กลุ่มชนเตอร์กิก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระวังสับสนกับ ชาวตุรกี
กลุ่มชนเตอร์กิก
Map-TurkicLanguages.png
ประเทศที่พูดภาษากลุ่มเตอร์กิก
Total population
ประมาณ 150-200 ล้านคน[1][2]
Regions with significant populations
 ตุรกี 55,000,000[3]
 อุซเบกิสถาน 26,000,000[4]
 อิหร่าน 14,000,000-15,000,000[5]
 รัสเซีย 12,009,969[6]
 คาซัคสถาน 12,000,000[7]
 จีน 11,647,000[8]
 อาเซอร์ไบจาน 9,047,000[9]
สหภาพยุโรป สหภาพยุโรป 5,876,318
 เติร์กเมนิสถาน 4,500,000[10]
 คีร์กีซสถาน 4,500,000[11]
 อัฟกานิสถาน 3,500,000[12]
 อิรัก 1,500,000[13]
 ทาจิกิสถาน 1,200,000[14]
 สหรัฐอเมริกา 1,000,000+[15]
 ปากีสถาน 500,000[16]
ไซปรัสเหนือ ไซปรัสเหนือ 298,862[17]
 ออสเตรเลีย 293,500
 จอร์เจีย 284,761[18]
 ยูเครน 275,300[19]
 ซาอุดีอาระเบีย 224,460
 ซีเรีย 100,000-200,000[20]
 มอลโดวา 158,300[21]
 มองโกเลีย 106,955[22]
 มาซิโดเนีย 77,959[23]
Languages
กลุ่มภาษาเตอร์กิก
Religion
อิสลาม

กลุ่มชนเตอร์กิก (อังกฤษ: Turkic peoples) เป็นกลุ่มชนยูเรเชียที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือ กลาง และตะวันตกของยูเรเชียผู้พูดภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษากลุ่มเตอร์กิก[24] ชนในกลุ่มชนเตอร์กิกมีลักษณะวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์บางอย่างร่วมกัน คำว่า “เตอร์กิก” เป็นคำที่ใช้แทนกลุ่มชาติพันธุ์/ภาษา (ethno-linguistic group) ของชาติพันธุ์ของสังคมที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบันเช่นชาวอาเซอร์ไบจาน, ชาวคาซัคสถาน, ชาวตาตาร์, ชาวคีร์กีซ, ชาวตุรกี, ชาวเติร์กเมน, ชาวอุยกูร์, ชาวอุซเบกิสถาน, ชาวฮาซารา, และรวมทั้งประชาชนในรัฐและจักรวรรดิเตอร์กิกในอดีตเช่นฮั่น, บัลการ์, คูมัน, ชนอาวาร์, เซลจุค, คาซาร์, ออตโตมัน, มามลุค, ติมูริด และอาจจะรวมทั้งซยงหนู (Xiongnu)[24][25][26]

อ้างอิง[แก้]

  1. Brigitte Moser, Michael Wilhelm Weithmann, Landeskunde Türkei: Geschichte, Gesellschaft und Kultur, Buske Publishing, 2008, p.173
  2. Deutsches Orient-Institut, Orient, Vol. 41, Alfred Röper Publushing, 2000, p.611
  3. "Turkey". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 9 February 2013. 
  4. "Uzbekistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  5. "Iran". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  6. ru:Этно-языковой состав населения России
  7. "Kazakhstan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  8. "China". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  9. "Azerbaijan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  10. "Turkmenistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  11. "Kyrgyzstan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  12. "Afganistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  13. "Iraq". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  14. "Tajikistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  15. http://m.stlamerican.com/reader_interaction/letters_to_the_editor/article_a906f9d6-4a8f-11e0-9d87-001cc4c03286.html
  16. "Pakistan". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  17. "Census.XLS" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2014-02-14. 
  18. "Georgia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  19. "Results / General results of the census / National composition of population". All-Ukrainian Census, 2001. December 5, 2001. สืบค้นเมื่อ 2007-08-05. 
  20. "Syria". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  21. "Moldova". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  22. "Mongolia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  23. "Macedonia". The World Factbook. สืบค้นเมื่อ 13 May 2014. 
  24. 24.0 24.1 Turkic people, Encyclopædia Britannica, Online Academic Edition, 2008
  25. "Timur", The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition, 2001-05, Columbia University Press.
  26. Encyclopaedia Britannica article: Consolidation & expansion of the Indo-Timurids, Online Edition, 2007.