รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้คือรายพระนามกษัตริย์แห่งประเทศอังกฤษ สำหรับรายพระนามแห่งกษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ

ต่อไปนี้คือพระปรมาภิไธย กษัตริย์ และกษัตรีย์แห่งประเทศอังกฤษ ซึ่งในปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร บริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์เหนือ และประเทศในเครือจักรภพ สำหรับรายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ

เนื้อหา

[แก้] พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษ

พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษนับแต่ สมเด็จพระอัลเฟร็ดมหาราชจนถึงสมเด็จพระเจ้าจอห์นคือ Rex Anglorum ("King of the English") สำหรับกษัตริย์ในยุคก่อนนอร์แมนนั้น บางพระองค์มีพระอิสริยยศพิเศษดังนี้

ในยุคนอร์แมน กษัตริย์ทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า Rex Anglorum พร้อมกับ Rex Anglie อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดาทรงใช้พระอิสริยยศว่า Domina Anglorum ("Lady of the English") [1] หลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอห์นเป็นต้นมา กษัตริย์ทรงใช้คำว่า Rex Anglie และกษัตริย์ทรงใช้ Regina Anglie ("Queen of England") ในปี พ.ศ. 2147 สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ทรงเถลิงราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ และก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์จะทรงออกพระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 กษัตริย์และพระมหากษัตรีย์ทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า "King (Queen) of England and Scotland" และหลังพระราชบัญญัติสหภาพสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ทรงใช้พระปรมาภิไธยว่า "Queen of Great Britain" ซึ่งเป็นพระอิสริยยศของกษัตริย์และพระมหากษัตรีย์แห่งอังกฤษมาจนกระทั่งทุกวันนี้

[แก้] รายพระนามของกษัตริย์แห่งอังกฤษ

[แก้] ราชวงศ์เวสเซ็กซ์

กษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่ สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมทรงเป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 1414 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 1421 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น กษัตริย์แห่งอังกฤษ หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชนเดนมาร์กในปี พ.ศ. 1429

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
(Alfred the Great)
16 เมษายน
พ.ศ. 1414พ.ศ. 1442
(871–889) [2]
อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชที่แวนเทช ประมาณ พ.ศ. 1392
แวนเทช
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอเธลวูล์ฟ แห่งเวสเซกส์ และ พระนางออสเบอร์กา[3]
พระนางเอลวิธ
วินเชสเตอร์
พ.ศ. 1411
6 พระองค์[4]
26 ตุลาคม พ.ศ. 1442
พระชนมายุราว 50 พรรษา[2]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ประมาณ พ.ศ. 1414-พ.ศ. 1420
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟร็ดมหาราชและพระนางเอลวิธ[6]
(1) พระนางเอ็กวิน
พ.ศ. 1436
3 พระองค์

(2) พระนางเอลฟฟาเอด
ประมาณ พ.ศ. 1445
10 พระองค์

(3) พระนางเอ็ดกิวาแห่ง เคนท์
พ.ศ. 1448
4 พระองค์[7]
17 กรกฎาคม พ.ศ. 1467
ฟาร์นดอน, เชสไชร์
พระชนมายุราว 50 พรรษา[5]
สมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษ หลุมฝังพระศพของสมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันในมัลเมิสเบอรี แอบเบย์ พ.ศ. 1438
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพระนางเอ็กวิน[9]
ไม่ได้สมรส[8] 27 ตุลาคม พ.ศ. 1482
พระชนมายุราว 44 พรรษา[8]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 ประมาณ พ.ศ. 1464
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพระนางเอ็ดกิวา แห่งเคนท์[10]
(1) พระนางเอลกิวา
3 พระองค์

(2) พระนางเอเธลฟรีดา
พ.ศ. 1489
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[11]
26 พฤษภาคม พ.ศ. 1489
พัคเคิลเชิร์ช
พระชนมายุราว 25 พรรษา (ถูกปลงพระชนม์) [10]
สมเด็จพระเจ้าเอเดรด พระสาทิสลักษณ์แกะสลักของสมเด็จพระเจ้าเอเดรด ประมาณ พ.ศ. 1466
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพระนางเอ็ดกิวา แห่งเคนท์[13]
ไม่ได้สมรส[13] 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 1498
โฟรม
พระชนมายุราว 32 พรรษา[14]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดวี พระสาทิสลักษณ์แกะสลักของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดวี ประมาณ พ.ศ. 1483
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 และพระนางเอลกิวา[16]
พระนางเอลกิวา[15] 1 ตุลาคม พ.ศ. 1502
พระชนมายุราว 19 พรรษา[15]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์
(Edgar the Peaceable)
2 ตุลาคม
พ.ศ. 1502พ.ศ. 1518
(959-975) [17]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ แห่งอังกฤษ ประมาณ พ.ศ. 1486
เวสเซกส์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 และพระนางเอลกิวา[18]
(1) พระนางเอเธลฟรีด
ประมาณ พ.ศ. 1503
1 พระองค์

(2) พระนางเอลฟรีดา
ประมาณ พ.ศ. 1507[18]
8 กรกฎาคม พ.ศ. 1518
วินเชสเตอร์
พระชนมายุราว 32 พรรษา[19]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ
นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ
นักบุญ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ประมาณ พ.ศ. 1505
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์และพระนางเอเธลฟรีด[21]
ไม่ได้สมรส 18 มีนาคม พ.ศ. 1521
ปราสาทคอร์ฟ
พระชนมายุราว 16 พรรษา (ถูกปลงพระชนม์) [20]
สมเด็จพระเจ้าเอเธลเรดที่ 2
(Ethelred the Unready)
19 มีนาคม
พ.ศ. 1521พ.ศ. 1559
978-1016[22]
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เร็ดที่ 2 กับดาบขนาดใหญ่ ประมาณ พ.ศ. 1511
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์และพระนางเอลฟรีดา[23]
(1) พระนางเอลฟาเอ็ด แห่งนอร์ทธัมเบรีย
4 พระองค์

