ราชวงศ์อ็องฌู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สัญลักษณ์ที่ใช้บนเหรียญโดยชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอ็องฌูและพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์

ราชวงศ์อ็องฌู หรือ ราชวงศ์อ็องเฌอแว็ง (เสียงอ่าน: /ˈændʒəvɪn/, ฝรั่งเศส: Andegavinus (จากภาษาฝรั่งเศสโบราณจากภาษาละตินยุคกลางที่มาจากคำว่า Andegavia, อ็องฌู, ฝรั่งเศส); อังกฤษ: House of Anjou) เป็นชื่อที่ใช้สำหรับผู้ที่พำนักอยู่ที่อ็องฌูที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส และรวมทั้งผู้ที่พำนักอยู่ที่อ็องเฌ (Angers) ด้วย

นอกจากนั้นแล้วก็ยังเป็นคำที่ใช้สำหรับตระกูลจากสมัยกลางหลายตระกูลที่เริ่มมาจากเคานต์ (หรือดยุคตั้งแต่ ค.ศ. 1360) ของทางตะวันตกของอ็องฌู ซึ่งใช้คำว่า “อ็องเฌอแว็ง” (angevin) เป็นคำคุณศัพท์ ราชวงศ์อ็องฌูสืบเชื้อสายมาจากขุนนางชื่อ “แองเชลแจร์[1] (Ingelger)

ราชวงศ์อ็องฌูต่อมาขยายอำนาจการปกครองในบริเวณที่กว้างออกไปจากอ็องฌูเป็นอันมากที่รวมทั้งราชอาณาจักรอังกฤษ, ราชอาณาจักรไอร์แลนด์, ราชอาณาจักรฮังการี, ราชอาณาจักรโครเอเชีย, ราชอาณาจักรโปแลนด์, ราชอาณาจักรเนเปิลส์และซิซิลี, ราชอาณาจักรอัลเบเนีย และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม

อ้างอิง[แก้]

  1. Vauchez, Encyclopedia of the Middle Ages, 65.

ดูเพิ่ม[แก้]