เทศบาลตำบลด่านเกวียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เทศบาลตำบลด่านเกวียน
Dan Kwian Commune Municipality
เทศบาล
ประเทศ ธงชาติของไทย ไทย
ที่ตั้ง ถนนมิตรภาพ ตำบลด่านเกวียน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 30190
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี นางฝน คงศักดิ์ตระกูล
เนื้อที่
 • ทั้งหมด 10.17 ตร.กม. ตร.กม. (Formatting error: invalid input when rounding ตร.ไมล์)
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เทศบาลตำบลด่านเกวียน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา เดิมมีชื่อเรียกว่า "สุขาภิบาลด่านเกวียน" ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลด่านเกวียน ในปี พ.ศ. 2542

ประวัติ[แก้]

ด่านเกวียน ตั้งอยู่ริมฝั่งลำน้ำมูลห่างจากอำเภอเมืองนครราชสีมา ประมาณ 15 กิโลเมตร เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลท่าด่าน และได้รับการแต่งตั้งเป็นตำบลด่านเกวียนเมื่อ พ.ศ. 2531 และมี พ.ศ. 2542 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเทศบาลตำบลด่านเกวียน ประชาชนโดยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา แลมีอาชีพเสริมคือทำเครื่องปั้นดินเผา เช่น โอ่ง หรือ ครกสำหรับตำน้ำพริก ซึ่งถือเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งปัจจุบันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั้งในประเทศและต่างประเทศ และเนื่องจากด่านเกวียนเป็นชุมชนขนาดใหญ่ กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาเห็นสมควรให้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลด่านเกวียน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ก็ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลด่านเกวียน

ขนาดและที่ตั้งทางภูมิศาสตร์[แก้]

เทศบาลตำบลด่านเกวียนครอบคลุมพื้นที่ 47.70 ตารางกิโลเมตร ชุมชนภายในเขตเทศบาลจำนวน 16 ชุมชน ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็น ดินเหนียวที่มีลักษณะพิเศษคือจะแร่เหล็กผสมอยู่ด้วย ซึ่งเหมาะสำหรับนำมาใช้ทำเครื่องปั้นดินเผา โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้

  • อาณาเขตทางทิศเหนือ ติดต่อกับ อบต.ด่านเกวียน, อบต.หนองบัวศาลา
  • อาณาเขตทางทิศใต้ ติดต่อกับ อบต. ท่าอ่าง
  • อาณาเขตทางทิศตะวันออก ติดต่อกับ อบต.ด่านเกวียน, อบต.ท่าอ่าง
  • อาณาเขตทางทิศตะวันตก ติดต่อกับ อบต.ด่านเกวียน, อบต.ท่าอ่าง

สภาพทั่วไปและการคมนาคมขนส่ง[แก้]

ภายในเขตเทศบาลตำบลด่านเกวียน มีสถานประกอบพาณิชย์ มีกิจการสถานีบริการน้ำมัน 3 แห่ง ตลาดสด 1 แห่ง

  • ทางรถยนต์ มีถนนสายหลักคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224 (ถนนราชสีมา-โชคชัย) และถนนภายในเขตเทศบาล มีลำน้ำมูลเป็นลำน้ำสายหลักที่ใช้ในการบริโภค และประกอบอาชีพ

อาชีพ[แก้]

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ คือ ผลิตเครื่องปั้นดินเผาเป็นหลัก รองลงมาเป็นอาชีพรับจ้าง ปศุสัตว์และเกษตรกรรม

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]