(2) พระนางเอลจิฟู
พ.ศ. 1534
6 พระองค์

(3) เอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พ.ศ. 1545
3 พระองค์[24]
23 เมษายน พ.ศ. 1559
ลอนดอน
พระชนมายุราว 48 พรรษา[22]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 1536
พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เร็ดที่ 2 และพระนางเอลฟาเอ็ด แห่งนอร์ทธัมเบรีย[25]
เอดิธแห่งอีสต์แองเกลีย
2 พระองค์[26]
30 พฤศจิกายน พ.ศ. 1559
กลาสตันเบอรี
พระชนมายุราว 23 พรรษา[25][26]

[แก้] ราชวงศ์เดนมาร์ก

อังกฤษตกอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ชาวเดนมาร์กภายหลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 ในช่วงนี้อังกฤษและเดนมาร์กมีกษัตริย์บางพระองค์ร่วมกัน

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สเวน ฟอร์คเบียร์ด
(พระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก)
สเวน ฟอร์กเบียร์ด ประติมากรรมประดับสิ่งก่อสร้างที่เวลส์ ประมาณ พ.ศ. 1503
พระราชโอรสในกษัตริย์ฮารอล์ด บลูทูธและพระราชินีกูนิลด์[28]
(1) พระนางกุนฮิลดา

(2) พระนางซิกริด[27]
3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1557
พระชนมายุราว 54 พรรษา[28]
สมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าคานูท มหาราช ประมาณ พ.ศ. 1538
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าสเวน[29]
(1) พระนางเอลกิฟู แห่งนอร์แธมป์ตัน
2 พระองค์

(2) เอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พ.ศ. 1560[29]
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 1578
ชาฟทส์เบรี
พระชนมายุราว 40 พรรษา[29]
สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต Harold Harefoot ประมาณ พ.ศ. 1558
พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าคานูท มหาราชและพระนางเอลกิฟู แห่งนอร์แธมป์ตัน[30]
ไม่มีหลักฐาน 17 มีนาคม พ.ศ. 1583
อ๊อกซฟอร์ด
พระชนมายุราว 25 พรรษา[30]
สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท พ.ศ. 1561
พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราชและเอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ[32]
ไม่มีหลักฐาน 8 มิถุนายน พ.ศ. 1585
แลมเบธ
พระชนมายุราว 24 พรรษา[31]

[แก้] แซกซอนส์ ตะวันตก (ฟื้นฟู)

ราชวงศ์แซกซอนส์ตะวันตกได้ถูกฟื้นฟูกลับขึ้นมา แต่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ผู้สารภาพ ผู้ซึ่งภายหลังทรงได้รับการยกย่องเป็นนักบุญ ทรงมีจิตใจฝักใฝ่ชาวนอร์แมนมากกว่าชาวอังกฤษ

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
(St. Edward the Confessor)
9 มิถุนายน
พ.ศ. 1585พ.ศ. 1609
(1042-1066) [33]
ประมาณ พ.ศ. 1545
อิสลิป, อ๊อกซฟอร์ดไชร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เร็ดที่ 2 และพระนางเอมมา แห่งนอร์มังดี[33]
สมเด็จพระราชินีอิดิธ แห่งเวสเซ็กส์
23 มกราคม พ.ศ. 1588
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[34]
4 มกราคม พ.ศ. 1609
พระชนมายุราว 63 พรรษา[33]
สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
(Harold Godwinson)
5 มกราคม -
14 ตุลาคม พ.ศ. 1609
(ค.ศ. 1066) [35]
Harold2.jpg ประมาณ พ.ศ. 1563
โอรสของกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซกส์ และกีธา ธอร์เคลส์ดอทเทอร์[36]
(1) พระนางเอลด์กิธ สวอนเนค

(2) พระนางอัลด์กิธ[37]
14 ตุลาคม พ.ศ. 1609
แบทเทิล, ซัสเซกส์ตะวันออก
พระชนมายุราว 46 พรรษา[35]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง
(Edgar the Atheling)
15 ตุลาคม -
10 ธันวาคม พ.ศ. 1609
(ค.ศ. 1066) [38]
ไม่มีพระสาทิสลักษณ์
ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ปรากฏ
ประมาณ พ.ศ. 1597
ฮังการี[38]
โอรสของเอ็ดเวิร์ด ดิ เอกไซล์ (Edward the Exile) [38]
ไม่มีหลักฐาน ประมาณ พ.ศ. 1668
พระชนมายุราว 71 พรรษา[38]

[แก้] ราชวงศ์นอร์มัน

หลังจากที่ชาวนอร์มันสามารถเอาชนะอังกฤษได้ในปี พ.ศ. 1609 พระนามของกษัตริย์ได้มีการใส่ตัวเลขแสดงรัชกาล (Regnal number) ตามแบบฝรั่งเศสเพื่อแยกกษัตริย์ที่มีพระนามซ้ำกัน แต่กระนั้นธรรมเนียมการตั้งพระนามด้วยพระนามเล่นก็ยังคงใช้กันอยู่บ้าง

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1
(William I, the Conqueror)
25 ธันวาคม
พ.ศ. 1609พ.ศ. 1630
(1066-1087) [39]
พระสาทิสลักษณ์บนพรมแขวนผนังของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิตขณะทรงรบในสมรภูมิเฮสต์ติง ที่เมืองบาโยซ์ ประเทศฝรั่งเศส ประมาณ พ.ศ. 1570
ฟาเลส
โอรสนอกกฎหมายของโรเบิร์ตที่ 2 ดยุคแห่งนอร์มังดีและเฮอร์เลวา[39]
มาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
มหาวิหารโนตเรอดามแห่งปารีส
ประมาณ พ.ศ. 1596
9 พระองค์[40]
9 กันยายน พ.ศ. 1630
รูออง
พระชนมายุราว 60 พรรษา[39]
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2
(William II, Rufus)
26 กันยายน
พ.ศ. 1630พ.ศ. 1643
(1087-1100) [41]
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 รูฟัส ประมาณ พ.ศ. 1603
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 และสมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งฟลานเดอร์[42]
ไม่ได้สมรส[43] 2 สิงหาคม พ.ศ. 1643
นิว ฟอร์เรสต์
พระชนมายุราว 40 พรรษา[41]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 กันยายน พ.ศ. 1611
เซลบี
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 และสมเด็จพระราชินีมาทิลดาแห่งฟลานเดอร์[45]
(1) มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 1643

