มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ
សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ
Royal University of Phnom Penh logo.png
คติพจน์ Building Human Resources For The Nation ("สร้างทรัพยากรมนุษย์เพื่อชาติ")
สถาปนา ค.ศ. 1960
ประเภท มหาวิทยาลัยแห่งชาติ
ประธาน Prof.Lav Chhiv Eav
จำนวนเจ้าหน้าที่ 420 คน
จำนวนผู้ศึกษา 12,000 คน
ที่ตั้ง พนมเปญ, ธงของประเทศกัมพูชา กัมพูชา
11°34′08″N 104°53′29″E / 11.569°N 104.8914°E / 11.569; 104.8914พิกัดภูมิศาสตร์: 11°34′08″N 104°53′29″E / 11.569°N 104.8914°E / 11.569; 104.8914
เครือข่าย AUN, GMSARN
เว็บไซต์ เว็บไซด์ทางการของมหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ
ทางเข้ามหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ
มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ 2

มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ (เขมร: សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ สากลวิทฺยาลัยภูมินฺทภฺนํเพญ ; อังกฤษ: Royal University of Phnom Penh หรือ RUPP ) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุด มหาวิทยาลัยมีจำนวนนักศึกษา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 12,000 คน ทั้งในระดับปริญญาบัณฑิตและบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่กรุงพนมเปญ ราชอาณาจักรกัมพูชา และยังเป็นสมาชิกของเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน นอกจากหลักสูตรระดับปริญญาที่ครอบคลุมในสาขาต่างๆ อาทิ เช่น วิทยาศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ แล้วมหาวิทยาลัยยังมีหลักสูตรวิชาชีพ เปิดสอนในสาขา เทคโนโลยีสารสนเทศ อิเล็กทรอนิกส์ จิตวิทยา และการท่องเที่ยว นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ ยังมีหลักสูตรทางภาษาต่างประเทศที่มีชื่อเสียง เปิดสอนในสถาบันภาษาต่างประเทศ ของมหาวิทยาลัยอีกด้วย

มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ มีเจ้าหน้าที่เต็มเวลาอยู่ 420 คน คณาจารย์ 294 คน ซึ่งมีวุฒิระดับปริญญาเอก 15 คน ปริญญาโท 132 คน เจ้าหน้าที่ทางด้านธุรการและซ่อมบำรุง 140 คน นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังเป็นจุดเชือมต่อกันระหว่างบุคลากรจากองค์การพัฒนาเอกชน (NGOs) ทั้งในและต่างประเทศ, ระหว่างมหาวิทยาลัยต่างๆ และ กระทรวงต่างๆ จึงทำให้ทางมหาวิทยาลัยมีบุคลากรแบบไม่เต็มเวลาจากองค์กรเหล่านี้อีกเป็นจำนวนมาก[1] มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญมีค่าเล่าเรียนแต่ละหลักสูตรระดับปริญญาตรีอยู่ที 250 ถึง 450 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อปี แล้วแต่หลักสูตร[2]

ประวัติ [3][แก้]

มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญเดิมมีชื่อว่ามหาวิทยาลัยภูมินทร์เขมร ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1960 ต่อมาได้มีการขยายอย่างรวดเร็วโดยรวมเอา สถาบันนิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์แห่งชาติ (National Institute of Judicial and Economic Studies), โรงเรียนแพทย์หลวง (Royal School of Medicine), วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์แห่งชาติ (National School of Commerce), สถาบันครุศาสตร์แห่งชาติ (National Pedagogical Institute), คณะอักษรศาสตร์และมานุษยวิทยา (Faculty of Letters and Human Sciences), คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (Faculty of Science and Technology) โดยจัดการเรียนการสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส

ในสมัยของ สาธารณรัฐเขมร (Khmer Republic)ในปี ค.ศ. 1970 มหาวิทยาลัยภูมินทร์เขมรถูกเปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยพนมเปญ ซึ่งในช่วงปี ค.ศ. 1965 ถึง ค.ศ. 1975 มหาวิทยาลัยมีคณะต่างๆ คือ วิทยาลัยครูชั้นสูง (ฝรั่งเศส: Ecole Normale Supérieure; อังกฤษ: Higher Normal College), คณะอักษรศาสตร์และมานุษยวิทยา (Letters and Humanities), วิทยาศาสตร์ (Science), เภสัชศาสตร์ (Pharmacy), นิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ (Law and Economics), แพทยศาสตร์และทันตแพทยศาสตร์ (Medicine and Dentistry), พาณิชยศาสตร์ (Commerce), ครุศาสตร์ (Pedagogy), สถาบันภาษา (Languages Institute)

ในยุคกัมพูชาประชาธิปไตย ในช่วงปี ค.ศ. 1975- ค.ศ. 1979 รัฐบาลเขมรแดงมองว่าการเรียนในรูปแบบปรกติเป็นภัยต่ออุดมการณ์ของรัฐบาล จึงได้มีการกวาดล้างทำลายระบบการเรียนการสอนในรูปแบบปรกติครั้งใหญ่ ทำให้ระบบการศึกษาของกัมพูชาหยุดชะงักโดยสิ้นเชิง ในช่วงนี้เองที่สถาบันการศึกษาต่าง ๆ ในกัมพูชารวมถึงมหาวิทยาลัยพนมเปญถูกสั่งปิด การมีศึกษาถือว่าเป็นภัยและขัดต่ออุดมการณ์ของรัฐบาลเขมรแดง ทำให้มีการสังหารบุคลากรที่มีการศึกษาไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งในจำนวนเหล่านั้นรวมไปถึงคณาจารย์เกือบทั้งหมดของมหาวิทยาลัยพนมเปญด้วย ผู้มีการศึกษาบางส่วนที่รอดชีวิตก็มีเพียงไม่กี่คนที่กลับกัมพูชาหลังจากที่ชายแดนเปิด เหตุการณ์ในช่วงห้าปีนี้จึงนับเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่และยังคงส่งผลกระทบมาจนถึงปัจจุบันอีกด้วย

