อักษรซอกเดีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซอกเดีย
ชนิด อักษรไร้สระ
ภาษาพูด ภาษาซอกเดีย
ช่วงยุค ยุคโบราณตอนปลาย
ระบบแม่
ระบบลูก อักษรมองโกเลีย
อักษรออร์คอน
อักษรแมนจู
อักษรอุยกูร์
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

อักษรซอกเดีย (Sogdian)พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก เริ่มใช้ครั้งแรกราว พ.ศ. 900 และใช้อย่างแพร่หลายเมื่อประมาณ พ.ศ. 1500 รูปแบบแรกของอักษร ใช้เขียนจดหมายและจารึก รูปแบบตัวโค้งของอักษรนี้ ใช้ในเอกสารทางวิชาการ เอกสารของราชสำนัก และคัมภีร์ทางพุทธศาสนา อักษรนี้เลิกใช้เมื่อราว พ.ศ. 1800 เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย หรือ ซ้ายไปขวาในแนวตั้ง รูปแบบดั้งเดิมไม่มีการเปลี่ยนรูปอักษรเมื่อเชื่อมต่อ แต่จะพบการเชื่อมต่อในอักษรยุคหลัง

ใช้เขียน[แก้]

อ้างอิง[แก้]