(2) อเดลลิซาแห่งลูแวง สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
29 มกราคม พ.ศ. 1664
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[46]
1 ธันวาคม พ.ศ. 1678
นอร์มังดี
พระชนมายุราว 67 พรรษา[44]
สมเด็จพระเจ้าสตีเฟน
(Stephen of England)
22 ธันวาคม
พ.ศ. 1678พ.ศ. 1697
(1135-1154) [47]
สมเด็จพระเจ้าสตีเฟน ประมาณ พ.ศ. 1639
บลัวส์
โอรสของสตีเฟน เคานท์แห่งบลัวส์ และอเดลา แห่งนอร์มังดี[47]
มาทิลดาแห่งบูลอยน์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พ.ศ. 1668[47]
3 พระองค์[48]
25 ตุลาคม พ.ศ. 1697
โดเวอร์
พระชนมายุราว 58 พรรษา[47]
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา พระจักรพรรดินีมาทิลดา 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1645
ซัทตัน คอร์ทนีย์
พระราชธิดาถูกกฎหมายพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 และสมเด็จพระราชินีเอดิธ แห่งสกอตแลนด์[49]
(1) จักรพรรดิเฮนรีที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
วอร์มส์, เยอรมนี
6 มกราคม พ.ศ. 1657
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา

(2) เจฟฟรีย์ที่ 5 เคานท์แห่งอองจู
เลอ มาง
8 มิถุนายน พ.ศ. 1672[49]
10 กันยายน พ.ศ. 1710
รูออง
พระชนมายุ 65 พรรษา[49]

[แก้] ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท

ในช่วงต้นของราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท กษัตริย์ทรงสามารถปกครองพื้นที่มากมายในฝรั่งเศส และไม่ได้ทรงมองอังกฤษเป็นประเทศหลัก (primary home) จนกระทั่งได้เสียอาณาจักรในฝรั่งเศสจำนวนมากในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าจอห์น ราชวงศ์นี้ปกครองอังกฤษอยู่นาน สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ราชวงศ์ย่อย

[แก้] ราชวงศ์อานเจวิน

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2
(Henry II of England)
19 ธันวาคม
พ.ศ. 1697พ.ศ. 1732
(1154-1189) [50]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 5 มีนาคม พ.ศ. 1676
เลอ มาง
พระราชโอรสในเจฟฟรีย์แห่งอองจูและพระจักรพรรดินีมาทิลดา[50]
เอเลเนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
(เอเลเนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส)
บอร์โดซ์
18 พฤษภาคม พ.ศ. 1695
8 พระองค์[51]
6 กรกฎาคม พ.ศ. 1732
แชโต ชีนอง
พระชนมายุ 56 พรรษา[50]
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ด ใจสิงห์
(Richard I, the Lionheart)
3 กันยายน
พ.ศ. 1732พ.ศ. 1742
(1189-1199) [52]
ภาพแกะสลักพระสาทิสลักษณ์ของของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ด ใจสิงห์ สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 8 กันยายน พ.ศ. 1700
อ๊อกซฟอร์ด
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 และสมเด็จพระราชินีเอเลเนอร์แห่งอากีแตน[52]
เบเร็นเจเรียแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ลีมาซอล
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[53]
6 เมษายน พ.ศ. 1742
ชาลุส
พระชนมายุ 41 พรรษา[52]
สมเด็จพระเจ้าจอห์น แห่งอังกฤษ พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าจอห์น จากหนังสือ Cassell's History of England - Century Edition - ตีพิมพ์ในราวปี พ.ศ. 2445 24 ธันวาคม พ.ศ. 1710
อ๊อกซฟอร์ด
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 และสมเด็จพระราชินีเอเลเนอร์แห่งอากีแตน[54]
(1) พระนางอิสซาเบลลา แห่งกลอสเตอร์
มัลโบโรห์
29 สิงหาคม พ.ศ. 1732
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา

(2) อิสซาเบลลาแห่งอองกูแลม สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
24 สิงหาคม พ.ศ. 1743
5 พระองค์[54]
19 ตุลาคม พ.ศ. 1759
ปราสาทนิวอาร์ค
พระชนมายุ 48 พรรษา[54]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3
(Henry III of England)
28 ตุลาคม
พ.ศ. 1759พ.ศ. 1815
(1216-1272) [55]
1 ตุลาคม พ.ศ. 1750
วินเชสเตอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอห์นและสมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งอองกูแลม[55]
เอเลเนอร์แห่งโปรวองซ์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
แคนเทอร์เบอรี
14 มกราคม พ.ศ. 1779[55]
5 พระองค์[56]
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 1815
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 65 พรรษา[55]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1
(Edward I "Longshanks")
20 พฤศจิกายน
พ.ศ. 1815พ.ศ. 1850
(1272-1307) [57]
พระราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ในยอร์กมินสเตอร์ 17 มิถุนายน พ.ศ. 1782
เวสต์มินสเตอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 และสมเด็จพระราชินีเอเลเนอร์แห่งโพรวองซ์[57]
(1) เอเลเนอร์แห่งคาสตีล สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ตุลาคม พ.ศ. 1797[57]
16 พระองค์[58]

(2) มาร์เกอรีตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
8 กันยายน พ.ศ. 1842[57]
7 กรกฎาคม พ.ศ. 1850
เบิร์ฟ บาย แซนดส์
พระชนมายุ 68 พรรษา[57]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 พระราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ในยอร์กมินสเตอร์ 25 เมษายน พ.ศ. 1827
ปราสาทคานาร์ฟอน
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 และสมเด็จพระราชินีเอเลเนอร์ แห่งคาสตีล[59]
อิสซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
25 มกราคม พ.ศ. 1851
4 พระองค์[60]
21 กันยายน พ.ศ. 1870
ปราสาทเบิร์กเลย์
พระชนมายุ 43 พรรษา (ทรงถูกฆาตกรรม) [59]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
(Edward III of England)
24 มกราคม
พ.ศ. 1870พ.ศ. 1920
(1327-1377) [61]
13 พฤศจิกายน พ.ศ. 1855
พระราชวังวินด์เซอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 และสมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลา แห่งฝรั่งเศส[61]
ฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ยอร์ก
24 มกราคม พ.ศ. 1871[62]
11 พระองค์[63]
21 มิถุนายน พ.ศ. 1920
เซอร์เรย์
พระชนมายุ 64 พรรษา[61]
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 วาดโดยอังเดร บัวเนโว (André Beauneveu) ในทศวรรษที่ 1390 6 มกราคม พ.ศ. 1910
บอร์โดซ์
พระราชโอรสในเจ้าฟ้าชายเอ็ดเวิร์ด และโจนแห่งเคนต์[65]
(1) แอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
14 มกราคม พ.ศ. 1925[66]
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[67]

