การตรึงพระเยซูที่กางเขน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
“การตรึงพระเยซูที่กางเขน” โดยซิโมน วูเอท์ (Simon Vouet) ที่ เจนัว (ค.ศ. 1622)

การตรึงพระเยซูที่กางเขน[1] (อังกฤษ: Crucifixion of Jesus) เป็นเหตุการณ์ในชีวิตของพระเยซูที่ถูกบันทึกในพระวรสารทั้งสี่ฉบับ[2] เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากที่พระเยซูถูกจับ และ ถูกพิพากษา ในทางเทววิทยาคริสเตียน การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เป็นเหตุการณ์หัวใจสำคัญ ส่งอิทธิพลให้เกิดเหตุการณ์อื่นๆ ต่อเนื่องมา นอกจากนั้น การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ก็เป็นสัญลักษณ์สำคัญทางปรัชญาความเชื่อ เป็นการเสียชีวิตของผู้ที่มาช่วยโลก เห็นได้จากการรับทรมานและความตายของพระเมสสิยาห์เพื่อไถ่บาปให้มวลมนุษย์ ตามด้วยพันธสัญญาใหม่ที่กล่าวถึง การคืนชีพในสามวันหลังจากสิ้นพระชนม์ และทรงปรากฏพระกายต่ออัครทูต ก่อนที่จะเสด็จขึ้นสวรรค์[3]

การทรมานและการเสียชีวิตของพระเยซูบนกางเขนมักจะเรียกกันว่า “พระทรมานของพระเยซู” (Passion) มาจากภาษากรีก “Passover” ซึ่งเป็นเทศกาลของชาวยิว ปรัชญาคริสต์ศาสนากล่าวว่า พระเยซูพลีชีพเพราะบาปของมวลมนุษย์ ดังปรากฏในพระธรรมที่รู้จักกันในนาม “พิธีทดแทนบาป” (Substitutionary atonement]) กล่าวกันว่าความตายของพระองค์ถูกทำนายไว้ล่วงหน้าในคัมภีร์ฮิบบรูเช่น เพลงของอิสยาห์ที่กล่าวถึง การทรมานของผู้รับใช้พระเจ้า[4]

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาใหม่, มัทธิว 17:2.

    ครั้นตรึงพระองค์ที่กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์มาจับฉลากแบ่งปันกัน

    The New Testament, Matthew 17:2.

    Then they crucified Him, and divided His garment,

  2. ^ มัทธิว 27:33 -44; มาระโก 15:22 -32; ลูกา 23:33 -43; ยอห์น 19:17 -30
  3. ^ ยอห์น 19:30 -31; มาระโก 16:1 ; มาระโก 16:6
  4. ^ "Passion, the." Cross, F. L., ed. อ็อกฟอร์ดพจนานุกรมของคริสตจักร. นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด. ค. ศ. 2005

[แก้] ดูเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น


เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น