ข้ามไปเนื้อหา

การประกวดเพลงยูโรวิชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การประกวดเพลงยูโรวิชัน
ประเภทการประกวดเพลง
สร้างโดยมาร์แซล เบซ็องซง
สร้างจากเทศกาลดนตรีซานเรโม
ดำเนินรายการโดยหลากหลายคน
ผู้ประพันธ์เพลงประกอบมาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย
เพลงเปิดเต เดอุม: Prelude (Marche en rondeau)
เพลงปิดเต เดอุม: Prelude (Marche en rondeau)
ประเทศต้นกำเนิดนานาชาติ
ภาษาต้นฉบับหลายภาษา; ใช้ภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสเป็นหลัก
จำนวนตอนการประกวด 68 ครั้ง
การถ่ายทอดสด 104 ครั้ง
การผลิต
ระยะเวลา~2 ชั่วโมง (รอบรองชนะเลิศ)
~4 ชั่วโมง (รอบชิงชนะเลิศ)
บริษัทผู้ผลิตสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป
การเผยแพร่ต้นฉบับ
ออกอากาศ24 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 (1956-05-24) –
ปัจจุบัน

การประกวดเพลงยูโรวิชัน (อังกฤษ: Eurovision Song Contest; ฝรั่งเศส: Concours Eurovision de la chanson) หรือที่มักเรียกโดยย่อว่า ยูโรวิชัน (อังกฤษ: Eurovision) คือการประกวดเพลงระดับนานาชาติประจำปีที่จัดขึ้นโดยสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) แต่ละประเทศที่เข้าร่วมจะส่งเพลงเข้าประกวด และแล้วจะมีการแสดงสดต่อหน้าสาธารณชน โดยจะถ่ายทอดในสถานีโทรทัศน์ระดับชาติของประเทศสมาชิกผ่านเครือข่ายยูโรวิชันและยูโรเรดิโอ จากนั้นประเทศที่เข้าร่วมจะลงคะแนนให้เพลงของประเทศอื่นเพื่อตัดสินผู้ชนะ

การประกวดมีเค้าโครงมาจากเทศกาลดนตรีซานเรโม ซึ่งจัดที่ลิกูเรียนริเวียราตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 การประกวดเพลงยูโรวิชันมีการจัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1956 (ยกเว้นการประกวดปี 2020 เนื่องจากมาตรการป้องกันโควิด-19) ส่งผลให้เป็นการประกวดเพลงที่ถ่ายทอดทางโทรทัศน์และหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุด ประเทศที่เป็นสมาชิกอีบียูปัจจุบันและประเทศที่เกี่ยวข้องมีสิทธิในการเข้าร่วม โดย ณ ค.ศ. 2024 มีประเทศที่เคยเข้าร่วมการประกวดอย่างน้อยหนึ่งครั้งทั้งหมด 52 ประเทศ นับตั้งแต่การประกวดครั้งแรก แต่ละประเทศสมาชิกจะส่งเพลงต้นฉบับความยาวไม่เกิน 3 นาที โดยจะต้องมีนักร้องหรือกลุ่มคนไม่เกิน 6 คนที่มีอายุ 16 ปีขึ้นไปมาแสดงสด แต่ละประเทศจะให้คะแนน 1–8, 10 และ 12 คะแนนแก่เพลง 10 เพลง โดยพิจารณาจากความคิดเห็นของกลุ่มนักดนตรีมืออาชีพและผู้ชมในประเทศนั้นๆ โดยเพลงที่ได้รับคะแนนมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ นอกจากนี้ยังมีการแสดงอื่นๆ ที่จะจัดขึ้นควบคู่ไปกับการแข่งขัน ได้แก่ การแสดงเปิด การแสดงช่วงพัก และการแสดงรับเชิญโดยนักดนตรีและบุคคลอื่นๆ โดยการแสดงในอดีตมีศิลปินเข้าร่วมแสดงมากมาย เช่น ซีร์ก ดู ซอแลล, มาดอนนา, จัสติน ทิมเบอร์เลก, มิคา, และริตา ออรา และยังรวมถึงการแสดง ริเวอร์แดนซ์ ครั้งแรก เดิมการแข่งขันจะจัดขึ้นในช่วงเย็นของวันหนึ่งๆ เท่านั้น แต่ในปัจจุบันก็ได้มีการขยายตัวมากขึ้น (มีการเข้าร่วมของประเทศนอกทวีปยุโรป เช่น อิสราเอลและออสเตรเลีย) นำไปสู่การนำวิธีการเลื่อนตกชั้นในช่วงทศวรรษ 1990 และระบบรอบรองชนะเลิศในช่วงทศวรรษ 2000 ณ ค.ศ. 2024 เยอรมนีเป็นประเทศที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันมากที่สุด โดยเข้าร่วมทุกครั้งเว้นการประกวดปี 1996 เพียงครั้งเดียว ในขณะที่ไอร์แลนด์และสวีเดนเป็นประเทศที่ชนะการประกวดมากที่สุด โดยทั้งสองประเทศชนะไปเจ็ดครั้ง

การประกวดครั้งหนึ่งมักจัดขึ้นในประเทศที่ชนะการแข่งขันในปีก่อนหน้า โดยเป็นโอกาสในการนำเสนอประเทศและเมืองเจ้าภาพในฐานะจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว นอกเหนือจากสัญลักษณ์ยูโรวิชันหลักที่ใช้เป็นการทั่วไปแล้ว การแข่งขันแต่ละครั้งจะมีธีมการประกวดเฉพาะตัว การประกวดจะออกอากาศในประเทศต่างๆ ทั่วทุกทวีป และมีการออกอากาศทางออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ยูโรวิชันอย่างเป็นทางการตั้งแต่การแข่งขันปี 2001 การประกวดเพลงยูโรวิชันเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ไม่ใช่กีฬาที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกทุกปี โดยมีผู้ชมหลายร้อยล้านคนทั่วโลกรับชมการประกวดสด การเข้าร่วมการแข่งขันของศิลปินมักเป็นจุดเริ่มต้นของสายอาชีพ ในบางกรณีก็ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติอย่างยาวนาน ศิลปินหลายคนจากศิลปินเพลงที่ขายดีที่สุดต่างเคยเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันมาก่อน เช่น แอ็บบา, เซลีน ดิออน, ฆูลิโอ อิเกลเซียส, คลิฟฟ์ ริชาร์ด, และโอลิเวีย นิวตัน-จอห์น อีกทั้งซิงเกิลที่ขายดีที่สุดบางเพลงของโลกได้รับการแสดงในระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกบนเวทียูโรวิชันนี้เอง

แม้ว่าการประกวดจะได้รับความนิยมจากผู้ชมทั้งในประเทศที่เข้าร่วมและไม่เข้าร่วม แต่ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ในด้านคุณภาพทางศิลปะ รวมถึงแง่มุมทางการเมืองที่ถูกมองว่ามีส่วนเกี่ยวข้อง มีการตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับมิตรภาพและความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างประเทศที่อาจส่งผลกระทบต่อผลการประกวด เหตุการณ์ที่เป็นข้อถกเถียง ได้แก่ การถอนตัวของสถานีโทรทัศน์ที่เข้าร่วม การปิดบางภาพหารออกอากาศบางส่วน การตัดสิทธิ์ผู้เข้าแข่งขัน รวมถึงเหตุการณ์ทางการเมืองที่ส่งผลกระทบต่อการเข้าร่วม การประกวดนี้ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีการแสดงบนเวทีที่อลังการมากเกินไปจนลดทอนคุณค่าทางศิลปะ ยูโรวิชันได้รับความนิยมจากเสน่ห์ของการแสดง ความหลากหลายทางดนตรีทั้งแนวเพลงพื้นเมืองและนานาชาติ รวมถึงการเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ส่งผลให้มีฐานกลุ่มผู้คลั่งไคล้ขนาดใหญ่และมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมสมัยนิยม ความนิยมของการประกวดนำไปสู่การสร้างกิจกรรมที่คล้ายคลึงกันหลายรายการ ทั้งที่จัดโดยอีบียูหรือสร้างโดยองค์กรภายนอกอีบียูได้จัดกิจกรรมพิเศษหลายรายการเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบปีที่สำคัญ หรือเพื่อทดแทนกิจกรรมที่ถูกยกเลิกไป

