ยุครัฐในอารักขา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เครือจักรภพอังกฤษ
สกอตแลนด์และไอร์แลนด์¹
สาธารณรัฐ

ค.ศ. 1653–ค.ศ. 1659
ธงรัฐในอารักขา ตราแผ่นดิน
คำขวัญ
PAX QUÆRITUR BELLO
สงครามนำมาซึ่งความสงบ
(อังกฤษ: Peace is sought through war)
เพลงชาติ
หลายเพลงที่ไม่เป็นทางการ
เมืองหลวง ลอนดอน
ภาษา อังกฤษ; ไอริช; สกอตส์; สกอตส์เกลิค; เวลช์
การปกครอง สาธารณรัฐ
เจ้าผู้อารักขา
 - ค.ศ. 1653-1658 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
 - ค.ศ. 1658-1659 ริชาร์ด ครอมเวลล์
สภา รัฐสภาผู้อารักขา (1, 2, 3)
ประวัติศาสตร์
 - เครื่องมือของรัฐบาล (ค.ศ. 1653) 16 ธันวาคม ค.ศ. 1653
 - การลาออกของริชาร์ด ครอมเวลล์ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1659
ขนาดพื้นที่ 130,395 กม.2 (50,346 ตร. ไมล์)
เงินตรา ปอนด์สเตอร์ลิง
¹ “เครือจักรภพแห่งอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์” รู้จักกันในชื่อ “รัฐบาลผู้อารักขา” ระหว่างที่อยู่ภาพใต้การปกครองของ “เจ้าผู้อารักขา

ในประวัติศาสตร์อังกฤษ ยุครัฐในอารักขา (อังกฤษ: The Protectorate) คือช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1653-ค.ศ. 1659 ที่เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าผู้อารักขา

ที่มา[แก้]

ก่อนหน้ายุครัฐในอารักขา อังกฤษ (และต่อมาสกอตแลนด์และไอร์แลนด์) อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงจากรัฐสภาตั้งแต่มีพระราชบัญญัติประกาศอังกฤษเป็นเครือจักรภพในปี ค.ศ. 1649 ในปี ค.ศ. 1653 รัฐสภารัมพ์ถูกบังคับให้ยุบโดยกองทหารที่นำโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ที่มีผลมาจากความไม่มีสมรรถภาพและการไม่ยอมยุบตัวเอง แม้ว่าจะมีรัฐสภาแบร์โบนส์ (Barebones Parliament) ที่เสนอโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และผู้นำทางการทหารเข้ามาแทนระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1653 แต่ก็เป็นรัฐสภาที่ยากต่อการควบคุมและเป็นที่เย้ยหยัน

หลังจากยุบรัฐสภาแบร์โบนส์ จอห์น แลมเบิร์ต (John Lambert) ก็เสนอรัฐธรรมนูญที่รู้จักกันว่าเครื่องมือของรัฐบาล (Instrument of Government) ที่ใช้ข้อเสนอสำคัญ (Heads of Proposals) เป็นพื้นฐาน ธรรมนูญฉบับนี้ระบุให้โอลิเวอร์ ครอมเวลล์เป็นเจ้าผู้อารักขาตลอดชีพโดยมีหน้าที่เป็น “ผู้นำทางการศาลและทางการบริหารรัฐบาล” นอกจากนั้นก็ยังมีอำนาจในการเรียกและยุบรัฐสภาแต่ตามธรรมนูญต้องได้รับเสียงข้างมากจากคณะกรรมการกฤษฎีกา แต่ครอมเวลล์ก็เป็นที่นิยมในหมู่ทหารที่ได้สร้างมาตั้งแต่สมัยสงครามกลางเมือง ครอมเวลล์เข้าสาบานเป็นเจ้าผู้อารักขาเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1653


ดูเพิ่ม[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]

  • Durston, Christopher (1998). "The Fall of Cromwell's Major-Generals". English Historical Review' 113 (450): 18–37. ISSN 0013-8266. 
  • Hirst, Derek (1990). "The Lord Protector, 1653–8". In Morrill. Oliver Cromwell and the English Revolution. p. 137. Call Number: DA426 .O45 1990. 
  • Hutton, Ronald (2000). The British Republic 1649–1660 (2nd ed.). Macmillan. pp. 116–118. 
  • Jones, J.R. (1978). Country and Court: England 1658–1714. Edward Arnold. pp. 113–120. 
  • Roots, Ivan (1989). Speeches of Oliver Cromwell. Everyman classics. p. 128. ISBN 0-460-01254-1.