ราชวงศ์ซาวอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราชวงศ์ซาวอย
Lesser coat of arms of the Kingdom of Italy (1890).svg
พระราชอิสริยยศ
  • เคานท์แห่งซาวอย
  • ดยุคแห่งซาวอย
  • กษัตริย์แห่งอิตาลี
  • กษัตริย์แห่งสเปน
  • กษัตริย์แห่งโครเอเชีย
  • กษัตริย์แห่งแอลเบเนีย
  • กษัตริย์แห่งเอธิโอเปีย
ปกครอง อิตาลี, ฝรั่งเศส, สเปน และโครเอเชีย
เชื้อชาติ ชาวอิตาลี, เดิมชาวแฟรงค์
สาขา ซาวอย-คาริยัน
ซาวอย-เอออสตา
ซาวอย-เจนัว (สิ้นสุด ค.ศ. 1996)
ประมุขพระองค์แรก อุมแบร์โตที่ 1 เคานท์แห่งซาวอย
ประมุขพระองค์ปัจจุบัน เจ้าชายวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลแห่งเนเปิลส์ หรือ
อาเมเดโอ ดยุคแห่งเอออสตาที่ 5
ประมุขพระองค์สุดท้าย พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2
สถาปนา ค.ศ. 1003
สิ้นสุด ค.ศ. 1946
    

ราชวงศ์ซาวอย (อิตาลี: Casa Savoia, อังกฤษ: House of Savoy) เป็นราชตระกูลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1003ในภูมิภาคประวัติศาสตร์ซาวอย ราชตระกูลขยายตัวและรุ่งเรืองขึ้นจากราชตระกูลที่ปกครองอาณาจักรเคานท์ในบริเวณซาวอยไปจนในที่สุดก็ได้ปกครองราชอาณาจักรอิตาลีจนกระทั่งปลายสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อตำแหน่งพระมหากษัตริย์อิตาลีถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1946 ราชวงศ์ซาวอยเป็นราชตระกูลที่เก่าที่สุดในโลก[1] , ฝรั่งเศส, สเปน และ โครเอเชีย

ประวัติ[แก้]

ตระกูลซาวอยเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับชุมชนอิสระในสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบัน ชื่อของตระกูลมาจากภูมิภาคประวัติศาสตร์ซาวอยที่ในปัจจุบันอยู่ในฝรั่งเศส ต่อมาตระกูลซาวอยก็ขยายตัวจากการเป็นผู้ปกครองบริเวณท้องถิ่นจนในที่สุดก็ได้ปกครองคาบสมุทรอิตาลีเกือบทั้งหมด แต่การขยายตัวมิได้เกิดจากการพิชิตดินแดนแต่การค่อยๆ ขยายอาณาจักรทีละน้อยโดยการเสกสมรส และ การวางแผนทางการเมืองอันฉลาดเฉลียวในการผนวกดินแดนเข้ามาในครอบครอง

ประวัติเริ่มต้น[แก้]

ราชวงศ์ซาวอยสืบเชื้อสายมาจากอุมแบร์โตเคานท์แห่งซาบอเดีย (Humbert I of Savoy) (ค.ศ. 1003–ค.ศ. 1047 หรือ ค.ศ. 1048) เชื่อกันว่าครอบครัวของอุมแบร์โตเดิมมาจากบริเวณไม่ไกลจากมักเดบวร์ก (Magdeburg) ในแซกโซนี ขณะที่บันทึกแรกที่สุดของตระกูลเป็นบันทึกเกี่ยวกับพี่น้องสองคนในคริสต์ศตวรรษที่ 10, อามาเดอัสและอุมแบร์โต[2] แม้ว่าเดิมจะเป็นอาณาจักรเคานท์ที่มีฐานะไม่ค่อยดีนักแต่ต่อมาผู้สืบเชื้อสายของตระกูลนี้เป็นผู้มีความสามารถทางการทูต และสามารถขยายอำนาจควบคุมเส้นทางสำคัญทางยุทธศาสตร์ผ่าน เทือกเขาแอลป์เส้นต่างๆ ได้ ลูกชายสองคนของอุมแบร์โตเป็นสังฆราชที่แอบบีแซงต์มอริซบนฝั่งแม่น้ำโรนทางตะวันออกของทะเลสาบเจนีวา และนักบุญมอริซก็ยังคงเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของราชวงศ์ซาวอย

ลูกชายของอุมแบร์โตออตโต เคานท์แห่งซาวอยขึ้นเป็นประมุขของตระกูลในปี ค.ศ. 1051 หลังจาการเสียชีวิตของ after the death of his elder brother อามาเดอัสที่ 1 เคานท์แห่งซาวอย และสมรสกับอเดลเลดแห่งตูรินที่ทำให้อาณาจักรมาควิสแห่งซูซาพร้อมด้วยเมืองตูรินและพิเนโรโลตกมาอยู่ในเป็นสมบัติของตระกูลซาวอย[3] ความสามารถทางการทูตนี้ทำให้มหาอำนาจในยุโรปที่รวมทั้งฝรั่งเศส, อังกฤษ, และ สเปน หันมาฟังความเห็นของดยุคแห่งซาวอย

อ้างอิง[แก้]

  1. "In 1946, when the Kingdom of Italy came to an end, the House of Savoy was the world's oldest reigning dynasty," House of Savoy History
  2. Wikisource-logo.svg "Savoy". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913. 
  3. Wikisource-logo.svg "Piedmont". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913. 

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ราชวงศ์ซาวอย