อาหรับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กลุ่มประเทศอาหรับ

อาหรับ (อาหรับ: عربي‎, ʿarabi พหูพจน์ العرب al-ʿarab, อังกฤษ: Arab) คือบุคคลกลุ่มบุคคลที่มีชาติพันธุ์ พูดภาษา หรือมีวัฒนธรรมที่เรียกว่า “อาหรับ”[1][2]

ภาษาอาหรับเป็นภาษาที่เก่ากว่าวัฒนธรรมอาหรับที่เริ่มเผยแพร่ในตะวันออกกลางตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2 เมื่ออาหรับคริสเตียนเช่นกาสนาวิยะห์ ลักห์มิยะห์ และ Banu Judham เริ่มโยกย้ายเข้าไปตั้งถิ่นฐานในทะเลทรายซีเรียและในบริเวณลว้าน[3][4] ภาษาอาหรับเพิ่มความสำคัญมากขึ้นพร้อมกับการรุ่งเรืองของศาสนาอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในการเป็นภาษาของอัลกุรอาน และวัฒนธรรมอาหรับก็เริ่มเผยแพร่ออกไปพร้อมกับการขยายดินแดนของอิสลาม[5]

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ Encyclopedia of the Orient
  2. ^ Francis Mading Deng, War of Visions: Conflict of Identities in the Sudan , Published 1995, Brookings Institution Press, p. 405, via Google Books [1]
  3. ^ Banu Judham migration
  4. ^ Ghassanids Arabic linguistic influence in Syria
  5. ^ Islam and the Arabic language


เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น