ประเทศแอลเบเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก สาธารณรัฐแอลเบเนีย)
สาธารณรัฐแอลเบเนีย
Republika e Shqipërisë (แอลเบเนีย)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญไม่มี
เพลงชาติHymni i Flamurit
("เพลงสรรเสริญแก่ธง ")
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
ติรานา
41°20′N 19°48′E / 41.333°N 19.800°E / 41.333; 19.800
ภาษาทางการ ภาษาแอลเบเนีย
การปกครอง ประชาธิปไตยระบบรัฐสภา
 -  ประธานาธิบดี บามีร์ ตอปี
 -  นายกรัฐมนตรี ซาลี เบรีชา
เอกราช จากจักรวรรดิออตโตมัน 
 -  ประกาศ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 
พื้นที่
 -  รวม 28,748 ตร.กม. (139)
11,100 ตร.ไมล์ 
 -  แหล่งน้ำ (%) 4.7
ประชากร
 -  2549 (ประเมิน) 3,581,656 (134)
 -  ความหนาแน่น 123/km² คน/ตร.กม. (63)
318.6 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2548 (ประมาณ)
 -  รวม 16,944 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (112)
 -  ต่อหัว 4,764 ดอลลาร์สหรัฐ (116)
HDI (2546) 0.780 (กลาง) (72)
สกุลเงิน เลค (ALL)
เขตเวลา CET (UTC+1)
 -  (DST) CEST (UTC+2)
โดเมนบนสุด .al
รหัสโทรศัพท์ 355

แอลเบเนีย (อังกฤษ: Albania; แอลเบเนีย: Shqipëri) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐแอลเบเนีย (อังกฤษ: Republic of Albania; แอลเบเนีย: Republika e Shqipërisë) เป็นประเทศแถบเมดิเตอร์เรเนียนในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ พรมแดนทางเหนือติดต่อกับมอนเตเนโกร ตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับเซอร์เบีย (คอซอวอ) ทางตะวันออกติดต่อกับมาซิโดเนีย และทางใต้ติดต่อกับกรีซ ชายฝั่งตะวันตกจรดทะเลเอเดรียติก ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้จรดทะเลไอโอเนียน ปกครองภายใต้ระบอบประชาธิปไตย

เนื้อหา

ประวัติศาสตร์ [แก้]

เคยเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิออตโตมัน ต่อมาได้ประกาศเอกราชและเกิดปัญหาความวุ่นวายภายในประเทศมาก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ดำเนินนโยบายเป็นมิตรกับอิตาลีจนถูกอิตาลียึดครอง แอลเบเนียส่งทหารให้อิตาลีทำสงครามตลอด เมื่อสิ้นสุดสงครามโลก พรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนียเข้าครองอำนาจปกครองประเทศแบบคอมมิวนิสต์ จนมีการปฏิรูปการเมืองใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 และปรับระบบของประเทศเป็นระบบเศรษฐกิจเสรี

การเมือง [แก้]

ประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยเป็นระบบสภาเดียว คือ สภาประชาชน (People’s Assembly) มีสมาชิก 140 คน โดย 100 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรง อีก 40 คนมาจากระบบปาร์ตี้-ลิสต์ ประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศมาจากการเลือกตั้งโดยสภาประชาชน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี ปัจจุบัน คือ นาย Alfred Moisiu นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาล ประธานาธิบดีเป็นผู้เสนอชื่อ โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาประชาชน ดำรงตำแหน่ง 4 ปี ปัจจุบัน คือ นาย Sali Berisha

การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]

AlbaniaNumberedPrefectures.svg

ประเทศแอลเบเนียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 เขตบริหาร (administrative zones - qark or prefekturë) แต่ละเขตบริหารแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น เขต (districts - rreth) รวมทั้งหมด 36 เขต

มณฑล เมืองหลวง เขต เทศบาล เมือง หมู่บ้าน
1 มณฑลเบรัต เบรัต เขตเบรัต
เขตคูโชฟ
เขตสคราปาร์
10
2
8
2
1
2
122
18
105
2 มณฑลดีเบอร์ เพชโคป เขตบุงกีช์
เขตดีเบอร์
เขตมัท
7
14
10
1
1
2
63
141
76
3 มณฑลดูร์เรส ดูร์เรส เขตดูร์เรส
เขตครุยจ์
6
4
4
2
62
44
4 มณฑลเอลบาซาน เอลบาซาน เขตเอลบาซาน
เขตกรามช์
เขตลิบราซชด์
เขตเพกิน
20
9
9
5
3
1
2
1
177
95
75
49
5 มณฑลฟิเยร์ ฟิเยร์ เขตฟิเยร์
เขตลีอูชชีเนอ
เขตมัลลาคาสเทอร์
14
14
8
3
2
1
117
121
40
6 มณฑลจิโรคาสเทอร์ จิโรคาสเทอร์ เขตจิโรคาสเทอร์
เขตเปอร์เมต
เขตเทแพนเล
11
7
8
2
2
2
96
98
77
7 มณฑลโคร์ช โคร์ช เขตเดโวล
เขตโคโลนจ์
เขตโคร์ช
เขตโพกราเดค
4
6
14
7
1
2
2
1
44
76
153
72
8 มณฑลคูเคิช คูเคิช เขตฮาส์
เขตคูเคิช
เขตโทโพรจ
3
14
7
1
1
1
30
89
68
9 มณฑลเลซ์ เลซ์ เขตคูร์บิน
เขตเลซ์
เขตมิดิร์
2
9
5
2
1
2
26
62
80
10 มณฑลชโคดรา ชโคดรา เขตมาเลอซี อี มาด์เฮ
เขตพูคา
เขตชโคดรา
5
8
15
1
2
2
56
75
141
11 มณฑลติรานา ติรานา เขตคาเฟจา
เขตติรานา
8
16
2
3
66
167
12 มณฑลวโลรา วโลรา เขตเดลฟินา
เขตซารานดา
เขตวโลรา
3
7
9
1
2
4
38
62
99

ภูมิศาสตร์ [แก้]

สภาพภูมิศาสตร์เป็นสิ่งกีดขวางตามธรรมชาติอย่างหึ่งทำให้แอลเบเนียมีความแตกต่างทางภาษา ความแปลกแยกทางการเมืองกับประเทศอื่นๆในยุโรป เนื่องจากมีแนวภูเขาสูงเป็นปราการฝั่งตะวันออก ความสูงประมาณ 2,000 เมตร ซึ่งทอดยาวต่อเนื่องจากเทือกเขา Dinaric Alps วางตัวเป็นแนวตะวันตกเฉียงเหนือ ไปยังตะวันออกเฉียงใต้ สูงชันไปตามแนวที่ราบชายฝั่ง โดยทั่วไป หินส่วนใหญ่ เป็นหินปูน ส่วนในภาคกลางมีสินแร่เชิ้อเพลิงเป็นจำนวนมาก เช่น ทองแดง เหล็ก นิกเกิล และโครเมียม

เศรษฐกิจ [แก้]

เพราะเป็นประเทศที่ยากจน จึงต้องพึ่งการเกษตร

ประชากร [แก้]

เป็นชาวแอลเบเนีย ร้อยละ 95 ชาวกรีก ร้อยละ 3 และอื่น ๆ อีก ร้อยละ 2

วัฒนธรรม [แก้]

เป็นวัฒนธรรมมุสลิมบอลข่านเพราะในอดีตเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิออตโตมันเติร์ก ทำให้มีประชากรเป็นชาวมุสลิมเป็นส่วนมากร้อยละ 70 ที่เหลือเป็นชาวคริสต์ร้อยละ 30

อ้างอิง [แก้]