ประวัติ

[แก้]
ลิส อาเซีย ผู้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชันคนแรก ขณะทำการแสดงในการประกวดปี 1958

สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1950 โดยมีสถานีโทรทัศน์เป็นสมาชิก 23 ราย คำว่า "ยูโรวิชัน" เริ่มใช้ครั้งแรกโดยจอร์จ แคมปีย์ นักข่าวชาวอังกฤษ ในหนังสือพิมพ์ อีฟนิงสแตนดาร์ด เมื่อปี 1951 โดยเป็นการกล่าวถึงรายการหนึ่งของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (บีบีซี) ถูกนำมาออกอากาศซ้ำทางสถานีโทรทัศน์ของประเทศเนเธอร์แลนด์[1][2][3] อีบียูได้แต่งตั้งคณะกรรมการชุดหนึ่งขึ้นเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 ซึ่งนำโดยมาร์แซล เบซ็องซง เพื่อหาแนวทางความร่วมมือระหว่างสถานีโทรทัศน์ที่เป็นสมาชิก เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการริเริ่มการประกวดเพลงระหว่างประเทศในยุโรปตามข้อเสนอของแซร์จีโอ ปูกลีเซ ผู้จัดการใหญ่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี (ไร) ซึ่งทั้งหมดเกิดขึ้นภายหลังความสำเร็จในการออกอากาศกิจกรรมสำคัญผ่านเครือข่ายยูโรวิชันในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 เช่น พระราชพิธีราชาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อปี 1953[2][4][5] ต่อมาเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1955 ที่ประชุมใหญ่ของอีบียูเห็นชอบให้จัดการประกวดเพลงขึ้นภายใต้ชื่อเบื้องต้นว่า "ยูโรเปียนกรังด์ปรีซ์" และยอมรับข้อเสนอของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงสวิส (เอสอาร์จี เอสเอสอาร์) ที่จะจัดการประกวดครั้งแรกที่ลูกาโนในช่วงฤดูร้อนของ ค.ศ. 1956[1][2][6] โดยได้รับแรงบันดาลใจสำคัญจากเทศกาลดนตรีซานเรโมของอิตาลี ซึ่งจัดขึ้นตั้งแต่ปี 1951[1] การประกวดเพลงยูโรวิชันถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเป็นการทดสอบการการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ข้ามชาติ การส่งเสริมโทรทัศน์ และกระตุ้นการสร้างสรรค์เพลงต้นฉบับ[7][8][9][2][10]

ในการประกวดครั้งแรก มีประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมดเจ็ดประเทศ โดยเป็นครั้งเดียวที่แต่ละประเทศส่งเพลงเข้าประกวดสองเพลง[11][12] ในการประกวดครั้งนี้ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เจ้าภาพชนะการประกวด ด้วยเพลง "รีแฟรน" โดยลิส อาเซีย[13] การลงคะแนนในการประกวดครั้งแรกจัดขึ้นแบบปิด โดยจะประกาศเฉพาะผู้ชนะบนเวทีเท่านั้น การใช้กระดานคะแนนและการประกาศผลการลงคะแนนต่อสาธารณะเริ่มขึ้นในการประกวดปี 1957 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากรายการ เฟสติวอลออฟบริติชปอปูลาร์ซองส์ ของบีบีซี[14] ต่อมาในการประกวดปี 1958 ได้ริเริ่มธรรมเนียมที่ให้ประเทศผู้ชนะเป็นเจ้าภาพในการประกวดปีถัดไป[15][16] ตลอดระยะเวลาการจัดการประกวด การพัฒนาของเทคโนโลยีต่าง ๆ ได้พัฒนารูปแบบการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชันด้วย เช่น การเริ่มการถ่ายทอดสดภาพสีในการประกวดปี 1968 การเริ่มการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่องในการประกวดปี 2000[4][17][18] การเริ่มถ่ายทอดสดผ่านหน้าจอกว้างในการประกวดปี 2005 รวมถึงการเริ่มถ่ายทอดสดด้วยความละเอียดสูงในการประกวดปี 2007 และด้วยความละเอียดสูงยิ่งยวดในปี 2022[19][20][21]

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 มีเพียง 16 ถึง 18 ประเทศที่เข้าร่วมการประกวดเป็นประจำทุกปี[22] ในเวลาต่อมาประเทศนอกทวีปยุโรปต่างเริ่มเข้าร่วมการประกวด โดยประเทศในทวีปเอเชียงตะวันตกและทวีปแอฟริกาเหนือเริ่มเข้าร่วมการประกวดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 และ 1980 และนอกเหนือจากยูโกสลาเวียแล้ว ก็ไม่มีประเทศกลุ่มสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันเลย[a] หลังจากสิ้นสุดสงครามเย็นเท่านั้นที่ประเทศอื่น ๆ จากยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกได้เข้าร่วมการประกวดเป็นครั้งแรก โดยบางประเทศได้รับหรือได้เอกราชคืนมาในช่วงการแตกแยกของประเทศยูโกสลาเวีย เชโกสโลวาเกีย และสหภาพโซเวียต ส่งผลให้มีสถานีโทรทัศน์สมัครเข้าร่วมมากกว่าจำนวนสถานีที่จะสามารถเข้าร่วมได้ในการประกวดที่จัดขึ้นเพียงคืนเดียวในระยะเวลาที่เหมาะสม จึงมีการทดลองใช้วิธีแก้ปัญหาต่าง ๆ มากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา เช่น ในการประกวดปี 1993 ได้มีการจัด ควาลีฟีกาซียาซามิลล์สตรีท เป็นการประกวดรอบย่อยเพื่อคัดเลือกประเทศไปแข่งขันในการประกวดหลักอีกครั้ง ต่อมาตั้งแต่การประกวดปี 1994 ได้มีการเริ่มใช้ระบบการตกชั้นเพื่อควบคุมจำนวนประเทศที่เข้าร่วมการประกวด โดยประเทศที่มีผลงานแย่ที่สุดจะถูกตัดสิทธิ์จากการเข้าร่วมการประกวดในปีถัดไป[22][23] และตั้งแต่การประกวดปี 2004 ได้เริ่มมีการใช้ระบบรอบรองชนะเลิศ เพื่อให้ประเทศที่สนใจ้ได้เข้าร่วมการประกวดทั้งหมด โดยแต่เดิมมีรอบรองชนะเลิศเพียงรอบเดียว แต่เพิ่มมาเป็นสองรอบตั้งแต่ปี 2008[12][22]

ณ ค.ศ. 2026 ได้มีการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชันแล้ว 69 ครั้ง ส่งผลให้เป็นการประกวดเพลงระดับนานาชาติประจำปีที่ดำเนินมายาวนานที่สุดในโลกตามบันทึกสถิติโลกกินเนสส์[24][25] การประกวดนี้ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในโลก และเป็นหนึ่งในรายการที่ไม่ใช่กีฬาที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก[26][27][28] ตลอดการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชัน 69 ครั้ง ได้มีสถานีโทรทัศน์จากทั้งหมด 52 ประเทศที่ได้เข้าร่วมอย่างน้อยหนึ่งครั้ง โดยมีสถิติสูงสุดคือ 43 ประเทศที่เข้าร่วมในการประกวดครั้งเดียว ซึ่งครั้งแรกคือในการประกวดปี 2008 และต่อมาในปี 2011 และ 2018[12][22]

การประกวดเพลงยูโรวิชันได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี จนกระทั่งเมื่อปี 2020 ซึ่งการประกวดในปีนั้นถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19[12][29] เนื่องจากความไม่แน่นอนที่เกิดจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป และข้อจำกัดต่าง ๆ ที่รัฐบาลของประเทศที่เข้าร่วมกำหนดขึ้น จึงไม่สามารถจัดการประกวดได้ โดยผู้จัดงานได้ผลิตรายการพิเศษ ยูโรวิชัน: ยุโรปไชน์อะไลท์ ขึ้นเป็นการทดแทน โดยเป็นการยกย่องบทเพลงและศิลปินที่ควรจะเข้าร่วมการแข่งขันในปี 2020 ในรูปแบบที่ไม่ใช่การแข่งขัน[29][30][31]

