ภาษาปลัง

ภาษาปลัง
พูดใน:	มณฑลยูนนาน ประเทศจีน เมืองเชียงตุง ประเทศพม่า จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
จำนวนผู้พูด:	37,200 คน
ตระกูลภาษา:	ออสโตร-เอเชียติก  มอญ-เขมร   ภาษากลุ่มมอญ-เขมรเหนือ    ภาษากลุ่มปะหล่อง     ภาษากลุ่มปะหล่องตะวันตก      ภาษากลุ่มว้า       ภาษาปลัง
รหัสภาษา
ISO 639-1:	ไม่มี
ISO 639-2:
ISO 639-3:	blr
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาปลังหรือภาษาบลัง ภาษาปูลัง เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาปะหล่อง มีผู้พูดทั้งสิ้น 37,200 คน พบในจีน 24,000 คน (พ.ศ. 2533) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน ในสิบสองปันนา บางส่วนอยู่ร่วมกับชาวว้า ผู้พูดภาษานี้มักใช้ภาษาไท ภาษาว้าหรือภาษาจีนได้ด้วย พบในพม่า 12,000 คน (พ.ศ. 2537) ทางตะวันออกของรัฐฉาน พบในไทย 1,200 คน ในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย และในกรุงเทพฯ อัตราการรู้หนังสือต่ำ อพยพมาจากสิบสองปันนาโดยเข้าไปอยู่ในพม่าระยะหนึ่งแล้วจึงเข้ามาไทยเมื่อ พ.ศ. 2517

มีสำเนียงท้องถิ่นอย่างน้อย 7 สำเนียง คือ กอนตอย จงมอย สะแตง แพมยอง กอนมาก ปังโลชิ และกอนกาง ในจีนเขียนด้วยอักษรไทลื้อหรืออักษรไทใต้คง ใกล้เคียงกับภาษาว้า เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม คำขยายตามหลังนาม มีเสียงวรรณยุกต์ 4 เสียง