(2) อิสซาเบลลาแห่งวาลัวร์ส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
คาเลส์
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 1939
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[66]
6 มกราคม พ.ศ. 1943
ปราสาทปอนเตแฟรกต์
พระชนมายุ 33 พรรษา[66]

[แก้] ราชวงศ์แลงคาสเตอร์

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4
(Henry IV of England)
30 กันยายน
พ.ศ. 1942พ.ศ. 1956
(1399-1413) [68]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 3 เมษายน พ.ศ. 1910
ปราสาทโบลิงโบรก
โอรสของจอห์นแห่งกอนท์ และบลองซ์ แห่งแลงคาสเตอร์[69]
(1) พระนางแมรี เดอ โบฮัน
พ.ศ. 1923[70]
6 พระองค์[69]

(2) โจแอนนาแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1946
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[71]
20 มีนาคม พ.ศ. 1956
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 45 พรรษา[68]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5
(Henry V of England)
20 มีนาคม
พ.ศ. 1956พ.ศ. 1965
(1413-1422) [72]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 9 สิงหาคม พ.ศ. 1930
มอนเมาธ์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 และพระนางแมรี เดอ โบฮัน[73]
แคทเธอรินแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
2 มิถุนายน พ.ศ. 1963
พระราชโอรส 1 พระองค์[73]
31 สิงหาคม พ.ศ. 1965
แวงเซนส์
พระชนมายุ 35 พรรษา[72]
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 6 ธันวาคม พ.ศ. 1964
พระราชวังวินด์เซอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแคทเธอรินแห่งวาลัวส์[74]
มาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ทิทช์ฟิลด์ แอบเบย์
23 เมษายน พ.ศ. 1988
พระราชโอรส 1 พระองค์[75]
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2014
หอคอยแห่งลอนดอน
พระชนมายุ 49 พรรษา (ทรงถูกฆาตกรรม) [74]

[แก้] ราชวงศ์ยอร์ค

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 28 เมษายน พ.ศ. 1985
รูออง
โอรสของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์กคนที่ 3 and ซิซิลี เนวิลล์[77]
เอลิซาเบธ วูดวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
กราฟตัน
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2007
10 พระองค์[78]
9 เมษายน พ.ศ. 2026
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 40 พรรษา[76]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5
(Edward V of England)
9 เมษายน25 มิถุนายน พ.ศ. 2026
(ค.ศ. 1483) [79]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2013
เวสต์มินสเตอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ วูดวิลล์[79]
ไม่ได้สมรส กันยายน พ.ศ. 2026 (?)
หอคอยแห่งลอนดอน (?)
พระชนมายุ 12 พรรษา (?) (ถูกปลงพระชนม์) [79]
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3
(Richard III of England)
26 มิถุนายน
พ.ศ. 2026พ.ศ. 2028
(1483-1485) [80]
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 2 ตุลาคม พ.ศ. 1995
ปราสาทฟอร์เธอริงเก
โอรสองค์ที่ 4 ของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท และซิซิลี เนวิลล์[81]
แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2015
พระราชโอรส 1 พระองค์[82]
22 สิงหาคม พ.ศ. 2028
บอสเวิร์ธ ฟิลด์
พระชนมายุ 32 พรรษา (สวรรคตในสนามรบ) [80]

[แก้] ราชวงศ์ทิวดอร์

บรรพบุรุษของราชวงศ์ทิวดอร์บางส่วนเป็นชาวเวลส์ ในปี พ.ศ. 2079 ชาวเวลส์สามารถรวบรวมอาณาจักรอังกฤษได้หลังจากตกภายใต้การปกครองของอังกฤษมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 1827 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงขัดแย้งกับศาสนจักรคาทอลิก กษัตริย์อังกฤษถือว่าเป็นประมุขของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์(The Supreme Head of the Church of England) พระอิสสริยยศของพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ประมุขสูงสุดของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7
(Henry VII of England)
22 สิงหาคม
พ.ศ. 2028พ.ศ. 2052
(1485-1509)
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 วาดในปี พ.ศ. 2048 28 มกราคม พ.ศ. 2000
ปราสาทเพมบรูก
โอรสของเอ็ดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์คนที่ 1 และ เลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด
เอลิซาเบธแห่งยอร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์
18 มกราคม พ.ศ. 2029
8 พระองค์
21 เมษายน พ.ศ. 2052
วังริชมอนด์
พระชนมายุ 52 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
(Henry VIII of England)
21 เมษายน
พ.ศ. 2052พ.ศ. 2090
(1509-1547)
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 วาดประมาณ พ.ศ. 2079 28 มิถุนายน พ.ศ. 2034
กรีนิช
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งยอร์ค
(1) สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งอรากอน
กรีนิช
11 มิถุนายน พ.ศ. 2052
6 พระองค์

(2) สมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน
25 มกราคม พ.ศ. 2076
3 พระองค์

(3) สมเด็จพระราชินีเจน เซมัวร์
พระราชวังยอร์ก
พฤษภาคม พ.ศ. 2079
พระราชโอรส 1 พระองค์[83]

(4) สมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งคลีฟ
กรีนิช
6 มกราคม พ.ศ. 2083

(5) สมเด็จพระราชินีแคเธอรีน ฮอเวิร์ด
โอตแลนด์
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2083

