อาร์เซนอลสเตเดียม
ไฮบรี, "บ้านของฟุตบอล"[1] | |
![]() แผนที่โต้ตอบของอาร์เซนอลสเตเดียม | |
| ชื่อเต็ม | อาร์เซนอลสเตเดียม |
|---|---|
| ที่ตั้ง | ไฮบรี, ลอนดอน, อังกฤษ |
| เจ้าของ | อาร์เซนอล |
| ผู้ดำเนินการ | อาร์เซนอล |
| ความจุ | 38,419 (ต่ำสุด), 73,000 (สูงสุด) |
| ขนาดสนาม | 109×73 หลา / 100×67 เมตร[2] |
| การก่อสร้าง | |
| เปิดใช้งาน | 6 กันยายน 1913 |
| ปรับปรุง | 1932-36, 1992-93 |
| ปิด | 7 พฤษภาคม 2006 |
| ทำลาย | 2006; เปลี่ยนเป็นที่พักอาศัย |
| งบประมาณก่อสร้าง | £125,000 (เริ่มสร้างปี1913) £175,000 (ปรับปรุงทศวรรษที่ 1930) |
| สถาปนิก | Archibald Leitch (เริ่มสร้างปี1913) Claude Ferrier และ William Binnie (ปรับปรุงทศวรรษที่ 1930) |
| การใช้งาน | |
| อาร์เซนอล (ค.ศ. 1913–2006) | |
อาร์เซนอลสเตเดียม เป็นสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในย่านไฮบรี ลอนดอนเหนือ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลระหว่างวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1913 จนถึง 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 มักจะเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไฮบรี เนื่องจากตั้งอยู่ในย่านไฮบรี และสโมสรมักจะเรียกสนามแห่งนี้ด้วยชื่อเล่นว่า "บ้านของฟุตบอล"[1]
อาร์เซนอลสเตเดียมเริ่มสร้างในปี 1913 บนสนามพักผ่อนของวิทยาลัยท้องถิ่นแห่งหนึ่งในย่านนี้และมีการปรับปรุงใหม่ครั้งสำคัญๆถึงสองครั้ง ครั้งแรกในราวทศวรรษที่ 1930 คือการปรับปรุงอัฒจันทร์ด้านตะวันออกและตะวันตก และครั้งที่สองตอนปลายทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 ตามเอกสารของ Taylor Report โดยมีการยกเลิกพื้นที่สำหรับการยืนชมเกมทั้งสองข้างสนามออกและทำเป็นที่นั่งทั้งหมดบนอัฒจันทร์ทั้งสี่ด้าน ทำให้สนามสามารถจุผู้ชมได้น้อยลงและเนื่องจากสโมสรต้องการรายได้จากค่าผ่านประตูในแต่ละเกมการแข่งขัน อาร์เซนอลจึงได้ตัดสินใจย้ายสนามเหย้าไปอยู่ที่เอมิเรตส์สเตเดียมในปี 2006 ในปัจจุบัน ไฮบรีได้ปรับปรุงให้เป็นศูนย์รวมอะพาร์ตเมนต์โดยมีการรื้อถอนโครงสร้างของสนามส่วนใหญ่
สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นสนามที่ใช้แข่งขันเกมระดับทีมชาติอังกฤษและเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ รวมไปถึงกีฬาชกมวย, เบสบอล และคริกเก็ตอีกด้วย นอกจากนั้นยังมีสถานรถไฟใต้ดินผ่านโดยในปี ค.ศ. 1932 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีรถไฟใต้ดินอาร์เซนอล" อันเป็นสถานีรถไฟใต้ดินเพียงแห่งเดียวของอังกฤษที่ตั้งชื่อตามสโมสรฟุตบอล
นัดสุดท้ายที่ไฮบิวรี่
