ภาษาจิ่งพัว
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาจิ่งพัว | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | พม่า, จีน | |
| ภูมิภาค: | รัฐกะฉิ่น, เขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง, ตำบลหยิงเจียง | |
| จำนวนผู้พูด: | 900,000[1] | |
| ตระกูลภาษา: | ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ภาษากลุ่มจิงผ่อ-กอนยัก-โบโด ภาษากลุ่มจิงผ่อ-ลูอิช ภาษาจิ่งพัว |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | kac | |
| ISO 639-3: | kac | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาจิ่งพัว (หรือภาษาจิงผ่อ ภาษาจิ่งเปา ภาษาฉิ่งโป ภาษากะฉิ่น) ใช้พูดในรัฐกะฉิ่นประเทศพม่าและในจีน จนบางครั้งมีผู้เรียกว่าภาษากะฉิ่น เนื่องจากเป็นภาษาของชนชาติจิ่งพัว ซึ่งเป็นชนชาติหลักของกลุ่มชนชาติคะฉิ่น นอกจากนี้มีผู้พูดในจีนอีกราว 40.000 คน เมื่อพ.ศ. 2542 โดยเฉพาะที่เขตเต๋อหงรวมมีผู้พูดทั้งหมดราว 900,000 คน
ภาษาจิ่งพัวเป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขา จิ่งพัว-โบโด-โกนยัก เป็นภาษามีวรรณยุกต์ ชาวไทตุรงในรัฐอัสสัมพูดภาษาจิ่งพัวสำเนียงที่ผสมกับภาษาไทซึ่งเรียกว่าภาษาสิงผ่อ ระบบกริยาในภาษาจิ่งพัวมีการแสดงเครื่องหมายของประธานและกรรมตรง
อ้างอิง [แก้]
|
|||||||||||
|
|||||||||||
