ภาษามณีปุรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษามณีปุรี (ไมไต)
Meitei-lon
ภูมิภาค อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ, บังกลาเทศ, พม่า
จำนวนผู้พูด 3.3 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน อักษรเบงกาลี, อักษรมณีปุรี[1]
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ ธงของสาธารณรัฐอินเดีย อินเดีย (รัฐมณีปุระ)
รหัสภาษา
ISO 639-2 mni
ISO 639-3 mni

ภาษามณีปุรี หรือภาษาไมไต เป็นภาษากลางในรัฐมณีปุระทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และเป็นภาษาราชการของรัฐนี้ด้วย มีผู้พูดทั้งหมด 1,391,000 คน พบในอินเดีย 1,370,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐมณีปุระ รัฐอัสสัม รัฐนาคาแลนด์ รัฐตรีปุระ รัฐอุตตรประเทศ ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษาฮินดีได้ด้วย พบในบังกลาเทศ 15,000 คน (พ.ศ. 2546) จะพูดภาษาเบงกาลีหรือภาษาสิลเหติได้ด้วย พบในพม่า 6,000 คน (พ.ศ. 2474) จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า ในรัฐมณีปุระ มีรายการวิทยุออกอากาศด้วยภาษานี้ เขียนด้วยอักษรเบงกาลีหรืออักษรมณีปุรี เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไม่มีเสียงวรรณยุกต์ เป็นภาษาที่มีการสอนถึงระดับปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยแห่งอินเดีย และใช้เป็นภาษาในการสอนปริญญาตรีในรัฐมณีปุระ เป็นภาษาที่ต่างจากภาษาพิศนุปริยะ มณีปุรีที่เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน

อ้างอิง[แก้]

  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
  1. A Manipuri Grammar, Vocabulary, and Phrase Book - 1888 Assam Secretariat Press