การใช้ชื่อ

[แก้]

การประกวดเพลงยูโรวิชันเคยใช้ชื่อในหลายภาษา โดยการประกวดครั้งแรกใช้ชื่อในสามภาษา ได้แก่ กรันเปรมีโอเออูโรวีซีโอเนเดลลากันโซเนเออูโรปีอา (Gran premio Eurovisione della canzone europea) ในภาษาอิตาลี, กรังด์ปรีซ์เออโรวีซียงเดอลาชานซงเออโรเปนเนอ (Grand Prix Eurovision de la chanson européenne) ในภาษาฝรั่งเศส, และ กรังด์ปรีซ์ออฟเดอะยูโรวิชันซองคอมเพทิชัน (Grand Prix of the Eurovision Song Competition) ในภาษาอังกฤษ[32] นอกจากนี้ ในการประกวดหลายครั้งยังมีการใช้ชื่ออย่างไม่เป็นทางการในหลายภาษา เช่น ยูโรวิชันชลาเกอร์เฟ็สติวอล (Eurovision Schlagerfestival) ในภาษาสวีเดน หรือ อือโรวีซีซ็องเฟ็สติวอล (Eurovisie Songfestival) ในภาษาดัตช์ โดยชื่อปัจจุบันของการประกวดในภาษาอังกฤษ (Eurovision Song Contest) และภาษาฝรั่งเศส (Concours Eurovision de la Chanson) ถูกใช้เป็นชื่อโดยพฤตินัยในช่วงเวลาต่อมา เว้นแต่ในการประกวดปี 1996 ที่ใช้ชื่อ ยูโรซอง (Eurosong) ในภาษาอังกฤษ[33] อีบียูไม่เคยกำหนดชื่อของการประกวดอย่างเป็นทางการจนกระทั่งการประกวด 2004[34][35][ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] เมื่อมีการเปลี่ยนอัตลักษณ์ของการประกวด[22] แนวทางการใช้แบรนด์อย่างเป็นทางการระบุว่าสามารถใช้คำแปลของชื่อได้ขึ้นอยู่กับประเพณีของชาติและการรับรู้แบรนด์ในประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ก็นิยมใช้ชื่อการประกวดเพลงยูโรวิชันดังเดิมเสมอมา[36]

ตลอดการจัดการประกวดมีเพียงสี่ครั้งเท่านั้นที่ตราสัญลักษณ์การประกวดใช้ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศส ได้แก่ในการประกวดปี 1965 และ 1991 ที่ประเทศอิตาลีเจ้าภาพใช้ชื่อในภาษอิตาลี ได้แก่ กรันเปรมีโอเออูโรวีซีโอเนเดลลากันโซเน และ กอนกอร์โซเออูโรวีซีโอเนเดลลากันโซเน ตามลำดับ; และในการประกวดปี 1976 และ 1980 ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์เจ้าภาพเลือกใช้ชื่อ อือโรวีซีซ็องเฟ็สติวอล ในภาษาดัตช์[22]

รูปแบบการประกวด

[แก้]
ตราสัญลักษณ์ของการประกวดที่ใช้ระหว่างปี 2015-2025

ประเทศที่ร่วมเข้าแข่งขันจะเลือกเพลงและนักร้อง ประเทศละหนึ่งชุดโดยใช้ผู้แสดงไม่เกินหกคน ที่จะแสดงสดทางโทรทัศน์ เพลงที่เข้าประกวดต้องเป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่ทั้งเนื้อร้องและทำนอง โดยประเภทของเพลงในการแข่งขันมีความหลากหลาย

ในการตัดสินผู้ชนะ ตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา คะแนนจะถูกแบ่งเป็นสองส่วน คือจากคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของแต่ละประเทศ และจากผู้ชมซึ่งเป็นประชากรในประเทศสมาชิก EBU รวมถึงผู้ชมใน "ส่วนอื่นของโลก" (เริ่มตั้งแต่ปี 2023) โดยแต่ละประเทศจะใช้คะแนนจากคณะกรรมการ (Jury Vote) และจากการโหวตของผู้ชมทางโทรศัพท์/การส่งเอสเอ็มเอส/การโหวตผ่านแอพ/การโหวตผ่านเว็บไซต์ (Televote) อย่างละครึ่งหนึ่ง ซึ่งแต่ละประเทศไม่มีสิทธิตัดสินหรือโหวตให้กับประเทศของตัวเอง ทุกประเทศมีโอกาสได้คะแนนเท่ากันโดยไม่คำนึงถึงปัจจัยอื่น ๆ ด้วยเหตุนั้นประเทศรัสเซียจึงมีโอกาสได้คะแนนเท่ากับโมนาโก

ประเทศที่ได้คะแนนมากที่สุดสองอันดับแรกจะได้ 12 และ 10 คะแนน ส่วนอันดับสามถึงสิบจะได้คะแนนตั้งแต่ 8 จนถึง 1 คะแนน โดยในการประกาศผลช่วงท้ายของการถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศ จะแบ่งเป็นสองช่วง ได้แก่

  • คะแนนจากคณะกรรมการ โดยประเทศที่ได้ 1-8 และ 10 คะแนน ตัวเลขจะปรากฏบนกระดานคะแนนดิจิทัล ส่วนประเทศที่ได้ 12 คะแนน (อังกฤษ: Twelve Points, ฝรั่งเศส: Douze Points) ตัวแทนของแต่ละประเทศจะเป็นผู้ประกาศ
  • คะแนนจากการโหวตของผู้ชม ทางโทรศัพท์ ข้อความสั้น และ แอพ พิธีกรจะเป็นผู้ประกาศเอง โดยในปี 2016-2018 จะประกาศเลขคะแนน ตามด้วยชื่อประเทศที่ได้คะแนนจากการโหวต เรียงจากต่ำสุดไปสูงสุด สำหรับการประกวดตั้งแต่ปี 2019–2025 จะประกาศคะแนนจากผู้ชมของแต่ละประเทศ เรียงตามลำดับประเทศที่ได้คะแนนคณะกรรมการ จากต่ำสุดไปหาสูงสุด และในปี 2026 แม้จะใช้วิธีการประกาศคะแนนจากผู้ชมเช่นเดิม แต่เมื่อเหลือประเทศที่ได้คะแนนจากคณะกรรมการสูงสุดแต่ยังไม่ประกาศคะแนนจากผู้ชม กับประเทศที่ได้คะแนนรวมสูงสุดในเวลานั้น พิธีกรจะประกาศชื่อประเทศผู้ชนะแทน

ประเทศที่ได้คะแนนจากทั้งสองส่วนข้างต้นรวมกันมากที่สุด จะเป็นผู้ชนะของการประกวดปีนั้น ๆ หากเกิดกรณีที่มีประเทศที่มีคะแนนเท่ากัน จะตัดสินที่คะแนนรวมจากการโหวตของผู้ชม หากยังเท่ากันจะนับจำนวนคะแนนจากการโหวตของผู้ชมที่ได้รับ เรียงจากคะแนนสูงสุดที่ได้รับไปยังคะแนนต่ำสุด หากคะแนนเท่ากันอีก ประเทศที่มีลำดับการแสดงก่อนจะเป็นผู้ชนะ

ประเทศของผู้ชนะจะได้รับถ้วยหรือเหรียญรางวัล และเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดปีต่อไป โดยประเทศเจ้าภาพกับประเทศที่ออกค่าใช้จ่ายให้กับทาง EBU มากที่สุด ได้แก่ สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี สเปน และ อิตาลี (ซึ่งเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า กลุ่มประเทศ "บิ๊กไฟว์") จะสามารถส่งทีมเข้าประกวดในรอบชิงชนะเลิศได้โดยอัตโนมัติ (ในปี 2015 ออสเตรเลียได้รับสิทธิ์เข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติเป็นกรณีพิเศษเพิ่มเติมอีกหนึ่งประเทศ ในโอกาสครบรอบ 60 ปีการประกวด) ส่วนประเทศที่เหลือทั้งหมดต้องเข้าประกวดรอบคัดเลือก ซึ่งมีสองวันและคัดประเทศเข้ารอบชิงชนะเลิศวันละสิบประเทศ ทำให้รอบชิงชนะเลิศมีประเทศเข้าประกวดทั้งหมด 26 ประเทศ ส่วนในปีที่ประเทศในกลุ่มบิ๊กไฟว์เป็นเจ้าภาพ จะมีชาติที่เข้าร่วมประกวดรอบชิงชนะเลิศรวม 25 ประเทศ

