พระสันตะปาปา
พระสันตะปาปา (ละติน: Sancta Papa; อังกฤษ: Pope) มาจากภาษาละตินว่า papa แปลว่า บิดา ปัจจุบันใช้กับผู้นำคริสตจักรหลายแห่ง แต่ที่รู้จักกันดีที่สุดคือผู้นำสูงสุดของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตำแหน่งนี้มีการใช้ครั้งแรกในสมัยสมเด็จสมเด็จพระสันตะปาปาซิริซิอุส (Siricius) นอกจากนี้ ผู้นำสูงสุดของนิกายโรมันคาทอลิกยังดำรงตำแน่งอื่นๆ อีก เช่น บิชอปแห่งโรม (Bishop of Rome) ผู้แทนองค์พระคริสต์ (Vicar of Jesus Christ) ผู้สืบตำแหน่งจากนักบุญเปโตร (Successor of St. Peter) เจ้าชายแห่งอัครทูต (Prince of the Apostles) ปอนทิฟสูงสุดแห่งคริสตจักรสากล (Supreme Pontiff of the Universal Church) อัครบิดรแห่งคริสตจักรตะวันตก (Patriarch of the West) ไพรเมทแห่งอิตาลี (Primate of Italy) อัครบิดรและมุขนายกมหานครแห่งภาคโรม (Archbishop and Metropolitan of the Roman Province) และผู้รับใช้ของบรรดาผู้รับใช้ของพระเจ้า (Servant of the Servants of God) หลังจากปี ค.ศ. 1929 พระสันตะปาปาก็มีตำแหน่งเพิ่มอีกตำแหน่งหนึ่งคือเป็นประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ปัจจุบันมีพระสันตะปาปามาแล้ว 265 หรือ 266 องค์ (บางที่ไม่นับสตีเฟนที่ 2 เป็นสมเด็จพระสันตะปาปา)
เนื้อหา |
[แก้] รายพระนามสมเด็จพระสันตะปาปา
-
ดูบทความหลักที่ รายพระนามสมเด็จพระสันตะปาปา
[แก้] พระสันตะปาปาเท็จ
พระสันตะปาปาเท็จ (antipope) หมายถึง ผู้ที่เป็น "พระสันตะปาปาโดยไม่ถูกต้อง" ทั้งที่อ้างตัวเอง หรือเกิดจากความสับสน, หรือได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปาแล้ว แต่ไม่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ หรือได้รับตำแหน่งโดยถูกต้องแล้ว แต่ถือกันว่าเป็น พระสันตะปาปาเท็จ
พระสันตะปาปาเท็จส่วนใหญ่ เกิดจากความขัดแย้งทางการเมืองของคริสตจักรระหว่างผู้ปกครองในขณะนั้น โดยเฉพาะกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งนี้ผู้ปกครองในหลายสมัยพยายามจะเข้ามาแทรกแซงศาสนจักร ส่วนศาสนจักรเองนั้น ตามประวัติศาสตร์ ก็ปรากฏว่ามีการพยายามแทรกแซงทางโลกเช่นเดียวกัน เช่นการสนับสนุน antiking ในประเทศเยอรมนีสมัยก่อน
นอกจากความขัดแย้งกับทางโลกแล้ว ความสับสนและไม่ลงรอยภายในศาสนาจักรเอง ก็ทำให้เกิด antipope ขึ้นในระหว่างการเลือกพระสันตะปาปาเช่นเดียวกัน กล่าวได้อีกอย่างก็คือ พระสันตะปาปาที่ถูกต้องนั้น ก็มีโอกาสเป็น “พระสันตะปาปาเท็จ” ได้เช่นเดียวกัน ถ้าการณ์กลับว่า พระสันตะปาปาเท็จ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้อง
ความไม่ลงรอยกันในการเลือกพระสันตะปาปาในศาสนจักรโรมันคาทอลิกนั้น ภายหลังนำไปสู่การปฏิรูปโปรแตสแตนท์ในที่สุด