(6) สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน พารร์
พระราชวังแฮมป์ตัน คอร์ท
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2086
28 มกราคม พ.ศ. 2090
ไวท์ฮอลล์
พระชนมายุ 55 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6
(Edward VI of England)
28 มกราคม
พ.ศ. 2090พ.ศ. 2096
(1547-1553)
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 12 ตุลาคม พ.ศ. 2080
พระราชวังแฮมป์ตัน คอร์ท
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และสมเด็จพระราชินีเจน เซมัวร์
ไม่ได้สมรส 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2096
พระราชวังกรีนิช
พระชนมายุ 15 พรรษา
เลดี้เจน เกรย์
(Lady Jane Grey)

6 กรกฎาคม19 กรกฎาคม พ.ศ. 2096
(ค.ศ. 1553) [84]
เลดี้เจน เกรย์ ตุลาคม พ.ศ. 2080
แบรดเกท พาร์ค
ธิดาของเฮนรี เกรย์ ดยุคแห่งซัฟฟอล์ค และเลดี้ ฟรานซิส แบรนดอน
ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดเลย์
ลอนดอน
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2096
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2097
หอคอยแห่งลอนดอน
อายุ 16 ปี (ถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ)
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1
(Mary I of England)
19 กรกฎาคม
พ.ศ. 2096พ.ศ. 2101
(1553-1558)
พระราชินีนาถแมรีที่ 1 วาดในปี พ.ศ. 2097 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2059
พระราชวังกรีนิช
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งอรากอน
สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
มหาวิหารวินเชสเตอร์
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2097
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2101
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระชนมายุ 42 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1
(Elizabeth I of England)
17 พฤศจิกายน
พ.ศ. 2101พ.ศ. 2146
(1558-1603)
พระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 7 กันยายน พ.ศ. 2076
พระราชวังกรีนิช
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน
ไม่ได้สมรส 24 มีนาคม พ.ศ. 2146
พระราชวังริชมอนด์
พระชนมายุ 70พรรษา

[แก้] ราชวงศ์สจวต

หลังจากที่สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 สวรรคตในปี พ.ศ. 2146 กษัตริย์สกอตแลนด์ในขณะนั้นคือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือที่รู้จักกันว่า Union of the Crowns ในปี พ.ศ. 2147 พระองค์ทรงฉลองพระอิสสริยยศเป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ กระนั้นก็ตามทั้งสองราชอาณาจักรก็ยังคงแบ่งแยกกันอยู่

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (James I of England)
24 มีนาคม
พ.ศ. 2146พ.ศ. 2168
(1603-1625)
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 19 มิถุนายน พ.ศ. 2109
ปราสาทเอดินบะระ
พระราชโอรสในเฮนรี สจวต ลอร์ด ดาร์นเลย์ และสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ‎
แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ออสโล
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2132
8 พระองค์
27 มีนาคม พ.ศ. 2168
ธีโอบอลด์ เฮาส์
พระชนมายุ 58 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 (Charles I of England)
27 มีนาคม
พ.ศ. 2168พ.ศ. 2192
(1625-1649) [85]
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2143
วังดัมเฟิร์มไลน์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งเดนมาร์ก
เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
แคนเทอร์เบอรี
13 มิถุนายน พ.ศ. 2168
9 พระองค์
30 มกราคม พ.ศ. 2192
พระราชวังไวท์ฮอลล์
พระชนมายุ 48 พรรษา (ทรงถูกประหารชีวิต)

[แก้] สมัยสาธารณรัฐ

ไม่มีกษัตริย์ครองราชย์หลังจากสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงถูกสำเร็จโทษในปี พ.ศ. 2192 จนกระทั่งมีการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษอีกครั้งของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ในปี พ.ศ. 2203 ในระหว่างนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2196 มี “เจ้าผู้พิทักษ์” (Lord Protector) ปกครอง เรียกสมัยนี้ว่า สมัยไร้กษัตริย์ หรือ สมัยสาธารณรัฐ

นาม เกิด สมรส บุตรหรือธิดา เสียชีวิต
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ภาพวาดเหมือนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ที่ยังวาดไม่สมบูรณ์ โดย ซามูเอล คูปเปอร์ 25 เมษายน พ.ศ. 2142
ฮันทิงดัน[86]
โอรสของโรเบิร์ต ครอมเวลล์และอลิซาเบธ สจวต[87]
อลิซาเบธ บัวเชียร์
ลอนดอน[87]
22 สิงหาคม พ.ศ. 2163
9 คน[88]
3 กันยายน พ.ศ. 2201
ไวท์ฮอลล์
อายุ 59 ปี[88]
ริชาร์ด ครอมเวลล์ ริชาร์ด ครอมเวลล์, ประมาณ พ.ศ. 2193 4 ตุลาคม พ.ศ. 2169
ฮันทิงดัน
โอรสของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และอลิซาเบธ บัวเชียร์
โดโรธี ไมยอร์
พ.ศ. 2192
9 คน
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2255
อายุ 85 ปี

[แก้] ราชวงศ์สจวต (ฟื้นฟู)

แม้ว่าจะมีการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ขึ้นในปี พ.ศ. 2203 แต่ก็ไม่มีความมั่นคงจนกระทั่งมีการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ พ.ศ. 2231 (The Glorious Revolution 1688) ซึ่งรัฐสภาได้สรรหาผู้ที่เหมาะสมจะครองราชย์ได้

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
(Charles II of England)
8 พฤษภาคม
พ.ศ. 2203พ.ศ. 2228
(ค.ศ. 1660-1685)
Charles II of England.png 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2173
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย แห่งฝรั่งเศส
แคทเธอรีนแห่งบราแกนซา สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พอร์ทสมัธ
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2205
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2228
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 55 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 James II of England.jpg 14 ตุลาคม พ.ศ. 2176
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย
(1) พระนางแอนน์ ไฮด์
ลอนดอน
3 กันยายน พ.ศ. 2203
8 พระองค์

