ภาษาจิ่งพัว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาจิ่งพัว
ภาษาแม่ใน พม่า, จีน
ภูมิภาค รัฐกะฉิ่น, เขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง, ตำบลหยิงเจียง
จำนวนผู้พูด 900,000[1]  (date missing)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-2 kac
ISO 639-3 kac

ภาษาจิ่งพัว (หรือภาษาจิงผ่อ ภาษาจิ่งเปา ภาษาฉิ่งโป ภาษากะฉิ่น) ใช้พูดในรัฐกะฉิ่นประเทศพม่าและในจีน จนบางครั้งมีผู้เรียกว่าภาษากะฉิ่น เนื่องจากเป็นภาษาของชนชาติจิ่งพัว ซึ่งเป็นชนชาติหลักของกลุ่มชนชาติคะฉิ่น นอกจากนี้มีผู้พูดในจีนอีกราว 40.000 คน เมื่อพ.ศ. 2542 โดยเฉพาะที่เขตเต๋อหงรวมมีผู้พูดทั้งหมดราว 900,000 คน

ภาษาจิ่งพัวเป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขา จิ่งพัว-โบโด-โกนยัก เป็นภาษามีวรรณยุกต์ ชาวไทตุรงในรัฐอัสสัมพูดภาษาจิ่งพัวสำเนียงที่ผสมกับภาษาไทซึ่งเรียกว่าภาษาสิงผ่อ ระบบกริยาในภาษาจิ่งพัวมีการแสดงเครื่องหมายของประธานและกรรมตรง

อ้างอิง[แก้]