ในปี ค.ศ. 1980 วิทยาลัยครูชั้นสูง ได้เปิดการเรียนการสอนอีกครั้งหนึ่ง โดยเน้นการสอนใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก ในปี ค.ศ. 1981 สถาบันภาษาต่าประเทศเปิดทำการสอน โดยเริ่มจากการผลิตครูสอนภาษาเวียดนามและภาษารัสเซีย ในปี ค.ศ. 1988 วิทยาลัยและสถาบันภาษารวมกันเป็นมหาวิทยาลัยพนมเปญ และในปี ค.ศ. 1996 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ

ในทศวรรษที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยได้รวมคณะวิทยาศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยา และสถาบันภาษาต่างประเทศ และในปี ค.ศ. 2001 ทางมหาวิทยาลัยได้เปิดหลักสูตรประกาศนียบัตรและปริญญาโทในสาขาการพัฒนาการท่องเที่ยว ซึ่งถือเป็นหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาหลักสูตรแรกของมหาวิทยาลัย

คณะที่เปิดสอน [1][แก้]

  • หลักสูตรปรับพื้นฐานสำหรับนักศึกษาใหม่ (Department of Foundation Studies) [4]
  • คณะวิทยาศาสตร์ (Faculty Of Science)
    • ภาควิชาชีววิทยา (Biology)
    • ภาควิชาเคมี (Chemistry)
      • เคมี
      • ชีวเคมี
      • เทคโนโลยีอาหาร
    • ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (Computer Science)
    • ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม (Environmental Science)
    • ภาควิชาคณิตศาสตร์ (Mathematics)
    • ภาควิชาฟิสิกส์ (Physics)
  • คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ (Faculty of Social Science and Humanities)
    • ภาควิชาภูมิศาสตร์ (Geography)
    • ภาควิชาประวัติศาสตร์ (History)
    • ภาควิชาวรรณกรรมเขมร (Khmer Literature)
    • ภาควิชาบริการสังคม (Social Work)
    • ภาควิชาภาษาศาสตร์ (Linguistics)
    • ภาควิชานิเทศศาสตร์ (Media and Communication)
    • ภาควิชาปรัชญา (Philosophy)
    • ภาควิชาจิตวิทยา (Psychology)
    • ภาควิชาสังคมศาสตร์ (Sociology)
    • ภาควิชาการท่องเที่ยว (Tourism)
  • สถาบันภาษาต่างประเทศ (Institute of Foreign Languages (IFL) )
    • ภาควิชาภาษาอังกฤษ (Department of English)
    • ภาควิชาภาษาฝรั่งเศส (Department of French)
    • ภาควิชาภาษาญี่ปุ่น (Department of Japanese)
    • ภาควิชาภาษาเกาหลี (Department of Korean)
    • หลักสูตรภาษาเขมรสำหรับชาวต่างชาติ (Khmer for Foreigners)
    • หลักสูตรภาษาไทย (Thai Language Course)
    • หลักสูตรภาษาจีน (Chinese Language Course)
  • หลักสูตรปริญญาโท (master program)
    • วิศวกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT Engineering)
    • ศึกษาศาสตร์ (Master of Education)
    • การพัฒนาการศึกษา (Development Studies)
    • การบริการสังคม (Social Work)
    • ภาษาศาสตร์ (Linguistics)
    • สังคมศาสตร์และมานุษยวิทยา (Sociology-Anthropology)
    • หลักสูตรการสอนภาษาระดับสูง (TESOL) [5]
    • หลักสูตรการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ (Biodiversity Conservation)[6]
    • เคมี (Chemistry)
    • คณิตศาสตร์ (Mathematics)
    • หลักสูตรการแปลระดับสูง (เน้นที่ ภาษาเขมร อังกฤษ และ ฝรั่งเศส) (Translation Science) [7]
    • จิตวิทยาคลินิก (Clinical Psychology)

ความร่วมมือกับรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชา[แก้]

ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของทางมหาวิทยาลัยในทุกหลักสูตร รวมไปถึงค่าไฟฟ้า ค่าดำเนินการ เงินเดือนพนักงาน (ประมาณ 25 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อเดือน) และทรัพยากรต่างๆอย่างเช่น คอมพิวเตอร์ ล้วนได้มาจากรัฐบาลกัมพูชาโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากกระทรวงศึกษาธิการและการกีฬา (MOEYS) นอกจากนี้ นายกรัฐมนตรีและตัวแทนรัฐบาลยังให้ความสำคัญในการเข้าร่วมในพีธีมอบปริญญาบัตร พิธีเปิด และ พิธีต่างๆของทางมหาวิทยาลัยอีกด้วย

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]