[แก้]หนึ่งในเหตุการณ์ที่โรแมนติกและบีบหัวใจที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีกมัน คือ เกม นัดสุดท้ายที่สนามไฮบิวรี่ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2006 ก่อนที่อาร์เซนอลจะย้ายไปสนามเอมิเรตส์ นี่คือช็อตที่ยากที่จะลืมเรียนสำหรับแฟนพันธุ์แท้อย่างพวกเรา
ในเกมที่เจอกับ วีแกน แอธเลติก อาร์เซนอลต้องการชัยชนะเพื่อแซงสเปอร์สขึ้นไปอยู่อันดับ 4 เพื่อคว้าตั๋วไปยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก และในวันนั้น เทียร์รี อองรี ระเบิดฟอร์มทำคนเดียว 3 ประตู ช่วยให้ทีมชนะไป 4-2 โดยประตูในภาพคือลูกจุดโทษซึ่งเป็นประตูปิดท้ายของเขาที่สนามแห่งนี้การก้มลงจูบผืนหญ้าวินาทีหลังจากที่อองรียิงจุดโทษเข้า (ซึ่งเป็นประตูที่ 3 ของเขาในเกมนั้น) เขาไม่ได้วิ่งไปดีใจแบบปกติ แต่เขากลับ คุกเข่าลงแล้วก้มลงจูบพื้นสนามไฮบิวรี่ เป็นภาพที่สื่อถึงความรักและความผูกพันที่มีต่อสนามที่เขาสร้างชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน เขาเคยให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า "มันเป็นการบอกลาบ้านที่แท้จริงของผม"
เสื้อสีแดงเลือดหมูภาพจำที่ชัดเจนอีกอย่างคืออองรีในชุดแข่งสีแดงเลือดหมู ซึ่งเป็นชุดพิเศษที่ทำขึ้นเพื่อรำลึกถึงสีเสื้อตัวแรกที่สโมสรใช้ตอนย้ายมาอยู่ที่ไฮบิวรี่ในปี 1913
การที่อองรีทำแฮตทริกในชุดนี้ในสนามนี้จึงเป็นเหมือนการปิดตำนานอย่างสมบูรณ์แบบชัยชนะเหนืออริตลอดกาลในวันนั้น แฟนบอลไม่ได้แค่ลุ้นผลในสนาม แต่ยังต้องคอยเช็คผลของสเปอร์สที่ไปเยือนเวสต์แฮมด้วย(ซึ่งสเปอร์สแพ้เพราะเหตุการณ์ "อาหารเป็นพิษ"อันโด่งดัง) ชัยชนะในนัดนี้จึงเป็นการส่งอาร์เซนอลไปแชมเปียนส์ลีก พร้อมกับเขี่ยคู่รักคู่แค้นลงไปอยู่อันดับ 5 ในวันอำลาบ้านเก่าพอดี
• ประตูลูกที่ 3 ในเกมนี้ทำให้อองรีทำสถิติยิงให้พรีเมียร์ลีกเกิน 20 ประตูเป็นฤดูกาลที่ 5 ติดต่อกัน
• หลังจบเกม อองรีเป็นคนเดินนำเพื่อนร่วมทีมเดินขอบคุณแฟนบอลรอบสนามเป็นครั้งสุดท้าย ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยน้ำตาและความตื้นตันครับ
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Old Highbury". Flickr. สืบค้นเมื่อ 2007-01-23.
- ↑ "Questions & Answers". Arsenal.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2007-03-14. สืบค้นเมื่อ 2007-01-23.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- ลาก่อน ไฮบิวรี่ เก็บถาวร 2006-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ของสนามอย่างเป็นทางการใน Arsenal.com
- Highbury Square เก็บถาวร 2006-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บอย่างเป็นทางการของการก่อสร้างครั้งใหม่
- Arsenal Stadium เก็บถาวร 2009-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประวัติศาสตร์และรูปภาพที่ Keke's Stadium Mania
- Highbury รูปภาพพาทัวร์สนาม