สำหรับในการประกวดปี 2023 ยูเครน ประเทศผู้ชนะการประกวดปีก่อนหน้า ไม่สามารถจัดงานได้เนื่องจากยังอยู่ในภาวะสงคราม สหราชอาณาจักรที่ได้ลำดับที่สองในการประกวดคราวเดียวกันนั้น จึงรับหน้าที่จัดประกวดแทน แต่ยูเครนก็ยังได้รับสิทธิ์เข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติตามธรรมเนียมเช่นเดิม ดังนั้นจึงมีชาติที่เข้าร่วมการประกวดในรอบชิงชนะเลิศปีดังกล่าวรวม 26 ประเทศ แม้จะมีหนึ่งในกลุ่มประเทศบิ๊กไฟว์เป็นเจ้าภาพก็ตาม

การออกอากาศ

[แก้]

การประกวดเริ่มมีการออกอากาศทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ถือเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีต่อเนื่องยาวที่สุดในโลก และมีผู้ชมที่ไม่ใช่การแข่งขันกีฬามากที่สุด[37] โดยมีผู้ชมระหว่าง 100 ล้าน - 600 ล้านคน[38][39] ออกอากาศทั่วทั้งยุโรป และยังแพร่ภาพใน ออสเตรเลีย แคนาดา อียิปต์ ฮ่องกง อินเดีย จอร์แดน เกาหลี นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ และ สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ประเทศเหล่านี้จะไม่ได้ร่วมแข่งขันก็ตาม

ตั้งแต่ปี 2000 การแข่งขันได้มีการแพร่ภาพทางอินเทอร์เน็ต[40] และในปี 2015 สหภาพฯ ได้เปิดช่องทางการถ่ายทอดสดผ่านยูทูบ[41]

ผู้มีชื่อเสียงจากการประกวด

[แก้]

ศิลปินดังที่ชนะเลิศจากรายการนี้ เช่น เซลีน ดิออน (สวิสเซอร์แลนด์) ปี 1988, แอ็บบ้า (สวีเดน) ปี 1974, ดานา อินเตอร์เนชันแนล (อิสราเอล) ปี 1998, ลอร์ดิ (ฟินแลนด์) ปี 2006, มาริยา เชริโฟวิช (Marija Šerifović) จากประเทศเซอร์เบีย ปี 2007, ดิมา บิลาน (Dima Bilan) จากรัสเซีย ปี 2008 และ อเล็กซานเดอร์ รืยบัค (Alexander Rybak) จากนอร์เวย์ ปี 2009 และเลนา เมเยอร์-ลันดรุท (Lena Meyer-Landrut) จากเยอรมนี ปี 2010