(2) แมรีแห่งโมดีนา สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
โดเวอร์
พ.ศ. 2216
7 พระองค์
5 กันยายน พ.ศ. 2244
ฝรั่งเศส
พระชนมายุ 67 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3
(William III of England)
13 กุมภาพันธ์
พ.ศ. 2232พ.ศ. 2245
(ค.ศ. 1689-1702) [91]
WilliamIII.jpg 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2193
กรุงเฮก
พระราชโอรสของพระเจ้าวิลเลี่ยมที่ 2 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และแมรี่ สจวต เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์
พระราชวังเซนต์เจมส์
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2220
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[91]
8 มีนาคม พ.ศ. 2245
ตำหนักเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 51 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2
(Mary II of England)
13 กุมภาพันธ์
พ.ศ. 2232พ.ศ. 2237
(ค.ศ. 1689-1694) [91]
Queen Mary II.jpg 30 เมษายน พ.ศ. 2205
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และพระนางแอนน์ ไฮด์
28 ธันวาคม พ.ศ. 2237
ตำหนักเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 32 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์
(Anne of Great Britain)
8 มีนาคม
พ.ศ. 2245พ.ศ. 2257
(ค.ศ. 1702–1714)
Princess Anne c.1690.jpg 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2208
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และพระนางแอนน์ ไฮด์
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
พระราชวังเซนต์เจมส์
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2226
17 พระองค์
1 สิงหาคม พ.ศ. 2257
ตำหนักเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 49 พรรษา

[แก้] ราชวงศ์ฮาโนเวอร์

ราชอาณาจักรอังกฤษ กับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ รวมเข้าด้วยกันเป็น ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ หลังจากมีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 (Acts of Union 1707) แต่ทั้งสองราชอาณาจักรยังคงมีระบบกฎหมายแยกจากกัน จากเวลานี้พระอิสสริยยศ กษัตริย์แห่งอังกฤษ หรือ ราชินีแห่งอังกฤษ นั้นจึงไม่ค่อยถูกต้องนัก แม้ว่าจะใช้กันโดยทั่วไปก็ตาม

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1
(George I of Great Britain)

1 สิงหาคม
พ.ศ. 2257พ.ศ. 2270
(ค.ศ. 1714-1727)
King George I by Sir Godfrey Kneller, Bt.jpg 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2203
ออสนาบรูก
โอรสของเออร์เนสต์ ออกุสตุส เจ้าชายแห่งบรุนสวิค-ลูเนอบูร์ก และเจ้าหญิงโซเฟีย แห่งฮาโนเวอร์
เจ้าหญิงโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์
เยอรมนี
1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2225
2 พระองค์
11 มิถุนายน พ.ศ. 2270
ออสนาบรูก
พระชนมายุ 67 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2
(George II of Great Britain)

11 มิถุนายน
พ.ศ. 2270พ.ศ. 2303
(ค.ศ. 1727-1760)
George II by Thomas Hudson.jpg 30 ตุลาคม พ.ศ. 2226
ฮาโนเวอร์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 และพระนางโซเฟีย แห่งเซลเล
คาร์โรไลน์แห่งอันสบาค พระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
ฮาโนเวอร์
22 สิงหาคม พ.ศ. 2248
8 พระองค์
25 ตุลาคม พ.ศ. 2303
พระราชวังเวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 76 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3
(George III of Great Britain)

25 ตุลาคม
พ.ศ. 2303พ.ศ. 2363
(ค.ศ. 1760–1820)
George III in Coronation edit.jpg 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2281
นอร์ฟอล์ค เฮาส์
โอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงออกุสตา แห่งแซ็กซ์-ก็อตธา
ชาร์ลอตต์แห่งเม็คเคล็นเบิร์ก-สเตรลิตซ์ พระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
พระราชวังเซนต์เจมส์
8 กันยายน พ.ศ. 2304
15 พระองค์
29 มกราคม พ.ศ. 2363
พระราชวังวินด์เซอร์
พระชนมายุ 81 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4
(George IV)

29 มกราคม
พ.ศ. 2363พ.ศ. 2373
(ค.ศ. 1820-1830)
George IV van het Verenigd Koninkrijk.jpg 12 สิงหาคม พ.ศ. 2305
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และสมเด็จพระราชินีชาร์ลอต แห่งเม็กเคล็นเบิร์ก-สเตรอลิทซ์
(2) [92] คาโรไลน์แห่งบรันสวิค สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
พระราชวังเซนต์เจมส์
8 เมษายน พ.ศ. 2338
พระราชธิดา 1 พระองค์
26 มิถุนายน พ.ศ. 2373
วินด์เซอร์
พระชนมายุ 67 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4
(William IV)

26 มิถุนายน
พ.ศ. 2373พ.ศ. 2380
(ค.ศ. 1830-1837)
William IV.jpg 21 สิงหาคม พ.ศ. 2308
พระราชวังบัคคิงแฮม
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และสมเด็จพระราชินีชาร์ลอต แห่งเม็กเคล็นเบิร์ก-สเตรอลิทซ์
อเดลเลดแห่งแซ็กซ-ไมนิงเก็น สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
พระราชวังคิว
13 กรกฎาคม พ.ศ. 2361
2 พระองค์
20 มิถุนายน พ.ศ. 2380
พระราชวังวินด์เซอร์
พระชนมายุ 71 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
(Victoria)

20 มิถุนายน
พ.ศ. 2380พ.ศ. 2444
(ค.ศ. 1837-1901)
Melville - Queen Victoria.jpg 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2362
พระราชวังเคนซิงตัน
ธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น และเจ้าหญิงวิกตอเรีย แห่งแซ็กซ์-โคเบิร์ก-ซาลเฟลด์
เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
พระราชวังเซนต์เจมส์
10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2383
9 พระองค์
22 มกราคม พ.ศ. 2444
ออสบอร์น เฮาส์
พระชนมายุ 81 พรรษา

[แก้] ราชวงศ์แซ็กซ์-โคบูร์กและโกธา

แม้ว่าสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 จะเป็นพระราชโอรสและองค์รัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชบิดา จึงนับว่าพระองค์ได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
(Edward VII)

22 มกราคม
พ.ศ. 2444พ.ศ. 2453
(ค.ศ. 1901-1910) [93]
Edward VII in coronation robes.jpg 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384
พระราชวังบัคคิงแฮม
พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี[94]
สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา แห่งเดนมาร์ก
วินด์เซอร์
10 มีนาคม พ.ศ. 2406
6 พระองค์[94]
6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453
พระราชวังบัคคิงแฮม
พระชนมายุ 68 พรรษา[94]