รายชื่อพระสันตะปาปาเท็จด้านล่างนี้ เป็นมุมมองของนิกายโรมันคาทอลิก. พระสันตะปาปาเท็จบางพระองค์ในรายชื่อ อาจจะถือเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องในมุมมองของนิกายอื่น
[แก้] รายชื่อพระสันตะปาปาเท็จ
- นักบุญฮิปโปลิตุส 217–235 (ภายหลังกลับใจคืนตำแหน่งให้นักบุญปอนเทียนและตายในฐานะมรณสักขี)
- โนวาเทียน 251–258
- เฟลิกซ์ที่ 2 355–365 (อย่าสับสนกับพระสันตะปาปาตัวจริงที่ใช้ชื่อนี้)
- เออร์ซินุส หรือ เออร์ซิสินุส 366–367
- ยูลาลิอุส 418–419
- ลอเรนทิอุส 498–499 และ 501–506
- ดิโอสโครุส 530
- ธีโอดอร์ 687
- ปาสชาล 687
- ธีโอลิแฟกต์ 757
- คอนสแตนตินที่ 2 767–768
- ฟิลิป 768 (ดำรงตำแหน่งต่อจาก คอนสแตนตินที่ 2 เพียงวันเดียว หลังจากนั้นก็สละตำแหน่งและกลับอาราม)
- จอห์น 844
- อนาสตาซิอุสที่ 3 ไบโบลเธคาริอุส 855 (ไบโบลเธคาริอุส หมายถึง ผู้เป็นบรรณารักษ์ เพราะเคยดำรงตำแหน่งนี้ในปี 867 หลังจากที่สละตำแหน่ง)
- คริสโตเฟอร์ 903–904
- โบนิเฟสที่ 7 974, 984-985
- จอห์น ฟิลากัตโต (จอห์นที่ 16) 997-998
- เกรกอรีที่ 6 1012
- ซิลเวสเตอร์ที่ 3 1045
- จอห์น มินซิอุส (เบเนดิกต์ที่ 10) 1058–1059
- ปิเอโตร คาดาลุส (โฮโนริอุสที่ 2) 1061-1064
- กวีเบิร์ตแห่งราเวนนา (คลีเมนต์ที่ 3) 1080, 1084–1100
- ธีโอโดริก 1100-1101
- อดาลเบิร์ต 1101
- มากินูล์ฟ (ซิลเวสเตอร์ที่ 4) 1105-1111
- โมริซ เบอร์ดานุส (เกรกอรีที่ 8) 1118-1121
- ธีบัลดุส บุคคาเปคุค (เซเลสทีนที่ 2) 1124 (ได้รับตำแหน่งถูกต้องแต่สละตำแหน่งให้โฮโนริอุสที่ 2 ต่อมาจึงถือว่าทรงเป็น antipope)
- ปิเอโตร ปิเอลิโอนี (อนาคลีตุสที่ 2) 1130-1138
- เกรกอริโอ คอนติ (วิกเตอร์ที่ 4) 1138
- ออตตาวิโอ ดิ มอนเตเซลิโอ (วิกเตอร์ที่ 4) 1159-1164
- กิโด ดิ เครมา (ปาสชาลที่ 3) 1164–1168
- จิโอวานนีแห่งสตรูมา (คาลิกซ์ตุสที่ 3) 1168–1178
- ลันโซแห่งเซซซา (อินโนเซนต์ที่ 3) 1179–1180
- ปิเอโตร ไรนัลดุชชี (นิโคลัสที่ 5) 1328–1330 (ดำรงตำแหน่งในกรุงโรม แต่พระสันตะปาปาที่ถูกต้องประทับอยู่ที่ อาวีญง ในฝรั่งเศส)
- พระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 แห่งอาวีญง 1378-1394 (คนละคนกับพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7)
- พระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 แห่งอาวีญง (เปโดร เดอ ลูนา) 1394–1423 (คนละคนกับพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13)
- ปิเอโตร ฟิลากี (อเล็กซานเดอร์ที่ 5) 1409–1410 (ดำรงตำแหน่งที่ปิซา)
- บัลดาสซาเร โคซา (จอห์นที่ 23) 1410–1415 (ดำรงตำแหน่งที่ปิซา)
- กิล ซานเชซ มูโญส (คลีเมนต์ที่ 8) 1423–1429 (ดำรงตำแหน่งที่อาวีญง)
- เบอร์นาร์ด การ์นิเย่ (เบเนดิกต์ที่ 14 คนแรก) 1425–1430? (ดำรงตำแหน่งที่อาวีญง)
