ภาษาสิกขิม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาสิกขิม
ภูมิภาค ภูฏาน, อินเดีย
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-3 sip

ภาษาสิกขิม หรือ ภาษาภูเตีย เป็นภาษาย่อยของภาษาทิเบตใต้ มีผู้พูดจำนวนหนึ่งในชุมชนภูเตีย ทางภาคเหนือของสิกขิมชื่อเรียกในภาษาของตนเองคือ Dranjongke (Wylie: Bras-ljongs-skad)

อักษร[แก้]

ภาษาสิกขิมเขียนด้วยอักษรทิเบต ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบตคลาสสิก แม้ว่าสัทวิทยาและรากศัพท์ของภาษาสิกขิมจะต่างจากภาษาทิเบตคลาสสิก แต่ก็มีผู้พูดภาษาสิกขิมสำเนียงภูเตียที่อ่านออกเขียนได้ด้วยอักษรทิเบตถึง 68%

ภาษาสิกขิมและภาษาเพื่อนบ้าน[แก้]

ผู้พูดภาษาสิกขิมสามารถเข้าใจภาษาซองคาที่มีรากศัพท์ใกล้เคียงกัน 65% และมีความคล้ายคลึงของรากศัพท์กับภาษาทิเบตมาตรฐาน 42% ภาษาสิกขิมยังได้รับอิทธิพลจากภาษายัลโมวาและภาษาตามัง[1] เนื่องจากมีการติดต่อกับผู้พูดภาษาเนปาลีและภาษาทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้ชาวสิกขิมจำนวนมากพูดภาษานี้ได้ด้วย[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Norboo, S. (1995). "The Sikkimese Bhutia" (PDF). Bulletin of Tibetology. Gangtok: Namgyal Institute of Tibetology. pp. 114–115. 
  2. Lewis, M. Paul, ed. (2009). "Sikkimese". Ethnologue: Languages of the World (16 ed.). Dallas, Texas: SIL International. สืบค้นเมื่อ 2011-04-16. 

ดูเพิ่ม[แก้]