[แก้] ราชวงศ์วินด์เซอร์

ชื่อพระราชวงศ์ถูกเปลี่ยนเป็นวินด์เซอร์ในปี พ.ศ. 2460 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ชื่อพระราชวงศ์ถูกเปลี่ยนจากแซ็กซ์-โคบูร์กและโกธาเป็นวินด์เซอร์เนื่องจากการต่อต้านเยอรมนีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 องค์รัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์วินด์เซอร์ แม้ว่านามสกุลตามกฎหมายขององค์รัชทายาทจะเป็น เมาธ์แบทเทน-วินด์เซอร์

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5
(George V)

6 พฤษภาคม
พ.ศ. 2453พ.ศ. 2479
(ค.ศ. 1910–1936) [95]
George V of the united Kingdom.jpg 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408
วังมาร์ลเบรอ
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา แห่งเดนมาร์ก[96]
สมเด็จพระราชินีแมรี่ แห่งเท็ค
6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436
พระราชวังเซนต์เจมส์
6 พระองค์[97]
20 มกราคม พ.ศ. 2479
ตำหนักซานดริงแฮม
พระชนมายุ 70 พรรษา[96]
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
(Edward VIII)

20 มกราคม -
11 ธันวาคม พ.ศ. 2479
(ค.ศ. 1936) [98]
DavidUK.JPG 23 มิถุนายน พ.ศ. 2437
ริชมอนด์, ลอนดอน
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี่ แห่งเท็ค[98]
วอลลิส ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์
ฝรั่งเศส
3 มิถุนายน พ.ศ. 2480
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[98]
28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515
ปารีส
พระชนมายุ 77 พรรษา[99]
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
(George VI)

11 ธันวาคม
พ.ศ. 2479พ.ศ. 2495
(ค.ศ. 1936-1952) [100]
Georg VI England.jpg 14 ธันวาคม พ.ศ. 2438
ตำหนักซานดริงแฮม
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี่ แห่งเท็ค[100]
สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน
มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์
26 เมษายน พ.ศ. 2466
2 พระองค์[101]
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495
ตำหนักซานดริงแฮม
พระชนมายุ 56 พรรษา[102]
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
(Elizabeth II)

6 กุมภาพันธ์
พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) –ปัจจุบัน[103]
Queen Elizabeth II Tiara.jpg 21 เมษายน พ.ศ. 2469
เมย์แฟร์
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน[104]
เจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินบะระ
มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
4 พระองค์[105]

