบางใหญ่จึงเปิดที่สาขาประตูน้ำพระอินทร์ ปี 2540[3] (ปัจจุบันคือตลาดต่อยอด) ซึ่งเมื่อเปิดได้ไม่นานก็เจอ วิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 รวมถึงกลุ่มบิ๊กซี โลตัสเริ่มเข้าดึงดันในสนามปีกการค้า ส่งผลให้เมอรี่คิงหรือบิ๊กคิงถูกฟ้องล้มละลายในเวลาต่อมา[4]

เมอร์รี่คิงส์ รังสิต ก่อนถูกเปลี่ยนเป็น โบ้เบ๊ทาวเวอร์รังสิต

อ้างอิง[แก้]

  1. จากพาหุรัดถึงตลาดมิ่งเมือง ปราณี กล่ำส้ม, วารสารเมืองโบราณ.
  2. เมอร์รี่คิงส์ ห้างดีที่ถูกลืม
  3. [/https://www.ryt9.com/s/prg/212473 บิ๊กคิงส์ ตอกย้ำความสำเร็จ เปิดสาขาสองที่ประตูน้ำพระอินทร์]
  4. ปิดฉาก ห้างฯเมอร์รี่คิงส์ ศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]