ฮั่ว กั๋วเฟิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฮั่ว กั๋วเฟิง
华国锋
ฮั่ว กั๋วเฟิงระหว่างการเยือนโรมาเนียในปี 1978
ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง
7 ตุลาคม 1976 – 28 มิถุนายน 1981
รอง Ye Jianying
ก่อนหน้า Mao Zedong
ถัดไป Hu Yaobang
ประธานคณะกรรมาธิการกลางการทหารคนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง
7 ตุลาคม 1976 – 28 มิถุนายน 1981
ก่อนหน้า Mao Zedong
ถัดไป Deng Xiaoping
นายกรัฐมนตรีจีนคนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง
4 กุมภาพันธ์ 1976 – 10 กันยายน 1980
ประธานาธิบดี เลิกตำแหน่ง
Soong Ching-ling
Ye Jianying
(de jure head of state)
Vice Premier Deng Xiaoping
ก่อนหน้า Zhou Enlai
ถัดไป Zhao Ziyang
รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนคนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง
6 เมษายน 1976 – 6 ตุลาคม 1976
ประธาน Mao Zedong
ก่อนหน้า Zhou Enlai
ถัดไป Ye Jianying
รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง
28 มิถุนายน 1981 – 12 กันยายน 1982
ประธาน Hu Yaobang
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด Su Zhu
16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921(1921-02-16)
Jiaocheng County, Shanxi, Republic of China
เสียชีวิต 20 สิงหาคม ค.ศ. 2008 (87 ปี)
Beijing, People's Republic of China
พรรคการเมือง Communist Party of China
คู่สมรส Han Zhijun (แต่ง ค.ศ. 1949; หย่า ค.ศ. 2008)
บุตร Su Hua
Su Bin
Su Ling
Su Li

Paramount Leader of
the People's Republic of China

ฮั่ว กั๋วเฟิง
จีนตัวย่อ 华国锋
จีนตัวเต็ม 華國鋒
Su Zhu
จีนตัวย่อ 苏铸
จีนตัวเต็ม 蘇鑄

ฮั่ว กั๋วเฟิง (อักษรโรมัน: Hua Guofeng; 16 กุมภาพันธ์ 1921 – 20 สิงหาคม 2008) เป็นนักการเมืองจีน ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน และนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน ฮั่วดำรงตำแหน่งสูงสุดของรัฐบาล พรรคและกองทัพหลังนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหลและประธานเหมา เจ๋อตุงเสียชีวิต แต่ถูกบีบให้ออกจากตำแหน่งโดยสมาชิกพรรคที่มีอิทธิพลมากกว่าในปี 1978 และออกจากเวทีการเมือง

เขามาจากมณฑลซ่านซี เริ่มดำรงตำแหน่งในภูมิภาคในหูหนานระหว่างปี 1949 ถึง 1971 แรกเริ่มเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำจังหวัดเซียงถาน พื้นที่ภูมิลำเนาของเหมา ซึ่งขณะนั้นเป็นเลขาธิการพรรคในมณฑลระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมช่วงท้าย ๆ ฮั่วถูกยกขึ้นสู่ระดับชาติในต้นปี 1976 และขึ้นชื่อมากเรื่องความภักดีไม่สั่นคลอนต่อเหมา หลังโจว เอินไหลเสียชีวิต เหมายกให้ฮั่วเป็นประธานสภาแห่งรัฐ คอยควบคุมดูแลงานรัฐบาล และรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งทำให้เขากลายเป็นทายาทของเหมา

วันที่ 6 ตุลาคม 1976 หลังการเสียชีวิตของเหมาไม่นาน ฮั่วปลดแก๊งออฟโฟร์จากอำนาจทางการเมืองโดยจัดการจับกุมพวกเขาในกรุงปักกิ่ง ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งประธานพรรคและประธานคณะกรรมาธิการกลางการทหาร ฉะนั้นเขาจึงเป็นผู้นำเพียงคนเดียวที่เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค นายกรัฐมนตรีและประธานคณะกรรมาธิการกลางการทหารพร้อมกัน

ฮั่วพยายามปฏิรูปสายกลางและย้อนส่วนเกินบางส่วนของนโยบายสมัยการปฏิวัติวัฒนธรรม ทว่า เพราะเขายืนกรานสืบทอดแนวทางแบบเหมาและปฏิเสธรับการปฏิรูปขนานใหญ่ จึงเผชิญกับการต่อต้านในหมู่ระดับสูงของพรรค ในเดือนธันวาคม 1978 กลุ่มสมาชิกพรรคซึ่งมีเติ้ง เสี่ยวผิงเป็นผู้นำ ซึ่งเป็นนักปฏิรูปปฏิบัตินิยม บีบให้ฮั่วออกจากอำนาจแต่ยังให้เขามีตำแหน่งอยู่บ้าง ฮั่วค่อย ๆ หลบออกจากวังวนการเมือง แต่ยังยืนยันความถูกต้องของหลักการเหมา เขาถูกจดจำว่าเป็นบุคคลยุคเปลี่ยนผ่านในประวัติศาสตร์การเมืองจีนสมัยใหม่