ภาพรวม

[แก้]
ครั้งที่ ปี วันที่แข่ง
รอบชิงชนะเลิศ		 สถานีโทรทัศน์เจ้าภาพ สถานที่ เมืองเจ้าภาพ ประเทศที่เข้าร่วม ประเทศที่ชนะ อ้างอิง
ทั้งหมด ในรอบชิงชนะเลิศ
1 1956 24 พ.ค. เอสอาร์จี เอสเอสอาร์/แอร์เรเอซเซอี โรงละครกูร์ซาอัล ลูกาโน 7[b]   สวิตเซอร์แลนด์ [42][6]
2 1957 3 มี.ค. อาแอร์เด/ฮาแอร์ กรอแซร์เซนเดซาลเดอเฮสซิสเชอร์รุนท์ฟุงค์ แฟรงก์เฟิร์ต 10  เนเธอร์แลนด์ [43][44]
3 1958 12 มี.ค. เอ็นทีเอส อาโฟรสตูดิโอ ฮิลเวอร์ซัม  ฝรั่งเศส [45][15]
4 1959 11 มี.ค. แอร์เตแอ็ฟ ปาแลเดแฟ็สตีวาล กาน 11  เนเธอร์แลนด์ [46][47]
5 1960 29 มี.ค. บีบีซี รอยัลเฟสติวัลฮอลล์ ลอนดอน 13  ฝรั่งเศส [48][49]
6 1961 18 มี.ค. แอร์เตแอ็ฟ ปาแลเดแฟ็สตีวาล กาน 16  ลักเซมเบิร์ก [50][51]
7 1962 18 มี.ค. เซแอลเต วีลาลูวีญี นครลักเซมเบิร์ก  ฝรั่งเศส [52][53]
8 1963 23 มี.ค. บีบีซี ศูนย์โทรทัศน์บีบีซี ลอนดอน  เดนมาร์ก [54][55]
9 1964 21 มี.ค. เดแอร์ หอจัดแสดงทิโวลิส โคเปนเฮเกน  อิตาลี [56][57]
10 1965 20 มี.ค. ไร หอจัดแสดงไร เนเปิลส์ 18  ลักเซมเบิร์ก [58][59]
11 1966 5 มี.ค. เซแอลเต วีลาลูวีญี นครลักเซมเบิร์ก  ออสเตรีย [60][61]
12 1967 8 เม.ย. โอแอร์เอ็ฟ กรอแซร์เฟ็สตซาล พระราชวังโฮฟบวร์ค เวียนนา 17  สหราชอาณาจักร [62][63]
13 1968 6 เม.ย. บีบีซี รอยัลอัลเบิร์ตฮอลล์ ลอนดอน  สเปน [64][65]
14 1969 29 มี.ค. เตอูเบเอ ตีอาโครรีอัล มาดริด 16 [66][67]
15 1970 21 มี.ค. เอ็นโอเอส ศูนย์การประชุมไรอัมสเตอร์ดัม อัมสเตอร์ดัม 12  ไอร์แลนด์ [68][69]
16 1971 3 เม.ย. อาร์ทีอี โรงละครไกอาตี ดับลิน 18  โมนาโก [70][71]
17 1972 25 มี.ค. บีบีซี หอประชุมอัชเชอร์ เอดินบะระ  ลักเซมเบิร์ก [72][73]
18 1973 7 เม.ย. เซแอลเต โรงละครเทศบาลแห่งใหม่ นครลักเซมเบิร์ก 17  ลักเซมเบิร์ก [74][75]
19 1974 6 เม.ย. บีบีซี ไบรตันโดม ไบรตัน  สวีเดน [76][77]
20 1975 22 มี.ค. เอสแอร์ สต็อกโฮล์มสเมสซัน สต็อกโฮล์ม 19  เนเธอร์แลนด์ [78][79]
21 1976 3 เม.ย. เอ็นโอเอส ศูนย์การประชุมแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ เดอะเฮก 18  สหราชอาณาจักร [80][81]
22 1977 7 พ.ค.[c] บีบีซี ศูนย์การประชุมเวมบลีย์ ลอนดอน  ฝรั่งเศส [82][83]
23 1978 22 เม.ย. เตแอ็ฟเอิง ศูนย์การประชุมปารีส ปารีส 20  อิสราเอล [84][85]
24 1979 31 มี.ค. ไอบีเอ ศูนย์นิทรรศการนานาชาติ เยรูซาเลม 19  อิสราเอล [86][87]
25 1980 19 เม.ย. เอ็นโอเอส ศูนย์การประชุมแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ เดอะเฮก  ไอร์แลนด์ [88][89]
26 1981 4 เม.ย. อาร์ทีอี อาร์ดีเอส ซิมมอนส์คอร์ท ดับลิน 20  สหราชอาณาจักร [90][91]
27 1982 24 เม.ย. บีบีซี ศูนย์การประชุมนานาชาติฮาร์โรเกต ฮาร์โรเกต 18  เยอรมนี [92][93]
28 1983 23 เม.ย. อาแอร์เด/เบแอร์ รูดี-เซ็ดล์มาแยร์-ฮัลเลอ มิวนิก 20  ลักเซมเบิร์ก [94][95]
29 1984 5 พ.ค. อาร์ทีแอล โรงละครเทศบาลนครลักเซมเบิร์ก นครลักเซมเบิร์ก 19  สวีเดน [96][97]
30 1985 4 พ.ค. เอสเวียเทีย สแกดิเนเวียม กอเทนเบิร์ก  นอร์เวย์ [98][99]
31 1986 3 พ.ค. เอ็นอาร์เค กรีกฮอเลน บาร์เกิน 20  เบลเยียม [100][101]
32 1987 9 พ.ค. แอร์เตเบแอ็ฟ พระราชวังซ็องแต็งแนร์ บรัสเซลส์ 22  ไอร์แลนด์ [102][103]
33 1988 30 เม.ย. อาร์ทีอี อาร์ดีเอส ซิมมอนส์คอร์ท ดับลิน 21   สวิตเซอร์แลนด์ [104][105]
34 1989 6 พ.ค. เอสอาร์จี เอสเอสอาร์/เตแอ็สแอร์ พระราชวังโบลิเยอ โลซาน 22  ยูโกสลาเวีย [106][107]
35 1990 5 พ.ค. เจอาร์ที/แอร์เตเซ หอจัดแสดงวาโตรสลาฟ ลิซินสกี ซาเกร็บ  อิตาลี [108][109]
36 1991 4 พ.ค. ไร ซีเนซิตตะ (สตูดิโอ 15) โรม  สวีเดน [110][111]
37 1992 9 พ.ค. เอสเวียเทีย มัลเมออิสตาดิอน มัลเมอ 23  ไอร์แลนด์ [112][113][114]
38 1993 15 พ.ค. อาร์ทีอี กรีน เกลน์สอะรีนา มิลล์สตรีท 25  ไอร์แลนด์ [115][116]
39 1994 30 เม.ย. โรงละครพอยท์ ดับลิน  ไอร์แลนด์ [117][118]
40 1995 13 พ.ค. 23  นอร์เวย์ [119][120]
41 1996 18 พ.ค. เอ็นอาร์เค ออสโลสเปกตรัม ออสโล  ไอร์แลนด์ [121][122]
42 1997 3 พ.ค. อาร์ทีอี โรงละครพอยท์ ดับลิน 25  สหราชอาณาจักร [123][124]
43 1998 9 พ.ค. บีบีซี สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ เบอร์มิงแฮม  อิสราเอล [125][126]
44 1999 29 พ.ค. ไอบีเอ ศูนย์นิทรรศการนานาชาติ เยรูซาเลม 23  สวีเดน [127][128]
45 2000 13 พ.ค. เอสเวียเทีย สต็อกโฮล์มโกลบอะรีนา สต็อกโฮล์ม 24  เดนมาร์ก [129][130]
46 2001 12 พ.ค. เดแอร์ สนามกีฬาพาร์เกิน โคเปนเฮเกน 23  เอสโตเนีย [131][132]
47 2002 25 พ.ค. เอเตเว ซากูซูร์ฮอล์ ทาลลินน์ 24  ลัตเวีย [133][134]
48 2003 24 พ.ค. แอลเตเว สคอนโตฮอลล์ รีกา 26  ตุรกี [135][136]
49 2004 15 พ.ค. เทเรเท อับดี อิเปกชึอะรีนา อิสตันบูล 36 24  ยูเครน [137][138]
50 2005 21 พ.ค. แอนแตอู ปาลาตส์สปอร์ต เคียฟ 39  กรีซ [139][140]
51 2006 20 พ.ค. เอเรต ศูนย์กีฬาโอลิมปิกในร่มโอ.เอ.ซี.เอ เอเธนส์ 37  ฟินแลนด์ [141][142]
52 2007 12 พ.ค. อือเล ฮาร์ตวอลล์อะรีนา เฮลซิงกิ 42  เซอร์เบีย [20][143]
53 2008 24 พ.ค. อือร์เตเซ เบลเกรดอะรีนา เบลเกรด 43 25  รัสเซีย [144][145]
54 2009 16 พ.ค. ซีวันอาร์ โอลีมปิสกิอะเรนา มอสโก 42  นอร์เวย์ [146][147]
55 2010 29 พ.ค. เอ็นอาร์เค เทเลนอร์อารีนา ออสโล 39  เยอรมนี [148]
56 2011 14 พ.ค. เอ็นเดแอร์/อาแอร์เด เอ็ชปปริทอาเรนา ดึสเซิลดอร์ฟ 43  อาเซอร์ไบจาน [149]
57 2012 26 พ.ค. ไอตีวี บากูคริสตัลฮอลล์ บากู 42 26  สวีเดน [150]
58th 2013 18 พ.ค. เอสเวียเทีย มัลเมออะเรนา มัลเมอ 39  เดนมาร์ก [151]
59 2014 10 พ.ค. เดแอร์ บีอะดอบเบิลวีแฮลอันเนอ โคเปนเฮเกน 37  ออสเตรีย [152]
60 2015 23 พ.ค. โอแอร์เอ็ฟ วีเนิร์ชทัทฮัลเลอ เวียนนา 40 27  สวีเดน [153]
61 2016 14 พ.ค. เอสเวียเทีย เอริกสันโกลบ สต็อกโฮล์ม 42 26  ยูเครน [154]
62 2017 13 พ.ค. ยูเอ:พีบีซี ศูนย์นิทรรศการนานาชาติ เคียฟ  โปรตุเกส [155]
63 2018 12 พ.ค. เอร์เตเป อัลติสอาเรนา ลิสบอน 43  อิสราเอล [156]
64 2019 18 พ.ค. ไอพีบีซี เอ็กซ์โปเทลอาวีฟ เทลอาวีฟ 41  เนเธอร์แลนด์ [157]
ยกเลิก 2020 16 พ.ค. เอ็นพีโอ/เอ็นโอเอส/อาโฟรโทรส รอตเทอร์ดามอะฮอย รอตเทอร์ดาม 41 26 ไม่มีผู้ชนะ [158]
65 2021 22 พ.ค. เอ็นพีโอ/เอ็นโอเอส/อาโฟรโทรส รอตเทอร์ดามอะฮอย รอตเทอร์ดาม 39 26  อิตาลี [159][160]
66 2022 14 พ.ค. ไร ปาลาสปอร์ตโอลิมปิโก ตูริน 40 25  ยูเครน [161]
67 2023 13 พ.ค. บีบีซี เอ็มแอนด์เอสแบงก์อารีนาลิเวอร์พูล ลิเวอร์พูล 37 26  สวีเดน [162]
68 2024 11 พ.ค. เอสเวียเทีย มัลเมออะเรนา มัลเมอ 25[d]   สวิตเซอร์แลนด์ [163]
69 2025 17 พ.ค. เอสอาร์จี เอสเอสอาร์ ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอ บาเซิล 26  ออสเตรีย [164]
70 2026 16 พ.ค. โอแอร์เอ็ฟ วีเนิร์ชทัทฮัลเลอ เวียนนา 35 25  บัลแกเรีย [165]
71 2027 15 พ.ค. เบอนาแต อาเรนาบูร์กาส บูร์กาส รอประกาศ

