ถนนนิตโย
ถนนนิตโย หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 (อุดรธานี-นครพนม) (อังกฤษ: Thanon Nittayo) เริ่มจากสามแยกทางเข้าสถานีรถไฟอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี (เส้นเดียวกับถนนโพศรี) ผ่านเทศบาลตำบลหนองบัวในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี ผ่านอำเภอหนองหาน อุทยานประวัติศาสตร์บ้านเชียง และเข้าสู่เขตจังหวัดสกลนครที่อำเภอสว่างแดนดิน ผ่านอำเภอสว่างแดนดิน อำเภอพังโคน อำเภอพรรณานิคม อำเภอเมืองสกลนคร เทศบาลตำบลท่าแร่ อำเภอกุสุมาลย์ และเข้าสู่เขตจังหวัดนครพนมที่อำเภอเมืองนครพนมไปบรรจบเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 (ถนนชยางกูร) ในเขตเทศบาลเมืองนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 244.33 กิโลเมตร นอกจากนี้เส้นทางหลวงแผ่นดินสายนี้ยังถือเป็นเส้นทางหลวงสายเอเชียหมายเลข AH 15 อีกด้วย
ถนนนิตโยเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายอุดรธานี-ธาตุนาเวง-นครพนม"[1] ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493[1] ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายโสภณ นิตตะโย อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางชุมแพ[1]
[แก้] อ้างอิง
- ^ 1.0 1.1 1.2 ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ตั้งชื่อทางหลวงแผ่นดินและสะพานขนาดใหญ่ - ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 67 ตอน 67 ง, 12 ธันวาคม พ.ศ. 2493
 ทางหลวงในประเทศไทย |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ทางหลวงแผ่นดิน | 1 | 2 | 3 | 4 | ||||
| 11 | 12 | 21 | 22 | 23 | 24 | |||
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | ||
| 41 | 42 | 43 | 44 | |||||
| ทางหลวงพิเศษ | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | |||
| 51 | 61 | 62 | 71 | 81 | 83 | 84 | 91 | |
| รายชื่อทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย | ||||||||
บทความเกี่ยวกับการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
