ราชวงศ์ซาวอย
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
.svg) |
|
| พระราชอิสริยยศ |
|
|---|---|
| ปกครอง | อิตาลี, ฝรั่งเศส, สเปน และโครเอเชีย |
| เชื้อชาติ | ชาวอิตาลี, เดิมชาวแฟรงค์ |
| สาขา | ซาวอย-คาริยัน ซาวอย-เอออสตา ซาวอย-เจนัว (สิ้นสุด ค.ศ. 1996) |
| ประมุขพระองค์แรก | อุมแบร์โตที่ 1 เคานท์แห่งซาวอย |
| ประมุขพระองค์ปัจจุบัน | เจ้าชายวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลแห่งเนเปิลส์ หรือ อาเมเดโอ ดยุคแห่งเอออสตาที่ 5 |
| ประมุขพระองค์สุดท้าย | พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 |
| สถาปนา | ค.ศ. 1003 |
| สิ้นสุด | ค.ศ. 1946 |
ราชวงศ์ซาวอย (อิตาลี: Casa Savoia, อังกฤษ: House of Savoy) เป็นราชตระกูลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1003ในภูมิภาคประวัติศาสตร์ซาวอย ราชตระกูลขยายตัวและรุ่งเรืองขึ้นจากราชตระกูลที่ปกครองอาณาจักรเคานท์ในบริเวณซาวอยไปจนในที่สุดก็ได้ปกครองราชอาณาจักรอิตาลีจนกระทั่งปลายสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อตำแหน่งพระมหากษัตริย์อิตาลีถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1946 ราชวงศ์ซาวอยเป็นราชตระกูลที่เก่าที่สุดในโลก[1] , ฝรั่งเศส, สเปน และ โครเอเชีย
เนื้อหา |
ประวัติ[แก้]
ตระกูลซาวอยเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับชุมชนอิสระในสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบัน ชื่อของตระกูลมาจากภูมิภาคประวัติศาสตร์ซาวอยที่ในปัจจุบันอยู่ในฝรั่งเศส ต่อมาตระกูลซาวอยก็ขยายตัวจากการเป็นผู้ปกครองบริเวณท้องถิ่นจนในที่สุดก็ได้ปกครองคาบสมุทรอิตาลีเกือบทั้งหมด แต่การขยายตัวมิได้เกิดจากการพิชิตดินแดนแต่การค่อยๆ ขยายอาณาจักรทีละน้อยโดยการเสกสมรส และ การวางแผนทางการเมืองอันฉลาดเฉลียวในการผนวกดินแดนเข้ามาในครอบครอง
ประวัติเริ่มต้น[แก้]
ราชวงศ์ซาวอยสืบเชื้อสายมาจากอุมแบร์โตเคานท์แห่งซาบอเดีย (Humbert I of Savoy) (ค.ศ. 1003–ค.ศ. 1047 หรือ ค.ศ. 1048) เชื่อกันว่าครอบครัวของอุมแบร์โตเดิมมาจากบริเวณไม่ไกลจากมักเดบวร์ก (Magdeburg) ในแซกโซนี ขณะที่บันทึกแรกที่สุดของตระกูลเป็นบันทึกเกี่ยวกับพี่น้องสองคนในคริสต์ศตวรรษที่ 10, อามาเดอัสและอุมแบร์โต[2] แม้ว่าเดิมจะเป็นอาณาจักรเคานท์ที่มีฐานะไม่ค่อยดีนักแต่ต่อมาผู้สืบเชื้อสายของตระกูลนี้เป็นผู้มีความสามารถทางการทูต และสามารถขยายอำนาจควบคุมเส้นทางสำคัญทางยุทธศาสตร์ผ่าน เทือกเขาแอลป์เส้นต่างๆ ได้ ลูกชายสองคนของอุมแบร์โตเป็นสังฆราชที่แอบบีแซงต์มอริซบนฝั่งแม่น้ำโรนทางตะวันออกของทะเลสาบเจนีวา และนักบุญมอริซก็ยังคงเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของราชวงศ์ซาวอย
ลูกชายของอุมแบร์โตออตโต เคานท์แห่งซาวอยขึ้นเป็นประมุขของตระกูลในปี ค.ศ. 1051 หลังจาการเสียชีวิตของ after the death of his elder brother อามาเดอัสที่ 1 เคานท์แห่งซาวอย และสมรสกับอเดลเลดแห่งตูรินที่ทำให้อาณาจักรมาควิสแห่งซูซาพร้อมด้วยเมืองตูรินและพิเนโรโลตกมาอยู่ในเป็นสมบัติของตระกูลซาวอย[3] ความสามารถทางการทูตนี้ทำให้มหาอำนาจในยุโรปที่รวมทั้งฝรั่งเศส, อังกฤษ, และ สเปน หันมาฟังความเห็นของดยุคแห่งซาวอย
อ้างอิง[แก้]
- ↑ "In 1946, when the Kingdom of Italy came to an end, the House of Savoy was the world's oldest reigning dynasty," House of Savoy History
- ↑
"Savoy". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913. - ↑ "Piedmont". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913.
ดูเพิ่ม[แก้]
- อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย
- ประวัติศาสตร์อิตาลี
- ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
- ประวัติศาสตร์สเปน
- ประวัติศาสตร์โครเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ ราชวงศ์ซาวอย
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
