ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
 |
บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงถึงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ (อังกฤษ: pretender) คือผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ที่ถูกยุบไปแล้วหรือในราชบัลลังก์ที่มีผู้อื่นครอบครองอยู่ ภาษาอังกฤษคำว่า “Pretend” มาจาก ฝรั่งเศส: “prétendre” ที่แปลว่า “ยื่นเสนอ, เสนอ หรือ อ้าง” นอกจากนั้นคำว่า “ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์” ก็ยังใช้กับกลุ่มผู้ที่พยายามอ้างสิทธิในนามของผู้อื่นไม่ว่าผู้นั้นจะทราบหรือทำการอ้างเองหรือไม่ และเป็นคำที่ใช้ได้ทั้งสำหรับผู้อ้างที่มีสิทธิที่แท้จริงในราชบัลลังก์เช่นในกรณีผู้อ้างหลายคนในระหว่างสงครามดอกกุหลาบ หรือผู้ประดิษฐข้ออ้างขึ้นเองในกรณีของแลมเบิร์ต ซิมเนล (Lambert Simnel) ผู้อ้างว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์ของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ บุคคลในกลุ่มหลังนี้มักจะอ้างใช้ชื่อของบุคคลที่เสียชีวิตไปแล้วหรือพระญาติพระวงศ์ที่หายสาปสูญไป ซึ่งบางที่ก็จะเรียกว่า “ผู้อ้างสิทธิเท็จ” (false pretender) ซึ่งคล้ายกับการอ้างในการมีสิทธิในการเป็นพระสันตะปาปาของ “พระสันตะปาปาเท็จ” (antipope)
ตัวอย่างของผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในราชบัลลังก์ก็ได้แก่:
- เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต (10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 – 1 มกราคม ค.ศ. 1766) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ถูกปลดจากราชบัลลังก์อังกฤษ และ แมรีแห่งโมดีนา ในฐานะที่เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เจมส์ ฟรานซิสจึงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรอังกฤษ และราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในนามว่าเป็น “พระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งอังกฤษ” และ “เจมส์ที่ 8 แห่งสกอตแลนด์” ถ้าเจมส์ยอมสละการเป็นโรมันคาทอลิกก็อาจจะเป็นได้ว่าจะได้ขึ้นครองราชย์[1] แต่ก็ไม่ทรงยอม
- พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (ประสูติ ค.ศ. 1940) ผู้เป็นพระมหากษัตริย์ของประเทศกรีซระหว่าง ค.ศ. 1964 ถึง ค.ศ. 1973 เมื่อทรงถูกปลด หลังจากนั้นมาก็ทรงเป็น “ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์” กรีซ
เนื้อหา |
[แก้] ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ปัจจุบัน
[แก้] ทวีปยุโรป
.svg){kind=small}
.jpg)
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
[แก้] เยอรมนี
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
[แก้] อิตาลี
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
[แก้] ทวีปแอฟริกา
| ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
จักรวรรดิเบนิน |  |
พระเจ้าอีรีดิเอาวาที่ 1 โอบาแห่งเบนิน | พ.ศ. 2496 | พ.ศ. 2521 | โอบาแห่งเบนิน | เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าโอวอนรามเว็น โอบาแห่งเบนิน ครองราชย์ตั้งแต่พ.ศ. 2431 ถึงพ.ศ. 2440 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างหลังจากจักรวรรดิเบนินถูกผนวกเข้ากับอาณานิคมอังกฤษ | ? | ? | ? |
.svg){kind=small} |
ราชอาณาจักรบุรุนดี |  |
เจ้าหญิงโรส เปาลา อิริบากิซา แห่งบุรุนดี | พ.ศ. 2477 | พ.ศ. 2520 | ราชวงศ์นัทเวโต | เป็นพระธิดาในพระเจ้ามวัมบุทซาที่ 4 บันกิริเชงแห่งบุรุนดี ครองราชย์ตั้งแต่พ.ศ. 2458 ถึงพ.ศ. 2509 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติโดยสาธารณรัฐ | ? | ? | ? |
