เยรูซาเลม

เยรูซาเลม
	เยรูซาเลม; ; יְרוּשָׁלַיִם (Yerushalayim); أُورشَلِم (yerushalayim)
	— City —
	From upper left: Jerusalem skyline viewed from Givat ha'Arba, Mamilla, the Old City and the Dome of the Rock, a souq in the Old City, the Knesset building, the Western Wall, the Tower of David and the Old City walls
; ธง	; ตราสัญลักษณ์
	; เยรูซาเลม Location of Jerusalem
พิกัดภูมิศาสตร์: 31°47′N 35°13′E / 31.783°N 35.217°E
	การปกครอง
- Mayor	Nir Barkat
	เนื้อที่
- เมือง
ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล	630 ม. (2,067 ฟุต)
	ประชากร (2009)
- City	933,113 (2,012)
- ความหนาแน่นประชากร	6,183 คน/กม.²; (16,013.9 คน/ตร.ไมล์)
- เขตเมือง	1,700,200
รหัสพื้นที่	+972/+970 (Israel/Palestinian Territories) + 2/2 23 (Jerusalem)
	เว็บไซต์: jerusalem.muni.il (อังกฤษ); jerusalem.muni.il(ฮีบรู); jerusalem.muni.il (อาหรับ)

คอร์ด สะพาน

เยรูซาเลม (ฮีบรู: יְרוּשָׁלַיִם (Yerushalayim), อาหรับ: القُدس (อัลกุดสุ หรือ อัลบัยตุ อัลมักดิส), Al-Quds, กรีก: Ιεροσόλυμα, อังกฤษ: Jerusalem) เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1949 ได้รับการประกาศให้เป็น เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอิสราเอล เยรูซาเล็มเป็นดินแดนที่มีประวัติศาสตร์เกี่ยวพันกับ 3 ศาสนา คือ ศาสนายิว ศาสนาคริสต์ และ ศาสนาอิสลาม และเป็นเมืองที่มีความขัดแย้งทางศาสนา เนื่องจากเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางศาสนาของศานาหลักของโลก คีอ คริสเตียน,อิสลาม และยูดาห์ (ยิว) เป็นเมืองที่พระเยซูคริสต์เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ที่ภูเขามะกอกเทศ และว่ากันว่าจะเสร็จกลับลงมาบนแผ่นดินโลกที่เมืองแห่งนี้, เป็นเมืองที่พระนบีมูฮัหมัดถูกรับขึ้นไปบนสวรรค์ และเป็นเมืองหลวงเก่าแก่ของชาติยิวอีกด้วย

ประวัติศาสตร์[แก้]

หอสมุดแห่งชาติอิสราเอล

กรุงเยรูซาเลมเป็นเมืองที่พระเป็นเจ้าทรงเลือกสรรไว้ให้เป็นป้อมแห่งความเชื่อถึงพระเป็นเจ้าแต่เพียงองค์เดียว จากเนินเขาที่โล่งแจ้งนี้ บรรดาประกาศกและพระคริสตเจ้าเองทรงประกาศคำสั่งสอนของพระเป็นเจ้าและบทบัญญัติแห่งความรัก จากดินแดนนี้ไฟแห่งความเชื่อได้แพร่ไปพร้อมกับมุ่งขจัดความมืดมนแห่งการหลงผิดและการนับถือพระเท็จเทียมต่างๆ ให้หมดสิ้นไป "บทบัญญัติของพระเป็นเจ้าจะแพร่ไปจากศิโยน และพระวาจาของพระองค์จากกรุงเยรูซาเลม"

เมืองนี้เป็นเมืองหลวงทางศาสนาของประชากรราวครึ่งหนึ่งของมนุษยชาติ สำหรับชาวยิวเป็นสัญลักษณ์แห่งสิริมงคลดั้งเดิม และแห่งความหวังในอนาคต

สำหรับชาวคริสต์เป็นเมืองที่พระเยซูเจ้าทรงประกอบภารกิจในช่วงระยะเวลาสุดท้ายแห่งพระชนมชีพของพระองค์ เมืองที่ได้เป็นพยานถึงการสิ้นพระชนม์และการกลับคืนชีพของพระองค์

กรุงเยรูซาเลมแหล่งกำเนิดความเชื่อและสันติ เมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในโลก ยังได้เป็นเมืองแห่งความทารุณโหดร้ายแห่งสงคราม และการหลั่งเลือด ณ ประตูเมืองแห่งนี้มีการสู้รบมากกว่าที่เมืองอื่นใดในโลก กรุงเยรูซาเลมถูกล้อมมากกว่า 50 ครั้ง ถูกยึดถึง 36 ครั้ง และถูกทำลายมากกว่า 10 ครั้ง

