จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก คอนสแตนตินมหาราช)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
คอนสแตนตินที่ 1
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน
Rome-Capitole-StatueConstantin.jpg

Head of Constantine's colossal statue at the Capitoline Museums. The original marble statue was acrolithic and draped in a bronze cuirass[1].
พระนามเต็ม Flavius Valerius Aurelius Constantinus
ราชวงศ์ Constantinian
สมัย 25 July 306 AD – 29 October 312 AD (Caesar in the West; self-proclaimed Augustus from 309; recognized as such in the East in April 310)
29 October 312 – 19 September 324 (undisputed Augustus in the West, senior Augustus in the empire)
19 September 324 – 22 May 337 (emperor of united empire)
รัชกาลก่อนหน้า Constantius Chlorus
รัชกาลถัดไป คอนสตันไทน์ที่ 2 , คอนแสตนติอัสที่ 2 and Constans
เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 272(272-02-27), Naissus, Illyria (modern-day Nis, Serbia)
เสียชีวิต 22 พฤษภาคม ค.ศ. 337 (65 ปี), Nicomedia (modern-day Izmit, Turkey)
บิดา Constantius Chlorus
มารดา Helena
หมวดหมู่: จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิโรมันตะวันตก - จักรพรรดิไบแซนไทน์
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1

จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 (อังกฤษ: Constantine I; 27 กุมภาพันธ์ ประมาณ ค.ศ. 272[2]22 พฤษภาคม ค.ศ. 337) ครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 306 ถึงวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 312 มีพระนามเต็มว่า “Flavius Valerius Aurelius Constantinus[3]” หรือที่รู้จักกันว่า “คอนสแตนตินที่ 1” ในบรรดาผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือ “คอนสแตนตินมหาราช” หรือ “นักบุญคอนสแตนติน” ในบรรดาผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์หรือนิกายบิแซนไทน์คาทอลิก พระราชกรณียกิจสำคัญที่สุดคือการประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรวรรดิโรมันเมือปี ค.ศ. 313 จักพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 จึงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมันที่นับถือศาสนาคริสต์ตามพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลาน (Edict of Milan) ที่ประกาศโดยจักรพรรดิลีซีนีอุส (Licinius) ผู้ทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระองค์ พระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นพระราชกฤษฎีกาที่ยกเลิกการทารุณกรรมต่อคริสต์ศาสนิกชนทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน

ตามปฏิทินศาสนาของบิแซนไทน์ของนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และนิการคาทอลิกตะวันออกแห่งบิแซนไทน์บันทึกจักพรรดิคอนสแตนตินที่ 1และเฮเลนแห่งคอนสแตนติโนเปิลพระมารดาว่าเป็นนักบุญ แต่ในปฏิทินศาสนาของตะวันตกไม่มีอยู่ในรายนามนักบุญ คอนสแตนตินได้รับนาม “มหาราช” เพราะพระราชกรณียกิจต่างที่ทรงทำให้ต่อคริสต์ศาสนา

ในปี ค.ศ. 324 จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงประกาศการปรับปรุงเมืองบิแซนเทียมให้เป็น “กรุงโรมใหม่” (Nova Roma) และเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 330 ทรงประกาศให้เมืองบิแซนเทียมเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน เมืองบิแซนเทียมเปลื่ยนชื่อเป็น “คอนสแตนติโนเปิล” แปลว่า “เมืองของคอนสแตนติน” หลังจากจักพรรดิคอนสแตนตินสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 337 เมืองคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบิแซนไทน์ต่อมาอีกกว่าหนึ่งพันปียกเว้นเพียงระยะเวลาสั้นๆ เมื่อถูกปล้นและเผาและยึดครองระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่สี่ เมื่อปี ค.ศ. 1204 ในที่สุดการเป็นเมืองหลวงก็มาสิ้นสุดลงในสมัยจักรวรรดิออตโตมันเมื่อปี ค.ศ. 1453

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Jás Elsner, Imperial Rome and Christian Triumph, 64, fig.32
  2. Birth dates vary but most modern historians use "ca. 272". Lenski, "Reign of Constantine", 59.
  3. In (Latin Constantine's official imperial title was IMPERATOR CAESAR FLAVIVS CONSTANTINVS PIVS FELIX INVICTVS AVGVSTVS, Imperator Caesar Flavius Constantine Augustus, the pious, the fortunate, the undefeated. After 312, he added MAXIMVS ("the greatest"), and after 325 replaced ("undefeated") with VICTOR, as invictus reminded of Sol Invictus, the Sun God.