ราชวงศ์แลงแคสเตอร์
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์ (อังกฤษ: House of Lancaster) เป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของอังกฤษ ราชวงศ์แลงคาสเตอร์เป็นฝ่ายหนึ่งใน สงครามดอกกุหลาบเป็นสงครามกลางเมืองในการแย่งราชบัลลังก์อังกฤษซึ่งมีผลกระทบกระเทือนต่อราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรเวลส์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชื่อของราชวงศ์ตั้งตามชื่อจอห์นแห่งกอนท์พระราชโอรสของ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3ผู้มีตำแหน่งเป็นดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ สัญลักษณ์ของราชวงศ์แลงคาสเตอร์คือดอกกุหลาบแดงแห่งแลงคาสเตอร์
ศัตรูของราชวงศ์แลงคาสเตอร์คือราชวงศ์ยอร์ค ความเป็นคู่แข่งระหว่างแลงคาสเตอร์กับยอร์ค ซึ่งกลายมาเป็นมลฑลสืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้ แต่อย่างไม่เป็นทางการ เช่น การแข่งกีฬาประจำปีระหว่างสองมหาวิทยาลัยแลงคาสเตอร์ และ มหาวิทยาลัยยอร์ค ที่เรียกว่า “การแข่งขันกีฬาดอกกุหลาบ” (Roses Tournament)
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์มาสิ้นสุดลงในศึกทูคสบรี (Battle of Tewkesbury) ในปี ค.ศ. 1471 ราชวงศ์ทิวดอร์ผู้ปกครองอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1485 ถึง ปี ค.ศ. 1603 สืบสายมาจากราชวงศ์แลงคาสเตอร์ทางเลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) ผู้เป็นเหลนของจอห์นแห่งกอนท์ผู้แต่งงานกับเอ็ดมันด์ ทิวดอร์ ดยุคแห่งริชมอนด์ (Edmund Tudor, Earl of Richmond) เลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ดเป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงยุติการแย่งราชบัลลังก์ระหว่างราชวงศ์แลงคาสเตอร์กับราชวงศ์ยอร์คโดยการเสกสมรสกับ เอลิซาเบธ แห่งยอร์คพระราชธิดาของ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4และตั้งราชวงศ์ใหม่ที่เรียกว่า “ราชวงศ์ทิวดอร์”
กษัตริย์ราชวงศ์แลงคาสเตอร์ ของอังกฤษ:
-
-
- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1399 - ค.ศ. 1413
- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ[2], ครองราชย์ ค.ศ. 1413 - ค.ศ. 1422
- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ[3], ครองราชย์ ค.ศ. 1422 - ค.ศ. 1461 และ ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1471
-
เนื้อหา |
ที่มา [แก้]
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์สืบเชื้อสายมาจากจอห์นแห่งกอนท์พระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ และพระราชินีฟิลลิปปา กอนท์มิได้รับมรดกจำนวนมากเท่าใดแต่ไปสร้างความมั่งคั่งโดยการแต่งงานกับบลานซแห่งแลงคาสเตอร์ผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดินจำนวนมากจากอาณาจักรดยุคแห่งเลสเตอร์ และอาณาจักรดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ทำให้กอนท์กลายเป็นเจ้าของที่ดินที่มั่งคั่งที่สุดรองจากพระเจ้าแผ่นดิน กอนท์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น “ดยุคแห่งเลสเตอร์” โดยพระนัดดาพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และมีอิทธิพลในทางการเมืองในระหว่างที่มีชีวิตอยู่เป็นอันมาก แต่หลังจากเสียชีวิตที่ดินต่างๆ ที่เป็นเจ้าของก็ถูกยึดคืนหมด
เฮนรี โบลลิงโบรคลูกชายที่ไปลี้ภัยของกอนท์ก็ยกทัพกลับมาพยายามอ้างดินแดนคืนในปีเดียวกัน และกลายเป็นผู้นำในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าริชาร์ดที่เห็นว่าเฮนรีควรจะเป็นผู้นำประเทศ ในที่สุดพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงถูกปลดจากการเป็นกษัตริย์และสิ้นพระชนม์ในระหว่างการถูกจำขัง เฮนรี โบลลิงโบรคก็ได้รับการประกาศให้เป็น “สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ” ซึ่งเป็นการข้ามสายการสืบราชบัลลังก์ของไลโอเนลแห่งอันท์เวิร์พ ดยุคแห่งแคลเรนซ์ที่ 1 พระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้ควรจะมีสิทธิก่อนโบลลิงโบรค และผู้ต่อมากลายเป็นผู้นำราชวงศ์ยอร์คที่กลายมาเป็นคู่อริ
พระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ครองราชบัลลังก์ต่อมาจากพระองค์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และต่อมาพระนัดดาเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 6
อ้างอิง [แก้]
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