- ฌอง คาร์ริเย่ (เบเนดิกต์ที่ 14 คนที่สอง) 1430? (ดำรงตำแหน่งที่อาวีญง)
- ดยุค อมาเดอุสที่ 8 แห่งซาวอย (เฟลิกซ์ที่ 5) 1439-1449
นอกเหนือจากนี้ มีบุคคลหนึ่งเป็นที่ถกเถียงกันว่า มีสถานะเป็นพระสันตะปาปาหรือไม่ และเป็น antipope หรือไม่ คือ โจน (พระสันตะปาปาหญิงโจน) โดยนักประวัติศาสตร์กล่าวว่าไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดว่ามีตัวตนจริงๆ เป็นเพียงตำนานที่กล่าวเลื่อนลอยเท่านั้น โดยปัจจุบันไม่มีในรายชื่อเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาหรือแม้กระทั่งเป็น antipope เลย
[แก้] Sedevacantist Antipope
พวก Sedevantist ถือว่าสมเด็จพระสันตะปาปาที่เป็นประมุขของคาทอลิกสายหลักในปัจจุบันนั้นเป็นพวกนอกศาสนา เนื่องจากเห็นว่า การปรับปรุงอันเนื่องมาจากการประชุมสภาวาติกันครั้งที่ 2 (Second Vatican Council) เมื่อปี ค.ศ. 1962 นั้น ขัดต่อหลักศาสนา Sedevacantist Antipope นั้นต่างกับ Antipope คนก่อนๆในประวัติศาตร์ ในด้านผู้ที่เชื่อถือศรัทธาซึ่งมีน้อยกว่า Antipope ในประวัติศาสตร์มาก
รายชื่อ Sedevacantist Antipope ในศตวรรษที่ 20-21 มีดังนี้
- ไมเคิล คอลิน (คลีเมนท์ที่ 15) 1950–1968 แต่งตั้งตนเองในแคนาดา
- กาสตง ทรองเบลย์ (เกรกอรีที่ 17) 1968- ดำรงตำแหน่งต่อจากคลีเมนท์ที่ 15 ในแคนาดา
- จิโน เฟรดิอานี (เอ็มมานูเอล) 1973-1984 แต่งตั้งตัวเองในอิตาลี
- เคลเมนเต โดมิงเกซ อี โกเมซ (เกรกอรีที่ 17) 1978-2005 เป็นผู้นำของ Palmarian Catholic Church ในสเปน
- ฟรานซิส คอนราด ชุคคาร์ดท์ (เอเดรียนที่ 7) แต่งตั้งตัวเองในปี 1984 ในสหรัฐอเมริกา
- วาเลเรียโน เวสตินี (วาเลเรียโน) แต่งตั้งตัวเองในปี 1990 ในอิตาลี
- เดวิด เบาว์เดน (ไมเคิล) แต่งตั้งตัวเองในปี 1990 ในสหรัฐอเมริกา
- วิกเตอร์ ฟอน เพนท์ซ (ลินุสที่ 2) แต่งตั้งตนเองในปี 1994 ในสหราชอาณาจักร
- โมริซ อาคิเอรี (ปีเตอร์ที่ 2) แต่งตั้งตัวเองเมื่อปี 1995 ในฝรั่งเศส
- ลูเชียน พัลเวอร์มาเชอร์ (ปิอุสที่ 13) แต่งตั้งตนเองในปี 1998 ในสหรัฐอเมริกา เป็นผู้นำของ ศาสนจักรคาทอลิก"ที่แท้จริง"ที่ตั้งขึ้นมาใหม่
- มานูเอล คอร์ราล (ปีเตอร์ที่ 2) ดำรงตำแหน่งต่อจาก เคลเมนเต โดมิงเกซ อี โกเมซ ในสเปน เมื่อปี 2005
[แก้] คำพยากรณ์ของพระสันตะปาปาในอนาคต
มีการพยากรณ์กันว่า พระสันตะปาปาองค์สุดท้ายใช้พระนามว่า ปีเตอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาปีเตอร์ที่ 2)
[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] อ้างอิง
- บรรณานุกรม
- Barry, Rev. Msgr. John F (2001). One Faith, One Lord: A Study of Basic Catholic Belief. Gerard F. Baumbach, Ed.D. ISBN 0-8215-2207-8.
