สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ
ที่ทำการ
ทำเนียบรัฐบาล ถนนพิษณุโลก แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพ 10300
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 11 ธันวาคม พ.ศ. 2453
งบประมาณ 210.4696 ล้านบาท (พ.ศ. 2559)[1]
ผู้บริหาร พลเอก ทวีป เนตรนิยม, เลขาธิการ
ปกรณ์ ศรีจันทร์งาม[2], รองเลขาธิการ
สมเกียรติ ศรีประเสริฐ, รองเลขาธิการ
วีระ อุไรรัตน์[3], รองเลขาธิการ
ดนัย มู่สา, ผู้ช่วยเลขาธิการ
ต้นสังกัด สำนักนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์
http://www.nsc.go.th

สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ทำหน้าที่เป็นสำนักเลขานุการของสภาความมั่นคงแห่งชาติ ซึ่งมีภารกิจเกี่ยวกับกิจการความมั่นคงของชาติ เป็นที่ปรึกษา เสนอแนะนโยบาย มาตรการ และแนวทางปฏิบัติด้านความมั่นคง รวมทั้งอำนวยการ ประสานงานให้เป็นไปตามนโยบาย ตลอดจนจัดทำแผนเตรียมความพร้อมแห่งชาติต่อสภาความมั่นคงแห่งชาติ และคณะรัฐมนตรี เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติ ป้องกันและแก้ไขปัญหาด้านความมั่นคงในอนาคต

ความเป็นมาของสภาความมั่นคงแห่งชาติ[แก้]

สภาความมั่นคงแห่งชาติเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงมีพระราชประสงค์จะให้มีการพิจารณางาน ในภารกิจทางด้านการทหารเพื่อการป้องกันประเทศ เป็นไปอย่างละเอียดรอบคอบ มีประสิทธิภาพ และมีการประสานงานซึ่งกันและกัน จึงได้ทรงโปรดเกล้าให้มีสภาเพื่อทำหน้าที่ดังกล่าวขึ้นเมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๕๓ แต่เดิมนั้นยังไม่มีชื่อเรียกเป็นการเฉพาะ แต่เรียกเป็นการทั่วไปว่า “สภาเกี่ยวกับการป้องกันพระราชอาณาจักร” โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นองค์ประธานฯ

ได้มีการปรับปรุงและแก้ไของค์ประกอบของสภามาเป็นลำดับ กล่าวคือในปี พ.ศ. ๒๔๗๐ ได้มีการแก้ไขปรับปรุงทั้งในด้านองค์ประกอบและอำนาจหน้าที่ และเรียกชื่อใหม่ว่า “สภาป้องกันพระราชอาณาจักร” จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม ๒๔๗๕ หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการจัดระเบียบการป้องกันราชอาณาจักรขึ้นใหม่ สภาป้องกันพระราชอาณาจักรจึงถูกยกเลิกไป ต่อมาเมื่อวันที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๗ ได้มีการจัดตั้ง “สภาการสงคราม” ขึ้น โดย ออกเป็นพระราชบัญญัติชื่อว่าพระราชบัญญัติสภาการสงคราม ซึ่งนับเป็น พระราชบัญญัติฉบับแรกที่เกี่ยวกับสภาความมั่นคงแห่งชาติ เพราะได้การ กำหนดให้สภาการสงครามมีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการดำเนินสงครามทั้งใน ทางทหาร ทางเศรษฐกิจ และการเมือง ตลอดจนสวัสดิภาพของประชาชน สภาการสงครามมีอายุได้เพียง ๘ เดือน ก็ยกเลิกไป เนื่องจากได้มีการจัดตั้ง “สภาป้องกันราชอาณาจักร” ขึ้นแทน โดยออกเป็นพระราชบัญญัติชื่อว่า พระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักร เมื่อ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๗ หลังจากนั้นเมื่อ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๙ ได้มีพระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักรออกมาใหม่ ยกเลิกพระราชบัญญัติเดิม และใช้อยู่จนกระทั่งได้มีการการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ คือ การยกเลิกพระราชบัญญัติสภาป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๔๙๙ และประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๒ นับเป็นการเปลี่ยนแปลงจาก “สภาป้องกันราชอาณาจักร” เป็น “สภาความมั่นคงแห่งชาติ” มาจนกระทั่งทุกวันนี้ [4]

ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559 มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติ สภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. 2559[5]โดยใจความสำคัญคือให้มีสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ 11 คนเป็นอย่างต่ำ ซึ่งจำนวนมากที่สุดเป็นประวัติศาสตร์ตั้งแต่มีสภาความมั่นคงแห่งชาติ ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีเป็นประธานสภา รองนายกรัฐมนตรีที่ได้รับมอบหมาย เป็นรองประธานสภา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ เป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ และเพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ของสภา สภาอาจมีมติให้เชิญรัฐมนตรีหรือหัวหน้าส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่โดยตรงเกี่ยวกับเรื่องที่จะพิจารณา หรือผู้ซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ด้านความมั่นคงหรือนักวิชาการด้านความมั่นคงในเรื่องนั้น ให้เข้าร่วมประชุมเป็นครั้งคราวในฐานะสมาชิกเฉพาะกิจด้วยก็ได้ ในกรณีเช่นนั้น ให้ผู้ที่ได้รับเชิญและมาประชุมมีฐานะเป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติสำหรับการประชุมครั้งที่ได้รับเชิญนั้น

รายนามสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ[แก้]

ตามพรบ.สภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ.2559 ปัจจุบันสภาความมั่นคงแห่งชาติมีสมาชิกดังต่อไปนี้

  1. พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานสภา
  2. พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองประธานสภา
  3. ดอน ปรมัตถ์วินัย สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  4. อภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  5. พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  6. อาคม เติมพิทยาไพสิฐ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  7. พิเชฐ ดุรงคเวโรจน์ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  8. พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  9. สุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  10. พลเอก สุรพงษ์ สุวรรณอัตถ์ สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ
  11. พลเอก ทวีป นิยม สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ

รายนามเลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ[แก้]

อ้างอิง[แก้]