ไม่มีผู้ใดทราบว่ากรุงเยรูซาเลมเริ่มมีตัวตนขึ้นมาเมื่อใด ครั้งแรกที่พระคัมภีร์พูดถึง คือ สมัยของอับราฮัม โดยมีชื่อว่า "ซาเล็ม" ซึ่งแปลว่า สันติสุข

"ท่านเมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์เมืองซาเลม และปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด ก็นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้ (ปฐก 14:18)

"ข้าพเจ้ายกมือสาบานตัวต่อพระพักตร์ผู้เป็นเจ้าพระเจ้าสูงสุด ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดิน" (ปฐก 14:22)

ในศตวรรษ ที่ 10 ก่อนคริสตกาล กษัตริย์ดาวิดได้ยึดเมืองนี้และตั้งเป็นเมืองหลวง โดยนำหีบแห่งพันธสัญญามาประดิษฐาน

ช่วงเวลา[แก้]

พิพิธภัณฑ์อิสราเอล

สุสานแห่งชาติของอิสราเอล

ปี 965-922ก่อนคริสตกาล โซโลมอนได้ปรับปรุงเมืองนี้และสร้างพระวิหาร
ปี 587 ก่อนคริสตกาล ชาวบาบิโลนได้ยึดกรุงเยรูซาเลม ทำลายพระวิหารและนำชาวยิวไปเป็นทาสในบาบิโลน
ปี 538 ก่อนคริสตกาล ชาวยิวได้กลับสู่กรุงเยรูซาเลมและสร้างพระวิหารขึ้นใหม่
ปี 332ก่อนคริสตกาล อเล็กซานเดอร์มหาราชได้ยึดกรุงเยรูซาเลม
ปี 168 ก่อนคริสตกาล กษัตริย์อันติโอกุส เอปีฟาเนส ได้ทำลายกำแพงกรุงเยรูซาเลม
ปี 63 ก่อนคริสตกาล ชาวโรมยึดเมือง
ปี 37 ก่อนคริสตกาล เฮโรดได้แต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์ของชาวยิว พระองค์เป็นนักก่อสร้างและปรับปรุงกรุงเยรูซาเลมให้สวยงาม ได้สร้างกำแพงและพระวิหาร ขึ้นมาใหม่ให้สวยงามกว่าในสมัยของกษัตริย์ของเฮโรดนี้เป็นกรุงเยรูซาเลมที่พระเยซูเจ้าทรงรู้จัก
ปี ค.ศ.70 กรุงเยรูซาเลมถูกทำลายโดยจักรพรรดิตีตัส
ปี ค.ศ.132-135 จักรพรรดิเอเดรียนได้สร้างกรุงเยรูซาเลมขึ้นใหม่ตามแบบของเมืองโรมัน ตั้งชื่อว่า "เอลีอา กาปีโตลียา" และสร้างสักการสถานแด่พระเท็จเทียมบนซากของสักการสถานของชาวยิว และของชาวคริสต์ และพวกยิวถูกห้ามเข้าเมืองเด็ดขาด หากจับได้จะมีโทษมีประหารชีวิต
ปี พ.ศ. 873 (ค.ศ.330) จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 มหาราชผู้กลับใจได้เปลี่ยนกรุงเยรูซาเลมให้เป็นเมืองคริสต์
ปี พ.ศ. 1157 (ค.ศ.614) ชาวเปอร์เซียยึดกรุงเยรูซาเลมและทำลายวัดวาอารามต่างๆ
ปี พ.ศ. 1179 (ค.ศ.636) กรุงเยรูซาเลมตกอยู่ภายในอำนาจของชาวอาหรับ ซึ่งได้รักษาอำนาจนี้ตลอดมาเป็นเวลา 500 ปี
ปี พ.ศ. 1642 (ค.ศ.1099) กรุงเยรูซาเลมถูกยึดโดยครูเสดและกลับเป็นที่ตั้งของอาณาจักรละติน
ปี พ.ศ. 1730 (ค.ศ.1187) กรุงเยรูซาเลมถูกยึดโดยชาวมุสลิมภายใต้การนำของซาลาดิน
ปี พ.ศ. 2060 (ค.ศ.1517) เมืองตกอยู่ในเงื้อมมือของชาวเติร์ก และอยู่ในการปกครองของพวกเขาตลอด 400 ปี
ปี พ.ศ. 2460 (ค.ศ.1917) พันธมิตรได้ยึดกรุงเยรูซาเลมและให้อยู่ใต้การปกครองของทหารอังกฤษ
ปี พ.ศ. 2491(ค.ศ.1948) สงครามระหว่างยิวและชาวอาหรับ กรุงเยรูซาเลมถูกแบ่งดินแดนเป็นเยรูซาเลมตะวันตก ปกครองโดยอิสราเอล และเยรูซาเลมตะวันออก ปกครองโดยจอร์แดน และเป็นเมืองหลวงของประเทศอิสราเอลในส่วนที่เป็นเยรูซาเลมตะวันตก ระหว่างสงคราม 6 วัน ใน ค.ศ. 1967 เยรูซาเลมตะวันออกจึงตกอยู่ ภายใต้การปกครองของอิสราเอล และตามกฎหมายซึ่งออกใน ค.ศ. 1980 เยรูซาเลมจึงเป็นเมืองหลวงของอิสราเอลอย่างเป็นทางการ
ปี พ.ศ. 2510 (ค.ศ.1967) ระหว่างสงคราม 6 วัน ชาวอิสราเอลได้ยึดกรุงเยรูซาเลมเก่า ซึ่งเคยอยู่ภายใต้การปกครองของจอร์แดน สถานการณ์ปัจจุบันยังยืดเยื้ออยู่ และชาวอาหรับรับไม่ค่อยได้ด้านประวัติศาสตร์ของคริสตชน เริ่มตั้งแต่ปีที่ 33 ของสมัยปกครองของกษัตริย์เฮโรด

ประมาณศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (5 B.C.) เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จมาบังเกิด ประมาณ 8 กิโลเมตรห่างจากกรุงเยรูซาเลม เหตุการณ์ที่พระเยซูเจ้าทรงดำเนินชีวิตในกรุงเยรูซาเลมตามบันทึกในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ เมื่อแม่พระและนักบุญยอแซฟ ถวายพระเยซูในพระวิหาร

พวกนักรบครูเสด (Crusader) ตามความเชื่อเป็นอัศวินของพระเจ้า ตามความเชื่อนี้ พวกนี้ไม่ใช่ คาทอลิก แต่เป็น โปร์แลด์น บางชื่อเรียกว่า อัศวินแทมพรา การแต่งกายตามแบบอัศวิน แต่จะแตกต่างตรงที่ ตามโล่ จะมีรูปไม้กางเขน

ภูมิศาสตร์[แก้]

เยรูซาเลมตั้งอยู่บนที่ราบสูงทางตอนใต้ของเทือกเขาจูเดียน มีอาณาเขตติดกับทะเลเดดซี (Dead Sea) ทางด้านตะวันออก และข้างฝั่งแม่น้ำจอร์แดนเป็นเทือกเขาโมอาบ (Moab) ที่แห้งแล้ง ทางตะวันตกติดกับที่ราบชายฝั่งและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (Mediterranean Sea) ห่างจากชายฝั่ง 58 กิโลเมตร ถนนหลวงเป็นเส้นทางสู่เมืองเยริโค (Jericho) ห่างประมาณ 57.6 กิโลเมตร ไปทางตะวันออกทางเหนือมุ่ง สู่จอร์แดน และทะเลสาบกาลิลี ถนนอาลอน (Allon) หรือ ยิกัล (Yigal) ตัดผ่านทะเลทรายยูเดีย นำสู่เมืองสะมาเรีย

ภูมิอากาศ[แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของเยรูซาเลม (1881–2007)
เดือน	ม.ค.	ก.พ.	มี.ค.	เม.ย.	พ.ค.	มิ.ย.	ก.ค.	ส.ค.	ก.ย.	ต.ค.	พ.ย.	ธ.ค.	ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	23.4 (74.1)	25.3 (77.5)	27.6 (81.7)	35.3 (95.5)	37.2 (99)	36.8 (98.2)	40.6 (105.1)	44.4 (111.9)	37.8 (100)	33.8 (92.8)	29.4 (84.9)	26 (79)	44.4 (111.9)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F)	11.8 (53.2)	12.6 (54.7)	15.4 (59.7)	21.5 (70.7)	25.3 (77.5)	27.6 (81.7)	29.0 (84.2)	29.4 (84.9)	28.2 (82.8)	24.7 (76.5)	18.8 (65.8)	14.0 (57.2)	21.5 (70.7)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F)	9.1 (48.4)	9.5 (49.1)	11.9 (53.4)	17.1 (62.8)	20.5 (68.9)	22.7 (72.9)	24.2 (75.6)	24.5 (76.1)	23.4 (74.1)	20.7 (69.3)	15.6 (60.1)	11.2 (52.2)	17.5 (63.5)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F)	6.4 (43.5)	6.4 (43.5)	8.4 (47.1)	12.6 (54.7)	15.7 (60.3)	17.8 (64)	19.4 (66.9)	19.5 (67.1)	18.6 (65.5)	16.6 (61.9)	12.3 (54.1)	8.4 (47.1)	13.5 (56.3)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	-6.7 (19.9)	-2.4 (27.7)	-0.3 (31.5)	0.8 (33.4)	7.6 (45.7)	11 (52)	14.6 (58.3)	15.5 (59.9)	13.2 (55.8)	9.8 (49.6)	1.8 (35.2)	0.2 (32.4)	-6.7 (19.9)
ปริมาณฝน มม (นิ้ว)	133.2 (5.244)	118.3 (4.657)	92.7 (3.65)	24.5 (0.965)	3.2 (0.126)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0.3 (0.012)	15.4 (0.606)	60.8 (2.394)	105.7 (4.161)	554.1 (21.815)
ความชื้นร้อยละ	72	69	63	58	41	44	52	57	58	56	61	69	58.3
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย	12.9	11.7	9.6	4.4	1.3	0	0	0	0.3	3.6	7.3	10.9	62
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด	192.2	226.3	243.6	267.0	331.7	381.0	384.4	365.8	309.0	275.9	228.0	192.2	3,397.1
แหล่งที่มา1: Israel Meteorological Service^[1]^[2]
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory for data of sunshine hours^[3]