คำขวัญ

[แก้]
ปี ประเทศ เมือง คำขวัญ/ธีม คำแปลภาษาไทย
2002 ประเทศเอสโตเนีย เอสโตเนีย ทาลลินน์ A Modern Fairytale เทพนิยายสมัยใหม่
2003 ประเทศลัตเวีย ลัตเวีย รีกา Magical Rendezvous จุดนับพบต้องมนต์ขลัง
2004 ประเทศตุรกี ตุรกี อิสตันบูล Under The Same Sky ใต้ฟ้าเดียวกัน
2005 ประเทศยูเครน ยูเครน เคียฟ Awakening ปลุกให้ตื่น
2006 ประเทศกรีซ กรีซ เอเธนส์ Feel The Rhythm! สัมผัสถึงจังหวะดนตรี!
2007 ประเทศฟินแลนด์ ฟินแลนด์ เฮลซิงกิ True Fantasy จินตนาการที่เป็นจริง
2008 ประเทศเซอร์เบีย เซอร์เบีย เบลเกรด Confluence of Sound การชุมนุมของเสียงเพลง
2009 ประเทศรัสเซีย รัสเซีย มอสโก ไม่มี -
2010 ประเทศนอร์เวย์ นอร์เวย์ ออสโล Share The Moment! ร่วมแบ่งปันเรื่องราว
2011 ประเทศเยอรมนี เยอรมนี ดึสเซิลดอร์ฟ Feel Your Heart Beat! สัมผัสจังหวะหัวใจคุณ!
2012 ประเทศอาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจาน บากู Light Your Fire! เติมไฟในตัวคุณ!
2013 ประเทศสวีเดน สวีเดน มัลเมอ We Are One เราเป็นหนึ่ง
2014 ประเทศเดนมาร์ก เดนมาร์ก โคเปนเฮเกน #JoinUs #มาร่วมกับเรา
2015 ประเทศออสเตรีย ออสเตรีย เวียนนา Building Bridges ก่อร่างสร้างสะพาน
2016 ประเทศสวีเดน สวีเดน สต็อกโฮล์ม Come Together มาสนุกร่วมกัน
2017 ประเทศยูเครน ยูเครน เคียฟ Celebrate Diversity เฉลิมฉลองความหลากหลาย
2018 ประเทศโปรตุเกส โปรตุเกส ลิสบอน All Aboard! มารวมตัวกัน!
2019 ประเทศอิสราเอล อิสราเอล เทลอาวีฟ Dare To Dream กล้าที่จะฝัน
2020 ประเทศเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ รอตเทอร์ดาม Open Up1 เปิดใจ
2021 ประเทศเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ รอตเทอร์ดาม
2022 ประเทศอิตาลี อิตาลี ตูริน The Sound of Beauty มนต์เสน่ห์แห่งเสียงเพลง
2023 สหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักร ลิเวอร์พูล United by Music2 รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี
2024 ประเทศสวีเดน สวีเดน มัลเมอ
2025 ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ บาเซิล Welcome Home3 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
2026 ประเทศออสเตรีย ออสเตรีย เวียนนา United by Music2 รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี
2027 ประเทศบัลแกเรีย บัลแกเรีย บูร์กาส
1.^ การประกวดปี 2020 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2.^ นับแต่การประกวดในปี 2024 เป็นต้นมา อีบียูให้ใช้คำขวัญนี้เป็นคำขวัญประจำรายการ[166]
3.^ แม้ "รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี" (United by Music) จะเป็นคำขวัญประจำรายการ แต่เอสอาร์จี เอสเอสอาร์ สถานีโทรทัศน์เจ้าภาพ ใช้ "ยินดีต้อนรับกลับบ้าน" (Welcome Home) เป็นคำขวัญและแนวคิดสำคัญของการประกวดปีนี้

รายชื่อผู้ชนะ

[แก้]
ดารา ผู้ชนะในปี 2026
ผู้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ปี ประเทศ เพลง ศิลปิน
1956   สวิตเซอร์แลนด์ "รีแฟรน" ลิส อาเซีย
1957  เนเธอร์แลนด์ "เนทัลสตูน" คอร์รี บร็อคเคน
1958  ฝรั่งเศส "โดร์ส มงนามูร์" อองเดร คลาโว
1959  เนเธอร์แลนด์ "อึนเบต์เย" เท็ดดี ชอลเทน
1960  ฝรั่งเศส "ตอมปิลลีบี" ฌักลีน โบเยร์
1961  ลักเซมเบิร์ก "นูเลซามูเรอซ์" ฌ็อง-โกลด ปัสกาล
1962  ฝรั่งเศส "เอิงพรีมีแอรามูร์" อีซาแบล ออเบรต์
1963  เดนมาร์ก "ดานเซวีเซ" เกรเธ และเยอร์เกน อิงมันน์
1964  อิตาลี "นอโนเลตา" จีลโยลา ซินเกวตตี
1965  ลักเซมเบิร์ก "ปูเปเดอซีร์ ปูเปเดอซง" ฟร็องส์กาล
1966  ออสเตรีย "แมร์ซีเชรี" อูโด เจอร์เกนส์
1967  สหราชอาณาจักร "พัพเพ็ตออนอะสตริง" แซนดี ชอว์
1968  สเปน "ลาลาลา" มาสซิเอล
1969  สเปน "วีโวกันตันโด" ซาโลเม
 สหราชอาณาจักร "บูมแบง-อะ-แบง" ลูลู
 เนเธอร์แลนด์ "เดอทรูบาดูร์" เลนนี คูร์
 ฝรั่งเศส "เอิงฌูร์ เอิงน็องฟ็อง" ฟรีดา บอกาลา
1970  ไอร์แลนด์ "ออลไคนส์ออฟเอเวอรีติง" ดานา
1971  โมนาโก "เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์" เซเวอรีน
1972  ลักเซมเบิร์ก "อาเปรตัว" วิกกี ลีอันโดรส
1973  ลักเซมเบิร์ก "ตูเตเรกอนแนตรา" อันเนอ-มารี ดาวิด
1974  สวีเดน "วอเตอร์ลู" แอ็บบา
1975  เนเธอร์แลนด์ "ดิง-อะ-ดอง" ทีช-อิน
1976  สหราชอาณาจักร "เซฟยัวร์คิสเซสฟอร์มี" บราเธอร์ฮูดออฟแมน
1977  ฝรั่งเศส "ลัวโซเอล็องฟ็องต์" มารี ไมรีอัม
1978  อิสราเอล "อา-บา-นี-บี" อิซฮาร์ โคเฮนและเดอะอัลฟาเบตา
1979  อิสราเอล "ฮัลเลลูยาห์" มิลก์แอนด์ฮันนี
1980  ไอร์แลนด์ "วอตส์อนาเธอร์เยียร์" จอห์นนี โลแกน
1981  สหราชอาณาจักร "เมกกิงยัวร์ไมนด์อัพ" บักส์ฟิซ
1982  เยอรมนี "ไอน์บิสเชินฟรีดึน" นีโคล
1983  ลักเซมเบิร์ก "ซีลาวีเอกาโด" กอรินเน แอร์แม็ส
1984  สวีเดน "ดิกกี-ลู ดิกกี-เลย์" เฮอร์รีส์
1985  นอร์เวย์ "ลาเดสวินย์" บ็อบบีซอกส์!
1986  เบลเยียม "แฌมลาวี" ซันดรา คิม
1987  ไอร์แลนด์ "โฮลด์มีนาว" จอห์นนี โลแกน
1988   สวิตเซอร์แลนด์ "เนอปาร์เตปาซองมัว" เซลีน ดิออน
1989  ยูโกสลาเวีย "ร็อกมี" ริวา
1990  อิตาลี "อินซีเอเม: 1992" โตโต กูตุกโน
1991  สวีเดน "ฟองกาดออฟเอนสตอร์มวีนด์" คาโรลา
1992  ไอร์แลนด์ "วายมี" ลินดา มาร์ติน
1993  ไอร์แลนด์ "อินยัวร์อายส์" เนียมห์ คาวานาห์
1994  ไอร์แลนด์ "ร็อกแอนด์โรลคิดส์" พอล แฮริงตันและชาร์ลี แมคเกตติแกน
1995  นอร์เวย์ "นอคเทิร์น" ซีเคร็ตการ์เดน
1996  ไอร์แลนด์ "เดอะวอยซ์" เอเมียร์ ควินน์
1997  สหราชอาณาจักร "เลิฟไชน์อะไลต์" คาทรินาแอนด์เดอะเวฟส์
1998  อิสราเอล "ดีวา" ดานาอินเตอร์แนชนัล
1999  สวีเดน "เทกมีทูยัวร์เฮเวน" ชาร์ลอตต์ นิลสัน
2000  เดนมาร์ก "ฟลายออนเดอะวิงส์ออฟเลิฟ" โอลเซนบราเธอร์ส
2001  เอสโตเนีย "เอเวอรีบอดี" ตาเนล ปาดาร์, เดฟ เบนตัน และทูเอ็กซ์แอล
2002  ลัตเวีย "ไอวันนา" มารี เอ็น
2003  ตุรกี "เอเวอรีเวย์แดตไอแคน" เซอร์ทับ เอเรเนอร์
2004  ยูเครน "ไวลด์แดนเซส" รุสลานา
2005  กรีซ "มายนัมเบอร์วัน" เอเลนา ปาปารีซู
2006  ฟินแลนด์ "ฮาร์ดร็อกฮัลเลลูยา" ลอร์ดิ
2007  เซอร์เบีย "โมลิทวา" มาริยา เชรีฟอวิช
2008  รัสเซีย "บีลีฟ" ดิมา บิลาน
2009  นอร์เวย์ "แฟรีเทล" อเล็กซานเดอร์ รืยบัค
2010  เยอรมนี "แซทเทิลไลต์" เลนา
2011  อาเซอร์ไบจาน "รันนิงสแกร์" เอ็ลและนิกกิ
2012  สวีเดน "ยูโฟเรีย" ลอรีน
2013  เดนมาร์ก "โอลีเทียร์ดรอปส์" เอมเมลี เด ฟอเรสต์
2014  ออสเตรีย "ไรซ์ไลก์อะฟีนิกซ์" คอนชิตา เวิสต์
2015  สวีเดน "ฮีโรส์" มอนส์ เซลเมร์เลิฟ
2016  ยูเครน "1944" จามาลา
2017  โปรตุเกส "อามาร์เปโลสโดอิส" ซัลวาโดร์ ซูบรัล
2018  อิสราเอล "ทอย" เนตตา บาร์ซิไล
2019  เนเธอร์แลนด์ "อาร์เคด" ดันแคน ลอว์เรนซ์
2020 ยกเลิกเนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19
2021  อิตาลี "ซิตตีเอบูโอนี" โมเนสกิน
2022  ยูเครน "สแตฟานียา" กาลูชอร์แกสตรา
2023  สวีเดน "แทดทู" ลอรีน
2024   สวิตเซอร์แลนด์ "เดอะโคด" เนโม
2025  ออสเตรีย "เวสทิดเลิฟ" เจเจ
2026  บัลแกเรีย "บังการังกา" ดารา

