อักษรครันถะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรครันถะ
John 3 16 Sanskrit translation grantham script.gif
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาสันสกฤต
Manipravalam
ช่วงยุค คริสต์ศตวรรษที่ 6–16[1]
ระบบแม่
ระบบลูก อักษรมาลายาลัม
อักษรสิงหล
อักษรตูลู
อักษรทมิฬ
ระบบพี่น้อง Vatteluttu
ISO 15924 Gran
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

อักษรครันถะ (ภาษาปัญจาบ, ਗ੍ਰੰਥ เทวนาครี, ग्रन्थ หมายถึง "หนังสือ" หรือ "จารึก") พัฒนามาจากอักษรพราหมี เริ่มปรากฏเมื่อราวพ.ศ. 1043 อักษรส่วนใหญ่ที่ใช้ในอินเดียใต้ มาจากอักษรปัลลวะ และมีอิทธิพลต่ออักษรสิงหล และอักษรไทยด้วย ชาวทมิฬใช้อักษรนี้เขียนภาษาสันสกฤต และยังคงใช้ในโรงเรียนสอนคัมภีร์พระเวท ของศาสนาฮินดูในปัจจุบัน

อ้างอิง[แก้]