เจ้าผู้อารักขา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เจ้าผู้พิทักษ์ (อังกฤษ: Lord Protector) เป็นตำแหน่งเฉพาะที่ใช้ในอังกฤษในฐานะผู้นำของประเทศซึ่งใช้ได้สองความหมายในช่วงเวลาในประวัติศาสตร์สองสมัย

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์[แก้]

ตำแหน่ง “เจ้าผู้พิทักษ์” เดิมใช้สำหรับเจ้านายหรือขุนนางคนใดคนหนึ่งที่ได้รับอำนาจให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ซึ่งมิใช่ตำแหน่งสำหรับคณะบุคคลที่มีหน้าที่เป็นคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (Regency council)) ขณะที่พระมหากษัตริย์ยังทรงพระเยาว์เกินกว่าที่จะทรงปกครองด้วยพระองค์เองได้

เจ้าผู้อารักขาอังกฤษคนสำคัญ เช่น

เจ้าผู้อารักขาสกอตแลนด์คนสำคัญ เช่น

สมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษ[แก้]

ตำแหน่ง เจ้าผู้พิทักษ์แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ เป็นตำแหน่งประมุขของรัฐระหว่างสมัยไร้กษัตริย์อังกฤษ (English Interregnum) ซึ่งตามมาจากสมัยการปกครองอยู่ชั่วระยะหนึ่งของเครือจักรภพแห่งอังกฤษ ภายใต้ “Council of State” ผู้ที่ดำรงตำแหน่งคนแรกคือโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ที่ดำรงตำแหน่งระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1653 จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1658 และต่อมาโดยริชาร์ด ครอมเวลล์ลูกชาย ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1658 จนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1659ซึ่งเป็นสมัยที่เรียกว่าสมัยรัฐผู้พิทักษ์ (The Protectorate)

ดูเพิ่ม[แก้]

  1. JS Richardson, PSAS, vol. 75, (1940-41), 184-204, "Mural Decorations at Kinneil".