- Bokenkotter, Thomas (2004). A Concise History of the Catholic Church. Doubleday. ISBN 0385505841.
- Chadwick, Henry (1990). "The Early Christian Community". The Oxford Illustrated History of Christianity. Ed. John McManners. Oxford University Press. ISBN 0198229283.
- Duffy, Eamon (1997). Saints and Sinners, a History of the Popes. Yale University Press. ISBN 0-3000-7332-1.
- Franzen, August; John Dolan (1969). A History of the Church. Herder and Herder.
- Hartmann Grisar (1845–1932), History of Rome and the Popes in the Middle Ages, AMS Press; Reprint edition (1912). ISBN 0-404-09370-1
- Kelly, J. N. (1986). Oxford Dictionary of the Popes. Prentice Hall. ISBN 9780191909351.
- Kung, Hans (2003). The Catholic Church: A Short History. Random House. ISBN 9780812967623.
- Loomis, Louise Ropes (2006). The Book of the Popes (Liber Pontificalis): To the Pontificate of Gregory I. Evolution Publishing: Merchantville, NJ. ISBN 1-889758-86-8.. Reprint of an English translation originally published in 1916.
- Ludwig von Pastor, History of the Popes from the Close of the Middle Ages; Drawn from the Secret Archives of the Vatican and other original sources, 40 vols. St. Louis, B. Herder 1898 – (World Cat entry)
- Noble, Thomas; Strauss, Barry (2005). Western Civilization. Houghton Mifflin Company. ISBN 0618432779.
- Orlandis, Jose (1993). A Short History of the Catholic Church. Scepter Publishers. ISBN 1851821252.
- James Joseph Walsh, The Popes and Science; the History of the Papal Relations to Science During the Middle Ages and Down to Our Own Time, Fordam University Press, 1908, reprinted 2003, Kessinger Publishing. ISBN 0-7661-3646-9
[แก้] หนังสืออ่านเพิ่ม
- Brusher, Joseph H. Popes Through The Ages. Princeton: D. Van Nostland Company, Inc., 1959.
- Chamberlin, E.R. The Bad Popes. 1969. Reprint: Barnes and Noble, 1993. ISBN 978-0-88029-116-3.
- Dollison, John Pope-pourri. New York: Simon & Schuster, 1994. ISBN 978-0-671-88615-8.
- Kelly, J.N.D. The Oxford Dictionary of Popes. Oxford: University Press, 1986. ISBN 0-19-213964-9.
- Maxwell-Stuart, P.G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present; with 308 Illustrations, 105 in Color. London: Thames and Hudson, 1997. ISBN 0-500-01798-0.
- Norwich, John Julius. The Popes: a History. Chatto, 2011.
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- Catholic Encyclopedia entry
- Pope Endurance League - Sortable list of Popes
- Data Base of more than 23,000 documents of the Popes in latin and modern languages
- The Holy See - The Holy Father—website for the past and present Holy Fathers (since Pope Leo XIII)
- "papacy." Encyclopædia Britannica. 2009. Encyclopædia Britannica Online
- Origins of Peter as Pope
- The Authority of the Pope: Part I
- The Authority of the Pope: Part II