 |
จักรวรรดิแอฟริกากลาง | |
เจ้าชายฌอง-เบเดล โบคัสซาร์ แห่งแอฟริกากลาง | พ.ศ. 2518 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์โบคาสซาร์ | เป็นพระโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฌอง-บาเดล โบคาสซาร์ที่ 1 แห่งแอฟริกากลาง ครองราชย์ตั้งแต่พ.ศ. 2519 ถึงพ.ศ. 2522 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยมีการฟื้นฟูระบอบสาธารณรัฐ | ? | ? | ? |
 |
ราชอาณาจักรอียิปต์ |  |
พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ | พ.ศ. 2495 | พ.ศ. 2496 | ราชวงศ์มุฮัมหมัด อาลี | เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์ตั้งแต่พ.ศ. 2495 ถึงพ.ศ. 2496 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติอียิปต์โดยสาธารณรัฐ | เจ้าชายมุฮัมหมัด อาลีแห่งซาอิด | พ.ศ. 2522 |  |
.png){kind=small} |
จักรวรรดิเอธิโอเปีย |  |
เซรา ยาคอบ อัมฮา เซลาสซี มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเป๊ย เกอมา โยฮันนิส ฮิยาซู |
พ.ศ. 2496 พ.ศ. 2504 |
พ.ศ. 2540 ? |
ราชวงศ์โซโลมอน | เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย จักรพรรดิแห่งเอธิโอเปียตั้งแต่พ.ศ. 2473 ถึงพ.ศ. 2507 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยเผด็จการคอมมิวนิสต์เดร็ก พระนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูที่ 5 แห่งเอธิโอเปีย จักรพรรดิตั้งแต่พ.ศ. 2456 ถึงพ.ศ. 2459 |
พอล วอซเซน ซากัด มาคอนเนน ? |
พ.ศ. 2490 ? |
? |
.svg){kind=small} |
ราชอาณาจักรลิเบีย |  |
เจ้าชายมุฮัมหมัด อัส-เซนุสซิแห่งลิเบีย | พ.ศ. 2505 | พ.ศ. 2535 | ราชวงศ์เซนุสซิ | เป็นพระนัดดาในพระเจ้าอิดิสที่ 1 แห่งลิเบีย กษัตริย์ลิเบียตั้งแต่พ.ศ. 2494 ถึงพ.ศ. 2512 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยเผด็จการทหาร | ? | ? | ? |
 |
ราชอาณาจักรรวันดา |  |
พระเจ้าคิเกลิที่ 5 แห่งรวันดา | พ.ศ. 2478 | พ.ศ. 2504 | ราชวงศ์นิดาฮินดูรวา | เป็นกษัตริย์รวันดาตั้งแต่พ.ศ. 2502 ถึงพ.ศ. 2504 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยคณะปฏิวัติ | ? | ? | ? |
 |
ราชอาณาจักรคาไซใต้ |  |
พระเจ้าอัลเบิร์ตที่ 1 คาโลนจีแห่งคาไซใต้ | พ.ศ. 2462 | พ.ศ. 2504 | ราชวงศ์คาโลนจี | ประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งคาไซใต้ในปีพ.ศ. 2504 | ? | ? | ? |
|
ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน | |
พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ | พ.ศ. 2495 | พ.ศ. 2496 | ราชวงศ์มุฮัมหมัด อาลี | เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์และซูดานตั้งแต่พ.ศ. 2495 ถึงพ.ศ. 2496 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติอียิปต์โดยสาธารณรัฐ | เจ้าชายมุฮัมหมัด อาลีแห่งซาอิด | พ.ศ. 2522 | |
 |
ราชอาณาจักรตูนิเซีย |  |
เจ้าชายมุฮัมหมัด เบย์ | พ.ศ. 2471 | พ.ศ. 2549 | ราชวงศ์ฮูไซนิด | เชื้อสายของพระเจ้ามุฮัมหมัดที่ 5 อัน-นาเซอร์ กษัตริย์แห่งตูนิเซียตั้งแต่พ.ศ. 2449 ถึงพ.ศ. 2465 กษัตริย์องค์สุดท้ายคือพระเจ้ามูฮัมหมัดที่ 8 อัล อามินแห่งตูนิเซีย ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยสาธารณรัฐ | ? | ? | ? |
 |
รัฐสุลต่านแซนซิบาร์ |  |
สุลต่านจัมซิด บิน อับดุลลาห์แห่งแซนซิบาร์ | พ.ศ. 2472 | พ.ศ. 2507 | ราชวงศ์ซาอิด | ทรงเป็นสุลต่านองค์สุดท้ายแห่งแซนซิบาร์ตั้งแต่พ.ศ. 2506 ถึงพ.ศ. 2507 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติแซนซิบาร์ | เจ้าชายไซยิด อาลี บิน จัมซิด อัล บูไซดิ | ? | ?