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ อย่างไรก็ตาม การประกวดเพลงอินเตอร์วิชันซึ่งจัดขึ้นโดยองค์กรวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์ระหว่างประเทศ (โออีแอร์เต) เพื่อทดแทนการประกวดเพลงยูโรวิชันในประเทศฝั่งตะวันออกและที่จัดขึ้นเพียงสี่ครั้งระหว่างปี 1977–1980 ได้มีประเทศจากฝั่งตะวันตก รวมถึงประเทศนอกทวีปยุโรป เช่น ประเทศแคนาดา เข้าร่วมการประกวดด้วย
  2. ↑ ในการประกวดปีแรกแต่ละประเทศจะส่งผลงานเข้าประกวดประเทศละ 2 เพลง
  3. ↑ เดิมมีกำหนดจัดการประกวดในวันที่ 2 เมษายนแต่ได้เกิดการประท้วงของช่างกล้องและเจ้าหน้าที่เทคนิคของบีบีซีเสียก่อน จึงได้มีการเลื่อนมาจัดในวันที่ 7 พฤษภาคม
  4. ↑ เดิมจะมี 26 ประเทศที่จะทำการแสดงในรอบชิงชนะเลิศ แต่เนเธอร์แลนด์ถูกตัดสิทธิ์ภายหลังรอบรองชนะเลิศรอบที่ 2

แหล่งอ้างอิง

[แก้]