ประชากร[แก้]

กรุงเยรูซาเลม มีประชากรและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป เมืองโบราณแห่งนี้ชุมชนนับถือศาสนายิว คริสต์ศาสนา ลัทธิอาร์เมเนียน และชาวมุสลิม ชนชาวยิวต้องทนทุกข์ทรมานระหว่าง ค.ศ.1974-48 และได้รับการบูรณะใหม่ แบบทางสถาปัตยกรรมของอาคารให้บรรยากาศความเป็นชนชาติตะวันออก

ชาวอาหรับแต่งกายแบบดั้งเดิมและทันสมัย คริสตชนได้รับอิทธิพลการแต่งกายทั้งจากตะวันตกและตะวันออก โรงสวด (Synagogue) วัด สุเหร่าและที่พักอาศัย มีรูปแบบต่างๆ กันซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมแบบโมเสก (Mosaic) กลิ่นเครื่องเทศ สัญลักษณ์ของการปรุงอาหารแบบตะวันออก เสียงระฆัง โบสถ์ที่กังวานและยาวนาน สัญญาณเรียกให้มาสวดมนต์ในสุเหร่า มุสลิม และท่วงทำนองเสียงสวดมนต์ของชาวยิวที่กำแพงตะวันตก หรือกำแพงร้องไห้ (Western Wal, Wailing Wall) เพิ่มเสน่ห์และชีวิตชีวาแก่เมืองนี้ บรรยากาศเหล่านี้สัมผัสได้เฉพาะในส่วนที่เป็นเมืองเก่า นอกกำแพงเมืองเยรูซาเลมเต็มไปด้วยบรรยากาศความทันสมัยทั้งถนน เส้นทางคมนาคม ตึกสูง ห้างสรรพสินค้า ย่านธุรกิจ โรงเรียน ร้านอาหารและร้านกาแฟ

สถิติปี ค.ศ. 1993 มีประชากร 556,000 คน ในจำนวนนี้ 401,000 คน เป็นชาวยิว อาศัยในเยรูซาเลมใหม่ และอีก 139,000 คน อาศัยทางตะวันออกและเยรูซาเลมเก่า จำนวนนี้ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม มีเพียง 16,000 คน นับถือศาสนาคริสต์

วัฒนธรรม[แก้]

ภาษา[แก้]

ภาษาที่ผู้คนตามท้องถนนใช้มีทั้งภาษาฮีบรู ภาษาอาหรับ และภาษาอังกฤษ แหล่งกำเนิดวัฒนธรรมที่หลายหลากและการเมืองที่ซับซ้อน

ศาสนา[แก้]

กรุงเยรูซาเลม เป็นศูนย์รวมด้านจิตวิญญาณของผู้เชื่อศรัทธา ในพระเป็นเจ้าองค์เดียวกันถึง 3 ศาสนา ได้แก่ คริสต์ศาสนา ศาสนาอิสลาม และศาสนายิว จึงเป็นสถานที่แสวงบุญของ ศาสนิกชนทั้ง 3 ศาสนา

ชาวมุสลิมเชื่อกันว่าศาสดามุฮัมมัดได้เสด็จสู่ฟากฟ้า ที่เมืองนี้จึงเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์อันดับสาม รองจาก มักกะฮ์ และมาดีนะฮ์