|
[แก้] ทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg)
[แก้] ทวีปเอเชีย
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
[แก้] ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย
| ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | รูป | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_Islands.svg){kind=small} |
หมู่เกาะโคโคส |  |
จอห์น เซซิล คลูนีส์-รอสส์ (รอสส์ที่ 5) |
ค.ศ. 1928 | ค.ศ. 1978 | ตระกูลคลูนีส์-รอสส์ | อ้างตนเป็นกษัตริย์อย่างเป็นทางการในช่วงปี ค.ศ. 1944-1978 | จอห์น จอร์จ คลูนีย์-รอสส์ | ค.ศ. 1957 |  |
 |
ราชอาณาจักรฮาวาย |  |
เจ้าชายเควนติน คาวานานาโกอา | ค.ศ. 1961 | ค.ศ. 1998 | ราชวงศ์คาวามานาโกอา | สืบเชื้อสายจากสมเด็จพระราชินีนาถลีลีอูโอกาลานี (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1891-1893) | Kincaid Kawananākoa | ค.ศ. 1996 | 100px |
|
ราชอาณาจักรฮาวาย |  |
โอวานา ซาลาซาร์ | ค.ศ. 1953 | ค.ศ. 1988 | ราชวงศ์เคโออูอา | สืบเชื้อสายมาจากคาโลคูโอคาไมอีเล พระเชษฐาในพระเจ้าคาเมฮาเมฮา (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1795-1819) | โนอา คาโอคูโอคาไมเล เดกีเล | ค.ศ. 1981 | 100px |
[แก้] อ้างอิง
- ^ Sir Winston Churchill, A History of the English-Speaking Peoples, Vol. 2, Dodd, Mead & Co., NY 1957, pp. 97-98
- ^ จักรพรรดิราชวงศ์ชิงทุกพระองค์ใช่แซ่ว่า "อ้ายซินเจว๋หลัว" ([爱新觉罗, „Àixīnjuéluó“)
- ^ [1] Luke Chia-Liu Yuan was born in a palace in Beijing. He was the grandson of Yuan Shikai, China's president from 1912 to 1916. In addition to Jada Yuan of Manhattan, he is survived by a son, Vincent, a nuclear physicist, of New Mexico; and a brother, Yuan Jiaji, who lives in Tianjin, China.
- ^ Descended from Zhu Yuanzhang, the first Ming-dynasty Emperor (1368-98), the Zhu clan was a big landowner around Changsha in Hunan province, where Zhu was born in 1928 (Zhu Yuanzhang's era name was Hongwu)
- ^ จักรพรรดิในราชวงศ์หมิงทุกพระองค์ใช้แซ่ว่า "จู" (朱, „Zhū“)
- ^ ไม่เป็นทางการ
- ^ ประกาศพระองค์เป็นจักรพรรดินีแห่งเกาหลีในเชิงสัญลักษณ์เมื่อ พ.ศ. 2549
- ^ ราชวงศ์ลีเป็นราชวงศ์ของเหล่าผู้สืบเชื้อสายจากกษัตริย์แห่งอาณาจักรโชซอนและจักรวรรดิเกาหลี
- ^ Anthony Brooke was appointed hereditary Rajah Muda of Sarawak on August 27, 1937 but has since renounced any claim to the title.
- ^ ประมุขฝ่ายอาณาจักรและศาสนจักรอย่างเป็นทางการของทิเบต ตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่เมืองธรรมศาลา ประเทศอินเดีย นับตั้งแต่การเข้ายึดครองทิเบตโดยจีนในปี พ.ศ. 2493
- ^ เจ้าหม่อมคำลือ 召孟罕泐 The Last King of Xishuangbanna
- ^ ‘กษัตริย์องค์สุดท้าย’ ไทลื้อ
- ^ สารนาถ. เยี่ยมไทอาหมสายเลือดของเรา, 2497
- ^ บุญยงค์ เกศเทศ. คนไทในชมพูทวีป. กรุงเทพฯ:หลักพิมพ์, 2548. หน้า 116
[แก้] ดูเพิ่ม
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