รายการอ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 Roxburgh 2012, pp. 93–96.
  2. 1 2 3 4 Jaquin, Patrick (1 ธันวาคม 2004). "Eurovision's Golden Jubilee". European Broadcasting Union. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 สิงหาคม 2004. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Campey, George (5 พฤศจิกายน 1951). "And now– Eurovision". Evening Standard. London, United Kingdom. น. 9. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2025 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 "Eurovision: About us – who we are". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Sommerlad, Joe (18 พฤษภาคม 2019). "Eurovision 2019: What exactly is the point of the annual song contest and how did it begin?". The Independent. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 O'Connor 2010, pp. 8–9.
  7. ↑ Österdahl, Martin (2023). "Foreword". ใน Dubin, Adam; Vuletic, Dean; Obregón, Antonio (บ.ก.). The Eurovision Song Contest: an academic phenomenon. London; New York: Routledge, Taylor & Francis Group. น. xii. ISBN 978-1-03-203774-5.
  8. ↑ "The Origins of Eurovision". Eurovision Song Contest. 27 พฤษภาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 เมษายน 2023. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Vuletic, Dean (2023). "The Grand Tour: the origins of the Eurovision Song Contest as a cultural phenomenon". ใน Dubin, Adam; Vuletic, Dean; Obregón, Antonio (บ.ก.). The Eurovision Song Contest: an academic phenomenon. London; New York: Routledge, Taylor & Francis Group. น. 8. ISBN 978-1-03-203774-5.
  10. ↑ "Règlement du Grand Prix Eurovision 1956 de la Chanson Européenne (version définitive)" [Rules of the Grand Prix of the Eurovision Song Competition 1956 (final version)] (PDF) (ภาษาฝรั่งเศส). Geneva, Switzerland: European Broadcasting Union (EBU). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 20 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Eurovision Song Contest: In a Nutshell". Eurovision Song Contest. 31 มีนาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 3 4 "Eurovision Song Contest: Facts & Figures". Eurovision Song Contest. 12 มกราคม 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Eurovision Song Contest: Winners". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Roxburgh 2012, p. 152.
  15. 1 2 O'Connor 2010, pp. 12–13.
  16. ↑ Roxburgh 2012, p. 160.
  17. ↑ "Eurovision Song Contest: London 1968". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Laven, Philip (กรกฎาคม 2002). "Webcasting and the Eurovision Song Contest". European Broadcasting Union. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 พฤษภาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Polishchuk, Tetiana (17 พฤษภาคม 2005). "Eurovision to Be Broadcast in Widescreen, With New Hosts". The Day. Kyiv, Ukraine. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. 1 2 "Eurovision Song Contest: Helsinki 2007". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Cafarelli, Donato (23 เมษายน 2022). "Eurovision Song Contest 2022: la Rai trasmetterà l'evento per la prima volta in 4K" [Eurovision Song Contest 2022: Rai will broadcast the event for the first time in 4K]. Eurofestival News (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. 1 2 3 4 5 6 "Eurovision Song Contest: History by events". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Eurovision Song Contest 1993". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 ก.ค. 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Lynch, Kevin (23 พฤษภาคม 2015). "Eurovision recognised by Guinness World Records as the longest-running annual TV music competition (international)". Guinness World Records. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Escudero, Victor M. (23 พฤษภาคม 2015). "Eurovision Song Contest awarded Guinness world record". Eurovision Song Contest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ก.ค. 2020. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Culture & Entertainment | Eurovision". Brand EU. 26 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Press Release: 60th Eurovision Song Contest Seen by Nearly 200 Million Viewers". European Broadcasting Union. 3 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Ritman, Alex (3 มิถุนายน 2015). "Eurovision Song Contest Draws Almost 200 Million Viewers". Billboard. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2021.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. 1 2 "Official EBU statement & FAQ on Eurovision 2020 cancellation". Eurovision Song Contest. 6 เมษายน 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Eurovision: Europe Shine A Light". Eurovision Song Contest. 9 เมษายน 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Eurovision still shines despite cancelled final". The Guardian. PA Media. 17 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "Thursday 24 May – Television". Radio Times. London, United Kingdom. 18 พฤษภาคม 1956. น. 38. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 สิงหาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Marlowe, Chris (1996-05-11). "Norway Shapes a New-style Eurovision" (PDF). Music & Media. เล่มที่ 13 ฉบับที่ 19. Amsterdam, Netherlands. น. 10. ISSN 1385-612X. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-17. สืบค้นเมื่อ 2025-01-29.
  34. ↑ "Palmarès du Concours Eurovision de la Chanson" (PDF). European Broadcasting Union. 2002. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 28 พฤษภาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Rules of the 2004 Eurovision Song Contest" (PDF) (ข่าวประชาสัมพันธ์). European Broadcasting Union. SPG 03-12612.
  36. ↑ "Eurovision Song Contest: Brand". Eurovision Song Contest. 12 มกราคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Live Webcast". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-25. สืบค้นเมื่อ 2006-05-25.
  38. ↑ Finland wins Eurovision contestAljazeera.net (21 May 2006). เรียกดูเมื่อ 2007-05-08.
  39. ↑ Matthew Murray.Eurovision Song Contest - International Music Program. เก็บถาวร 2005-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน museum.tv. เรียกดูเมื่อ 2006-07-15.
  40. ↑ Philip Laven (July 2002).Webcasting and the Eurovision Song Contest. เก็บถาวร 2008-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนEuropean Broadcasting Union. เรียกดูเมื่อ 2006-08-21.
  41. ↑ Eurovision song contest 2006 - live streaming เก็บถาวร 2007-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนOctoshape (8 June 2006). เรียกดูเมื่อ 2006-08-21.
  42. ↑ "Eurovision Song Contest: Lugano 1956". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "Eurovision Song Contest: Frankfurt 1957". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ O'Connor 2010, pp. 10–11.
  45. ↑ "Eurovision Song Contest: Hilversum 1958". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ "Eurovision Song Contest: Cannes 1959". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ O'Connor 2010, pp. 14–15.
  48. ↑ "Eurovision Song Contest: London 1960". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ O'Connor 2010, pp. 16–17.
  50. ↑ "Eurovision Song Contest: Cannes 1961". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ O'Connor 2010, pp. 18–19.
  52. ↑ "Eurovision Song Contest: Luxembourg 1962". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ O'Connor 2010, pp. 20–21.
  54. ↑ "Eurovision Song Contest: London 1963". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ O'Connor 2010, pp. 22–23.
  56. ↑ "Eurovision Song Contest: Copenhagen 1964". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ O'Connor 2010, pp. 24–25.
  58. ↑ "Eurovision Song Contest: Naples 1965". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ O'Connor 2010, pp. 26–27.
  60. ↑ "Eurovision Song Contest: Luxembourg 1966". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ O'Connor 2010, pp. 28–29.
  62. ↑ "Eurovision Song Contest: Vienna 1967". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ O'Connor 2010, pp. 30–31.
  64. ↑ "Eurovision Song Contest: London 1968". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ O'Connor 2010, pp. 32–35.
  66. ↑ "Eurovision Song Contest: Madrid 1969". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ O'Connor 2010, pp. 36–39.
  68. ↑ "Eurovision Song Contest: Amsterdam 1970". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ O'Connor 2010, pp. 40–43.
  70. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1971". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ O'Connor 2010, pp. 44–47.
  72. ↑ "Eurovision Song Contest: Edinburgh 1972". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ O'Connor 2010, pp. 48–51.
  74. ↑ "Eurovision Song Contest: Luxembourg 1973". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ O'Connor 2010, pp. 52–55.
  76. ↑ "Eurovision Song Contest: Brighton 1974". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ O'Connor 2010, pp. 56–59.
  78. ↑ "Eurovision Song Contest: Stockholm 1975". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ O'Connor 2010, pp. 60–63.
  80. ↑ "Eurovision Song Contest: The Hague 1976". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ O'Connor 2010, pp. 64–67.
  82. ↑ "Eurovision Song Contest: London 1977". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ O'Connor 2010, pp. 68–71.
  84. ↑ "Eurovision Song Contest: Paris 1978". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ O'Connor 2010, pp. 72–75.
  86. ↑ "Eurovision Song Contest: Jerusalem 1979". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ O'Connor 2010, pp. 76–79.
  88. ↑ "Eurovision Song Contest: The Hague 1980". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ O'Connor 2010, pp. 80–83.
  90. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1981". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ O'Connor 2010, pp. 84–87.
  92. ↑ "Eurovision Song Contest: Harrogate 1982". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ O'Connor 2010, pp. 88–91.
  94. ↑ "Eurovision Song Contest: Munich 1983". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ O'Connor 2010, pp. 92–95.
  96. ↑ "Eurovision Song Contest: Luxembourg 1984". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ O'Connor 2010, pp. 96–99.
  98. ↑ "Eurovision Song Contest: Gothenburg 1985". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ O'Connor 2010, pp. 100–103.
  100. ↑ "Eurovision Song Contest: Bergen 1986". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ O'Connor 2010, pp. 104–107.
  102. ↑ "Eurovision Song Contest: Brussels 1987". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ O'Connor 2010, pp. 108–111.
  104. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1988". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ O'Connor 2010, pp. 112–115.
  106. ↑ "Eurovision Song Contest: Lausanne 1989". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ O'Connor 2010, pp. 116–119.
  108. ↑ "Eurovision Song Contest: Zagreb 1990". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ Roxburgh 2020, pp. 34–46.
  110. ↑ "Eurovision Song Contest: Rome 1991". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ O'Connor 2010, pp. 124–127.
  112. ↑ "Eurovision Song Contest: Malmö 1992". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ O'Connor 2010, pp. 128–131.
  114. ↑ "Watch Now #EurovisionAgain: Malmö 1992" (ภาษาอังกฤษ). European Broadcasting Union. 21 สิงหาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ "Eurovision Song Contest: Millstreet 1993". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ O'Connor 2010, pp. 132–135.
  117. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1994". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ O'Connor 2010, pp. 136–139.
  119. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1995". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ O'Connor 2010, pp. 140–143.
  121. ↑ "Eurovision Song Contest: Oslo 1996". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ O'Connor 2010, pp. 144–147.
  123. ↑ "Eurovision Song Contest: Dublin 1997". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ O'Connor 2010, pp. 148–151.
  125. ↑ "Eurovision Song Contest: Birmingham 1998". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ O'Connor 2010, pp. 152–155.
  127. ↑ "Eurovision Song Contest: Jerusalem 1999". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ O'Connor 2010, pp. 156–159.
  129. ↑ "Eurovision Song Contest: Stockholm 2000". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ O'Connor 2010, pp. 160–163.
  131. ↑ "Eurovision Song Contest: Copenhagen 2001". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ O'Connor 2010, pp. 164–167.
  133. ↑ "Eurovision Song Contest: Tallinn 2002". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ O'Connor 2010, pp. 168–171.
  135. ↑ "Eurovision Song Contest: Riga 2003". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ O'Connor 2010, pp. 172–175.
  137. ↑ "Eurovision Song Contest: Istanbul 2004". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ O'Connor 2010, pp. 176–179.
  139. ↑ "Eurovision Song Contest: Kyiv 2005". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ O'Connor 2010, pp. 180–183.
  141. ↑ "Eurovision Song Contest: Athens 2006". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. ↑ O'Connor 2010, pp. 184–187.
  143. ↑ O'Connor 2010, pp. 188–191.
  144. ↑ "Eurovision Song Contest: Belgrade 2008". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ O'Connor 2010, pp. 192–195.
  146. ↑ "Eurovision Song Contest: Moscow 2009". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ O'Connor 2010, pp. 196–199.
  148. ↑ "Eurovision Song Contest: Oslo 2010". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ "Eurovision Song Contest: Düsseldorf 2011". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ "Eurovision Song Contest: Baku 2012". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ "Eurovision Song Contest: Malmö 2013". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  152. ↑ "Eurovision Song Contest: Copenhagen 2014". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  153. ↑ "Eurovision Song Contest: Vienna 2015". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ "Eurovision Song Contest: Stockholm 2016". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  155. ↑ "Eurovision Song Contest: Kyiv 2017". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  156. ↑ "Eurovision Song Contest: Lisbon 2018". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  157. ↑ "Eurovision Song Contest: Tel Aviv 2019". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  158. ↑ "Eurovision Song Contest: Rotterdam 2020". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  159. ↑ "Eurovision Song Contest: Rotterdam 2021". eurovision.tv. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  160. ↑ "Dates for Eurovision 2021 announced". eurovision.tv. 2020-06-15. สืบค้นเมื่อ 2020-06-15.
  161. ↑ "Eurovision Song Contest: Turin 2022". Eurovision.tv (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2021-10-08.
  162. ↑ "Eurovision Song Contest: Liverpool 2023". Eurovision.tv (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-12-10.
  163. ↑ "Eurovision Song Contest: Malmö 2024". Eurovision.tv (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-07-07.
  164. ↑ "Eurovision Song Contest: Basel 2025". Eurovision.tv (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-08-30.
  165. ↑ "Eurovision Song Contest: Vienna 2026". Eurovision.tv (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-08-20.
  166. ↑ "'United By Music' chosen as permanent Eurovision slogan". Eurovision.tv. European Broadcasting Union (EBU). 14 พฤศจิกายน 2023. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=การประกวดเพลงยูโรวิชัน&oldid=13239330"