ภาษาซาไก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาซาไก
พูดใน: ประเทศมาเลเซีย ทางภาคใต้ประเทศไทย
จำนวนผู้พูด: 3,300 คน
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน
 ภาษากลุ่มมอญ-เขมร
  ภาษากลุ่มอัสเลียน
   ภาษาซาไก
 
สถานะทางการ
ภาษาทางการใน: ไม่มี
ผู้วางระเบียบ: ไม่มี
รหัสภาษา
ISO 639-1: ไม่มี
ISO 639-2:
ISO 639-3: kns
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาซาไก (Kensiu) หรือภาษาเกนซีอู ภาษาโอรัง บูกิต ภาษาโมนิก ภาษาเมนดี มีผู้พูดทั้งหมด 3,300 คน พบในมาเลเซีย 3,000 คน (พ.ศ. 2527) ในบริเวณตอนเหนือของรัฐเกดะห์ใกล้กับชายแดนไทย พบในไทย 300 คน ทางใต้ของจังหวัดยะลา พัทลุง สตูล นราธิวาส ตามแนวชายแดนมาเลเซีย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ

มีคำยืมจากภาษามลายูปะปนอยู่มากเช่น ปะยง (พระจันทร์, ภาษามลายูหมายถึงร่ม) ตาโก๊ะ (เสือ, ภาษามลายูหมายถึงกลัว) ชาวซาไกที่ติดต่อกับคนไทยรับคำยืมจากภาษาไทยด้วยเช่นเดียวกัน ภาษาซาไกมีเสียงนาสิกแต่ไม่มีเสียงควบกล้ำและเสียงวรรณยุกต์ เป็นภาษาคำโดด มีลักษณะของภาษาคำติดต่ออยู่บ้างแต่ไม่มากนัก

อ้างอิง[แก้]

  • สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคใต้ เล่ม ๕. มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพานิชย์. 2542.
  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.