[แก้] อ้างอิง และเชิงอรรถ

  1. ^ เพราะพระยศสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษยังไม่เคยมี
  2. ^ 2.0 2.1 Alfred (the Great) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  3. ^ Catholic Encyclopedia: Alfred the Great. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  4. ^ Alfred the Great. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  5. ^ 5.0 5.1 EADWEARD (Edward the Elder) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  6. ^ มีหลักฐานอ้างอิงมากมายกล่าวถึงพระราชสมภพของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดว่าอยู่ราวทศวรรษที่ 870 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในการสมรสในปี พ.ศ. 1411 ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่าพระองค์พระราชสมภพหลังจาก พ.ศ. 1420 Anglo-Saxons.net : Edward the Elder. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  7. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward the Elder. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2550.
  8. ^ 8.0 8.1 8.2 Aethelstan @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  9. ^ EBK: Aethelstan, King of the English. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  10. ^ 10.0 10.1 10.2 EADMUND (Edmund) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  11. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Edmund the Elder. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  12. ^ EADRED (Edred) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  13. ^ 13.0 13.1 EBK: Edred, King of England. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  14. ^ BritRoyals - King Edred. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  15. ^ 15.0 15.1 15.2 EADWIG (Edwy) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  16. ^ Catholic Encyclopedia: Edwy. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  17. ^ EADGAR (Edgar the Peacemaker) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  18. ^ 18.0 18.1 EBK: Edgar the Peacemaker, King of England. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  19. ^ The Atheling. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  20. ^ 20.0 20.1 EADWEARD (Edward the Martyr) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  21. ^ EBK: Edward the Martyr, King of England. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  22. ^ 22.0 22.1 สมเด็จพระเจ้าเอเธล์เร็ดทรงถูกบังคับให้ลี้ภัยออกนอกประเทศในฤดูร้อน ปี พ.ศ. 1556 หลังจากชาวเดนมาร์กโจมตี แต่ในที่สุดสเวน ฟอร์กเบียร์ด (สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก) ก็สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา AETHELRED (the Unready) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550
  23. ^ Schoolnet Spartacus: Ethelred. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550
  24. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Ethelred II, the Redeless. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550
  25. ^ 25.0 25.1 25.2 EADMUND (Edmund the Ironside) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550
  26. ^ 26.0 26.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Edmund Ironside. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550
  27. ^ 27.0 27.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Sweyn Forkbeard. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  28. ^ 28.0 28.1 SWEYN (Forkbeard) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  29. ^ 29.0 29.1 29.2 29.3 CNUT (Canute) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  30. ^ 30.0 30.1 30.2 สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ทรงเป็นกษัตริย์ของทางตอนเหนือของแม่น้ำเทมส์จนกระทั่งปี พ.ศ. 1580 พระองค์จึงทรงเป็นกษัตริย์ของชาวอังกฤษ HAROLD (Harefoot) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  31. ^ 31.0 31.1 HARTHACNUT @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  32. ^ BritRoyals - King Harthacnut. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  33. ^ 33.0 33.1 33.2 EADWEARD (Edward the Confessor) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  34. ^ Channel 4: Monarchy - Edith. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  35. ^ 35.0 35.1 HAROLD (Godwinesson) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  36. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Harold II Godwineson. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  37. ^ BritRoyals - King Harold II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  38. ^ 38.0 38.1 38.2 38.3 หลังจากทรงครองราชย์อยู่ 8 สัปดาห์ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิงทรงยอมแพ้ต่อสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ผู้ทรงสามารถควบคุมอำนาจได้ทั้งประเทศ EADGAR (Edgar the Ætheling) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550
  39. ^ 39.0 39.1 39.2 WILLIAM I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  40. ^ William the Conqueror. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  41. ^ 41.0 41.1 WILLIAM II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  42. ^ William II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  43. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - William II Rufus. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  44. ^ 44.0 44.1 HENRY I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  45. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry I Beauclerc. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  46. ^ Timeline of King Henry I. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  47. ^ 47.0 47.1 47.2 47.3 STEPHEN (of Blois) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  48. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Stephen and Matilda. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  49. ^ 49.0 49.1 49.2 49.3 พระจักรพรรดินีมาทิลดาทรงครองราชย์ในเวลาเดียวกันกับสมเด็จพระเจ้าสตีเฟน แต่รัชสมัยของพระนางไม่ได้รับการยอมรับ (disputed) MATILDA (the Empress) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  50. ^ 50.0 50.1 50.2 HENRY II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  51. ^ BBC - History - The Character and Legacy of Henry II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  52. ^ 52.0 52.1 52.2 Richard I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  53. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard the Lionheart. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  54. ^ 54.0 54.1 54.2 54.3 JOHN (Lackland) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  55. ^ 55.0 55.1 55.2 55.3 Henry III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  56. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  57. ^ 57.0 57.1 57.2 57.3 57.4 Edward I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  58. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward I Longshanks. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  59. ^ 59.0 59.1 59.2 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทรงถูกรัฐสภาบีบบังคับให้สละราชสมบัติเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 1870 และทรงถูกจำคุกเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 1869. EDWARD II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  60. ^ Timeline of King Edward II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  61. ^ 61.0 61.1 61.2 EDWARD III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  62. ^ TimeRef - History Timelines. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  63. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  64. ^ Richard II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  65. ^ 65.0 65.1 สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ทรงถูกรัฐสภาบีบบังคับให้สละราชสมบัติ และให้เฮนรี โบลิงโบรกปราบดาภิเษกเป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 โดยอ้างสิทธิในราชสมบัติจากจอห์น แห่งกอนต์ ดยุคคนแรกแห่งแลงแคสเตอร์ ผู้เป็นบิดา. English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  66. ^ 66.0 66.1 66.2 thePeerage.com - Lennart Gustaf Nicholas Paul Bernadotte, Count of Wisborg and others. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  67. ^ TimeRef - History Timelines - Medieval People Starting With A. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  68. ^ 68.0 68.1 HENRY IV @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  69. ^ 69.0 69.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  70. ^ Spartacus Schoolnet: Henry IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  71. ^ Timeline of King HenryIV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  72. ^ 72.0 72.1 HENRY V @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  73. ^ 73.0 73.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry V. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  74. ^ 74.0 74.1 74.2 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากทรงชนะสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2004 ต่อมาสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ทรงเสด็จกลับมาครองราชย์อีกในปี พ.ศ. 2013 พระองค์ครองราชย์อยู่นานราว 5 เดือนก่อนที่จะถูกถอดจากราชสมบัติอย่างถาวร HENRY VI @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  75. ^ Timeline of King HenryVI. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  76. ^ 76.0 76.1 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกถอดจากราชสมบัติในระยะเวลาสั้นๆ โดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 EDWARD IV @ Archontology. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  77. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  78. ^ royal Genealogies Part 22. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  79. ^ 79.0 79.1 79.2 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงถูกปลดออกจากราชสมบัติโดยสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 EDWARD V @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  80. ^ 80.0 80.1 RICHARD III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  81. ^ English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  82. ^ Timeline of King Richard III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  83. ^ หลังจากสมรสกับสมเด็จพระราชินีเจน เซมัวร์ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือธิดาอีกเลย
  84. ^ เลดี้เจนถูกถอดจากราชสมบัติหลังจากครองราชย์ 9 วันโดยแมรี ทิวดอร์ (ต่อมาคือพระราชินีนาถแมรีที่ 1)
  85. ^ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์มรา 1 ทรงถูกประหารชีวิตหลังจากทรงถูกตัดสินว่าทรงมีความผิดฐานกบฏต่อประเทศ
  86. ^ 86.0 86.1 Oliver Cromwell timeline. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  87. ^ 87.0 87.1 CROMWELL (Lord Protector) Family of Oliver Cromwell. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  88. ^ 88.0 88.1 British Civil Wars: Oliver Cromwell bio. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  89. ^ ริชาร์ด ครอมเวลล์ได้ลาออกจากการเป็นเจ้าคุณพระอักขราภิบาล
  90. ^ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงลี้ภัยออกนอกประเทศเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ก่อนที่จะทรงถูดถอดจากราชสมบัติเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2231
  91. ^ 91.0 91.1 91.2 สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสกันและครองราชย์เคียงคู่กัน หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 สวรรคตในปี พ.ศ. 2237 สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ทรงครองราชย์แต่เพียงผู้เดียว
  92. ^ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 สมรสครั้งแรกกับมาเรีย แอนน์ ฟิทเซอร์เบิร์ท เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2328 แต่การสมรสเป็นโมฆะ
  93. ^ NNDB Profile of Edward VII. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2550.
  94. ^ 94.0 94.1 94.2 Royal Genealogies. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2550.
  95. ^ King George V. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  96. ^ 96.0 96.1 House of Windsor - George V. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549
  97. ^ Mary of Teck. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  98. ^ 98.0 98.1 98.2 House of Windsor - Edward VIII. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  99. ^ Royal Government's The House of Windsor - Edward VIII. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  100. ^ 100.0 100.1 House of Windsor - George VI. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  101. ^ Elizabeth Bowes-Lyon: The Indomitable Queen Mum. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  102. ^ King George VI dies in his sleep. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  103. ^ BBC Historic Figures - Elizabeth II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  104. ^ House of Windsor - Elizabeth II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.
  105. ^ BBC Historic Encyclopaedia Britannica Guide to Women's History - Elizabeth II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2549.

[แก้] บรรณานุกรม

  • สุปราณี มุขวิชิต. ประวัติศาสตร์อังกฤษและราชวงศ์ (โอเดียนสโตร์, 2549) ISBN 974-9713-63-X

[แก้] ดูเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษและสหราชอาณาจักร

ดูเพิ่ม: รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ · รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ · พระราชสวามี และพระมเหสีในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร · ราชวงศ์วินด์เซอร์ · แซ็กซ์-โคบูร์กและโกธา · ราชวงศ์ฮาโนเวอร์ · ราชวงศ์สจวต

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น