อักษรบายบายิน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| อักษรบายบายิน | |
|---|---|
 |
|
| ชนิด | อักษรสระประกอบ |
| ภาษาพูด | ตากาล็อก |
| ช่วงยุค | พุทธศตวรรษที่ 18–24 |
| ระบบแม่ |
ต้นกำเนิดของอักษรพราหมีไม่ชัดเจน อักษรโปรโต-ซินายติก
|
| ช่วงยูนิโคด | U+1700–U+171F |
| ISO 15924 | Tglg |
| หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน | |
อักษรบายบายิน (Baybayin alphabet) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาตากาล็อก และภาษาอีโลกาโน ได้ต้นแบบมาจากอักษรกวิ คาดว่าเริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 1900 และยังคงใช้อยู่เมื่อเป็นอาณานิคมของสเปน บายบายิน แปลว่า การสะกด พยัญชนะมีพื่นเสียงเป็น อะ เมื่อมิชชันนารีเข้ามาเผยแผ่ศาสนา ได้เพิ่มเครื่องหมายกดเสียงสระ ในการแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาพื้นเมือง
อักษรบายบายิน [แก้]
|
เสียง
|
b
|
k
|
d/r
|
g
|
h
|
l
|
m
|
n
|
ng
|
p
|
s
|
t
|
w
|
y
|
อ้างอิง [แก้]
|http://www.omniglot.com/writing/tagalog.htm |http://en.wikipedia.org
